Μέ ἐκκλησιαστική κατάνυξη καί ἐθνική ἱστορική μνήμη ἐτελέσθη τό ἑσπέρας τῆς 17ης Ἰουλίου πρός 18ην Ἰουλίου 2024 Ἱερά Ἀρχιερατική Ἀγρυπνία στόν Ἱ. Ν. Ἁγ. Σπυρίδωνος (Νερομύλων Χίου) γιά τά 50 χρόνια ἀπό τήν τουρκική εἰσβολή καί κατοχή στό νησί τῆς Κύπρου μας, ἱερουργοῦντος τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Χίου, Ψαρῶν καί Οἰνουσσῶν κ. Μάρκου μέ τήν συμμετοχή πολλῶν Ἱερέων καί τοῦ Ἱερολογιωτάτου Ἀρχιδιακόνου π. Ἀποστόλου Λάρδα. Οἱ πιστοί προσευχήθηκαν γιά τούς ἥρωες τὴς Κύπρου μας, γιά τούς ἀγνοουμένους καί γιά τόν ἐπαναπατρισμό τῶν προσφύγων στίς ἀπ’ αἰώνων Ἑλληνικές ἑστίες τους.
Κατά τήν Θ. Λειτουργία ἀνεγνώσθη Ἐγκύκλιος τοῦ Σεβ. Χίου διαλαμβάνουσα τά ἑξῆς:
«“Οὗτοι (Bαρνάβας καί Παῦλος) μέν
ἐκπεμφθέντες ὑπό τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου
κατῆλθον εἰς τήν Σελεύκειαν,
ἐκεῖθεν τε ἀπέπλευσαν εἰς τήν Kύπρον”
(Πράξεων ιγ΄, 4).
Εὐλογία τῆς Τρισηλίου Θεότητος στά καταγάλανα στό χρῶμα καί τήν ἐθνικότητα νερά τῆς Μεσογείου εἶναι τό νησί τῆς Κύπρου μας. Ἀπό ἀρχαιοτάτων χρόνων μαρτυρεῖται ἡ ἑλληνική ταυτότης τοῦ νησιοῦ. Τό ὄνομα τῆς Κύπρου μας ἀπαντᾶται στήν Ἰλιάδα:
(Ε 330: ἐμμεμαώς· ὁ δὲ Kύπριν ἐπῴχετο νηλέϊ χαλκῷ,
422: ἦ μάλα δή τινα Kύπρις Ἀχαιϊάδων ἀνιεῖσα,
458: Kύπριδα μὲν πρῶτα σχεδὸν οὔτασε χεῖρ’ ἐπὶ καρπῷ,
760: τέρπονται Kύπρις τε καί ἀργυρότοξος Ἀπόλλων
καί 883: Kύπριδα μὲν πρῶτον σχεδὸν οὔτασε χεῖρ’ ἐπὶ καρπῷ,
καί Λ 21: πεύθετο γὰρ Kύπρονδε μέγα κλέος, οὕνεκ᾽ Ἀχαιοὶ)
καί στήν Ὀδύσσεια:
(δ 83: Kύπρον Φοινίκην τε καὶ Αἰγυπτίους ἐπαληθείς ,
θ 362: ἡ δ’ ἄρα Kύπρον ἵκανε φιλομμειδής Ἀφροδίτη
ρ 442: αὐτὰρ ἔμ᾿ ἐς Kύπρον ξείνῳ δόσαν ἀντιάσαντι
καί 448: μὴ τάχα πικρὴν Αἴγυπτον καὶ Kύπρον ἵκηαι).
Ἡ μυθολογία θέλει τήν μυθική θεά Ἀφροδίτη νά ἀναδύεται ἀπό τά νερά τῆς Πάφου. Εἶναι τό νησί τοῦ Κινύρα, τοῦ Τεύκρου καί τοῦ Πυγμαλίωνος. Τό 333 π.Χ. περνάει στήν ἐξουσία τοῦ Μεγ. Ἀλεξάνδρου καί στούς ἑλληνιστικούς χρόνους κυβερνᾶται ἀπό τούς Πτολεμαίους. Τό 58 π.Χ. κατακτήθηκε ἀπό τούς Ρωμαίους.
Τό α’αἰῶνα μ.Χ. δέχεται τόν Χριστιανισμό ἀπό τούς ἀποστόλους Βαρνάβα, Παῦλο καί Μᾶρκο, πού ἵδρυσαν τήν ἀποστολική Ἐκκλησία της. Στούς χρόνους τοῦ Βυζαντίου εἶναι μέρος τῆς αὐτοκρατορίας.
Ἡ Γ’ Οἰκουμενική Σύνοδος (Ἔφεσος – 431 μ.Χ.) περιβάλλει τήν Ἐκκλησία τῆς Κύπρου μέ κῦρος Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας καί ἰδιαίτερα προνόμια: «Ἕξουσι τό ἀνεπηρέαστον καί ἀβίαστον οἱ τῶν ἁγίων Ἐκκλησιῶν τῶν κατά τήν Kύπρον προεστῶτες, κατά τούς Kανόνας τῶν ὁσίων Πατέρων, καί τήν ἀρχαίαν συνήθειαν, δι’ ἑαυτῶν τάς χειροτονίας τῶν εὐλαβεστάτων Ἐπισκόπων ποιούμενοι». (Κανών Η’.).
Ἀπό τό 1191 μ.Χ. γνωρίζει ἀλλεπάλληλες ὑποδουλώσεις ἀπό Ἄγγλους, Βενετούς, Τούρκους. Στά ἡρωικά χρόνια τοῦ 1821 προσφέρει στόν βωμό τῆς θυσίας Ἐθνομάρτυρα τόν Κύπρου Κυπριανό.
Τό 1950 μέ δημοψήφισμα, πού ὀργάνωσε ἡ Κυπριακή Ἐκκλησία, ἀποφαίνεται ὑπέρ τῆς Ἑνώσεως μέ τήν μητέρα Ἑλλάδα μέ ποσοστό 96%.
Τό 1955 δημιουργεῖται ἡ ΕΟΚΑ μέ στόχο τήν Ἕνωση μέ τήν Ἑλλάδα. Στόν τιτάνιο ἀγῶνα τῆς ΕΟΚΑ ἀναγράφονται στίς δέλτους τῆς Ἱστορίας οἱ Ἐθνομάρτυρες τοῦ κυπριακοῦ ἔπους Γρηγόρης Αὐξεντίου, Εὐαγόρας Παλληκαρίδης, Μιχαλάκης Καραολῆς, Ἀνδρέας Δημητρίου κ.ἄ.
Τόν Ἰούλιο τοῦ 1974 οἱ Τοῦρκοι εἰσβάλλουν ἀνεπίτρεπτα στό νησί καί κατέχουν ἄδικα τό 37% τῆς Κύπρου μας. Ἡ Κύπρος μας «πολλούς ἀφέντες ἄλλαξε, δέν ἄλλαξε ἡ ψυχή της».
Ἐφέτος ἄγουμε μέ πόνο καί προσευχή τήν 50ή ἐπέτειο τῆς εἰσβολῆς τῶν Τούρκων στήν Κύπρο καί τήν συνέχιση τῆς κατοχῆς, παρά τούς κανόνες τοῦ διεθνοῦς δικαίου καί τά δεδομένα τῆς Ἱστορίας.
Στό πλαίσιο αὐτό ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἔλαβε σχετική Ἀπόφαση, ἀλλά καί προέτρεψε τίς Ἱερές Μητροπόλεις νά διοργανώσουν σχετικές ἐπετειακές ἐκδηλώσεις. Γιά τόν λόγο αὐτό ἡ καθ’ἡμᾶς Ἱερά Μητρόπολη Χίου, Ψαρῶν καί Οἰνουσσῶν ἀπεφάσισε:
1. Νά ἀφιερωθεῖ ἡ ἑορτή λήξεως τῶν Κατηχητικῶν Σχολείων στήν Κύπρο μας (Ἱ. Ν. Ἁγ. Λουκᾶ Λειβαδίων, Δευτέρα 1 Ἰουλίου 2024, ὥρα 19.30).
2. Νά πραγματοποιηθεῖ Ἀρχιερατική Ἱερά Ἀγρυπνία ὑπέρ τῶν Κυπρίων ἀδελφῶν μας στόν Ἱερό Ναό Ἁγ. Σπυρίδωνος, Ἐπισκόπου Τριμυθοῦντος Κύπρου, περιοχῆς Νερομύλων (Τετάρτη 17 Ἰουλίου 2024, ὥρα 23.00 πρός Πέμπτη 18 Ἰουλίου 2024).
3. Νά ἀποσταλεῖ ἡ ὑπ’ἀρ. 3088 Ἐγκύκλιος τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος προκειμένου νά ἀναγνωσθεῖ στούς Ἱερούς Ναούς τήν Κυριακήν 21 Ἰουλίου 2024
4. Νά τελεσθεῖ ἐπιμνημόσυνη Δέηση σέ ὅλους τούς Ἐνοριακούς Ἱερούς Ναούς μετά τό πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας τῆς Κυριακῆς 21 Ἰουλίου 2024 «ὑπέρ τῶν πεσόντων ὑπέρ τῆς Ἐλευθερίας τῆς Kύπρου καί δή κατά τήν τουρκικήν εἰσβολήν τοῦ 1974», μετά δέ τήν ἀπόλυση νά σημάνουν ἐπί ἕνα λεπτό πένθιμα ὅλες οἱ καμπάνες τῶν Ἐκκλησιῶν.
5. Νά πραγματοποιηθεῖ συναυλία μέ θέμα «Ἕνα τραγούδι γιά τήν Κύπρο μας» στίς ναυταθλητικές ἐγκαταστάσεις τῆς ΠΕΚΕΒ (ΟΡΜΟΣ ΛΩ Βροντάδου) (Τετάρτη 24 Ἰουλίου 2024, ὥρα 20.30) μέ εἴσοδο ἐλεύθερη.
6. Νά ἀφιερωθεῖ ἡ Κατασκήνωση τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Χίου ΤΟ ΚΑΡΑΒΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ στό θέμα: «Kύπρος, γῆ ἁγίων καί ἡρώων» (Ἱ. Προσκύνημα Ἁγ. Μαρκέλλης 16 – 22 Αυγούστου 2024).
7. Νά τελεσθεῖ Θ. Λειτουργία στό Ἱ. Προσκύνημα Ἁγίου Μακαρίου Βροντάδου κατά τήν ἑορτή τοῦ ἁγίου ἐνδόξου νεομάρτυρος Πολυδώρου τοῦ Κυπρίου (Τρίτη 3 Σεπτεμβρίου 2024).
8. Νά πραγματοποιηθοῦν εἰδικά ἀφιερώματα τοῦ περιοδικοῦ ΚΑΤΑΡΤΙΣΙΣ τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Χίου, τοῦ Ρ/Σ ΣΗΜΑΝΤΡΟ, καί τῆς ἐκπομπῆς ΚΑΤΕΥΘΥΝΘΗΤΩ.
9. Νά διδαχθεῖ σχετικό μάθημα στά Κατηχητικά Σχολεῖα.
Αὐτά γνωρίζομε μέ πίστη στό Χριστό καί ἐθνικό φρόνημα σέ ἐσᾶς καί καλοῦμε νά συμμετάσχετε ἐσεῖς καί οἱ ἐνορίτες σας σέ αὐτές τίς ἐκδηλώσεις τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας γιά τήν Κύπρο μας.»
Ἡμέρες καί ὧρες προσευχῆς, δακρύων, ἀλλά καί ἱστορικῆς μνήμης γιά τήν Κύπρο μας, πού «πολλούς ἀφέντες ἄλλαξε δέν ἄλλαξε ἡ (Ἑλληνική) ψυχή της».
