Με ἐκκλησιαστικὴ λαμπρότητα ἑορτάστηκε καὶ φέτος ἡ πανήγυρη τοῦ Ἁγίου Νικολάου στὸν ἱστορικὸ Μητροπολιτικὸ Ναὸ τῆς Ἄνω Κονίτσης, ἕναν ἀπὸ τοὺς πιὸ ἐπιβλητικοὺς ναοὺς τῆς περιοχῆς. Ἡ ἑορτή ἀπέκτησε φέτος ξεχωριστὴ σημασία, καθὼς ἱερούργησε διὰ πρώτη φορά ὁ νέος Ποιμενάρχης τῆς Ἐπαρχίας, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης κ. Ἀλέξιος..
Ἀπὸ τὶς πρώτες πρωινὲς ὧρες πλῆθος πιστῶν συρρέει στὸν Ἱερὸ Ναό, διότι ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Νικολάου εἶναι βαθειὰ ριζωμένη στὴν ταυτότητα καὶ στὴν εὐλάβεια τοῦ λαοῦ τῆς Κονίτσης.
Ὁ Σεβασμιώτατος κ. Ἀλέξιος, ἐμφανῶς συγκινημένος γιὰ τὴν πρώτη του ἀρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία στὸν Μητροπολιτικὸ Ναὸ, ἀπηύθυνε θερμὸ καὶ θεολογικὸ λόγο.
Την ἑορτὴ τίμησαν μὲ τὴν παρουσία τους ὁ Δήμαρχος Κονίτσης κ. Ἀνδρέας Παπασπύρου, μέλη τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου, ἐκπρόσωποι φορέων, ἀλλὰ καὶ ἀντιπροσωπείες συλλόγων. Ὅλοι, μετὰ σεβασμοῦ, παρέστησαν στὴν Θεία Λειτουργία, συμμετέχοντας προσευχητικὰ. Ἡ παρουσία τοῦ κόσμου ἦταν ἐντυπωσιακὴ· ἄνθρωποι κάθε ἡλικίας, προσήλθαν γιὰ νὰ ζητήσουν τὴν εὐλογία καὶ τὴν χάρη τοῦ Ἁγίου.
Ὁ Ἱερὸς Ναὸς τοῦ Ἁγίου Νικολάου εἶναι ὁ ἐνοριακὸς Ναὸς τῆς Ἄνω Κονίτσης καὶ βρίσκεται πλάι στὸ Ἐπισκοπείο, σε θέση κεντρική καὶ ἱστορικὴ γιὰ τὴ ζωή τῆς περιοχῆς. Τὸ σημερινὸ οἰκοδόμημα, ἔργο τῶν ἐτῶν 1842, ἀνεγέρθηκε ἐπάνω στὰ θεμέλια τοῦ παλαιότερου Ναοῦ, ποὺ εἶχε χτιστεῖ τὸ 1612. Ὁ παλαιὸς ἐκεῖνος Ναὸς ἐπυρπολήθη ἀπὸ τὸν Καπλάν Μπέη στὶς 22 Ἰανουαρίου 1829, μιὰ σκοτεινὴ ἡμέρα γιὰ τὴν πόλη. Ὅμως, μετά τρία χρόνια, χάρις στὸν ζῆλο τοῦ Ἐπισκόπου Βελλάς καὶ Κονίτσης Ἰωσήφ καὶ τὴ συστράτευση τῶν προκρίτων τῆς Κονίτσης, ἀπεφασίσθη νὰ ἀνοικοδομηθεῖ ὁ Ναός, ὡς σημεῖο πίστης καὶ ἐλπίδας.
Ἡ ἀρχιτεκτονικὴ τοῦ Ναοῦ, ἀποτελεῖ μοναδικὸ κόσμημα. Ἡ τοιχοποιία, στὸ μεγαλύτερο μέρος της, δείχνει τέχνη καὶ μεράκι, ἐνώ τὸ ἐπάνω τμῆμα μὲ τὶς ἀπελέκητες πέτρες φανερώνει τὴν ἀνάγκη τῶν χριστιανῶν νὰ ὑπακούσουν στὶς ἀπαγορεύσεις τῶν Τούρκων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπέτρεπαν μεγάλο ὕψος. Ἐσωτερικὰ ὁ Ναὸς εἶναι τρίκλιτος, φωτίζεται ἀπὸ μεγάλους καὶ μικροὺς θόλους, καὶ διαθέτει δύο γυναικωνίτες σὲ διαφορετικὰ ἐπίπεδα, ἑνδεικτικοὺς τῆς παλαιᾶς ἐκκλησιαστικῆς ἀρχιτεκτονικῆς. Τὸ ξυλόγλυπτο τέμπλο, μετὰ ὀκτὼ μεγάλων εἰκόνων καὶ τριάντα μικρῶν, ἔργο τέχνης ἐξαιρέτου, μαρτυρεῖ τὴν βαθιὰ πίστη τῶν ποιητῶν του.
Οἱ φορητὲς εἰκόνες τοῦ Ναοῦ, ποὺ χρονολογοῦνται ἀπὸ τὸ 1850 καὶ ἔπειτα, φυλάσσονται μὲ ἰδιαίτερη εὐλάβεια, καθὼς ἀποτελοῦν ὄχι μόνο ἱερὰ κειμήλια, ἀλλὰ καὶ ζωντανὴ μαρτυρία τῆς ἐκκλησιαστικῆς παράδοσης τῆς περιοχῆς. Στὴν αὐλὴ τοῦ Ναοῦ δεσπόζει ὁ μεγάλος, πολύκλωνος πλάτανος, ποὺ μὲ τὴν πλατιά του σκιά καλωσορίζει τοὺς προσκυνητὲς καὶ χαρίζει ἡρεμία καὶ γαλήνη. Φυτεύθηκε ἀπὸ τὸν Ἅγιο Κοσμᾶ τὸν Αἰτωλό.
Ἡ φετινὴ πανήγυρη ἔκλεισε μὲ τὴ χαρὰ τῶν πιστῶν καὶ τὴν εὐχή ὅτι ὁ Ἅγιος Νικόλαος θὰ συνεχίσει νὰ προστατεύει τὴν πόλη, τὶς οἰκογένειες καὶ κάθε ἄνθρωπο ποὺ προστρέχει στὴ χάρη του. Ἦταν μιὰ ἡμέρα πνευματικῆς ἀνατάσεως, ἡμέρα ποὺ συνέδεσε τὸ παρελθὸν μὲ τὸ παρόν καὶ ἀναζωπύρωσε τὴν ἐλπίδα γιὰ τὸ μέλλον τῆς Κονίτσης.
