Η Ιερά Μητρόπολη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας ανακοινώνει προς το ευσεβές πλήρωμά της ότι αύριο, 19 Ιουνίου 2025, θα τελεσθεί στην Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Βερίνου, της καθ’ ημάς Ιεράς Μητροπόλεως, Αρχιερατική Θεία Λειτουργία και στη συνέχεια Ιερό Μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του μακαριστού και ευλογημένου Γέροντος Ευσεβίου Γιαννακάκη, πνευματικού πατρός και κτίτορος της Ιεράς Μονής, λόγω της συμπληρώσεως 30 ετών από την εις Κύριον εκδημίαν αυτού.
Λίγα λόγια για τον Γέροντα:
“Ο Γέροντας Ευσέβιος, κατά κόσμον Αντώνιος Γιαννακάκης, γεννήθηκε στο Γεωργίτσι Λακωνίας το έτος 1910. Από τους ευλαβείς γονείς του, Ηλία και Χριστούλα, διδάχθηκε την πίστη και την ευσέβεια. Ήταν ένα παιδί χαριτωμένο, αγνό, καλοπροαίρετο και ευσπλαχνικό. Η μητέρα του τον αποκαλούσε «ψυχοπόνια μου». Αγαπούσε την Εκκλησία και τις Ακολουθίες της, ενώ ο ναός της Υπαπαντής ήταν για τον μικρό Αντώνιο ένας παράδεισος πάνω στη γη.
Σε ηλικία δέκα ετών, καθώς κατευθυνόταν προς την Εκκλησία, του εμφανίστηκε σε όραμα ο Τίμιος Πρόδρομος. Η εμφάνιση αυτή και όσα του αποκάλυψε ο Άγιος προκάλεσαν βαθιά πνευματική μεταμόρφωση και σημάδεψαν την υπόλοιπη πορεία της ζωής του.
Η παρουσία του ήταν αγιοπρεπής, επιβλητική και κατανυκτική. Το πρόσωπό του φωτεινό, το χαμόγελό του ήρεμο και γλυκό, και το βλέμμα του αντανακλούσε την καθαρότητα της ψυχής του. Ήταν σοβαρός και ιεροπρεπής, αλλά συνάμα γλυκύς, προσηνής και απλός στους τρόπους και στη συμπεριφορά του. Μεταγγίζοντας σε όλους γαλήνη και πνευματική χάρη, αποτελούσε σημείο αναφοράς.
Περικοσμημένος με εξαιρετικά χαρίσματα και όλες τις θεοποιές αρετές, ο πατήρ Ευσέβιος θεωρείται από πολλούς ο δικός μας Άγιος, ένα κόσμημα και καύχημα της τοπικής μας Εκκλησίας.
Οι πιστοί της Αιγιαλείας και των Πατρών, από την πρώτη στιγμή που η θεία Πρόνοια τον έφερε στην περιοχή μας το 1987, αναγνώρισαν τον πνευματικό θησαυρό και έσπευσαν κοντά του. Η αγία μορφή του τούς ενέπνεε· η εγκάρδια υποδοχή, η αγάπη και η αρχοντική φιλοξενία του συγκινούσαν τις ψυχές. Κατέθεταν με απόλυτη εμπιστοσύνη τις αμαρτίες τους στο ιερό πετραχήλι του και ο διακριτικός Πνευματικός τούς θεράπευε, τους νουθετούσε και τους χαροποιούσε.
Συχνά αποκάλυπτε σε ανθρώπους λησμονημένες αμαρτίες, ώστε να τις εξομολογηθούν και οι ίδιοι έμεναν κατάπληκτοι. Πολλοί, που ζούσαν μακριά από την Εκκλησία, αναγεννήθηκαν πνευματικά μέσα από την παρουσία του στη ζωή τους και πλέον βιώνουν τη μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας. Τον θεωρούν μεγάλο ευεργέτη τους. Πλήθος κόσμου συμμετείχε στις Ιερές Αγρυπνίες και Λειτουργίες που τελούσε ο άγιος Γέροντας, διότι δίπλα του αισθάνονταν την ευωδία της θείας Χάριτος.”
