«Οι άνθρωποι του Θεού είναι τελικά αυτοί, οι οποίοι μένουν στην ιστορία και στολίζουν την ιστορία και την ανθρωπότητα. Και όλοι αυτοί, οι οποίοι δρουν με μίσος και κακία, χάνονται και εξαφανίζονται και μαραίνονται».
Αυτό είναι το μήνυμα που έστειλε ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας κ.κ. Μακάριος, από τον εορτάζοντα Ιερό Ναό των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης, στο Λίβερπουλ του Σύδνεϋ, όπου ιερούργησε το πρωί της Τρίτης, 21 Απριλίου.
Η Θεία Λειτουργία τελέστηκε κεκλεισμένων των θυρών, λόγω των περιοριστικών μέτρων για την αποτροπή της εξάπλωσης του κορωνοϊού, ωστόσο μεταδόθηκε ζωντανά μέσω του διαδικτύου. Ο Σεβασμιώτατος κ.κ. Μακάριος, αφού ευχαρίστησε για την πρόσκληση τον Ιερατικώς Προϊστάμενο του Ναού, Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη κ. Πρόχορο Αναστασιάδη, διαβεβαίωσε τους πιστούς ότι προσερχόμενος στην εκκλησία άναψε ένα κερί και προσκύνησε την εικόνα των Αγίων, όχι μόνο για τον ίδιο, αλλά και για όλον τον κλήρο και τον λαό της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας.
Εστιάζοντας την προσοχή του στους τρεις Αγίους που τιμάει η Εκκλησία μας, έκανε λόγο για «τρία ευωδιαστά λουλούδια του Παραδείσου», που υπέμειναν σκληρά βασανιστήρια και μαρτύρησαν για την πίστη τους, αλλά «ο Θεός τους ανέδειξε και μοσχοβόλησε όλος ο κόσμος». Όπως χαρακτηριστικά διέκρινε, «από τη Λέσβο, από ένα μικρό νησί της πατρίδας μας, της Ελλάδας, οι Άγιοι Ραφαήλ, Νικόλαος και Ειρήνη έφτασαν μέχρι και την Αυστραλία, μέχρι και την Αμερική, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου». «Και είναι τόσα πολλά τα θαύματά τους», συμπλήρωσε, «ώστε, θέλω να πιστεύω, δεν υπάρχει ελληνική οικογένεια που να μην έχει να διηγηθεί μια ιστορία, ένα θαύμα, ένα περιστατικό που έχει ακούσει από τις θαυματουργικές παρεμβάσεις των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης».
Παράλληλα, ο Σεβασμιώτατος τόνισε ότι «ο μαρτυρικός θάνατος των Αγίων της Εκκλησίας δεν είναι σαν το μαρτύριο και την οδύνη των κακών και φθονερών ανθρώπων και όλων αυτών που αδίκησαν τον Χριστό, τον άνθρωπο και την Εκκλησία». «Κανείς δεν ξέρει ποιος ήταν αυτός, ο οποίος πριόνισε τον Άγιο Ραφαήλ, αλά όλοι ξέρουμε τον Άγιο Ραφαήλ», διέκρινε χαρακτηριστικά και συμπλήρωσε: «Ο μεν Άγιος έμεινε στην ανθρώπινη ιστορία, ο δε δήμιος εξαφανίστηκε και ούτε ποτέ θα βρεθεί άνθρωπος να τον μνημονεύσει και να τον θυμηθεί».
Το ίδιο, εξάλλου, συνέβη, όπως εξήγησε ο Σεβασμιώτατος, και με τους διώκτες του Ιησού Χριστού – από τον Ιούδα και τον Πιλάτο μέχρι τους Αρχιερείς Άννα και Καϊάφα και τον λαό των Ιεροσολύμων, ο οποίος κραύγαζε «τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐφ᾿ ἡμᾶς καὶ ἐπὶ τὰ τέκνα ἡμῶν». Όλοι αυτοί οι άνθρωποι, που έδειξαν κακία, εμπάθεια και αδικία, «χάθηκαν, εξαφανίστηκαν, συνετρίβησαν και κανείς πια δεν τους θυμάται», παρατήρησε.
Τέλος, ο Αρχιεπίσκοπος κ.κ. Μακάριος διέκρινε πως η απάντηση σε όσους δεν πιστεύουν στην Ανάσταση ή έχουν αμφιβολίες για το ιστορικό αυτό γεγονός, βρίσκεται στους βίους των Αγίων μας, που εδώ και 2000 χρόνια χύνουν ακόμη και το αίμα τους για την πίστη τους στον Χριστό. «Δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη και τρανότερη μαρτυρία από τους Αγίους της Εκκλησίας μας», υπογράμμισε, και επισήμανε: «Αν κάνουμε μια αναδρομή, θα δούμε ότι από τη στιγμή που ο Χριστός εσταυρώθη και ετάφη και ανέστη μέχρι και σήμερα, δεν έπαψαν να υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι πιστεύουν σε αυτό ακριβώς το γεγονός και πιστεύουν με τέτοια ζέση και με τέτοια βαθιά πίστη προς τον Χριστό και την Εκκλησία, ώστε χύνουν ακόμη και το αίμα τους».
