Πρός
Τούς εὐσεβεῖς Χριστιανούς
Τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Παροναξίας
Ἀδελφοί μου,
Πλημμυρίζει ἡ καρδιά μας ἀπὸ αἰσθήματα δοξολογίας καὶ εὐγνωμοσύνης πρὸς τὸν Θεὸ ποὺ μᾶς ἀξίωσε νὰ φτάσουμε στὴν πρώτη τοῦ μηνὸς Ἰανουαρίου, μιὰ ἡμέρα ἑορταστικὴ ἀλλὰ καὶ πολυσήμαντη, ποὺ προστίθεται στὸ ἑόρτιο ψηφιδωτὸ τῆς εὐλογημένης περιόδου τοῦ Ἁγίου Δωδεκαημέρου ποὺ διανύουμε.
Σήμερα ἑορτάζουμε ἀρχικὰ τὸ γεγονὸς τῆς κατὰ σάρκα Περιτομῆς τοῦ Κυρίου μας. Ὁ Σωτήρας Χριστός, μετὰ τὴν ἄκρα συγκατάβασή Του νὰ γεννηθεῖ μέσα στὰ στενὰ ὅρια τῆς κτιστῆς πραγματικότητας, συνεχίζει νὰ μᾶς ἐκπλήσσει μὲ τὸ μέγεθος τῆς ἀγάπης ἀλλὰ καὶ τῆς ταπεινώσεώς Του. Καταδέχεται νὰ περιτμηθεῖ τὴν σάρκα Του γιὰ νὰ λυτρώσει τὸ λαὸ Του ἀπὸ τὰ δεσμὰ τοῦ νόμου καὶ νὰ τὸν ἀπελευθερώσει ἀπὸ τὰ τελετουργικὰ σύμβολα τῆς βασισμένης στὸ Νόμο πρώτης καὶ πλέον Παλαιᾶς Διαθήκης. Μὲ τὴν περιτομὴ Του ὁ Χριστὸς δείχνει ὅτι ἔχει ἔλθει γιὰ νὰ ὑπηρετήσει τόν κόσμο καὶ νὰ ταυτίσει τὸν ἑαυτὸ Του ἀπόλυτα μὲ ὅλους ἐμᾶς τὰ δημιουργήματά Του, προσφέροντάς μας τὴν δυνατότητα νὰ περάσουμε ἀπὸ τὴν σκιὰ τοῦ νόμου στὸ φῶς τῆς Πίστεως. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἄκρα ταπείνωση τοῦ Θεοῦ, ἡ ὑπερβολικὰ μεγάλη Του στοργὴ καὶ συμπάθεια, ἡ ἄρρητη καὶ ἀνείπωτη ἀγάπη Του. Ἔτσι συνέταξε καὶ ὑπέγραψε ὁ Κύριος τὴν Καινὴ Διαθήκη, τὴν νέα δηλαδὴ συμφωνία Του μαζί μας κάνοντας μέσα ἀπὸ τὴ θνητὴ σάρκα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα κανένας ἄλλος δὲ θὰ μποροῦσε νὰ κάνει, ὥστε διὰ τῆς πίστεως σὲ Αὐτὸν ὅλοι ὅσοι πιστεύουν νὰ μποροῦν νὰ δικαιωθοῦν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.
Μαζὶ μὲ τὴν Δεσποτικὴ ἑορτὴ τῆς Περιτομῆς τοῦ Κυρίου, σήμερα ἑορτάζουμε καὶ τὴν μνήμη ἑνὸς σπουδαίου Ἁγίου Πατρὸς τῆς Ἐκκλησίας μας, τοῦ Οὐρανοφάντορος Μεγάλου Βασιλείου. Αὐτὸς ὁ πραγματικὰ μεγάλος Ἅγιος τῆς Ὀρθοδόξου πίστεώς μας, ὑπῆρξε κορυφαία πνευματικὴ προσωπικότητα, συνδυάζοντας πολλὰ χαρίσματα ὅπως πλούσια ἑλληνικὴ κλασικὴ παιδεία καὶ γνήσια ὀρθόδοξη θεολογικὴ γνώση, ποιμαντικὴ διακονία, προστασία τῶν ἀδυνάτων, ἔλεγχο τῶν ἰσχυρῶν, πνευματικό, ἐκκλησιολογικὸ καὶ λειτουργικὸ ἦθος καὶ ἀπέραντη ἀγάπη καὶ ἀφοσίωση στὸν Λυτρωτὴ Ἰησοῦ Χριστό. Ἡ ἀκρίβεια τῆς πίστεως ἦταν τὸ ἀπόλυτο κριτήριο γιὰ τὴν ὁριοθέτηση τῆς ἐκκλησιαστικῆς Του ἀποστολῆς κατὰ τὴν ὁποία ἀγωνίστηκε μὲ ὅλες του τὶς δυνάμεις ὣστε νὰ σαρκώσει τὴν Ὀρθοδοξία μέσα στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας. Γιὰ ὅλους ἐμᾶς ἀποτελεῖ πρότυπο ἁγιότητος, ἀφοσιώσεως στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ ἀλλὰ καὶ ἀγάπης πρὸς τὸν συνάνθρωπο ποὺ ὁ ἴδιος ὡς Ἐπίσκοπος διηκόνησε καὶ βοήθησε μὲ κάθε τρόπο. Ζητοῦμε τὶς εὐχὲς τοῦ Ἁγίου Βασιλείου καὶ τὶς πρεσβεῖες Του πρὸς τὸν Θεὸ ὥστε τιμῶντας τον νὰ γινόμαστε ἄξιοι μιμητὲς τῆς ἁγίας βιοτῆς Του.
Σήμερα ὅμως, μαζὶ μὲ τὶς ἑορτὲς ποὺ προαναφέραμε ἑορτάζουμε καὶ τὴν ἔναρξη μιᾶς νέας χρονιᾶς, ἑνὸς νέου ἐνιαυτοῦ ὅπως λέμε στὴν ἐκκλησιαστικὴ γλῶσσα. Ἡ εἴσοδός μας στὸ νέο ἔτος 2024 ἀποτελεῖ μιὰ ἀκόμη εὐεργεσία τοῦ Θεοῦ πρὸς ὅλους μας, καὶ μιὰ νέα εὐκαιρία νὰ ἀξιοποιήσουμε τὸ δῶρο τοῦ χρόνου κυρίως πρὸς τὸ πνευματικό μας συμφέρον, ἐργαζόμενοι τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ καὶ καλλιεργώντας τὶς ἀρετὲς ποὺ μᾶς βοηθοῦν στὴν κοινωνία καὶ τὴν ἕνωσή μας μὲ τὸν Σαρκωθέντα Χριστό.
Τὸ ταξίδι μέσα στὸν χρόνο ἀποτελεῖ πάντοτε γιὰ τὸν ἄνθρωπο μιὰ ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες προκλήσεις στὴ ζωή του. Οἱ μέρες, οἱ μῆνες, τὰ χρόνια περνοῦν καὶ κυλοῦν σὰν ὁρμητικὸς χείμαρρος ποὺ παρασύρει στὸ διάβα του τὴν ὕπαρξή μας. Ὅσο καὶ ἂν προσπαθοῦμε νὰ τὸν σταματήσουμε ἢ ἔστω νὰ τὸν ἐπιβραδύνουμε τόσο περισσότερο διαπιστώνουμε πόσο ἀδύνατο εἶναι αὐτὸ ἀφοῦ τὰ σημάδια του ὅταν περνᾶ, μένουν ἀνεξίτηλα πάνω μας ἀλλὰ καὶ γύρω μας. Ὑπάρχει ὅμως ἕνας τρόπος, ὄχι νὰ σταματήσουμε τὸν χρόνο ἀλλὰ νὰ τὸν ὑπερβοῦμε ἀναχαιτίζοντας τὴν ὁρμή του. Αὐτὸν τὸν τρόπο μᾶς τὸν προσφέρει ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία μέσα ἀπὸ τὶς ἑορτὲς καὶ τὴν Θεία Λατρεία της. Καθ’όλη τὴν διάρκεια τοῦ ἔτους καὶ ἐνῶ ἑορτάζουμε ἱστορικὰ γεγονότα τοῦ παρελθόντος, ὅπως ἡ Γέννηση, ἡ Βάπτιση, τὸ Πάθος καὶ ἡ Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου, στὴν ὑμνολογία ὅλων αὐτῶν τῶν ἑορτῶν, ἀλλὰ καὶ πολλῶν ἄλλων ἀκόμα, κυριαρχεῖ ἡ λέξη «Σήμερον». «Ἡ Παρθένος σήμερον τὸν Ὑπερούσιον Τίκτει…», «Ἐν τοῖς ρείθροις σήμερον τοῦ Ἰορδάνου…», «Σήμερον ὁ Χριστὸς ἐν Ἰορδάνῃ ἦλθε βαπτισθῆναι…», «Σήμερον Κρεμᾶται ἐπὶ ξύλου…», «Χθὲς συνεθαπτόμην σοὶ Χριστὲ συνεγείρομαι σήμερον ἀναστάντι σοί…». Αὐτὴ ἡ μεταφορὰ τοῦ παρελθόντος στὸ σήμερα, δὲν εἶναι ἁπλῶς συμβολικὴ ἀλλὰ πραγματικὴ ἀφοῦ ὅλα τὰ γεγονότα ποὺ ἀφοροῦν στὴν σωτηρία μας συνδέονται μὲ τὸ πρόσωπο τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ ὁ ὁποῖος εἶναι «χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτός εἰς τοὺς αἰῶνας». (Ἑβραίους ιγ΄, 8). Ἔτσι ὁ χρόνος στὴ ζωή μας ἀπὸ ἀπόλυτο μέγεθος μεταμορφώνεται σὲ σχετικὸ καὶ ἐμεῖς καλούμαστε νὰ τὸν ἀξιοποιοῦμε ἀγωνιζόμενοι τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, μὲ τὴν ἀπόλυτη πίστη καὶ πεποίθηση ὅτι ὅσο περισσότερο στενεύουν τὰ χρονικὰ ὅρια αὐτοῦ τοῦ κόσμου τόσο πιὸ κοντὰ ἐρχόμαστε στὴν αἰωνιότητα τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ ποὺ ὁ Χριστὸς μᾶς προσέφερε μὲ τὴν Σάρκωσή του καὶ τὴν ὅλη Θεία Οἰκονομία Τοῦ.
Μὲ αὐτὲς τὶς ταπεινὲς σκέψεις καὶ ἀφοῦ ἐκφράσω τὴν ἄπειρη εὐχαριστία καὶ ἐγνωμοσύνη μου πρὸς τὸν Σωτῆρα Χριστὸ γιὰ ὅλα τὰ δῶρα τῆς ἀγάπης Του, θὰ ἤθελα νὰ εὐχηθῶ πρὸς ὅλους ἡ νέα χρονιὰ νὰ εἶναι αὐτὴ ποὺ θὰ μᾶς φέρει ἀκόμα πιὸ κοντὰ στὰ ὄνειρα καὶ τοὺς στόχους μας, ἀλλὰ κυρίως ποὺ θὰ μᾶς ἑνώσει ἀγαπητικὰ μὲ τὸν Θεὸ καὶ μεταξύ μας.
Καλή χρονιά, εὐλογημένη καί ἁγιασμένη!
Εἰρηνικό, εὐφρόσυνο καί σωτήριο τό νέο ἒτος 2024!
Μέ θερμές εὐχές καί πολλή πατρική ἀγάπη,
Ὁ Ἐπίσκοπός σας
† Ο ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ
