τοῦ κ. Δημ. Κ. Ἀναγνώστου, Θεολόγου
Ἐπειδή ἤδη ξεπεράστηκαν τά ἐσκαμμένα, ἦλθε ἡ ὥρα καί ἡ στιγμή νά ἀνακοινώσει καί ὁ ὀρθόδοξος Ἑλληνικός λαός τίς Ἀποφάσεις του, τίς ὁποῖες ὀφείλουν ὅλοι νά τίς ἀκούσουν μέ προσοχή καί κυρίως νά τίς σεβασθοῦν. Διότι, βάσει τοῦ Ἑλληνικοῦ Συντάγματος, οἱ ἐξουσίες πηγάζουν ἀπό τόν λαό καί ἀσκοῦνται ἐν ὀνόματι τοῦ λαοῦ!
Προλαβαίνοντας δέ τίς τυχόν ἐπικλήσεις τῆς ἐκτάκτου συγκυρίας, ἐπισημαίνουμε ὅτι τό Σύνταγμα προβλέπει σέ ἀνάλογες περιπτώσεις μόνον λελογισμένους περιορισμούς, ὄχι ὅμως κατάργηση καί καταπάτηση θεμελιωδῶν δικαιωμάτων τῶν πολιτῶν, ὅπως εἶναι ἡ θρησκευτική ἐλευθερία καί εἰδικότερα ἡ ἐλεύθερη ἄσκηση τῆς λατρείας.
Λοιπόν, ἀποδοκιμάζουμε διαρρήδην τίς ἀπαράδεκτες δηλώσεις καί ἀπορρίπτουμε τίς σχετικές Ἀποφάσεις τῶν κυβερνώντων περί ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΩΣ κάθε λατρευτικῆς ἐκδηλώσεως καί ἱεροπραξίας στούς ὀρθοδόξους Ναούς καί μάλιστα ἐν ὄψει τῶν ἁγίων ἡμερῶν τοῦ Πάσχα.
Οἱ ὀρθόδοξοι Ναοί μποροῦν καί πρέπει νά λειτουργήσουν ὁπωσδήποτε ἰδιαιτέρως κατά τήν Μεγάλη Ἑβδομάδα καί τό Ἅγιο Πάσχα. Κανονικῶς πρέπει νά λειτουργήσουν μέ τή συμμετοχή τῶν πιστῶν, τηρουμένων μόνο προληπτικῶν μέτρων πρός ἀποφυγή συνωστισμοῦ, ἐκ λόγων συμμορφώσεως καί σεβασμοῦ στίς ἱατρικές ὁδηγίες, ἀλλά καί στήν ἀδυναμία τοῦ καθενός.
Κατ’ ἄκραν οἰκονομία καί συγκατάβαση καί μόνο πρός καιρόν, ἔστω “κεκλεισμένων τῶν θυρῶν” νά λειτουργήσουν ὅλοι οἱ Ναοί (Ἐνοριακοί καί Μοναστηριακοί) ὑπό περιορισμό (οἱ ἐνοριακοί), π.χ. μέ τόν Λειτουργό Κληρικό, δύο ἱεροψάλτες, τόν νεωκόρο καί τρεῖς ἀκόμη λαϊκούς ἐκ προσώπου τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ πληρώματος.
Καμμία λογική καί ἐπιστημονικά ἔγκυρη ἱατρική ὁδηγία δέν μπορεῖ νά εἶναι ἀρνητική καί ἀπορριπτική στά ἀνωτέρω! Καθώς ἐπίσης ὁ Ἐπιτάφιος πρέπει νά λιτανευθεῖ λιτά στούς δρόμους πέριξ κάθε Ναοῦ (ὅπως γίνεται κάθε φορά), ἐνῶ οἱ πιστοί μποροῦν νά ἀκολουθοῦν συμπορευόμενοι ἀραιά μεταξύ των. Ἐπίσης κατ’ ἄκραν οἰκονομία, ἡ περιφορά μπορεῖ νά γίνει, γι’ αὐτή τή φορά, χωρίς τήν συμπόρευση τῶν πιστῶν ἀλλά σέ περισσοτέρους (εἰ δυνατόν ὅλους τούς) δρόμους τῶν πόλεων καί τῶν χωριῶν καί οἱ ὁποῖοι (πιστοί) θά τήν παρακολουθοῦν ἀπό τίς πόρτες, τά παράθυρα καί τά μπαλκόνια τους, ὅπως ἄλλωστε συνηθίζεται γιά ὅσους δέν μποροῦν νά μεταβαίνουν στούς Ναούς.
Δέν νοεῖται νά ἀπαγορευθεῖ ἡ περιφορά τοῦ Ἐπιταφίου, ἀφοῦ ὁ ὀρθόδοξος λαός τήν βιώνει ὡς τήν “κηδεία τοῦ Χριστοῦ” καί τή συνοδεία τοῦ μεγάλου Νεκροῦ ὡς τόν Θεοδόχο Τάφο πρίν τήν λαμπροφόρο τριήμερη ἐξανάστασή Του! Κηδεῖες αὐτή τήν περίοδο τῶν ἀνθρώπων πού ἀποθνήσκουν ἐπιτρέπεται νά γίνονται, γιατί ὄχι τοῦ Χριστοῦ; Ἄς εἶναι αὐτή ἡ περιφορά, ἡ μεγάλη Λιτανεία πού, τῆ συνενοχῆ ὅλων μας, δέν ἔγινε, σέ περιφρόνηση τῆς σχετικῆς μακραίωνης Παραδόσεως τῆς Ὀρθοδοξίας.
Ἡ συμμετοχή τῶν πιστῶν στή Θεία Κοινωνία (Μεγάλη Πέμπτη, Μέγα Σάββατο καί κατά τή σωτήριο καί φωταυγή νύκτα τῆς Ἀναστάσεως) νά γίνεται μέ προσέλευση στό Ναό, τοῦ ἑνός μετά τόν ἄλλον, κατά τήν ὥρα πού θά ἐνημερωθοῦν ὅτι ἐξέρχεται τό Ἅγιο Ποτήριο, ἐντός τῆς Θείας Λειτουργίας.
Τέλος, περί τοῦ δευτερεύοντος ζητήματος τῆς τηρήσεως τῶν ἐθίμων τοῦ Πάσχα, ἄς μήν ἀνοηταίνουν οἱ διάφοροι ἐκπρόσωποι καί ἁρμόδιοι καί προκαλοῦν τό αἴσθημα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἐξαγγέλοντας, δίκην δικτατορίσκων, παράλογες καί γελοῖες ἀπαγορεύσεις! Ἡ κάθε οἰκογένεια μόνη στό σπίτι της θά ἀποφασίσει καί ἐπιλέξει τί (πρακτικῶς δυνατόν) θά πράξει, ἀφήνοντας ἀπ’ ἔξω κι ἐκεῖνον (τόν ἰό) καί κάθε ἐπίδοξο εἰσβολέα καί ἀνίερο καταπατητή τοῦ οἰκογενειακοῦ ἀσύλου!
Ὅσο ἀνεπιθύμητος καί ἐπικίνδυνος εἶναι ὁ Κορωνοϊός, ἄλλο τόσο ἀδικαιολόγητη καί καταδικαστέα εἶναι ἡ ἀντιδημοκρατική καί ἀντισυνταγματική κατάλυση τῆς προσωπικῆς ἐλευθερίας (ἤ, μή γένοιτο,) καί ἡ παραβίαση τῆς οἰκογενειακῆς ἑστίας.
Τά ἀνωτέρω εἶναι οἱ κόκκινες γραμμές, εἶναι τά ὅρια τά ὁποῖα δέν μετατίθενται μέ ὁποιαδήποτε ἐπίκληση! Ἄν αὐτά παραβιασθοῦν ἀφρόνως, τότε, παρά τίς γνωστές βεβιασμένες δηλώσεις τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου, ὅτι κατ’ αὐτόν δέν κινδυνεύει μέσα στήν παροῦσα κατάσταση οὔτε ἡ Πίστη, οὔτε ἡ Ἐκκλησία, (σημ.: αὐτά τά ἔχει ἀναλάβει νά τά ἐξοντώσει ὁ ἀντίχριστος ἰός τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ) θά καταδειχθεῖ ὅτι θά συμβαίνει κάτι πολύ χειρότερο γι’ αὐτά: ὅτι μέ πρόσχημα τήν ἐπιδημία διώκονται!
ΤΟΤΕ ὅμως καί μέ δεδομένον ὅτι ὁ Χριστός οἰκειοποιεῖται στό πρόσωπό του τούς διωγμούς τῆς Ἐκκλησίας Του καί τῶν μελῶν Της, κατά τό “τί μέ διώκεις;” πού ἀπηύθυνε στόν ποτέ διώκτη τῶν Χριστιανῶν Σαῦλο (μετέπειτα Ἀπόστολο Παῦλο), θά ἀκολουθήσει καί ἡ ὀδυνηρή ἐπαλήθευση τῶν φρικτῶν λόγων «Ἐξέδυσάν με τὰ ἱμάτιά μου, καὶ ἐνέδυσάν με χλαμύδα κοκκίνην, ἔθηκαν ἐπὶ τὴν κεφαλήν μου, στέφανον ἐξ ἀκανθῶν, καὶ ἐπὶ τὴν δεξιάν μου χεῖρα, ἔδωκαν κάλαμον, ἵνα συντρίψω αὐτούς, ὡς σκεύη κεραμέως»!
Ἐάν, ὅμως, αὐτά θά πρέπει νά προβληματίσουν τούς ἁρμοδίους καί ἀσκοῦντες τήν δοτή ἐξουσία των, οἱ πιστοί δέν χρειάζεται νά φοβοῦνται τίποτε, ὅ,τι κι ἄν παραχωρήσει γιά τίς ἁμαρτίες μας ὁ Θεός νά συμβεῖ! Διότι “ἐσφραγισμένου τοῦ μνήματος ἡ ζωή ἐκ Τάφου ἀνέτειλε Χριστός ὁ Θεός καί τῶν θυρῶν κεκλεισμένων τοῖς μαθηταῖς ἐπέστη ἡ πάντων Ἀνάστασις πνεῦμα εὐθές ἐγκαινίζων αὐτοῖς (εἴθε καί ἡμῖν) κατά τό μέγα Του ἔλεος!
Ὁ ἀγών εἶναι δικός μας καί τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ ἔκβαση!
