Την Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου, κατόπιν αδείας του Πατριαρχικού Εξάρχου Πάτμου και Καθηγουμένου της Ιεράς Βασιλικής, Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Κοινοβιακής Μονής του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Αρχιμ. Κυρίλλου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στην πανηγυρίζουσα Ιερά Μονή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, Μητρός Ηγαπημένου Πάτμου.
Ο Ποιμενάρχης μας κ. Παντελεήμων βρίσκεται αυτές τις ημέρες στην ιερά νήσο της Πάτμου, με την ευκαιρία της εορτής του Αγίου Αμφιλοχίου, ενώ μετέβη παράλληλα στην Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Κοινοβιακή Μονή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, στο ιερό Σπήλαιο της Αποκαλύψεως και επισκέφθηκε προσκυνηματικά και άλλους ιερούς τόπους και ασκητήρια της νήσου.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων, κηρύττοντας τον θείο λόγο, εξέφρασε τις ευχαριστίες του προς τη σεβαστή Καθηγουμένη της Ιεράς Μονής του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, Μητρός Ηγαπημένου, Γερόντισσα Χριστονύμφη, η οποία πάντοτε με αγάπη και αρχοντική φιλοξενία υποδέχεται τους προσκυνητές και τους επισκέπτες της Ιεράς Μονής, αναφέροντας μεταξύ άλλων: «Τῶν Πατμίων τό κλέος, Ἐκκλησίας ἀγλάισμα, καί τῶν μονοτρόπων ἀλείπτην, τόν σεπτόν Ἀμφιλόχιον, τιμήσωμεν συμφώνως οἱ πιστοί».
Ἀκολουθώντας καί ἐμεῖς τήν προτροπή τοῦ ἱεροῦ ὑμνογράφου ἤλθαμε σήμερα στό Ἱερό αὐτό Κοινόβιο τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου, Μητρός τοῦ ἠγαπημένου, γιά νά τιμήσουμε τήν ἑορτή τῆς ἀνακομιδῆς τοῦ ἱεροῦ λειψάνου τοῦ ἱδρυτοῦ του καί πρώτου πνευματικοῦ πατρός τῆς ἱερᾶς Ἀδελφότητός της, τοῦ ὁσίου καί θεοφόρου Πατρός ἡμῶν Ἀμφιλοχίου τοῦ ἐν Πάτμῳ.
Ἀνταποκρινόμενοι παράλληλα καί στήν εὐλαβῆ καί εὐγενῆ παράκληση τῆς ὁσιωτάτης Καθηγούμενης Χριστονύμφης μοναχῆς νά λειτουργήσουμε καί νά ἀναφερθοῦμε δι᾽ ὀλίγων στήν ἱερά μορφή τοῦ τιμωμένου ὁσίου Ἀμφιλοχίου τοῦ ἐν Πάτμῳ.
Τόν ὅσιο Ἀμφιλόχιο εἶχα τή μεγάλη εὐλογία νά τόν γνωρίσω ὡς λαϊκός κάποια χρόνια πρό τῆς κοιμήσεώς του, ἐπισκεπτόμενος τήν ἱερά νῆσο τῆς Πάτμου μέ τόν μακαριστό Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Παντελεήμονα Παπαγεωργίου, ὁ ὁποῖος ἔδωσε καί τό ὄνομα αὐτῆς τῆς Ἀδελφότητος, ἀλλά καί νά συμμετάσχω ἕνα ἔτος μετά τήν κοίμηση τοῦ ὁσίου ὡς νέος διάκονος τοῦ ἀειμνήστου Ἀρχιεπισκόπου Θυατείρων Ἀθηναγόρου, τοῦ Πατμίου, εἰς τό μνημόσυνό του.
Ἡ μνήμη τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν Ἀμφιλοχίου ἀλλά καί ἡ ζῶσα παρουσία του στόν ἱερό αὐτόν τόπο μᾶς παρακινεῖ νά ἀναθεωρήσουμε «τήν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς» του καί νά προσπαθοῦμε νά τήν μιμηθοῦμε.
Ὁ ὅσιος Ἀμφιλόχιος ἐπέτυχε τήν ἁγιότητα καί κέρδισε τή βασιλεία τῶν οὐρανῶν, ἡ ὁποία θά πρέπει νά εἶναι ὁ σκοπός καί ὁ στόχος καί τῆς δικῆς μας ζωῆς καί τοῦ δικοῦ μας ἀγῶνος, εἴτε εἴμεθα κληρικοί εἴτε μοναχοί καί μοναχές εἴτε λαϊκοί. Διότι ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν κερδίζεται μέ ἀγώνα καί προσπάθεια, κερδίζεται μέ βία. Βία ὄχι κατά τῶν ἀνθρώπων ἀλλά κατά τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου, κατά τῶν παθῶν μας, τῶν ἀδυναμιῶν μας καί τῶν ἐλαττωμάτων μας, τά ὁποῖα καλούμεθα ὅλοι νά νικήσουμε, προκειμένου νά ζήσουμε σύμφωνα μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί νά πορευθοῦμε τήν ὁδό τῶν ἐντολῶν του.
Ὁ ἴδιος ἄλλωστε ὁ Κύριός μας λέγει ὅτι «ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ βιάζεται καί οἱ βιασταί ἁρπάζουσιν αὐτήν», διότι κατορθώνουν νά ἐπιτύχουν τόν στόχο τους μέ τή δύναμη τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ.
Αὐτή ἡ ἀγάπη πρός τόν Θεό, αὐτός ὁ θεῖος ἔρωτας χαρακτήριζε τόν ὅσιο πατέρα ἡμῶν Ἀμφιλόχιο, καί τόν ἔκανε νά μήν ὑπολογίζει καμία θυσία καί κανέναν κόπο προκειμένου ἀφενός νά εὐαρεστήσει τόν Θεό καί νά ἀκολουθήσει τή στενή καί τεθλιμμένη ὁδό «τήν ἀπάγουσα εἰς τήν ζωήν» καί ἀφετέρου νά διακονήσει τούς ἀνθρώπους καί νά ὁδηγήσει τίς ψυχές τους κοντά σέ Αὐτόν, τόν ὁποῖο ὁ ἴδιος ἀγάπησε ἀπό τή νεανική του ἡλικία καί στόν ὁποῖο ἀφιέρωσε τήν ψυχή του καί τή ζωή του.
Καί θεωροῦσε τόσο σημαντική τή διακονία τῶν ψυχῶν καί τή σωτηρία τους, ὥστε, ὅπως εἶναι γνωστό, συχνά ἐπαναλάμβανε ὅτι δέν θά ἤθελε τόν παράδεισο, ἐάν δέν ἦταν ἐκεῖ μαζί μέ τά πνευματικά του παιδιά.
Αὐτή τήν ἀγάπη γιά τόν Χριστό, αὐτόν τόν διακαῆ πόθο πού αἰσθανόταν ὁ ὅσιος Ἀμφιλόχιος γιά τόν Κύριό μας, θά πρέπει νά προσπαθήσουμε νά ἀποκτήσουμε καί ἐμεῖς, ἀκολουθώντας τό δικό του παράδειγμα. Καί μποροῦμε νά τόν ἀποκτήσουμε, ἐάν προσπαθοῦμε νά ἔχουμε καθημερινά τόν νοῦ μας στραμμένο στόν Χριστό. Ἐάν θυμόμαστε τί ἔκανε καί τί κάνει γιά μᾶς ὁ Χριστός. Ἐάν φέρνουμε στόν νοῦ μας τί ἐπιθυμεῖ νά μᾶς χαρίσει, ἄν καί εἴμεθα ἀνάξιοι.
Ἐάν ἔχουμε ὅλα αὐτά στόν νοῦ μας καί στήν καρδιά μας, ἐάν ζητοῦμε ἀπό τόν Χριστό νά μᾶς αὐξήσει ὄχι μόνο τήν πίστη ἀλλά καί τήν ἀγάπη, ἐάν μελετοῦμε τή ζωή τῶν ἁγίων μας καί τοῦ ἑορταζομένου σήμερα ὁσίου καί θεοφόρου Πατρός ἡμῶν Ἀμφιλοχίου καί ἐπικαλούμεθα τίς πρεσβεῖες του, τότε θά αἰσθανόμεθα καί ἐμεῖς αὐτή τή φλόγα τῆς ἀγάπης πρός τόν Θεό πού αἰσθανόταν καί ἐκεῖνος. Καί αὐτή θά μᾶς ἐνισχύει στόν ἀγώνα μας. Θά μᾶς κάνει νά θεωροῦμε «τά πάντα σκύβαλα», προκειμένου νά κερδίσουμε τόν Χριστό, προκειμένου ἡ ψυχή μας νά αἰσθάνεται τούς λόγους τοῦ ἱεροῦ πατρός «ἔθελξας πόθῳ με Χριστέ» καί νά μήν θέλει ἐπ᾽ οὐδενί νά χωρισθεῖ ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ. Τότε κανένας κόπος γιά Αὐτόν δέν θά μᾶς φαίνεται μεγάλος, καμία δέν θά μᾶς φαίνεται θυσία δύσκολη, καμία στέρηση δέν θά εἶναι ἀνυπόφορη, ἀλλά μέ χαρά θά ἐφαρμόζουμε τό θέλημά του, γιά νά αἰσθανόμεθα τόν Χριστό στήν ψυχή μας, νά μᾶς ἐνισχύει, νά μᾶς παρηγορεῖ, νά μᾶς εὐλογεῖ καί νά μᾶς ἁγιάζει.
Εὔχομαι ταπεινά ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ διά πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τῆς Μητρός τοῦ Ἠγαπημένου, καί τοῦ ὁσίου Ἀμφιλοχίου τοῦ ἐν Πάτμῳ, γιά τόν ὁποῖο ἤλθαμε, νά αὐξάνει στήν ψυχή ὅλων μας τήν ἀγάπη του καί νά ἀξιώσει καί τῆς οὐρανίου βασιλείας του μετά πάντων τῶν ἁγίων, ἐφόσον βέβαια τήν ζητοῦμε, ὅπως λέγει ὁ Κύριος, «ζητεῖτε πρῶτον τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καί ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν».
