Την Κυριακή 23 Οκτωβρίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο Λόγο στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Ναούσης.
Στο τέλος της θείας Λειτουργίας προχείρησε σε πνευματικό τον προϊστάμενο του Ιερού Ναού Πρωτοπρεσβύτερο Νικόλαο Παπαθεοδώρου.
Στην ομιλία του ο Σεβασμιώτατος τόνισε:
«Γνωρίζω ὑμῖν, ἀδελφοί, ὅτι τό εὐαγγέλιον τό εὐαγγελισθέν ὑπ᾽ ἐμοῦ οὐκ ἔστιν κατ᾽ ἄνθρωπον».
Μία σαφῆ καί ξεκάθαρη δήλωση ἀκούσαμε σήμερα νά κάνει ὁ πρωτοκορυφαῖος ἀπόστολος Παῦλος πρός τούς χριστιανούς τῆς Γαλατίας. Μία δήλωση ἡ ὁποία ἀποτελεῖ συγχρόνως καί ἀπάντηση πρός ἐκείνους πού τόν ἀμφισβητοῦν, ἐπειδή δέν ἦταν ἀπό τούς μαθητές τοῦ Χριστοῦ.
Τί τούς λέει; Σᾶς δηλώνω ὅτι τό εὐαγγέλιο τό ὁποῖο σᾶς κηρύττω δέν εἶναι ἀνθρώπινη ἐπινόηση, δέν εἶναι ἀνθρώπινο κατασκεύασμα. Tό εὐαγγέλιο πού κηρύσσει ὁ ἀπόστολος εἶναι αὐτό πού τοῦ ἀποκάλυψε ὁ ἴδιος ὁ Χριστός μετά τή μεταστροφή του στή Δαμασκό, καί γιά τό ὁποῖο προφανῶς συνομίλησε στή συνέχεια, ὅταν πῆγε στά Ἱεροσόλυμα, μέ τόν ἀπόστολο Πέτρο καί τόν ἑορταζόμενο σήμερα ἅγιο Ἰάκωβο τόν Ἀδελφόθεο.
Ἡ διαβεβαίωση τοῦ ἀποστόλου Παύλου δέν ἀπευθύνεται μόνο πρός τούς Γαλάτες. Ἀπευθύνεται καί πρός ὅλους ἐμᾶς, οἱ ὁποῖοι εἴκοσι αἰῶνες μετά τό κήρυγμα τῶν ἁγίων ἀποστόλων, ἀκοῦμε τό εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ νά κηρύσσεται μέσα στήν Ἐκκλησία ἀπό τούς ἐπισκόπους καί τούς ἱερεῖς μας.
Ὑπάρχουν ὅμως καί κάποιοι οἱ ὁποῖοι τό ἀμφισβητοῦν καί ἰσχυρίζονται ὅτι τό κήρυγμα τῆς Ἐκκλησίας, τῶν ἐπισκόπων καί τῶν ἱερέων δέν εἶναι λόγος Χριστοῦ, δέν εἶναι τό εὐαγγέλιο τῆς σωτηρίας, ἀλλά εἶναι δῆθεν λόγος ἀνθρώπινος, ἰδέες καί θέσεις τῶν κληρικῶν, ἀπαγορεύσεις καί περιορισμοί πού ἐπιβάλλουν στούς ἀνθρώπους οἱ ἱερεῖς, καί δέν ὑπάρχει, κατά συνέπεια, κανένας λόγος νά τίς πιστεύει καί νά τίς ἐφαρμόζει ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος. Μάλιστα, ὅσοι ὑποστηρίζουν αὐτές τίς ἀπόψεις προσπαθοῦν νά τίς διαδώσουν καί σέ ἄλλους, νά σπείρουν δηλαδή τόν σπόρο τῆς ἀμφιβολίας καί τῆς ἀμφισβητήσεως, νά κλονίσουν τήν πίστη καί τήν ἐμπιστοσύνη τους στήν Ἐκκλησία καί νά τούς στερήσουν τή σταθερά, σύμφωνα μέ τήν ὁποία βάδιζαν στή ζωή τους.
Δέν ὑπάρχει ὅμως τίποτε πιό ἀναληθές, τίποτε πιό ἀπατηλό καί πιό ἐπικίνδυνο ἀπό αὐτό, ἀπό τήν ἀμφισβήτηση δηλαδή ὅτι ὁ λόγος τῆς Ἐκκλησίας εἶναι λόγος Χριστοῦ, καί τό εὐαγγέλιο πού κηρύσσει εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ. Εἶναι παρόμοια μέ τήν ἀμφισβήτηση τήν ὁποία ἐνέβαλε στήν ψυχή τῶν πρωτοπλάστων ὁ ὄφις σχετικά μέ τήν ἐντολή τοῦ Θεοῦ. Καί εἶναι ἐπικίνδυνη, γιατί ἡ ἀμφισβήτηση γεννᾶ τήν ἀμφιβολία καί ἡ ἀμφιβολία τήν ἀποστασιοποίηση καί ἡ ἀποστασιοποίηση ὁδηγεῖ στήν ἀπομάκρυνση καί τήν ἄρνηση τοῦ Θεοῦ. Καί ὅταν ὁ ἄνθρωπος ἀπομακρύνεται ἀπό τόν Θεό, ὅταν δέν ἐμπιστεύεται καί δέν ἀκολουθεῖ τίς ἐντολές του, τότε βρίσκεται ἐκτεθειμένος στόν κίνδυνο τῶν πειρασμῶν καί τῶν προκλήσεων τοῦ συγχρόνου κόσμου καί δέν ἔχει τίποτε νά τόν συγκρατήσει καί νά ἀνακόψει τήν πτώση του στήν ἁμαρτία καί τήν καταστροφή.
Καί βλέπουμε, δυστυχῶς, πολύ συχνά στίς ἡμέρες μας ποιές εἶναι οἱ ὀλέθριες συνέπειες τῆς ἀπομακρύνσεως ἀπό τόν Θεό καί τῆς ἀμφισβητήσεως τῶν ἐντολῶν του καί ποῦ μπορεῖ νά ὁδηγήσει αὐτό τούς ἀνθρώπους.
Γι᾽ αὐτό καί ὁ λόγος τοῦ ἱδρυτοῦ τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας, πρωτοκορυφαίου ἀποστόλου Παύλου, ἀπευθύνεται σήμερα καί πρός ἐμᾶς, ὅσους εἴμεθα ἐδῶ καί τόν ἀκούσαμε, ἀλλά καί πρός ὅλους τούς ἀνθρώπους τῆς ἐποχῆς μας, καί μᾶς λέει: Σᾶς διαβεβαιώνω ὅτι τό εὐαγγέλιο πού κηρύττω δέν εἶναι δικό μου, δέν εἶναι ἀνθρώπινο δημιούργημα, ἀλλά εἶναι λόγος Χριστοῦ. Σᾶς διαβεβαιώνω ὅτι ὁ λόγος τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ δέν εἶναι λόγος ἀνθρώπων ἀλλά θεῖος. Γιατί ἡ Ἐκκλησία εἶναι αὐτή ἡ ὁποία φυλάσσει τήν ἱερά παρακαταθήκη τοῦ θείου λόγου, τοῦ κηρύγματος τοῦ Χριστοῦ, καί αὐτή τήν παραδίδει ἀκαινοτόμητη σέ κάθε ἐποχή. Καί ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ, τόν ὁποῖο κηρύσσει ἡ Ἐκκλησία του καί σήμερα, ἰσχύει πάντοτε, γιατί ὁ ἴδιος ὁ Χριστός ἔχει δώσει ἐντολή νά παραμείνει ἀναλλοίωτος καί νά μήν προσθέσει κανείς «ἰῶτα ἕν ἤ μία κεραία», γιατί καί ὁ ἴδιος ὁ Χριστός εἶναι «χθές καί σήμερον ὁ αὐτός καί εἰς τούς αἰῶνας».
Αὐτόν τόν Χριστό κήρυττε καί ὁ ἅγιος μεγαλομάρτυς καί μυροβλύτης Δημήτριος, ὁ προστάτης τῆς ἐνορίας σας, τή μνήμη τοῦ ὁποίου θά ἑορτάσουμε σέ λίγες ἡμέρες, καί μέ τή δική του δύναμη κατόρθωσε ὁ νεαρός μαθητής του ἅγιος Νέστορας νά νικήσει τόν Λυαῖο καί νά καταισχύνει τούς εἰδωλολάτρες θαυμαστές του.
Αὐτόν τόν Χριστό κηρύττει καί σέ μᾶς ἡ Ἐκκλησία καί μᾶς καλεῖ νά ζήσουμε σύμφωνα μέ τόν λόγο του καί νά ἑνωθοῦμε μαζί του μέ τά ἱερά μυστήριά της, γιά νά κερδίσουμε τή σωτηρία μας.
Ἄς μήν παρασυρόμεθα καί ἄς μήν ἀμφιβάλλουμε. Ὁ λόγος τῆς Ἐκκλησίας μας δέν εἶναι λόγος ἀνθρώπων, ἀλλά εἶναι ὁ λόγος τόν ὁποῖο ἀποκάλυψε ὁ Χριστός καί τόν ἐμπιστεύθηκε στήν Ἐκκλησία του, στήν ὁποία ἔθεσε τούς ἐπισκόπους καί τούς ἱερεῖς, γιά νά τόν μεταδίδουν στούς ἀνθρώπους καί νά τούς ὁδηγοῦν στή σωτηρία, γιά τήν ὁποία ἦλθε ὁ ἴδιος ὁ Χριστός στή γῆ καί θυσιάσθηκε γιά νά μᾶς λυτρώσει ἀπό τήν ἁμαρτία καί νά μᾶς χαρίσει τήν αἰώνια ζωή.
Ἄς τόν ἀκοῦμε, λοιπόν, καί ἄς ἀγωνιζόμεθα ὄχι μόνο νά εἴμεθα ἀκροατές ἀλλά καί ποιητές, νά τόν ἐφαρμόζουμε αὐτόν τόν λόγο τοῦ Κυρίου στή ζωή μας, ὅπως τόν ἐφήρμοσαν ὄχι μόνο οἱ μαθητές του, οἱ ὁποῖοι τόν ἔζησαν καί τόν ἄκουσαν ἀλλά καί ὅλοι οἱ ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας. Εἶπα τόν ἅγιο Δημήτριο, θά ποῦμε τόν ἅγιο Θεοφάνη καί ὅλους τούς ἁγίους μας, οἱ ὁποῖοι ἄκουσαν, πίστευσαν καί ἐφήρμοσαν τόν λόγο τοῦ Θεοῦ. Ἔζησαν τή μυστηριακή ζωή τῆς Ἐκκλησίας μας, ἑνώθησαν ὄχι μόνο μέ τόν λόγο ἀλλά καί μέ τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Κυρίου μας μέσα ἀπό τή θεία Εὐχαριστία, τή θεία Κοινωνία.
Γι᾽ αὐτό, λοιπόν, πρέπει νά εἴμεθα σταθεροί στήν πίστη μας, γιά νά μήν μᾶς κλονίζουν σύγχρονα ρεύματα, τά ὁποῖα ὑπάρχουν, καί αἱρέσεις καί διάφορες ἄλλες κατευθύνσεις, οἱ ὁποῖες θέλουν νά μᾶς βγάλουν ἀπό τήν ὁδό τῆς σωτηρίας μας. Ἄς εἴμεθα πιστοί καί ὑπάκουοι στήν Ἐκκλησία μας.
