«Μνήμη δικαίου μετ᾽ εγκωμίων»

του Αθανασίου Τζάνη

Επί τη συμπληρώσει τριών ετών από της κοιμήσεως του μακαριστού γέροντα Μητροπολίτη πρ. Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων κυρού Κυρίλλου Χριστάκη, αναδημοσιεύουμε το αφιέρωμα σεβασμού και μνήμης που είχε δημοσιευθεί την 20η Φεβρουαρίου 2015.

***

“Μνήμη δικαίου μετ’ εγκωμίων…”

Συμπληρώνονται σε λίγο διάστημα σαράντα ημέρες από την κοίμηση του αειμνήστου Μητροπολίτου πρώην Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων κυρού Κυρίλλου του Β’.

Είναι πολύ δύσκολο και προκαλεί μεγάλη θλίψη όταν αποφασίζει κάποιος να κάνει ένα αφιέρωμα τιμής και αγάπης σ’ έναν Ιεράρχη προσφάτως εκλιπόντα.

Και αυτό για δύο λόγους. Και διότι αυτός ο Ιεράρχης μετέστη απο τα επίγεια προς τα ουράνια εντελώς ξαφνικά και απροσδόκητα, παρά τα όποια προβλήματα υγείας που κατά καιρούς είχε, αλλά και διότι ήταν αγαπητός και έχαιρε εκτιμήσεως και συμπαθείας απο όλο το ποίμνιο της μητροπόλεώς του, κληρικούς και λαικούς.

Είναι επομένως άξιο μνείας να θυμηθούμε όλα τα ιερατικά στάδια της επιγείου ζωής του, τους αγώνες του αλλά και το πολύτιμο έργο του 55 και πλέον έτη απο τότε που ενεδύθη το ιερό ράσο.

Ο μακαριστός Μητροπολίτης θεσσαλιώτιδος κυρός Κύριλλος ( κατά κόσμον Γεώργιος Χριστάκης) εγεννήθη το έτος 1938 εις τας Κολλίναις Αρκαδίας.

Το έτος 1959 εις ηλικίαν μόλις 21 ετών χειροτονείται διάκονος ενώ το 1968 πρεσβύτερος λαβών και το οφίκκιον του αρχιμανδρίτου.

Το ίδιο έτος κατέστη και πτυχιούχος της θεολογικής σχολής του Πανεπιστημίου των Αθηνών.

Επι αρχιερατείας του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου του Α’ αναλαμβάνει καθήκοντα διευθυντού του οικοτροφείου και εφημερίου της Ριζαρείου Εκκλησιασιαστικής Σχολής Αθηνών.

Απο το έτος 1968 εως και το 1971 προσέφερε τις υπηρεσίες του ως στρατιωτικός ιεροκήρυκας εις την σχολή των Ευελπίδων, αργότερον δε μετετέθη εις την Ι.Μητρόπολιν Εδέσσης κηρύττων, λειτουργών και αγιάζων.

Συνδεθείς πνευματικώς απο τα νεανικά του χρόνια με τον τότε αρχιμ.Κλεόπα Θωμόπουλο ακολούθησε αυτόν εν Καρδίτση όταν εκείνος εξελέγη Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος, εις διαδοχήν του Μητροπολίτου θεσσαλιώτιδος Κωνσταντίνου Σακελλαρόπουλου (1968-1974).

Ο νεοεκλεγείς Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος Κλεόπας αναγνωρίσας προ πολλών ετών τα πολλά προσόντα του αρχιμ.Κυρίλλου τον προήγαγε το έτος 1975 εις την μεγάλη θέση του πρωτοσυγκέλλου, του ιεροκήρυκος αλλά και του καθηγουμένου της Ι.Μονής Κορώνης, ενώ παραλλήλως τον τοποθετεί και ως ιερατικό προιστάμενο του μητροπολιτικού Ναού Αγ.Κωνσταντίνου και Ελένης Καρδίτσης, εργάζεται δε και ως καθηγητής εις την μέση εκπαίδευσιν.

Το έργο του νέου πρωτοσυγκέλλου Κυρίλλου Χριστάκη υποδειγματικό.

Ιδρύει εις την πόλη της Καρδίτσης ιερά κέντρα νεότητος, στον μητροπολιτικό Ναό καθώς και άλλα τρία εις το κέντρο της πόλεως, εις το Αμπελικόν αλλά και σε ισάριθμα επίσης χωρία στην επαρχία.

Ιδρύει εκκλησιαστικές κατασκηνώσεις εις Πρόδρομον Νεοχωρίου, οικοκυρικές σχολές και σχολή βυζαντινής μουσικής. Δημιουργεί οικοτροφείο θηλέων με την επωνυμία “η Ευαγγελίστρια”, ενώ αρθρογραφεί εις τον τοπικό τύπο άρθρα υπό τον τίτλο “ουράνια μηνύματα” ηθικοθρησκευτικού περιεχομένου.

Εκδίδει το περιοδικόν ” ο Αγιος Σεραφείμ, ο ιερομάρτυς. Οργανώνει κατηχητικά σχολεία όλων των βαθμίδων ενώ ως άριστος πνευματικός εξομολογούσε πλήθος ανθρώπων και πολλών νέων εν τη ηλικία.

Παραλλήλως προσφέρει εθελοντικώς παρομοιώδεις υπηρεσίες προσφοράς, αγάπης, θυσίας και αόκνου συμπαραστάσεως εις το έργο της εξωτερικής ιεραποστολής στην ανατολική Αφρική και στην Άπω Ανατολή.

Εκει ενισχύει τα ορφανά παιδιά ηθικώς, πνευματικώς και υλικώς, με τρόφιμα, φάρμακα και χρηματικά βοηθήματα, κατηχών και βαπτίζων πλειάδα νέων ανθρώπων που ασπάζονταν την Ορθοδοξία.

Εξαιτίας δε αυτού του τεραστίου έργου του απουσίαζε με την ευλογία του γέροντος του, Μητροπολίτου Κλεόπα για μεγάλα χρονικά διαστήματα στην ιεραποστολή.

Δεν θα ήτο δε υπερβολή εαν συνεκατέλεγε κάποιος το όνομα του δίπλα στους αείμνηστους και μεγάλους σύγχρονους ιεραποστόλους π.Χρυσόστομο Παπασαραντόπουλο και π.Κοσμά Γρηγοριάτη.

Η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος εκτιμήσας το από 23 ετών αξιοζήλευτο και ανεπανάληπτο έργο του ως πρωτοσύγκελλος και ιεροκήρυξ της μητροπόλεως Θεσσαλιώτιδος και ύστερον από πρόταση του μητρ.Θεσσαλιώτιδος κ Φαναριοφερσάλων Κλεόπα εκλέγει αυτόν με μεγάλη πλειοψηφία στις 18 Οκτωβρίου 1998 Μητροπολίτη Κυθήρων και Αντικυθήρων, ύστερον και από την παραίτησην του Κυθήρων Ιακώβου (Κορόζη).

Η χειροτονία του ετελέσθη εις τον μητροπολιτικόν Ναόν των Αθηνών υπό του τότε Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χριστοδούλου και πολλών άλλων αρχιερέων.

Η ενθρόνισίς του στην Χώρα των Κυθήρων πραγματοποιήθηκε ολίγον διάστημα μετά, παρόντος του Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ πάσης Ελλάδος Χριστοδούλου, του τοποτηρητού σεβ.Μητροπολίτου Μονεμβασίας και Σπάρτης κ. Ευσταθίου και πολλών επίσης Μητροπολιτών.

Και εκεί η προσφορά του Μητροπολίτου Κυθήρων Κυρίλλου, απο τη νέα του θέση, παραδειγματική.

Αναλαμβάνει υπεύθυνος του γενικού φιλοπτώχου ταμείου της μητροπόλεως, ενώ προσπαθούσε όσο ήτο δυνατόν να καλύψει τα κενά των εφημεριακών θέσεων.

Καλούσε συχνά πνευματικούς εξομολόγους ενώ ενδιαφερόταν ιδιαιτέρως δια την χριστιανική αγωγή της νεολαίας.

Ήτο ένθερμος συμπαραστάτης των εκπαιδευτηρίων αλλά και των απόρων οικογενειών, επισκεπτόμενος ο ίδιος όλα τα ιδρύματα της μητροπολιτικής του περιφερείας.

Συνέγραφε κηρύγματα αντιαιρετικού περιεχομένου ενω διανέμονταν προνοία του σχολικοί έπαινοι κατ’ έτος εις τους αριστεύσαντες μαθητές των Κυθήρων, διοργανώνοντας δεξιώσεις αγάπης στους προσερχομένους νέους μαθητές, επιστήμονες, προσκυνητές αλλά και συλλόγους.

Συμπαρίστατο εις τις πολύτεκνες οικογένειες με την ενίσχυση οργανισμών βοηθείας.

Συγκαλούσε κληρικολαικές συνελεύσεις και επισκεπτόταν τακτικότατα τους ασθενείς του νοσοκομείου Κυθήρων.

Μεγίστη ήτο η προσφορά του εις τον οργανισμόν βοηθείας Ε.Ε.Σ.Ν. Κυθήρων οργανώνοντας εράνους αγάπης.

Επι ημερών του ελαμπρύνθη η πανύγηρις της Θαυματουργού εικόνος της Παναγίας της Μυρτιδιωτίσσης, προσκαλών αρχιερείς και τιμών με πολλή ευλάβεια την σεπτή μνήμη της.

Ήτο πρόεδρος του κληροδοτήματος Μιχαήλ Παναγιώτου και του Τριφυλείου νοσοκομείου.

Έπειτα απο επτά έτη υψίστης αρχιερατικής προσφοράς εις την μικρήν αλλά ιστορικήν μητρόπολιν Κυθήρων, η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, τιμά αυτόν υπερβαλλόντως και το έργο του αλλά και την παραδειγματική ταπείνωσή του και τον εκλέγει δια μεταθετού εις την Ι.Μητρόπολιν Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων εις τας 27 Ιουνίου 2005,
ύστερον απο την οικοιοθελήν παραίτησιν του τότε Θεσσαλιώτιδος Θεοκλήτου (νυν Μητροπολίτου Βρεσθένης), του μεγάλου δε μηνύματος δοθέντος, εν τω καθολικόν της Ι.Μονής Ασωμάτων Πετράκη Αθηνών.

Η ενθρόνισις του ετελέσθη εις τον μητροπολιτικόν Ναόν Καρδίτσης παρόντος του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χριστοδούλου, του τοποτηρητού σεβ. Μητροπολίτου Σταγών και Μετεώρων κ. Σεραφείμ και πολλών μελών της Ιεραρχίας.

Απο τη νέα του θέση ο Μητροπολίτης Κύριλλος, γνωρίζων πλέον πρόσωπα και καταστάσεις ως πρώην πρωτοσύγκελλος, εργάζεται εκ νέου με ακόμη μεγαλύτερη βούληση και ένθερμο ζήλο.

Χειροτονεί υπό των τιμίων χειρών του πολλούς νέους κληρικούς ενώ στελεχώνει όλες σχεδόν τις Ιερές Μονές της μητροπολιτικής του επαρχίας, ανδρώες και γυναικείες εμπλουτίζων αυτές με πολλούς νέους μοναχούς και μοναχές.

Κηρύττει ανελλιπώς τον θείον λόγον, ενώ συντάσσει και γραπτόν κήρυγμα αποστελλόμενο εις τους Ι.Ναούς.

Καθιερώνει εσπερινές ομιλίες, εξαιρέτως δε στους κατανυκτικούς εσπερινούς της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Δημιουργεί κύκλους μελέτης Αγίας Γραφής.

Συγκαλεί συνάξεις εφημερίων, ετήσιο ιερατικό συνέδριο και περιοδικές συνάξεις κληρικών σε πολλές ενορίες της Μητροπόλεώς του.

Το ενδιαφέρον του και εδώ ιδιαίτερο δια το ιερόν μυστήριον της εξομολογήσεως, καλώντας πνευματικούς και διοργανώνοντας συνάξεις εξομολόγων δύο φορές κατ’ έτος.

Αγωνιών δια την πνευματική κατάρτιση των νέων δημιουργεί κατηχητικά σχολεία όλων των βαθμίδων ενώ αμέριστο και πάλι το ενδιαφέρον του διά τους ασθενείς της επαρχίας του.

Ηγείτο σθεναρώς υπέρ του αντιαιρετικού αγώνος με ομιλίες, αντιαιρετικά σεμινάρια και διανομές φυλλαδίων απο ειδικές ομάδες εθελοντών.

Δημιουργεί ιερατικό σχολείο δευτέρας ευκαιρίας και εκκλησιαστικό ΙΕΚ εν Καρδίτση. Ιδρύει την σχολή βυζαντινής μουσικής “ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός” καθώς και εκκλησιαστικές κατασκηνώσεις εις Νεοχώριον Αγράφων.

Δημιουργεί και εδώ γενικό φιλόπτωχον ταμείον ” ο Άγιος Σεραφείμ” και άλλα 30 ενοριακά φιλόπτωχα ταμεία (σπίτια αγάπης) εις την πόλιν της Καρδίτσης.

Ταυτοχρόνως δημιουργεί γηροκομείο εντός της πόλεως, ταμείο υποτροφιών με χρηματικά βοηθήματα εις ιεροσπουδαστές και φοιτητές, ενώ αναλαμβάνει πρόεδρος του ιδρύματος υποτροφιών “Αρχιεπ. Σεραφείμ Τίκα”.

Εκδίδει το εκκλησιαστικό περιοδικό ” ο Άγιος Σεραφείμ”, δημιουργεί εκκλησιαστικό βιβλιοπωλείο με την επωνυμία “Μαρτυρία” καθώς και κηροπλαστείο.

Ιδρύει σχολή γονέων ενώ έχει αγαθή συνεργασία με όλους τους χριστιανικούς συλλόγους της μητροπόλεώς του.

Επι αρχιερατείας του εορταζόταν με μεγαλοπρέπεια η ιερά μνήμη του πολιούχου Ιερομάρτυρος Αγίου Σεραφείμ, επισκόπου Φαναρίου και Νεοχωρίου, την Κυριακή των Μυροφόρων εις τον Μητρ. Ναόν Καρδίτσης αλλά και πολλών άλλων τοπικών Αγίων.Ανακαίνισε και εγκαινίασε πάμπολλους ιερούς Ναούς.

Σπανίως απουσίαζε απο τις κατά τόπους πανυγήρεις της Μητροπόλεώς του, το δε μητροπολιτικό του γραφείο ήταν πάντοτε ανοικτό δια όλους όσους ήθελαν να τον επισκεπτούν από κοντά.

Ήταν ένας από τους λίγους μητροπολίτες που ζήτησε από την Ι.Σύνοδο βοηθό Επίσκοπο δια την Ι.Μητρόπολίν του, προτείνοντας τον άμεσο συνεργάτη του και πρωτοσύγκελλό του, τον καλοκάγαθο και υψίστης πνευματικότητος κληρικό, αρχιμ. Σεραφείμ Καλογερόπουλο υπό τον τίτλο της πάλαι ποτέ επισκοπής Ρεντίνης.

Η δε χειροτονία του εις επίσκοπον Ρεντίνης εγένετο υπό του Αρχιεπ. Αθηνών Ιερωνύμου εν Καρδίτση εις τας 24.10.2009.

Ο αοίδιμος Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος Κύριλλος ήταν κατά κοινή ομολογία ένας ταπεινός, πράος, ευγενής και διακριτικός Ιεράρχης, φιλομόναχος, φιλήσυχος και φιλακόλουθος.

Είχε εντός του την ηρεμία και την γαλήνη της Θείας Χάριτος του Θεού, ενώ δεν υπήρχαν ψήγματα υπερηφανείας ή έπαρσις εν τη αγία ψυχή του.

Ανεξίκακος και ανυπόκριτος συγκινούσε με την απλότητα του χαρακτήρος του, τον συνομιλητή του είτε αυτός ήταν κληρικός ή λαικός.

Υπέμεινε με απαράμιλλο ψυχικό σθένος, καρτερικότητα και υπομονή όλη την διάρκεια της δοκιμασίας της υγείας του με παραδειγματική αξιοπρέπεια και ταπεινοφροσύνη.

Λειτουργούσε πάντοτε αδιαφορώντας δια την εξέλιξη της ασθενείας του, αφού ο ιερός πόθος του να ίσταται ενώπιον του αγίου Θυσιαστηρίου, υπερνικούσε το σωματικό άλγος που τον ταλαιπωρούσε…

Εύρισκε δύναμη, χαρά και ελπίδα κοινωνώντας εκάστην φοράν των Αχράντων Μυστηρίων και δια τούτο ο Δωρεοδότης Θεός του χάριζε μακρότητα ημερών και αμέτρητα τάλαντα καθ’ όλην την διάρκεια της επιγείου ζωής του.

Τον Οκτώβριο του έτους 2014 εδέχθη την απόφαση της Ι.Συνόδου, παρά τους όποιους λογισμούς κι αν είχε και κάνοντας υπακοή, παραιτήθη του θρόνου του.

Παρέστη δε εις την χειροτονία του διαδόχου του, σεβ. Μητροπολίτου Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων κ. Τιμοθέου εν Αθήναις.

Ο νέος Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος κ Τιμόθεος αμέσως μετά την ενθρόνιση του αγκάλιασε τον προκάτοχό του με πολλή αγάπη και στοργή και του συμπαραστάθηκε ως αληθινός πατέρας και υιός…

Σε όλες σχεδόν τις θ.Λειτουργίες αλλά και σε οποιαδήποτε εκδήλωση της μητροπόλεως τον είχε πάντοτε δίπλα του, τιμώντας αυτόν υπερβαλλόντως…

Ήταν απόδειξις όλων αυτών, του περισσεύματος της αγαπώσης και ευγενούς καρδίας του νέου Μητροπολίτου Θεσσαλιώτιδος κ.Τιμοθέου προς τον σεπτό γέροντα προκάτοχο του.

Ο μακαριστός Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος Κύριλλος εκοιμήθη εν Κυρίω εις το νοσοκομείον της Λαρίσης στις 10 Ιανουαρίου 2015 ενώ υποδέχθηκαν το τίμιο λείψανό του στην πρώην έδρα του οι αρχιερείς Αυλώνος Χριστόδουλος, Ρεντίνης Σεραφείμ και ο ποιμενάρχης της μητροπόλεως Σεβ. Θεσσαλιώτιδος κ.Τιμόθεος.

Η εξόδιος ακολουθία του ετελέσθη εις τον Μητροπολιτικόν Ναόν Καρδίτσης, προεξάρχοντος του Σεβ.Μητροπολίτου Σταγών κ Μετεώρων κ. Σεραφείμ του οικείου ποιμενάρχου Σεβ. κ.Τιμοθέου και πολλών επίσης αρχιερέων.

Το ποίμνιό του, το οποίο υπηρέτησε με απαράμιλλο κόπο, μόχθο αλλά και πολύ προθυμία, αλλά και η εκκλησία της Ελλάδος θα μνημονεύει με ευγνωμοσύνη εσαεί το όνομα του, τις θυσίες του, τους αγώνες του αλλά και τις αμέτρητες ευλογίες που τους χάρισε.

Έχουμε πίστη και ελπίδα ότι έχει ακούσει πλέον της μακαρίας φωνής και της προσκλήσεως του Αγίου Θεού ” Ευ, δούλε αγαθέ και πιστέ, είσελθε εις την χαράν του Κυρίου Σου”…