Σήμερα η Εκκλησία τιμά και έναν πολύ ευαίσθητο άνθρωπο σε μια εποχή μάλιστα που κυριαρχεί η βία και η σκληρότητα. Έρχεται λοιπόν ένας θεούμενος άνθρωπος ο οποίος βαστάζει μέσα στην καρδιά του την αγάπη προς τους συνανθρώπους του.
Του Σταμάτη Μιχαλακόπουλου / Ι. Ν. Ευαγγελιστρίας Πειραιώς
Ιερά αγρυπνία τελέστηκε την Παρασκευή 17 Οκτωβρίου (Λουκά του αποστόλου και ευαγγελιστού), στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, στην οποία προεξήρχε και κήρυξε τον θείο λόγο, ο Αρχιμανδρίτης π. Ειρηναίος Παναγιωτόπουλος, κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Καισαριανής, Βύρωνος και Υμηττού.
Η αγρυπνία και η ομιλία εντάσσονται στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει».
Ο π. Ειρηναίος στο κήρυγμα του αναφέρθηκε στο πρόσωπο του τιμωμένου αγίου αποστόλου και ευαγγελιστού Λουκά, έναν από τους αγίους ιατρούς της Εκκλησίας. Αρχικά, έκανε αναφορά στο βίο του αγίου ο οποίος γεννήθηκε στην Αντιόχεια της Συρίας, ήταν ιδιαίτερα μορφωμένος και σπούδασε στην περίφημη σχολή της Ταρσού, αποκτώντας γνώσεις τόσο στην ελληνική παιδεία όσο και στην ιατρική επιστήμη. Η γνωριμία του με τον Απόστολο Παύλο τον οδήγησε να εγκαταλείψει την ιατρική και να αφοσιωθεί στη διάδοση του χριστιανικού μηνύματος, παραμένοντας πιστός συνοδοιπόρος του Παύλου μέχρι το μαρτυρικό του τέλος.
Μετά τον θάνατο του Παύλου, σύμφωνα με την παράδοση, ο Λουκάς κήρυξε σε διάφορες περιοχές της Ευρώπης και της Ανατολής, φτάνοντας μέχρι την Αίγυπτο, όπου χειροτονήθηκε επίσκοπος στη Θηβαΐδα της Αιγύπτου.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο π. Ειρηναίος στην ευαισθησία του Λουκά, τονίζοντας ότι:
«Σήμερα η Εκκλησία τιμά και έναν πολύ ευαίσθητο άνθρωπο σε μια εποχή μάλιστα που κυριαρχεί η βία και η σκληρότητα. Έρχεται λοιπόν ένας θεούμενος άνθρωπος ο οποίος βαστάζει μέσα στην καρδιά του την αγάπη προς τους συνανθρώπους του.»
Η ευαισθησία του πηγάζει τόσο από τον χαρακτήρα του όσο και από την ιδιότητά του ως γιατρού, καθώς βίωνε και υπηρετούσε τον ανθρώπινο πόνο. Η ευαισθησία αυτή αποτυπώνεται στο Ευαγγέλιό του και στις Πράξεις των Αποστόλων, όπου υπερασπίζεται τα δικαιώματα του Θεού και των απλών και φτωχών ανθρώπων, αμφισβητώντας κοινωνικές αντιλήψεις που δίνουν αξία μόνο σε όσους έχουν χρήματα ή υψηλή θέση.
Ιδιαίτερη μνεία έκανε ο π. Ειρηναίος στη σχέση του ευαγγελιστή Λουκά με την Παναγία, καθώς θεωρείται ο πρώτος αγιογράφος της Εκκλησίας, έχοντας ζωγραφίσει το πρόσωπο της Θεοτόκου εν ζωή, το οποίο η Ίδια ευλόγησε.
Στο κήρυγμα του συνέδεσε τη δράση και την ευαισθησία του Λουκά με τη σύγχρονη εποχή, όπου κυριαρχεί η βία και η σκληρότητα, και τόνισε την ανάγκη να διαφυλαχθεί η ανθρώπινη ύπαρξη απέναντι στις προκλήσεις της τεχνολογίας και της τεχνητής νοημοσύνης, που απειλούν να αλλοιώσουν την ουσία του ανθρώπου.
«Αυτό είναι το ζητούμενο της ζωής μας. Εκεί πρέπει να φτάσουμε πώς η καρδιά μας θα πληρωθεί από την αγάπη του Χριστού. Ο Ευαγγελιστής Λουκάς είχε φυσικά προσόντα, τα τάλαντα που του έδωσε ο Θεός και τα αξιοποίησε ώστε να γίνει ένας ευαίσθητος άνθρωπος με την έννοια όχι την ψυχολογική, αλλά την έννοια την πνευματική, την οντολογική. Καλλιέργεια του νου, κατέβασμα του νου στην καρδιά, δια της προσευχής και δια του πνευματικού αγώνος.»
Ο άνθρωπος, δημιουργήθηκε «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν» του Θεού και καλείται να παραμείνει αληθινά άνθρωπος, με νου και καρδιά στραμμένα προς τον Θεό. Η πραγματική αγάπη, όπως διδάσκει ο Χριστός με τη θυσία Του, είναι σταυρωμένη και πνευματική, όχι εγωιστική ή ηδονική.
Τέλος, ο π. Ειρηναίος προέτρεψε τους πιστούς να ακολουθήσουν το παράδειγμα των αγίων, να διατηρήσουν τις πνευματικές τους ευαισθησίες και να μεταδώσουν αυτή την κληρονομιά στις επόμενες γενιές, με στόχο την ένωση με τον Χριστό και την κατάκτηση της Βασιλείας των Ουρανών.
«Ζούμε σ’ αυτή την δύσκολη εποχή που πολλοί την χαρακτηρίζουν άνυδρη πνευματικά. Αλλά βλέπετε σε αυτή τη δυσκολία της εποχής μας η Εκκλησία ανακαλύπτει και αποκαλύπτει νέους αγίους οι οποίοι περπατούσαν και περπατούν μαζί μας σ αυτόν τον δύσκολο δρόμο. Αλλά αυτοί όμως έβαλαν το Χριστό στην αγκαλιά τους, Τον τοποθέτησαν μέσα στην καρδιά τους και θυσίασαν τα πάντα για Αυτόν.
Εμείς να ακολουθήσουμε τον βηματισμό τους, να περπατήσουμε στα δικά τους περπατήματα. έτσι ώστε να αγαπήσουμε και εμείς τον Χριστό όπως τον αγάπησαν και αυτοί. Να μη χάσουμε τις ευαισθησίες μας τις πνευματικές, την καλλιέργεια την πνευματική μας και τον στόχο που πρέπει να είναι ένας και μοναδικός, πώς θα κερδίσουμε τη βασιλεία των ουρανών.»
