Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Τιμόθεος, το απόγευμα της Κυριακής 15 Μαρτίου 2026, χοροστάτησε στην ακολουθία του Δ΄ Κατανυκτικού Εσπερινού στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Καρδίτσης.
Ακολούθως, πραγματοποίησε το εσπερινό του κήρυγμα, με θέμα: «Διδαχή στην προς Ρωμαίους Επιστολή του Αποστόλου Παύλου».
Στην αρχή του κηρύγματός του αναφέρθηκε στη μεγάλη δεσποτική σημασία της Κυριακής της Σταυροπροσκυνήσεως, η οποία τοποθετείται στο μέσον της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Όπως τόνισε, η Εκκλησία προβάλλει στο κέντρο των ναών τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό, ώστε οι πιστοί να λάβουν δύναμη και ενίσχυση για τη συνέχιση της πνευματικής τους πορείας προς το Πάθος και την Ανάσταση του Κυρίου. Η Σταυροπροσκύνηση, όπως σημείωσε, επιβεβαιώνει την πορεία της Σταυροαναστάσιμης ζωής του ανθρώπου, όπου η χάρις, το έλεος και η φιλανθρωπία του Θεού δίνουν τη δυνατότητα στον άνθρωπο να διαπεράσει το πέλαγος της ζωής και να επανατοποθετηθεί στην πορεία της σωτηρίας.
Στη συνέχεια υπογράμμισε ότι ο Σταυρός του Χριστού αποτελεί την κρίση των ανθρώπων, καθώς φανερώνει το μέγεθος της αγάπης του Θεού, ο οποίος γίνεται άνθρωπος και ανεβαίνει επάνω στον Σταυρό για να σώσει την ανθρώπινη φύση από την αμαρτία, τη φθορά και τον θάνατο. Ο Σταυρός, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, είναι ο ουρανός του Ιησού Χριστού, ο θρόνος και η δόξα Του. Επάνω σε αυτόν αποκαλύπτεται το τραύμα της ανθρώπινης φύσεως, η πτώση και η έκπτωσή της από τη δόξα και τη θεοειδή της κατάσταση, αλλά συγχρόνως και η αποκατάστασή της διά του Θεανθρώπου Χριστού.
Ο Σεβασμιώτατος επεσήμανε ότι ο Χριστός επάνω στον Σταυρό αποκαθιστά την ανθρώπινη φύση και επαναφέρει τον άνθρωπο στη δυνατότητα της κοινωνίας με τον Θεό. Όπως τόνισε, όταν ο άνθρωπος αποφασίσει να σταυρώσει επάνω στον Τίμιο Σταυρό τα πάθη και τις επιθυμίες του, τότε ο Σταυρός του Χριστού γίνεται γι’ αυτόν δύναμη και σοφία Θεού, οδηγώντας τον στη μετοχή της θείας δόξης, την οποία ο άνθρωπος είχε λάβει από τον Θεό και έχασε με την πτώση.
Στη συνέχεια ο Σεπτός μας Ποιμενάρχης ανέπτυξε τη διδασκαλία του Αποστόλου Παύλου από την προς Ρωμαίους Επιστολή, εστιάζοντας στο ζήτημα της δικαιώσεως του ανθρώπου διά της πίστεως. Όπως ανέφερε, ο Απόστολος Παύλος εκφράζει τη βαθιά επιθυμία και προσευχή του για τη σωτηρία των Ισραηλιτών, αναγνωρίζοντας ότι έχουν ζήλο για τον Θεό, αλλά χωρίς την ορθή γνώση της δικαιοσύνης Του. Αντί να δεχθούν τη δικαίωση που προσφέρει ο Θεός διά της χάριτος, επιδίωξαν να θεμελιώσουν τη δική τους δικαίωση μέσω της τηρήσεως του Νόμου.
Ο Σεβασμιώτατος τόνισε ότι, σύμφωνα με τη διδασκαλία του Αποστόλου Παύλου, ο Χριστός έδωσε τέλος στην αποστολή και την ισχύ του Νόμου, ώστε πλέον η δικαίωση να προσφέρεται σε κάθε άνθρωπο που πιστεύει σε Αυτόν. Η ακριβής τήρηση του Νόμου είναι αδύνατη για τον άνθρωπο, ενώ η σωτηρία προσφέρεται ως δωρεά της χάριτος του Θεού διά της πίστεως στον Ιησού Χριστό.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε επίσης στη σημασία της ομολογίας της πίστεως, επισημαίνοντας τα λόγια του Αποστόλου Παύλου ότι όποιος ομολογήσει με το στόμα του τον Ιησού Χριστό ως Κύριο και πιστεύσει με την καρδιά του ότι ο Θεός Τον ανέστησε εκ νεκρών θα σωθεί. Η πίστη της καρδιάς οδηγεί στη δικαίωση και η ομολογία της πίστεως οδηγεί στη σωτηρία, ενώ η σωτηρία αυτή προσφέρεται σε όλους τους ανθρώπους χωρίς διάκριση, διότι ο ίδιος Κύριος είναι Κύριος όλων, πλούσιος σε αγαθότητα και έλεος για όσους Τον επικαλούνται.
Στο επόμενο μέρος της ομιλίας του ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στο μυστήριο της θείας πρόνοιας και στο σχέδιο του Θεού για την ιστορία της σωτηρίας. Όπως επεσήμανε, ο Θεός δεν έχει απορρίψει τον λαό του Ισραήλ. Μέσα στην ιστορία πάντοτε διατηρείται ένα «υπόλοιπο» πιστών, σύμφωνα με την εκλογή της χάριτος του Θεού. Τα αγαθά έργα δεν αποτελούν την αιτία της σωτηρίας, αλλά τον καρπό της πίστεως και της χάριτος που ενεργεί στη ζωή του ανθρώπου.
Παράλληλα τόνισε ότι η απιστία ενός μέρους του Ισραήλ δεν αποτέλεσε οριστική πτώση, αλλά εντάσσεται στο σχέδιο της θείας οικονομίας, καθώς μέσω αυτής ανοίχθηκε ο δρόμος για τη διάδοση του Ευαγγελίου στα έθνη. Με τον τρόπο αυτό η σωτηρία προσφέρεται σε όλους τους ανθρώπους, ενώ ακόμη και ο ίδιος ο Ισραηλιτικός λαός καλείται να επιστρέψει στη χάρη και στο έλεος του Θεού. Όπως υπογράμμισε, τα χαρίσματα και η κλήση του Θεού είναι αμετάκλητα και η θεία σοφία υπερβαίνει την ανθρώπινη κατανόηση.
Καταλήγοντας, ο Σεβασμιώτατος επανήλθε στο πνευματικό νόημα της προσκύνησης του Τιμίου Σταυρού κατά τη μέση της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Όπως τόνισε, η Εκκλησία υψώνει τον Σταυρό για δύο λόγους. Πρώτον, για να αντλήσουν οι πιστοί δύναμη και παρηγοριά ώστε να συνεχίσουν τον αγώνα της νηστείας και της πνευματικής προσπάθειας. Δεύτερον, για να επιβεβαιωθούν ότι ο κόπος της μετάνοιας, της ταπεινώσεως και της σταυρώσεως των παθών δεν είναι μάταιος, αλλά οδηγεί στην Ανάσταση, στη σωτηρία και στη θέωση του ανθρώπου.
Τέλος, κάλεσε τους πιστούς να συνεχίσουν με υπομονή, προσευχή και εμπιστοσύνη στον Θεό τον πνευματικό τους αγώνα, ενισχύοντας την ένωση τους με τον Χριστό και ζώντας με χαρά τη ζωή της Εκκλησίας, ευχόμενος ο Τίμιος Σταυρός να αποτελεί για όλους βοήθεια και δύναμη στην πορεία της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής.
