Στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Ζωοδόχου Πηγής Αγρινίου χοροστάτησε στην Ακολουθία του Όρθρου και προεξήρχε στην Θεία Λειτουργία το Σάββατο 19 Ιουλίου 2025, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνός. Κατά την διάρκεια της Θείας Λειτουργίας χειροτόνησε στον βαθμό του Διακόνου τον Μοναχό Ιγνάτιο Γοργολίτσα, Αδελφό της Ιεράς Μονής Αγίας Ελεούσης Κλεισούρας Αιτωλικού.
Ο νέος Διάκονος, κατά την προσφώνησή του, ευχαρίστησε συγκινημένος τους γονείς τους, την οικογένειά του, τους συγγενείς και τους φίλους του, που όλα αυτά τα χρόνια στάθηκαν κοντά του και καλλιέργησαν τον πόθο του για την Ιερωσύνη. Ιδιαιτέρως αναφέρθηκε στον πνευματικό του πατέρα, Αρχιμ. Λαυρέντιο Καρανάσιο, Ιεροκήρυκα της Ιεράς Μητροπόλεως. Ξεχωριστά αναφέρθηκε στον Σεβασμιώτατο Ποιμενάρχη μας κ. Δαμασκηνό και τον ευχαρίστησε για την αγάπη και την εμπιστοσύνη προς το πρόσωπό του, που επέδειξε από την πρώτη στιγμή της Ενθρονίσεώς του και τέλος ζήτησε τις προσευχές όλων για την κατά Θεόν πορεία του.
Ο Μητροπολίτης κ. Δαμασκηνός, κατά την αντιφώνησή του, αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στην πρώτη γνωριμία του με τον νέο Διάκονο, κατά την οποία διαπίστωσε την ευλάβεια και τον πόθο του για την Ιερωσύνη, καθώς και στα πολλά χαρίσματα με τα οποία τον έχει προικίσει η Χάρη του Θεού.
Στη συνέχεια της ομιλίας του καταθέτοντας πατρικές παραινέσεις και συμβουλές προς το νέο Διάκονο διατύπωσε σκέψεις από την θεολογική διδασκαλία του Αγίου Ιγνατίου του Θεοφόρου, του οποίου το όνομα έλαβε ο νέος Διάκονος κατά την μοναχική του Κουρά και πλέον αποτελεί τον ουράνιο προστάτη του.
«Ολόκληρη η ζωή του Αγίου Ιγνατίου είναι μία μικρογραφία της ιερατικής διακονίας, γιατί η Ιερωσύνη έχει αφετηρία την Αγία Τράπεζα και κατάληξη τo μαρτύριο.
Ως Επίσκοπός της Αντιοχείας ο Άγιος Ιγνάτιος αγάπησε το Ιερό Θυσιαστήριο, την Θεία Λατρεία, το Μυστήριο της Αναιμάκτου Θυσίας και ξεκίνησε απ’ αυτήν την αφετηρία για να καταλήξει στη Ρώμη, στον τόπο, όπου ο Θεός επέτρεψε μαρτυρικά να ολοκληρώσει τη ζωή του.
Να ενθυμείσαι λοιπόν πάντοτε, ότι η Ιερωσύνη είναι η απαρχή της διακονίας σου και το τέλος θα πρέπει να είναι το μαρτύριό σου. Ο Άγιος Ιγνάτιος έγινε ο κατ’ εξοχήν πατέρας της ευχαριστιακής θεολογίας της Εκκλησίας, αλλά πόθησε τόσο πολύ το μαρτύριο, που παρακαλούσε τους αδελφούς της Ρώμης να μην εμποδίσουν τα φρικτά βασανιστήρια, γιατί ήξερε, ότι μέσα στην Θεία Λειτουργία προσέφερε τον ίδιο τον Χριστό, ενώ στο μαρτύριό του θα προσφερόταν ο ίδιος για τον Χριστό.
Θέλω να σου υπενθυμίσω και ένα άλλο στοιχείο από την εκκλησιολογική θεολογική σκέψη του Αγίου Ιγνατίου του Θεοφόρου. Η Εκκλησία, αγαπητό μου παιδί, στηρίζεται στην Ευχαριστία, αλλά ταυτόχρονα είναι και ιεραρχική. Είναι ευχαριστιακή αλλά είναι και ιεραρχική. Ο Άγιος Ιγνάτιος ταυτίζει την Εκκλησία με το Θυσιαστήριο και δεν μπορεί να διαχωρίζει κανείς την Εκκλησία από το Θυσιαστήριο, αφού η Εκκλησία είναι το Σώμα του Χριστού και μέλη του είμαστε όλοι μας. Αυτή η ευχαριστιακή συγκρότηση του Σώματος και του Αίματος του Χριστού επιτελείται μόνο μέσα από το μυστήριό της Θείας Ευχαριστίας.
Η Εκκλησία δεν μπορεί να διδάσκει αν πρώτα δεν ιερουργεί τον Λόγο του Θεού. Δεν μπορεί να φιλανθρωπεύει τους ανθρώπους, αν δεν τελεί το Μυστήριό της Θείας Ευχαριστίας. Η Εκκλησία δεν είναι ένας κοινωνικός οργανισμός, ένα φιλανθρωπικό κατάστημα ή ένα εκπαιδευτικό κέντρο. Είναι η ευχαριστιακή κοινότητα, η οποία εμφαίνεται κάθε φορά που τελείται το Μυστήριό της Θείας Ευχαριστίας, αλλά ταυτόχρονα η Εκκλησία είναι και ιεραρχική. Το πολίτευμά της είναι ιεραρχικό. Χρωστάμε στον Άγιο Ιγνάτιο την διάκριση των τριών βαθμών της Ιερωσύνης. Είναι ο πρώτος που μίλησε για τον Επίσκοπο, τους Πρεσβυτέρους και τους Διακόνους. Και μάλιστα τοποθετεί τον Επίσκοπο εις τύπον και τόπον Χριστού, τους Πρεσβύτερους εις τύπον των Αγών Αποστόλων και τους Διακόνους εις τύπον των Αγγέλων.
Σήμερα λαμβάνεις τον πρώτο βαθμό της Ιερωσύνης, αυτόν του Διακόνου. Να ενθυμείσαι πάντοτε, ότι η Εκκλησία στηρίζεται στην ευχαριστιακή της αποστολή και ταυτόχρονα στην ιεραρχική της ιδιότητα. Για μικρό χρονικό διάστημα θα διακονήσεις ως Διάκονος και στη συνέχεια ως Πρεσβύτερος. Φρόντισε το χρονικό αυτό διάστημα της διακονίας σου να είναι όπως το θέλει ο Θεός, με υπακοή, με ταπείνωση, με διάκριση, με αγάπη, με σωφροσύνη και με δικαιοσύνη.
Και μία άλλη βασική σκέψη, που ως διδασκαλία προσέλαβε η Εκκλησία μας από τον Άγιο Ιγνάτιο τον Θεοφόρο θα ήθελα να σου υπενθυμίσω. Είναι η σχέση που έχει η Εκκλησία με τον Επίσκοπο και ο Επίσκοπος με την Εκκλησία.
Ο Άγιος Ιγνάτιος έθεσε τον θεμελιώδη θεολογικό λίθο πάνω στον οποίο οικοδομήθηκε η εκκλησιολογική και επισκοποκεντρική διάσταση της διδασκαλίας του. Δεν υπάρχει τοπική Εκκλησία χωρίς τον Επίσκοπο, όπως δεν μπορεί να υπάρξει Επίσκοπος χωρίς την τοπική Εκκλησία.
Η σχέση του Επισκόπου με την τοπική Εκκλησία είναι η σχέση του Ουρανίου Πατρός με τον Υιό και Λόγο Του. Αυτή η ένωση και αυτή η ενότητα τελεσιουργούνται μέσα από το Μυστήριό της Θείας Ευχαριστίας, όπου ο Επίσκοπος είναι προεστώς και ταυτόχρονα προεστώς του ευχαριστιακού σώματος της Εκκλησίας. Ο Άγιος Ιγνάτιος μας διδάσκει, ότι μόνο μέσα από αυτή την πνευματική σχέση μπορεί να καρποφορήσει κάθε καλό μέσα στην Εκκλησία. Αν κανείς αποφασίσει να αρνηθεί αυτή την πνευματική σχέση του Επισκόπου με τον Ιερό Κλήρο και με το χριστεπώνυμο πλήρωμα, τότε τον διάβολο λατρεύει και το έργο του Διαβόλου εξυπηρετεί.
Γι’ αυτό, λοιπόν, να θυμάσαι, ότι η κανονική σχέση με τον Επίσκοπό σου δεν είναι διοικητική ή διεκπαιραιωτική. Είναι καθ’ όλα πνευματική και ευχαριστιακή. Όποιος το συνειδητοποιήσει αυτό, τότε πραγματικά μπορεί να απαλλαγεί από τον εωσφορικό εγωισμό της καταστροφικής υπερηφάνειας και αλαζονείας, της αυτάρκειας και της ατομοκεντρικότητος. Ο Άγιος Ιγνάτιος θα το πει ξεκάθαρα, ότι χρέος του κάθε πιστού είναι να διατηρεί την ενότητα και αλίμονο σε εκείνον που διαταράσσει την ενότητα της Εκκλησίας και καλλιεργεί κακοδοξίες, αντιπάθειες, αντιπαλότητες, συγκρουσιακές συμπεριφορές μέσα στην Εκκλησία.
Τέλος, αγαπητό μου παιδί, θέλω να σου υπενθυμίσω, ότι ο Άγιος Ιγνάτιος πορευόμενος προς το μαρτύριό του και έχοντας φθάσει σε μία εξαιρετική ωριμότητα σώματος, πνεύματος και καρδίας δεν παύει να εκφράζει μέχρι τέλος την ταπείνωσή του. Χαρακτηρίζει τον εαυτό του μαθητή. Μαθητεύει, πορευόμενος προς τη Ρώμη. Μαθητεύει ενώ συγγράφει για να στηρίξει τις Εκκλησίες, τις οποίες για τελευταία φορά επισκέπτεται.
Να έχεις πάντοτε την ταπείνωση και τη διάθεση μαθητείας του Αγίου Ιγνατίου ως πρόκληση και ταυτόχρονα ως επιθυμία της ιερατικής σου ζωής και διακονίας. Έχεις τάλαντα και χαρίσματα πολλά, με τα οποία σε έχει προικίσει ο Θεός. Έχεις εξαιρετικές ικανότητες. Να έχεις την συναίσθηση, ότι τα πάντα τα οφείλεις στον Θεό και τίποτα στον εαυτό σου.
Όσο θα χαμηλώνεις το βλέμμα σου προς τη γη και θα υψώνεις την προσευχή σου στο Θεό, ο Διάβολος δεν θα μπορέσει να σε παρασύρει. Όσο θα διατηρείς το ταπεινό φρόνημά σου, η εργασία σου θα είναι αποδεκτή και καρποφόρος. Οι άνθρωποι θα αναπαύονται σε σένα, θα στρέφονται σε σένα για να αναζητήσουν την πραότητα, τη γλυκύτητα, την ηρεμία, αλλά και τη σιγουριά της αλήθειας και της πίστης που πρέπει να εμπνέει ο κάθε κληρικός».
Ο Σεβασμιώτατος ευχαρίστησε τους Ιερείς που συμμετείχαν στην Θεία Λειτουργία και στο Μυστήριο της Χειροτονίας. Ξεχωριστά ευχαρίστησε τον Πνευματικό Πατέρα του π. Ιγνατίου, τον Ιεροκήρυκα, Αρχιμ. Λαυρέντιο Καρανάσιο. Ευχαρίστησε τους Ιεροψάλτες που πλαισίωσαν τα δύο Αναλόγια του Ιερού Ναού και απέδωσαν εξαιρετικά τους ύμνους της ημέρας. Επίσης, ευχαρίστησε τους γονείς του νέου Διακόνου, την οικογένειά του και όλους τους συγγενείς και τους φίλους του που κατέκλυσαν τον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό για να συμπροσευχηθούν στον Μυστήριο της Χειροτονίας του.
Ολοκληρώνοντας την προσλαλιά του ανέφερε: «Από εδώ και στο εξής θα είσαι και εσύ ένα επίλεκτο μέλος της ιερατικής μας οικογένειας. Θα διακονείς στο Μοναστήρι της Ελεούσας και γνωρίζω πόσα όνειρα έχεις για αυτό τον τόπο. Θα προσεύχομαι ο Θεός να τα πραγματώσει. Ξέρεις και εσύ τους δικούς μου οραματισμούς και είμαι σίγουρος, ότι η Παναγία μας θα βοηθήσει να γίνουν πραγματικότητα οι οραματισμοί και των δύο μας και αυτός ο ιερός μοναστηριακός χώρος να ζωντανέψει, να αποκτήσει Αδελφότητα και τα κτίρια του να φιλοξενήσουν ιεραποστολικές δράσεις της Ιεράς Μητροπόλεως. Είναι το κατ’ εξοχήν προσκύνημα της τοπικής μας Εκκλησίας. Εσύ θα αναλάβεις αυτό το φορτίο και είμαι σίγουρος, ότι κοντά σου θα έρθουν και άλλοι και η Ελεούσα θα αποκτήσει τη μοναστική αδελφότητα που της αξίζει. Ο λαός θα αναπαύεται και θα βιώνει και θα εισπράττει το έλεος του Θεού και η Παναγία θα μεσιτεύει για όλους».
