Την Δευτέρα 1 Απριλίου το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων τέλεσε εσπερινή Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Ναούσης, επί τη εορτή της Αγίας Νεομάρτυρος Αργυρής.
Κατά την διάρκεια της Θείας Λειτουργίας τέθηκε σε προσκύνηση τεμάχιο Ιερού Λειψάνου της Αγίας Αργυρής.
Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου :
«Γυνή ἀνδρεία στέφανος τῷ ἀνδρί αὐτῆς», λέγει ὁ σοφός Σολομῶν στό ἀνάγνωσμα ἀπό τό βιβλίο τῶν Παροιμιῶν πού ἀκούσαμε πρό ὀλίγου. Ἡ ἀνδρεία γυναίκα εἶναι στέφανος γιά τόν ἄνδρα της, εἶναι δηλαδή δόξα καί τιμή του.
Καί δέν εἶναι αὐτή ἡ μόνη φορά κατά τήν ὁποία ὁ σοφός βασιλεύς Σολομῶν ἐγκωμιάζει τήν ἀνδρεία καί θαρραλέα γυναίκα. Μάλιστα τό ἐγκώμιό του ἔχει ἰδιαίτερη σημασία, καθώς στήν ἐποχή του οἱ γυναῖκες ἦταν περιορισμένες στά οἰκειακά τους καθήκοντα καί δέν εἶχαν εὐκαιρίες γιά νά ἀποδείξουν τή δύναμη τῆς προσωπικότητος καί τοῦ χαρακτῆρος τους, ἀλλά καί οὔτε ἐξασκοῦντο στήν ἀντιμετώπιση δυσκόλων καταστάσεων καί συνθηκῶν, στίς ὁποῖες θά ἔπρεπε νά δείξουν θάρρος καί γενναιότητα. Γι᾽αὐτό καί ὅσες τό κατόρθωσαν, εἶναι δίκαιο νά ἐπαινοῦνται καί νά προβάλλονται πρός μίμηση τόσο γιά τίς ἄλλες γυναῖκες ὅσο καί γιά τούς ἄνδρες.
Ὅμως ἡ ἀνδρεία γυναίκα δέν περιποιεῖ μόνο τιμή στόν σύζυγό της, δέν εἶναι μόνο στέφανος γι᾽αὐτόν, ἀλλά ἀξίζει καί ἡ ἴδια τόν στέφανο τῆς τιμῆς καί τῆς δόξης γιά τή γενναιότητα καί τήν ἀνδρεία της. Καί μία τέτοια ἀνδρεία καί θαρραλέα γυναίκα τιμοῦμε καί ἐμεῖς σήμερα, ἑορτάζοντας τή μνήμη τῆς ἁγίας νεομάρτυρος Ἀργυρῆς. Γιατί δέν ὑπάρχει μεγαλύτερη ἀπόδειξη θάρρους καί γενναιότητος ἀπό αὐτήν πού ἔδειξαν οἱ ἅγιοι μάρτυρες, ἄνδρες καί γυναῖκες, οἱ ὁποῖοι στάθηκαν ἐνώπιον τῶν κριτῶν τους καί ὁμολόγησαν θαρραλέα τήν πίστη τους στόν Χριστό, ἐνῶ γνώριζαν ποιές θά ἦταν οἱ συνέπειες αὐτῆς τῆς ὁμολογίας τους.
Ὁμολόγησαν τήν πίστη τους χωρίς νά ἐνδώσουν οὔτε στίς ἀπειλές οὔτε στίς ὑποσχέσεις τῶν διωκτῶν τους, καί ὑπέμειναν μέ καρτερία καί τά πιό ἐπώδυνα βασανιστήρια μέχρι νά φθάσει ἡ στιγμή νά χύσουν καί τό αἷμα τους γιά τήν πίστη καί τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, χωρίς νά δειλιάσουν οὔτε στιγμή, χωρίς νά σκεφθοῦν τί χάνουν ἤ τί ἀφήνουν πίσω τους, χωρίς νά λυπηθοῦν γιά τή ζωή τους.
Ἀντίθετα μάλιστα, προχωροῦσαν στό μαρτύριο ὄχι μόνο μέ θάρρος ἀλλά καί μέ χαρά, γιατί πίστευαν ὅτι ἡ θυσία τῆς ζωῆς τους γιά τόν Χριστό εἶναι αὐτή πού θά τούς ἑνώσει γιά πάντα μαζί του καί θά τούς χαρίσει τήν αἰώνια βασιλεία του.
Αὐτή τή γενναιότητα καί αὐτή τήν ἀνδρεία ἐπέδειξε καί ἡ ἁγία νεομάρτυς Ἀργυρῆ, πού τιμοῦμε σήμερα. Νέα στήν ἡλικία, εὐαίσθητη στήν ψυχή, ὡραία στή μορφή, ζοῦσε στήν Προύσα σάν κρίνο ἀναμέσα σέ ἀγκάθια. Ἡ ὡραιότητα τοῦ προσώπου της κίνησε τό ἐνδιαφέρον ἑνός Τούρκου. Ἐπειδή ὅμως γνώριζε ὅτι ἡ ἁγία Ἀργυρῆ εἶχε μόλις νυμφευθεῖ καί δέν θά μποροῦσε νά τήν ἔχει ὁ ἴδιος, τήν συκοφάντησε, ὅπως συνέβαινε συχνά, ὅτι δῆθεν ἤθελε νά ἀσπασθεῖ τή θρησκεία του. Ἡ ἁγία Ἀργυρῆ τό ἀρνήθηκε, ἀλλά ὁ Τοῦρκος ἐπέμενε. Ἔφθασαν ἐνώπιον τοῦ κριτοῦ, καί ἐκεῖ καί πάλι ἡ ἁγία ὁμολόγησε τήν πίστη της καί δήλωσε μέ θάρρος ὅτι δέν ἐπρόκειτο νά ἀρνηθεῖ τόν Χριστό. Ὁ Τοῦρκος συνέχισε νά ἐπιμένει καί ἡ δίκη μεταφέρθηκε στήν Κωνσταντινούπολη. Ἀλλά καί ἐκεῖ, παρ᾽ὅλες τίς ταλαιπωρίες καί τά βασανιστήρια, ἡ ἁγία Ἀργυρῆ ἔμενε ἀκλόνητη στήν πίστη της καί δέν δεχόταν μέ τίποτε νά τήν ἀρνηθεῖ.
Τό θάρρος καί ἡ ἀνδρεία της ἐντυπωσίασε τούς Τούρκους ἀλλά καί τούς ἔκανε νά θυμώσουν, γιατί δέν μποροῦσαν νά πείσουν μία νεαρή γυναίκα νά ἀρνηθεῖ τήν πίστη της. Γι᾽αὐτό καί τῆς ἐπέβαλαν ἕνα ἀργό μαρτύριο. Τήν φυλάκισαν στίς φυλακές τοῦ Πικριδίου, τοῦ Χάσκιοϊ, ἀπέναντι ἀπό τό Οἰκουμενικό μας Πατριαρχεῖο, καί τήν ὑπέβαλαν σέ καθημερινά βασανιστήρια, τά ὁποῖα τήν ὁδήγησαν τελικά στόν θάνατο, γιά νά λάβει καί αὐτή τόν στέφανο τοῦ μαρτυρίου, ἀλλά καί γιά νά ἀποδειχθεῖ στέφανος καί γιά τήν Ἐκκλησία μας πού τήν τιμᾶ ὡς νεομάρτυρα καί σεμνύνεται ἔχοντας τό ἱερό λείψανό της ὡς πηγή ἰαμάτων καί θαυμάτων.
Τό μαρτύριο τῆς ἁγίας Ἀργυρῆς ἀλλά καί ἡ ἀνδρεία μέ τήν ὁποία ἀντιμετώπισε τούς διῶκτες καί τά δεινά στά ὁποῖα τήν ὑπέβαλαν ἀποτελεῖ παράδειγμα γιά ὅλους μας. Παράδειγμα σταθερότητος στήν πίστη μας, παράδειγμα ὁμολογίας τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά καί παράδειγμα γενναιότητος στήν ἀντιμετώπιση τῶν δυσχερειῶν καί τῶν πειρασμῶν πού συναντοῦμε στή ζωή μας. Γιατί ἡ ἀνδρεία καί τό θάρρος τῶν ἁγίων μαρτύρων δέν εἶναι οὔτε ἄγνοια κινδύνου, οὔτε παραφροσύνη, εἶναι καρπός πίστεως καί ἀγάπης γιά τόν Χριστό. Εἶναι καρπός τῆς ἐμπιστοσύνης τους στήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Γιατί «ἡ ἀγάπη ἔξω βάλλει τόν φόβον», ὅπως γράφει ὁ μαθητής τῆς ἀγάπης, ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος.
Ἄς φροντίσουμε, λοιπόν, καί ἐμεῖς, ἐμπνεόμενοι ἀπό τό παράδειγμα τῆς ἁγίας νεομάρτυρος Ἀργυρῆς, νά ἀποκτήσουμε αὐτή τήν ἀγάπη γιά τόν Θεό, πού θά μᾶς κάνει νά μή φοβόμαστε τίς ὅποιες δυσκολίες συναντοῦμε, ἀλλά νά τίς ἀντιμετωπίζουμε μέ γενναιότητα καί μέ θάρρος, ὁμολογώντας καί μέ τόν τρόπο αὐτό τήν πίστη μας σέ Ἐκεῖνον, ὅπως τό ἔκανε καί ἡ ἁγία Ἀργυρῆ, γιά νά ἔχουμε τή χάρη της καί νά μᾶς ἐνισχύει μέ τίς πρεσβεῖες της.
