Στο τέλος του εσπερινού ομίλησε ο ιερομόναχος π. Γρηγόριος Γρηγοριάτης με θέμα: «Η σημασία της νήψεως στον αγώνα μας για την θέωση».
Η προσφώνηση του Σεβ. Μητροπολίτου Βεροίας :
Τήν περασμένη Κυριακή, Κυριακή Β´ τῶν Νηστειῶν, ἡ Ἐκκλησία μας τίμησε τή μεγάλη μορφή τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, ἀρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης τοῦ Παλαμᾶ, ὁ ὁποῖος μόνασε, ὅπως ὅλοι γνωρίζουμε, στή Σκήτη τῆς Βεροίας, καί ἀγωνίσθηκε γιά νά φθάσει στή θέωση. Ἐπειδή ὅμως ὑπῆρχαν πολλοί ἄνθρωποι στήν ἐποχή τοῦ ἁγίου Γρηγορίου, οἱ ὁποῖοι ἀμφισβητοῦσαν τόσο τή δυνατότητα πού ἔδωσε ὁΘεός στόν ἄνθρωπο νά θεωθεῖ, ὅσο καί τούς τρόπους τῆς προσευχῆς καί τοῦ πνευματικοῦ ἀγῶνος πού χρησιμοποιοῦσε ὁ ἅγιος Γρηγόριος καί πολλοί ἄλλοι μοναχοί καί θεολόγοι γιά νά προχωρήσουν πρός αὐτήν, γι᾽αὐτό καί ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὑπερασπίσθηκε μέ τά συγγράμματά του καί τή δυνατότητα τοῦ ἀνθρώπου νά θεωθεῖ ἀλλά καί τήν προσπάθεια πού χρειάζεται νά καταβάλλει, ὥστε μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ νά φθάσει στή θέωση.
Τί ἔχουν ὅμως ὅλα αὐτά νά ποῦν σέ μᾶς, τούς συγχρόνους ἀνθρώπους; Καί πῶς μποροῦμε νά ἀκολουθήσουμε καί ἐμεῖς αὐτή τήν πορεία μέσα σέ ἕνα κόσμο ὁ ὁποῖος ἐνδιαφέρεται γιά ἄλλα πράγματα, μέσα σέ ἕναν κόσμο, ὁ ὁποῖος εἶναι ξένος καί πρός τήν ἔννοια ἀκόμη τῆς προσευχῆς καί κατά μείζονα λόγο τῆς θεώσεως;
Στά φυσικά καί δικαιολογημένα αὐτά ἐρωτήματα, ἀλλά καί σέ πολλά ἄλλα θά μᾶς δώσει ἀπαντήσεις μέ τήν ἀποψινή ὁμιλία του ὁ ἐκλεκτός ὁμιλητής μας, ὁ ἀρχιμανδρίτης π. Γρηγόριος Γρηγοριάτης, τόν ὁποῖο εἴχαμε καί χθές τή χαρά νά ἀκούσουμε στή Νάουσα, μέ ἕνα ἐντελῶς ὅμως διαφορετικό θέμα, ἀλλά πολύ ἐνδιαφέρον, πολύ θεολογικό καί πολύ πρακτικό συγχρόνως, τό θέμα τοῦ γάμου, ἀλλά καί σήμερα ἐδῶ στή Βέροια, θά τόν ἀκούσουμε μέ αὐτό τό πολύ σοβαρό θέμα. Γι᾽αὐτό καί ἀναμένουμε μέ μεγάλη χαρά νά ἀκούσουμε τί θά μᾶς πεῖ ἀπόψε ἀναπτύσσοντάς μας τό θέμα: «Ἡσημασία τῆς νήψεως στόν ἀγώνα μας γιά τή θέωση».
Τόν εὐχαριστοῦμε καί γιά τή σημερινή παρουσία του ἀνάμεσά μας καί γιά ὅσα θά μᾶς πεῖ, μεταφέροντάς μας καί τήν ἐμπειρία τοῦ Ἁγίου Ὄρους καί τῆς μονῆς τῆς μετανοίας του, πού εἶναι καί γιά μένα μονή μετανοίας, διότι ἀπό ἐκεῖ ξεκίνησα στά μαθητικά μου χρόνια, ὅπου οἱ πατέρες ἀγωνίζονται καθημερινά γιά νά φθάσουν μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ στή θέωση μέ τίς εὐχές τοῦ ἀειμνήστου Γέροντός τους, τόσο γνωστοῦ σέ μᾶς, τοῦ π. Γεωργίου τοῦ Καψάνη, ἀλλά καί μέ τίς εὐχές τοῦ σημερινοῦ Γέροντα, ὁ ὁποῖος συνεχίζει τό ἔργο τοῦ π. Γεωργίου.
Σᾶς εὐχαριστοῦμε, π. Γρηγόριε, πάλιν καί πολλάκις ἀπό καρδίας γιά τούς κόπους στούς ὁποίους ὑπεβλήθητε γιά νά εἶστε αὐτές τίς ἡμέρες μαζί μας. Σᾶς παρακαλῶ πολύ νά λάβετε τόν λόγο ἀλλά καί νά μεταφέρετε στόν Γέροντα τήν εὐγνωμοσύνη ἀλλά καί τίς εὐχαριστίες μας.
