Η αγία περίδος του Τριωδίου ήρθε ξανά και οι κοσμικές εκδηλώσεις για τον εορτασμό έχουν ήδη ξεκινήσει. Άτομα όλων των ηλικιών έχουν από τώρα αποφασίσει τι θα ντυθούν, που θα πάνε να διασκεδάσουν, με ποιους και τι θα φάνε. Πόλεις ολόκληρες εδώ και μήνες προετοιμάζονται για να εορτάσουν και φέτος το καρναβάλι. Αλήθεια γιατί γίνεται τόσος πανικός για μία εορτή η οποία ούτε καν είναι χριστιανική και επίσης δεν είναι δεκτή από την εκκλησία; Γιατί ο κόσμος αρέσκεται σε εορτές που καμία σχέση δεν έχουν με το πνεύμα της εκκλησίας μας και απορρίπτει ή βαριέται να συμμετέχει σε εκκλησιαστικές εορτές; Πολλά τα ερωτήματα από τους χριστιανούς οι οποίοι με πόνο ψυχής βλέπουν τους συνανθρώπους τους να μετατρέπουν μία εορτή μετανοίας σε μία εορτή αμαρτίας και μασκαρέματος.
Ας το πιάσουμε όμως από την αρχή. Η λέξη καρναβάλι προέρχεται από την λατινική λέξη carnevale που σημαίνει κατά λέξην “αντίο κρέας”. Αν διαβάσουμε διάφορα κείμενα από τις λατρευτικές εκδηλώσεις εκείνης της εποχής παρατηρούμε πως οι άνθρωποι επιδίδονταν σε ανηθικότητες κάθε είδους καλύπτωντας την ταυτότητα τους πίσω από ένα προσωπείο και μία μεταμφίεση. Τι μας θυμίζει αυτό; Φυσικά την δική μας εορτή σε τέτοιο σημείο έχει φτάσει η κοινωνία μας να υιοθετεί ειδωλολατρικές εκδηλώσεις και να απορρίπτει τις χριστιανικές. Μα γιατί να μην εορτάσουμε το καρναβάλι θα ρωτήσει κάποιος τι κακό έχει; Ας υπενθυμίσουμε σε κάποιους που θα έχουν αυτή την απορία πως η αγία μας εκκλησία καταδίκασε και απέρριψε τις γιορτές του καρναβαλιού με την 6η Οικουμενική Σύνοδο του 692 μ.Χ.
Όσον αφορά το θέμα του μασκαρέματος το οποίο είναι και το ζητούμενο του κειμένου μπορεί να φαντάζει κάτι απλό και ασήμαντο αλλά η εκκλησία μας αντιτάσσεται απέναντι σε αυτό. Ο χριστιανισμός είναι υπέρ του προσώπου ως εικόνα του θεού ο ίδιος ο θεός μας δημιούργησε κατ’ εικόνα του και εμείς θέλουμε να αλλάξουμε αυτή την εικόνα και να μεταμφιεστούμε σε κάτι άλλο. Επίσης ο Κύριος μας αποκαλύφθηκε σε εμάς με το πρόσωπο του και μας έδειξε την θεότητα του χωρίς να κρυφτεί θέλωντας να δείξει στον άνθρωπο το μεγαλείο της θεότητας του κι εμείς από την άλλη κρυβόμαστε πίσω από μία μάσκα και επιδιδόμαστε σε πράξεις αμαρτωλές νομίζοντας πως θα ξεγελάσουμε τον Θεό Πατέρα μας. “Ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι τὸ σῶμα ὑμῶν ναὸς τοῦ ἐν ὑμῖν Ἁγίου Πνεύματός ἐστιν” πόσο μεγάλη είναι η σημασία του σώματος μας και εμείς τόσο εύκολα σπεύδουμε να μεταμφιεστούμε σε κάτι άλλο. Είναι σαν να λέμε στον Θεό έκανες λάθος δεν θέλω να είμαι έτσι θέλω να γίνω κάποιος άλλος.
Ναι άνθρωπε ας επιθυμείς να γίνεις κάποιος άλλος, άλλα όχι εξωτερικά αλλά εσωτερικά. Απέβαλλε τα πάθη και τις αμαρτίες σου με το μυστήριο της εξομολόγησης, έλα στον οίκο του θεού αυτές τις μέρες όπου τελούνται ακολουθίες που δεν τελούνται σε άλλες περιόδους, μην μείνεις μόνο στην σωματική ικανοποίηση αλλά να ενδιαφερθείς κυρίως για την πνευματική. Πέταξε την μάσκα της αμαρτίας και φόρεσε την “μάσκα” του Χριστού.
της Μαρίας Χατζησταμάτη
