Στο πλαίσιο της ποιμαντικής περιοδείας του σε μικρά χωριά της υπαίθρου σε κάθε γωνιά της Φθιωτικής γης, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Συμεών σήμερα Κυριακή 17 Αυγούστου 2025 ιερούργησε στον πανηγυρίζοντα Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στο όμορφο χωριό Άνω Σπαρτιά, στην Ανατολική Φθιώτιδα. Σε ένα χωριό ευλογημένο και κατάφυτο από ελαιώνες, όπου έγινε δεκτός με αγάπη, σεβασμό και ενθουσιασμό από τον ιερέα Πρωτ. π. Ιωάννη Ζαρκαδούλα και τους πιστούς κατοίκους, οι οποίοι μάλιστα σημείωσαν ότι για πρώτη φορά μετά τα εγκαίνια του Ναού πραγματοποιήθηκε στο Ναό τους Αρχιερατική Θεία Λειτουργία.
Οι Ιερές Ακολουθίες από την Ενορία της Άνω Σπαρτιάς μεταδόθηκαν απευθείας από τηλεοράσεως, ραδιοφώνου και διαδικτύου.
Στο κήρυγμά του ο κ. Συμεών χαρακτηριστικά ανέφερε:
«Η Αγία μας Εκκλησία φέρνει μπροστά μας μέσα από το Ευαγγελικό Ανάγνωσμα, μία μελαγχολική συνάντηση. Μία συνάντηση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού με τον ταλαιπωρημένο κόσμο. Αυτή η συνάντηση με τον Χριστό, δεν οδηγεί απλώς μόνο στο θαύμα της θεραπείας, το οποίο είναι συγκλονιστικό, δεν οδηγεί μόνο στο ξεχείλισμα της Θείας Ευσπλαχνίας και της απέραντης Αγάπης του Χριστού, ο οποίος ήρθε γι’ αυτούς που έχουν «χρείαν ιατρού», ο οποίος υπάρχει για τους εμπερίστατους, τους ασθενείς, για τους ανθρώπους που βρίσκονται στο περιθώριο, για τους ασθενείς, γι΄ αυτούς που έχουν ανάγκη, αλλά αυτή η συνάντηση αποκαλύπτει και έναν διάλογο και φανερώνει μία απίστευτη παρρησία, μία τόλμη του Χριστού η οποία θα μπορούσαμε να πούμε με μία λαϊκότροπη έκφραση «τσακίζει κόκαλα».
Ο Χριστός λέει στους μαθητές ότι είναι άπιστοι και διεστραμμένοι, τους λέει ότι έχουν έλλειψη στην προσευχή και στην νηστεία, η πίστη τους είναι πιο μικρή και από έναν κόκκο του σιναπιού, γιατί αν η πίστη σας ήταν όσο ο κόκκος του σιναπιού, θα μπορούσαν να πουν σε ένα βουνό να μετακινηθεί και αυτό θα μεταφερόταν.
Ο Χριστός δεν διστάζει ακόμη και τους πιο οικείους του, τους πιο κοντινούς του, αυτούς που ο ίδιος διάλεξε, δεν διστάζει να τους επιπλήξει, να τους προσγειώσει, αλλά κυρίως να προσγειώσει και όλους εμάς, που επειδή νομίζουμε ότι έχουμε αναπτύξει μία πνευματική ζωή, κυρίως με εξωτερικό τρόπο, μία θρησκευτικότητα, που επειδή πηγαίνουμε στην εκκλησία και τηρούμε κάποια έθιμα, κάποιες παραδόσεις και κάποιους κανόνες, νομίζουμε ότι είμαστε τάχατες «τέλειοι και σωστοί» χριστιανοί. Και ο Χριστός μας αποκαλύπτει και μας συγκλονίζει, ότι απέχουμε πάρα πολύ από την πραγματική πίστη. Από την πίστη, η οποία είναι μία απροϋπόθετη, εμπιστοσύνη άνευ όρων, η οποία είναι μία αυτό-παράδοση στο θέλημα του Θεού, η οποία είναι ένα κολύμπι στα πιο βαθιά νερά της θάλασσας της αγάπης του Θεού, αλλά είναι Αυτός, ο οποίος μπορεί να μας καθοδηγήσει να αντιμετωπίσουμε τα πιο μεγάλα κύματα, τις πιο μεγάλες φουρτούνες.
Απέχουμε πολύ από την πίστη, από την προσευχή και από την νηστεία. Αυτά είναι καμπανάκια για όλους εμάς, που αναγιγνώσκουμε το Ευαγγέλιο. Αν ο Χριστός αποκαλεί άπιστους τους μαθητές του, τότε τι θα έλεγε για εμένα!. Αν ο Χριστός ομιλεί για έλλειψη προσευχής και νηστείας για όλους αυτούς που όλη μέρα ήταν προσευχόμενοι και νηστεύοντες, τι θα έλεγε για εμάς ο Χριστός;
Μέσα από αυτή την μελέτη, να προσγειωθούμε όλοι μας, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πρέπει να απελπιστούμε, αλλά ίσα ίσα να καταλάβουμε πόσο πολύ μας αγαπά ο Χριστός και καταργεί τα δικά του θέλω και έρχεται να μας συναντήσει και να μας θεραπεύσει και να μας δώσει δυνατότητα ζωής.
Η δική μας αλήθεια μας φοβίζει πιο πολύ. Η δική μας αλήθεια μας δημιουργεί φόβο, τύψεις και δυσκολία για να προχωρήσουμε μέσα στον κόσμο. «Γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν, καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς». Μόνο αυτή η αλήθεια τελικά μπορεί να μας ελευθερώσει»!
Με αισθήματα υιικής αγάπης, σεβασμού, απλότητας και καλοσύνης, ο ιερέας του χωριού Πρωτ. π. Ιωάννης Ζαρκαδούλας, προσεφώνησε εκ μέρους όλων τον Σεβασμιώτατο και τον καλωσόρισε για μία ακόμη φορά στο χωριό τους.
Στην Αρχιερατική Θεία Λειτουργία μεταξύ των πιστών παραβρέθηκαν, ο Δήμαρχος Στυλίδος κ. Ιωάννης Αποστόλου με μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου, καθώς και εκπρόσωποι άλλων φορέων και συλλόγων του τόπου .
Ακολούθως ο Σεβασμιώτατος είχε την ευκαιρία για μία όμορφη πνευματική επικοινωνία με όλους τους κατοίκους στην πλατεία του χωριού και ιδιαίτερα με τους γέροντες και τις γερόνιτσσες, που κατοικούν μόνιμα σε αυτό.
