Τήν Τρίτη 11 Σεπτεμβρίου τελέσθηκαν στήν Ναυπακτία, ὅπως σέ ὅλη τήν ἐπικράτεια, οἱ ἁγιασμοί τῆς ἔναρξης τῆς νέας σχολικῆς χρονιᾶς.
Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱερόθεος τέλεσε τέσσερεις ἁγιασμούς σέ ἕξι Σχολεῖα τῆς Μέσης Ἐκπαίδευσης, ὁρισμένα ἀπό τά ὁποῖα συστεγάζονται, καί μίλησε καταλλήλως στούς μαθητές, τούς καθηγητές, τούς γονεῖς καί κηδεμόνες. Στούς ἁγιασμούς ἦταν παρόντες καί ἀπηύθυναν χαιρετισμούς ὁ Ἀντιδήμαρχος Ναυπακτίας Κωνσταντῖνος Καρακώστας καί ἐκπρόσωπος τοῦ Δημάρχου Ναυπακτίας καί ὁ Σχολικός Σύμβουλος Μέσης Ἐκπαίδευσης Πληροφορικῆς.
Στό 1ο Λύκειο καί 1ο Γυμνάσιο, μέ διευθυντές τούς κ. Γ. Μπαρμπόπουλο καί Σωτ. Τέφφα ἀντίστοιχα, ὁ Σεβασμιώτατος κ. Ἱερόθεος μίλησε γιά τό ὅτι ἡ παιδεία εἶναι τό θερμοκήπιο τῆς δικαιοσύνης, γιά τό πῶς ψηφίζονται οἱ νόμοι καί πῶς μέ τούς νόμους ἀποδίδεται ἡ δικαιοσύνη.
Ἀναφέρθηκε στούς «Νόμους» τοῦ Πλάτωνα. Ἐκεῖ παρουσιάζεται ὁ κακός νομοθέτης πού ὁμοιάζει μέ τόν «ἰατρό τῶν σκλάβων» καί ἐξετάζει μέ βιασύνη χωρίς ἐνδιαφέρον. Ἀντίθετα ὁ καλός νομοθέτης ὁμοιάζει μέ τόν «ἰατρό τοῦ ἐλεύθερου πολίτη», πού εἶναι φιλόσοφος καί προσεκτικός καί ὁδηγεῖ στήν γνώση τῆς αἰτίας τοῦ φαινομένου τῆς ἀσθένειας.
Στούς «Νόμους» τοῦ Πλάτωνος παρουσιάζεται ὅτι ὁ «ἰατρός τῶν σκλάβων» εἶπε στόν «ἰατρό τοῦ ἐλευθέρου πολίτη»: «Ἐσύ δέν ἰατρεύεις τόν νοσοῦντα, ἀλλά τόν παιδαγωγεῖς σάν νά τόν κάνης ἰατρό καί ὄχι ὑγιῆ». Αὐτό σημαίνει ὅτι ἡ ἀληθινή παιδεία κάνει καλούς νομοθέτες καί κυβερνῆτες, πού κάνουν ἐλευθέρους πολίτες καί ὄχι σκλάβους-δούλους. Ἔτσι ἡ παιδεία εἶναι τό θερμοκήπιο τῆς δικαιοσύνης.
Στό 2ο Λύκειο καί 2ο Γυμνάσιο, μέ διευθυντές τόν κ. Π. Πιτσιάκκα καί τόν κ. Ἀντ. Μπέκο ἀντίστοιχα, ὁ Σεβασμιώτατος μίλησε γιά τήν ἀξία τῶν βιβλίων.
Οἱ μαθητές εἶναι ἐκεῖνοι πού κατ’ ἐξοχήν ἀσχολοῦνται μέ τά βιβλία, συνδέονται στενά μαζί τους, τά παίρνουν μαζί τους, κοιμοῦνται καί ξυπνοῦν μέ αὐτά.
Ὁ Κικέρων γράφει ὅτι «τό βιβλίο εἶναι ὁδηγός στούς νέους καί εὐχαρίστηση στά γηρατειά», πού σημαίνει ὅτι τά βιβλία καθοδηγοῦν τούς νέους καί εὐχαριστοῦν τούς ἡλικιωμένους, καί γι’ αὐτό εἶναι ἀπαραίτητα γιά τούς νέους.
Ἀλλά προϋποτίθεται ὅτι τό βιβλίο εἶναι καλό, ἔχει συγκεκριμένη πείρα καί σοφία. Ἕνα τέτοιο βιβλίο προσφέρει φῶς καί ζεστασιά, σάν νά ἀνοίγη κανείς τό παράθυρο καί μπαίνει μέσα στό δωμάτιο φῶς, ζεστασιά καί καθαρός ἀέρας.
Ἡ παροιμία λέει «πές μου ποιόν φίλον ἔχεις νά σοῦ πῶ τί εἶσαι». Ἄν τό ἀλλάξουμε, θά ποῦμε «πές μου τί βιβλίο διαβάζεις νά σοῦ πῶ τί εἶσαι». Νά ἀγαπήσουμε τό καλό βιβλίο πού προσφέρει γνώσεις, σοφία καί νόημα ζωῆς.
Στό ΕΠΑΛ, μέ διευθύντρια τήν κ. Ἰω. Πατσιοῦ, ὁ Σεβασμιώτατος μίλησε γιά τήν σπουδαιότητα τῆς ἀρετῆς. Ἀνέφερε μιά ἱσπανική παροιμία πού λέει: «Ὁ δρόμος πού ὁδηγεῖ στήν δόξα, περνᾶ ἀπό τά ἀνάκτορα (ἐξουσία). Ὁ δρόμος πού ὁδηγεῖ στό χρῆμα περνᾶ ἀπό τήν ἀγορά. Ὁ δρόμος πού βγάζει στήν ἀρετή περνᾶ ἀπό τήν ἔρημο».
Ἡ κοινωνία ἔχει τήν ἐξουσία γιά νά φέρνη μιά ἰσορροπία. Ὁ ἄνθρωπος ἔχει ἀνάγκη τοῦ χρήματος, ἀλλά τό πλέον ἀπαραίτητο εἶναι ἡ ἀρετή πού ξέρει νά χειρίζεται τήν ἐξουσία καί τό χρῆμα.
Ἀλλά ἐνῶ ἡ ἐξουσία περνᾶ μέσα ἀπό τά ποικίλα ἀνάκτορα καί τό χρῆμα ἀπό τίς ἀγορές, ἡ ἀρετή καλλιεργεῖται ἀπό τήν ἔρημο, δηλαδή τόν προσωπικό ἀγώνα, τήν ἐλευθερία, τήν ἀνάπτυξη τῶν ἐσωτερικῶν ψυχικῶν καταστάσεων, τῆς φιλαλληλίας καί τῆς φιλοθεΐας. Ἡ παιδεία πρέπει νά καλλιεργῆ τήν ἀρετή.
Στό 3ο Γυμνάσιο, μέ διευθυντή τόν κ. Χρ. Ἰωάννου, ὁ Σεβασμιώτατος μίλησε γιά τήν σημασία τῆς παιδαγωγικῆς.
Εἶπε ὅτι ἡ λέξη παιδαγωγῶ σημαίνει στήν ἀρχική της ἔννοια «ἄγω τό παιδί», καί ἐννοοῦσαν ἐκείνους πού ὁδηγοῦσαν τό παιδί στούς δασκάλους.
Στόν Πλάτωνα «παιδαγωγῶ» σημαίνει «καλλιεργῶ» καί «ἀναπτύσσω». Αὐτό κατανοεῖται ἀπό τό χωράφι, τόν κῆπο, ὅπου καλλιεργεῖται ἡ γῆ, φυτεύονται τά φυτά καί τά λουλούδια καί στήν συνέχεια ἀναπτύσσονται τά φυτά, τά ἄνθη. Ὅπως ἔλεγε ὁ Ἀριστοτέλης ἀπό τό «δυνάμει» ὁδηγοῦνται στό «ἐνεργείᾳ».
Αὐτό γίνεται στά Σχολεῖα. Καλλιεργοῦνται τά χαρίσματα τῶν μαθητῶν καί ἀναπτύσσονται ἀκόμη περισσότερο γιά νά ὀμορφαίνουν καί νά εὐωδιάζουν τήν κοινωνία. Αὐτό γίνεται μέ ἀγάπη καί ἐλευθερία. Καί βέβαια ἡ ἀγωγή γίνεται σέ ὅλη τήν ζωή, δέν τελειώνει ποτέ.
