Προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ τιμήθηκε η μνήμη της αποτομής της Τιμίας Κεφαλής του Αγίου Ενδόξου Προφήτου, Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου, στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίου Ιωάννου Ρέντη, του ομονύμου Δήμου.
Κατά τη διάρκεια του κηρύγματός του στην ακολουθία του Εσπερινού, ο Σεβασμιώτατος, αρχικά, τόνισε πως «όσοι επίστευσαν ότι ο δήμιος έκλεισε, απεκεφάλισε και εσίγησε την φωνή της αληθείας «επλανήθησαν πλάνην οικτράν»
«Ο Πρόδρομος και Βαπτιστής Ιωάννης», συνέχισε, «είναι η ενσάρκωσις της Φωνής της Αληθείας. Είναι ο απερίτμητος και γρανιτένιος άνδρας που στάθηκε μέσα στα τρίστρατα της οικουμένης και βροντοφώνησε στο μοιχό εκείνο και αιμομίκτη βασιλέα «οὐκ ἐξεστι σοι ἔχειν τὴν γυναίκα τοῦ ἀδελφοῦ σου». Αυτό βροντοφώνησε. Αυτή την αλήθεια διεσάλπισε. Αυτή την εντολή του Θεού για την ανθρώπινη αυτοσυνειδησία και ωραιότητα υπερασπίστηκε ο Βαπτιστής Ιωάννης.
Σημειώνοντας πως ο Τίμιος Πρόδρομος «θα μπορούσε, εστερνιζόμενος τον κόσμο της φοράς, καλύπτων την δυσωδία των παθών να ζήσει άνετα», τόνισε πως «υπερασπίστηκε την αλήθεια. Υπερασπίστηκε το ανθρώπινο μεγαλείο». «Γιατί», όπως συμπλήρωσε, «η αλήθεια δεν είναι ιδέα, δεν είναι φαντασίωση, δεν είναι υποκειμενική προσέγγιση των πραγμάτων και των εννοιών. Η αλήθεια είναι πρόσωπο. Η αλήθεια είναι ο Ενσαρκωθείς Θεός Λόγος». «Η αλήθεια, την οποία υπερασπίστηκε ο Τίμιος Πρόδρομος, ήταν ο Σωτήρας και Λυτρωτής του κόσμου», υπογράμμισε ο Σεβασμιώτατος, αναφέροντας παράλληλα πως «υπάρχει εγγεγραμμένο μέσα στο πνευματικό μας DNA όλο αυτό το αξιακό μεγαλείο που συνθέτει τον αληθινό άνθρωπο. Είναι λοιπόν θέμα επιλογής και οριοθετήσεως των αξιών».
«Ο Τίμιος Πρόδρομος υπερασπίστηκε την αλήθεια. Την ένσαρκη Αλήθεια που είναι ο Σωτήρας του κόσμου και το μήνυμα της αληθούς ανθρωπογνωσίας για αυτό» «είναι ο ‘’εκ γενετής γυναικών μείζων’’, ο μεγαλύτερος άνθρωπος που γεννήθηκε ποτέ στον κόσμο», είπε σε άλλο σημείο του κηρύγματός του ο Σεβασμιώτατος και συνέχισε: «Σήμερα όμως βλέπουμε με οδύνη» «αυτή η αλήθεια να ποδοπατείται, να εκχυδαΐζεται, να πωλείται με προδοτικό τρόπο από τους ανθρώπους της εποχής μας. Φθάνει στο σημείο αυτή η αγοραπωλησία να θεσμοθετεί ακόμη και την ανατροπή της ανθρώπινης οντολογίας και φυσιολογίας. Φθάνει στο σημείο να υψώνει το κοσμοείδωλο του θανάτου και της φθοράς και να θεωρεί ότι ο άκρατος δικαιωματισμός που δεν έχει αντίστιξη στη μορφολογία του ανθρωπίνου σώματος, αποτελεί δήθεν ένα ιδεατό πεδίο ελευθέρας συμπεριφοράς». «Σε αυτή την τραγική, λοιπόν, εποχή καλούμεθα εμείς» «να ενωτισθούμε το δικό του παράδειγμα, το δικό του λόγο και να αποβούμε και εμείς μάρτυρες της αληθείας, γιατί η αλήθεια ‘’Χριστός’’ μένει εις τους αιώνας ό,τι και αν μηχανευθεί ο κόσμος της φθοράς. Όποιες και αν είναι οι ρυθμίσεις οι νομοθετικές, οι οποιεσδήποτε θεωρήσεις, οι οποιεσδήποτε πνευματικές ή άλλες κατευθύνσεις, η αλήθεια ‘’Χριστός’’ μένει εις τους αιώνας και θα μένει εις τους αιώνας, γιατί είναι ο Δημιουργός της ζωής».
Αναφέροντας πως «τα έργα και οι πράξεις μας δεν μένουν εδώ στον χωροχρόνο αυτό, αλλά μεταβαίνουν μαζί μας στην ατελεύτητη αιωνιότητα και γίνονται οι κριτές μας ή η δόξα μας», ο Σεβασμιώτατος τόνισε πως «όλα αναφέρονται σε Εκείνον. Εκείνος είναι η πηγή της ζωής. Δεν είναι ούτε οι Βασιλείς του κόσμου, ούτε οι Πρόεδροι των Δημοκρατιών, ούτε οι Πρωθυπουργοί, ούτε οι οικονομικώς υψηλά ιστάμενοι». Δεν είναι η αρχή του κόσμου. Νομίζουν ότι εξουσιάζουν. Εκείνος που είναι η αρχή του κόσμου και το τέλος των απάντων είναι η αλήθεια ‘’Χριστός’’, για αυτό και ο Τίμιος Πρόδρομος έδωκε τη ζωή του για να υπερασπιστεί αυτή την αλήθεια. Γιατί αυτό που αποτελεί το αιώνιο επίδικο του ανθρωπίνου προσώπου είναι να οικειωθεί τον Θεό. Να γίνει κατά χάριν ‘’τέκνον της Βασιλείας’’».
«Οι καιροί μας κομίζουν το μήνυμα της φθοράς. Θα βλέπετε τους δυστυχείς συνανθρώπους μας να υπεραίρονται, να καμαρώνουν για την τραγικότητά τους. Να μην συνειδητοποιούν τις αξίες του βίου. Να μην κοιτάνε τον ήλιο και τη ζωή με ένα αγέρωχο βλέμμα πίστεως και αγάπης. Να γίνονται εξαρτήματα των πονηρών δαιμόνων. Ας αντισταθούμε, λοιπόν, μιμούμενοι τον Τίμιο Πρόδρομο», υπογράμμισε ολοκληρώνοντας το κήρυγμά του κατά τον πανηγυρικό Εσπερινό ο Σεβασμιώτατος, σημειώνοντας πως «πριν λίγο καιρό στο Κοινοβούλιό μας, ψηφίστηκε η ανατροπή της ανθρώπινης οντολογίας και χειροκροτούσαν οι άνθρωποι αυτή την άφατη τραγικότητα. Είναι, λοιπόν, καιρός πνευματικής εγρηγόρσεως. Ο Τίμιος Πρόδρομος δεν αγίασε χαϊδεύοντας τα πάθη του ηγεμόνα. μαρτύρησε δι’ αίματος και απεκεφαλίσθη στηλιτεύων το ψέμα, το κακό, την βυθιότητα». «Εύχομαι να γίνομαι μιμητές του και όχι αρνητές του», είπε καταλήγοντας.
Σήμερα Πέμπτη 29 Αυγούστου 2024, τελέστηκε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, Ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ.
«Στην έρημο ο Ιωάννης πηγαίνει για να αναζητήσει στην ησυχία και την ηρεμία του χώρου, στην απόκοσμη ωραιότητά της, το υπέρτατο και υπεροχικό πρόσωπο του Δημιουργού της ζωής», είπε αρχικά ο Σεβασμιώτατος κατά την διάρκεια του κηρύγματός του, αναφέροντας πως αφού βρήκε το πρόσωπο του Δημιουργού στην έρημο «γίνεται λόγος, δηλαδή διάλογος, δηλαδή κοινωνία των δύο προσώπων: του Θεού και του υιού Ζαχαρίου, Ιωάννου. Και αυτή η σχέση είναι μία απόλυτη κατάδειξη ότι ο Ιωάννης, ο υιός Ζαχαρίου, δεν αναζητά έναν άλλον όμοιον προς αυτόν, έναν συνάνθρωπο για να αισθανθεί πληρότητα, αλλά βρίσκει την απόλυτη ενότητα της ζωής, την απόλυτη μέθεξη του βίου, την απόλυτη χαρά της προσωπικότητος, στο υπερβατικό πρόσωπο του Παναγίου Θεού». Πραγματώνει ο Ιωάννης τον σκοπό της ζωής». «Δεν έχει ανάγκη άλλου, όπως έχουμε εμείς, γιατί για αυτόν, ο ‘’άλλος’’ είναι ο Κύριος», πρόσθεσε.
«Στο Λόγο του Θεού προφήτης είναι κάθε ένας ο οποίος αναγγέλλει την οδόν Κυρίου», είπε σε άλλο σημείο του κηρύγματός του ο Σεβασμιώτατος, σημειώνοντας πως «και ο Ιωάννης ακριβώς αυτό κάνει. Προετοιμάζει τον κόσμο για να σηκώσει το λιπόσαρκο ασκητικό του χέρι και να δείξει τον ελθόντα Μεσσία, τον Χριστό. Και επειδή όλα αυτά είναι τόσο υπέροχα ο Ιωάννης κατορθώνει και το υπέρτατο αγαθό, του να γίνει Θεόπτης. Να δει τον Θεό». «Και αναγγέλλει ότι Αυτός που Βαπτίζεται σήμερα στον Ιορδάνη είναι ο ‘’Αμνός του Θεού’’, ‘’ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου’’. Και για όλα αυτά τα τρισμέγιστα καλείται ο Ιωάννης να υπογράψει όχι με μελάνι γήινο, αλλά με το αίμα του την αλήθειά του. Όπως καλούμεθα όλοι μας στη ζωή αυτή να υπογράψουμε την προσωπική μας αλήθεια. Και εκείνος με το αίμα του σε ηλικία μόλις 30 ετών, υπογράφει», φωνάζοντας στον ηγεμόνα της περιοχής», ότι «δεν σου επιτρέπεται εσύ που είσαι ηγεμών να έχεις μια τέτοια μοιχική σχέση και να καταλύεις την ιερά έννοια της οικογενείας και να απομειώνεις τις ανθρώπινες σχέσεις και να ευτελίζεις τον ανθρώπινο έρωτα που είναι ιερός, γιατί είναι ένα εφαλτήριο για να αποβεί ο άνθρωπος συνδημιουργός με τον Θεό. Ο γάμος δεν είναι σύμβασις ούτε δικαιοπραξία, αλλά είναι ιερό μυστήριο ζωής από το οποίο αναβλασταίνουν οι αιώνιοι άνθρωποι και ο άνθρωπος γίνεται συνεργός με τον Θεό στην δημιουργία της ζωής. Τόσο ύψιστο Μυστήριο είναι ο γάμος που σήμερα τον έχουν πλήρως εκχυδαΐσει, ευτελίσει και γελοιοποιήσει φτάνοντας στο αίσχιστο σημείο να θεωρούν γάμο, την ένωση δύο ανθρώπων του ιδίου φύλου που δεν έχουν καμία μορφολογική υποστήριξη αυτής της απρέπειας και της προδήλου παρά φύσιν αισχρότητος».
«Πάντα πίσω από οποιαδήποτε αναλγησία υπάρχει ένα πάθος. Δεν υπάρχει κανείς που να αρνείται το Θείο Νόμο από πεποίθηση ή από αντίληψη», είπε ολοκληρώνοντας το κήρυγμά του κατά την Θεία Λειτουργία ο Σεβασμιώτατος, τονίζοντας πως «πίσω από αυτό κρύπτεται ένα γαιώδες, βορβορώδες και άσχημο πάθος. Γιατί ο άνθρωπος είναι φύσει αγαθός. Γεννάται φύση αγαθός, αλλά διαστρεβλώνεται στην πορεία από τα δαιμονικά περιπαίγματα, , από τις συνθήκες της ζωής, από τα πρότυπα που λαμβάνει και γενικότερα από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα». «Έτσι, λοιπόν, ο Ηρώδης, επειδή ακριβώς είχε το πάθος για τη μοιχαλίδα συγγενή του», «οδήγησε τον Πρόδρομο Ιωάννη στο μαρτύριο του αποκεφαλισμού».
