Πολλούς θριάμβους γιορτάζει ο άνθρωπος. Επιτεύγματα και νίκες υπέροχες έχει καθημερινώς. Κραυγές χαράς ακούγονται σ΄όλα τα πλάτη και μήκη της γης, όταν η μία ανακάλυψις διαδέχεται την άλλη, όταν ο άνθρωπος φθάνει και σ΄αυτή τη Σελήνη.
Δεν είναι όμως αυτοί οι μόνοι θρίαμβοι. Διότι ο άνθρωπος δεν είναι μόνο μυαλό και τεχνικές κατακτήσεις.
Είναι και πνεύμα, είναι και ψυχή. Γι΄αυτό υπάρχουν και άλλου είδους θρίαμβοι. Θρίαμβοι στη σφαίρα του πνεύματος.
Και έναν τέτοιο γιορτάζουμε σήμερα :
Τον θρίαμβο της Ορθοδοξίας. Η ορθόδοξος πίστις, ύστερα από τόσους αγώνες, από κατατρεγμούς και διωγμούς, από μαρτύρια και κατακόμβες πέρασε στον θρίαμβο. Οι μεγάλοι Πατέρες και οι Σύνοδοι μάς εχάρισαν την μόνη σωστή πίστη, την μόνη ανόθευτη διδασκαλία.
Και συγχρόνως με την ζωή τους και το παράδειγμά τους οι άγιοι και οι μάρτυρες και οι όσιοι μάς έδωσαν το τέλειο πρότυπο.
Ο συνδυασμός της καθαρότητος της διδασκαλίας με την αγνότητα της ζωής είναι η Ορθοδοξία. «Η λάμψις της αληθείας και η ευωδία της αγιότητος είναι το σύμβολο της πίστεως ενσαρκωμένο στην καθημερινή μας ζωή ».
Αυτή είναι η βαρειά μας κληρονομιά. Αυτήν την Ορθοδοξία καλούμεθα να διαφυλάξουμε και στην εποχή μας, από τόσους και τόσους εχθρούς που μας πολιορκούν.
Είναι πρώτα οι πολέμιοι του ορθοδόξου δόγματος, της μόνης ανοθεύτου αληθείας. Είναι εκείνοι που εγκαταλείπουν «το λογικόν και άδολον γάλα» της ορθοδόξου διδασκαλίας για να τραφούν με τους «βεβήλους και γραώδεις μύθους».
Είναι οι αιρετικοί, που σαν λύκοι βαρείς αποδεκατίζουν το ποίμνιο των πιστών.
Οι Χιλιασταί και τόσοι άλλοι τρέχουν από σπίτι σε σπίτι, κτυπούν πόρτα με πόρτα και μεταδίδουν το δηλητήριο της πλάνης τους. Μερικοί, δυστυχώς, παρασύρονται από τα γλυκόλογά τους και τις υποσχέσεις τους. Αρνούνται την πίστη που έχει ποτισθεί με τόσο αίμα, τόσο δάκρυ, τόσο πόνο, και γίνονται οπαδοί της αιρέσεως.
Πόσο φοβερό είναι κάτι τέτοιο ! Πόσο πρέπει να λυπούμεθα αυτούς τους ανθρώπους και να κρατάμε πάντα την πόρτα του σπιτιού και της καρδιάς μας κλειστή στους εχθρούς αυτούς της Ορθοδοξίας!
Ναι, αυτό άς είναι το δικό μας σύνθημα και αυτό το σύνθημα άς μεταδίδουμε και στους γύρω μας:
Κλειστές οι πόρτες της ψυχής και του σπιτιού στον κάθε πλανεμένο, στον κάθε αιρετικό. Ούτε κουβέντες μαζύ του, ούτε από περιέργεια να πιάνουμε στα χέρια μας τα βιβλία και περιοδικά τους.
Έχουμε, ευτυχώς, τόσο άφθονη ορθόδοξη πνευματική τροφή, που δεν χρειαζόμαστε τα έντυπά τους.
Δεν είναι όμως μόνο αυτοί εχθροί της Ορθοδοξίας.
Εδώ, ας επιτραπεί να κάνουμε μια βαρειά, μια αληθινή διαπίστωση:
Μπορεί και εμείς οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί να γίνουμε εχθροί της Ορθοδοξίας, χωρίς να παρασυρθούμε από αιρετικούς και ν΄αφήσουμε την πίστη μας.
Και γινόμαστε εχθροί και δολιοφθορείς του θείου τούτου Οικοδομήματος όταν, ενώ πιστεύουμε, δεν ζούμε σαν Ορθόδοξοι.
Όταν έχουμε μόνο φύλλα και όχι καρπούς.
Όταν δεν παρουσιάζουμε στην εποχή μας τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος :
την αγάπη, την χαρά, την μακροθυμία, την αγαθότητα, ‘την πραότητα, την δικαιοσύνη.
Και αφήνουμε να εγκατασταθούν μέσα μας «έχθρες, έριδες, ζήλια, θυμοί, εριθείες, διχοστασίες ».
Τότε « δι΄ ημάς βλασφημείται το όνομα του Θεού », διαβάλλεται δηλαδή στην κοινωνία μας.
Τότε δίνουμε, σ΄όσους ζητούν αφορμή, να κατηγορήσουν την πίστη.
Πόσες και πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει για τον ένα ή τον άλλο :
Κάνει και το Χριστιανό και όμως είναι τέτοιος , και πόσοι άλλοι μένουν μακρυά από το ναό ή από τα μυστήρια της Εκκλησίας μας εξ αιτίας της αναρμόστου διαγωγής του ενός ή του άλλου κληρικού !
Ώρα όμως να προσπαθήσουμε να ζήσουμε τον μοναδικό συνδυασμό Αληθείας και Αγιότητος. Αποστολή μας είναι να παρουσιάσουμε στην εποχή μας πίστη και ηθική. Πίστη θερμή, ατράντακτη στο ορθόδοξο δόγμα, μετουσιωμένο σε ηθική ζωή, σε ζωή αρετής και αγιότητος. Οι καιροί μας θέλουν ηθικά αναστήματα, που δεν λιποψυχούν, δεν κάμπτονται εμπρός σε καμμία πίεση.
Δεν κάνουν συμβιβασμούς, υποχωρήσεις. Κρατούν ψηλά την σημαία τους.
Μόνο έτσι και στους δύσκολους καιρούς μας θα νικήσει για άλλη μια φορά την ύλη, το πνεύμα. Θα θριαμβεύσει η μόνη σώζουσα Αλήθεια, η Ορθοδοξία και η ορθοπραξία, κατά του ψεύδους και της πλάνης !
