Η Εκκλησία πρέπει να δείξει στους νέους, αφουγκραζόμενη τις ανάγκες τους, βαθιά αγάπη και πολύ υπομονή. Να μην σταθεί σε ηθικιστικά διδάγματα, σκορπώντας τύψεις και ενοχές, αλλά να δημιουργήσει ένα όμορφο, μη τοξικό κλίμα, για να προσεγγίσουν οι νέοι και πάλι τους κόλπους της Εκκλησίας.
Ιερά αγρυπνία τελέστηκε το Σάββατο 2 Οκτωβρίου, παραμονή της εορτής του αγίου Διονυσίου αρεοπαγίτου, πρώτου Επισκόπου και πολιούχου της πόλεως των Αθηνών, στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, στην οποία προεξήρχε και κήρυξε τον θείο λόγο, ο Αρχιμανδρίτης π. Νεκτάριος Δαρδανός, Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Ύδρας, Σπετσών, Αιγίνης, Ερμιονίδος και Τροιζηνίας.
Με αφορμή την έναρξη της νέας ιεραποστολικής χρονιάς, ο π. Νεκτάριος στην ομιλία του, αναφέρθηκε στην κατήχηση της Εκκλησίας, αναλύοντας διάφορες πτυχές της.
Και τούτο γιατί όπως σημείωσε ξεκινώντας τον λόγο του, ο Οκτώβριος είναι ο μήνας της πνευματικής σποράς, όπου ξεκινάει η σπορά του λόγου του Θεού στις καρδιές των ανθρώπων και καρποφορεί, ανάλογα με το έδαφος που θα τον αποδεχθεί. Ο λόγος του Θεού, είναι η μόνη αλήθεια επί της γης, όχι διανοητική, αλλά εμπειρική και βιωματική.
Και σε κάθε τοπική Εκκλησία, ξεκινάει η κατήχηση, κυρίως στα νέα μέλη της Εκκλησίας. Και είναι πλούσιες οι προσπάθειες θεωρητικής καταγραφής και ορισμού της έννοιας της κατηχήσεως.
Έτσι ο π. Νεκτάριος, παρουσίασε ένα απάνθισμα της απόπειρας ορισμού αυτής της εκκλησιαστικής δραστηριότητας, αναλύοντας την έννοια της κατήχησης, την διαίρεση της και την σημερινή κατηχητική κίνηση.
Η κατήχηση είναι η συστηματική μελέτη της πίστεως. Οι Απόστολοι και στη συνέχεια οι κληρικοί και οι ευσεβείς λαϊκοί χριστιανοί, κατηχούσαν τον λαό του Θεού και τον μυούσαν στα δόγματα της πίστεως.
Και δημιουργήθηκαν μεγάλες κατηχητικές σχολές στην Αντιόχεια, την Αλεξάνδρεια και την Καρχηδόνα, όπου δίδαξαν σπουδαίες προσωπικότητες, που άφησαν εποχή.
Η κατήχηση διαιρείται σε δογματικό και ηθικό επίπεδο. Το δογματικό επίπεδο είναι η μύηση στα δόγματα της πίστεως μας, στις βασικές και αξιωματικές θέσεις της Ορθόδοξης δογματικής διδασκαλίας. Το ηθικό επίπεδο αναφέρεται στην μυστηριακή βίωση των δογμάτων, στην καθημερινότητα των πιστών.
Στις ημέρες μας είναι πολλές οι κατηχητικές συνάξεις που πραγματοποιούνται, σε μία εποχή δύσκολη και με πολλούς πειρασμούς.
Και όπως τόνισε ο π. Νεκτάριος:
«Θεωρώ ότι δεν πρέπει να στεκόμαστε απέναντι στα παιδιά, σαν αν έχουμε την αίσθηση της αυθεντίας, ότι εμείς είμαστε τέλειοι κι εκείνα δεν έχουν δημιουργήσει ακόμη έναν ισχυρό χαρακτήρα που θα τους βοηθήσει να προοδεύσουν πνευματικά, αυτό είναι λάθος.
Αλλά θα πρέπει να τους υποδεικνύουμε την αυθεντία του λόγου του Θεού και να τους δείχνουμε τον δρόμο μέσα από τις σωτήριες ευαγγελικές επιταγές. Η Εκκλησία είναι το σπίτι όλων και κυρίως των νέων ανθρώπων.»
Γι’ αυτό, συνέχισε ο π. Νεκτάριος, η Εκκλησία πρέπει να δείξει στους νέους, αφουγκραζόμενη τις ανάγκες τους, βαθιά αγάπη και πολύ υπομονή. Να μην σταθεί σε ηθικιστικά διδάγματα, σκορπώντας τύψεις και ενοχές, αλλά να δημιουργήσει ένα όμορφο, μη τοξικό κλίμα, για να προσεγγίσουν οι νέοι και πάλι τους κόλπους της Εκκλησίας να βιώσουν την δυναμική που έχει το Ευαγγέλιο, μέσα από τις κατηχητικές συνάξεις και να δουν μπροστά τους την αλήθεια του. Να μην αισθάνονται θεατές και επισκέπτες μέσα στο σπίτι τους, το Ναό του Θεού, αλλά πρωταγωνιστές.
