Μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθμ. 2867/Υ1/2020 κοινὴ ὑπουργικὴ ἀπόφαση (Ὑπουργεῖα Παιδείας καὶ Ὑγείας) «Ἐπιβολὴ τοῦ μέτρου τῆς προσωρινῆς ἀπαγόρευσης τῆς τέλεσης κάθε εἴδους λειτουργιῶν καὶ ἱεροπραξιῶν στοὺς θρησκευτικοὺς χώρους λατρείας γιὰ τὸ χρονικὸ διάστημα ἀπὸ 16.3.2020 ἕως 30.3.2020»:
“Απαγορεύεται τέλεσης κάθε εἴδους λειτουργιῶν καὶ ἱεροπραξιῶν σὲ ὅλους ἀνεξαιρέτως τοὺς χώρους θρησκευτικῆς λατρείας (κάθε εἴδους καὶ κάθε νομικοῦ, κανονικοῦ καὶ ἐν γένει θρησκευτικοῦ καθεστῶτος ναῶν καὶ παρεκκλησίων, εὐκτηρίων οἴκων, τεμενῶν κ.λπ.) κάθε δόγματος καὶ θρησκείας, ἀνεξαρτήτως μεγέθους καὶ χωρητικότητάς τους, στὸ σύνολο τῆς Ἐπικράτειας, γιὰ προληπτικοὺς λόγους δημόσιας ὑγείας καὶ γιὰ τὸ χρονικὸ διάστημα ἀπὸ 16.3.2020 ἕως καὶ 30.3.2020”.
Ἄρα, ἀπαγορεύεται ἡ τέλεση ὄχι μόνο θείας λειτουργίας, ἀλλὰ καὶ κάθε ἄλλης κοινῆς ἐκκλησιαστικῆς ἀκολουθίας (ἑσπερινοί, ἀπόδειπνα, παρακλήσεις, δεήσεις κ.λπ.) στο σύνολο τῆς Ἐπικράτειας. Ἑπομένως καὶ στὸ Ἅγιον Ὅρος ποὺ εἶναι τμῆμα τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικράτειας (ἄρθρο 105 πάρ. 1 Σύντ.).
«Οἱ ὡς ἄνω ἀπαγορεύσεις καὶ ὑποχρεώσεις καταλαμβάνουν καὶ τοὺς χώρους λατρείας ποὺ βρίσκονται ἐνταγμένοι ἐντὸς δημοσίων, δημοτικῶν, φιλανθρωπικῶν, κοινωφελῶν ἢ ἄλλων ὑπηρεσιῶν, καταστημάτων καὶ ἐγκαταστάσεων (π.χ. νοσοκομείων καὶ ψυχιατρείων, γηροκομείων, οἰκοτροφείων, κοιμητηρίων, κατασκηνώσεων) καὶ ἰδιωτικῶν κτημάτων, κτιρίων καὶ ἐπιχειρήσεων (π.χ. συγκροτημάτων κατοικιῶν, κέντρων ἐκδηλώσεων, ξενοδοχείων)»
Ἄρα, οἱ παραπάνω ἀπαγορεύσεις ἰσχύουν, ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς ἰδρυματικοὺς ναούς, καὶ γιὰ κάθε ἰδιωτικὸ ναὸ καὶ ναϊδριο.
«Οἱ ὡς ἄνω ἀπαγορεύσεις καὶ ὑποχρεώσεις καταλαμβάνουν καὶ τοὺς ναοὺς καὶ πάσης φύσεως χώρους λατρείας ποὺ κεῖνται ἐντὸς τῶν ἱερῶν μονῶν, μοναστηριῶν καὶ κάθε εἴδους καὶ νομικοῦ/κανονικοῦ καθεστῶτος χώρων ἐγκαταβίωσης»
Εἶναι σαφές, λοιπόν, ὅτι οἱ ἴδιες ἀπαγορεύσεις ἰσχύουν καὶ γιὰ τοὺς ναοὺς καὶ παρεκκλήσια τῶν μοναστηριῶν (τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικράτειας, συνεπῶς καὶ τοῦ Ἁγίου Ὅρους) ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὸ νομοκανονικὸ καθεστὼς ποὺ τελοῦν, δηλαδὴ ἂν εἶναι μονὲς δ.δ., ἡσυχαστήρια, ἂν ἀνήκουν στὸ ἐκκλησιαστικὸ καθεστὼς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κρήτης, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, μετόχια ἄλλων Πατριαρχείων κ.λπ.
«Οἱ Ἱερὲς Μονές, τὰ Μοναστήρια καὶ οἱ λοιποὶ χῶροι ἐγκαταβίωσης ἐντός της Ἐπικράτειας κατὰ τὸ ὡς ἄνω χρονικὸ διάστημα δὲν θὰ δέχονται κοινὸ καὶ πιστοὺς σὲ ὀργανωμένες ἢ ἀτομικὲς προσκυνηματικὲς ἐπισκέψεις»
Ξεκάθαρο. Καμμία ὁμαδικὴ ἢ ἀτομικὴ ἐπίσκεψη στὰ μοναστήρια, οὔτε γιὰ νὰ συναντήσεις τὸν πνευματικό σου γιὰ ἐξομολόγηση.
«Οἱ ἀπαγορεύσεις ἐπισκέψεων καὶ ὅλα τὰ ἀναγκαῖα προληπτικὰ μέτρα ποὺ ἀφοροῦν στὶς Ἱερὲς Μονὲς τῆς Ἀθωνικῆς Πολιτείας, λαμβάνονται μὲ ἀπόφαση τοῦ Διοικητοῦ τοῦ Ἁγίου Ὅρους, κατόπιν προηγούμενης ἐνημέρωσης τῆς Ἱερᾶς Κοινότητας»
Κομμένες λοιπὸν καὶ οἱ ἀνάλογες ἐπισκέψεις, προσκυνηματικὲς κ.α. στὸ Ἅγιον Ὅρος.
Ἀδελφοὶ καὶ πατέρες,
Ἔχουμε ἀντιληφθεῖ τὸ μέγεθος καὶ τὴν ἔννοια τῶν ἀπαγορεύσεων;
Θὰ κάνουμε Σταύρωση καὶ Ἀνάσταση κατ’ οἶκον. Μὲ τὶς ἐκκλησιὲς κλειστές. Μὲ τοὺς ἐπισκόπους στὰ ἐπισκοπεία τοὺς ἀνέργους καὶ τοὺς ἐφημερίους ἄνευ ἐφημεριῶν μὲ κλειστὰ τὰ πνευματικὰ νοσοκομεῖα τους.
Ἡ “πρόβα τζενεράλε” ἔγινε. Τὸ “πατρόν” τῶν ἀπαγορεύσεων κόπηκε στὸ Βατικανό. Ἡ Κυβέρνηση πρόθυμα τὸ ἀντέγραψε. Καὶ μάλιστα μὲ τὴ συναίνεση τῆς Ἱεραρχίας.
Στὸ ἑξῆς, κάθε φορᾶ, ποὺ κάποιος λόγος δημόσιας τάξης (ὅπως τώρα ἡ δημόσια ὑγεία) τὸ «ἀπαιτεῖ», τὸ προηγούμενο ἤδη ὑπάρχει. Θὰ κλείνονται καὶ οἱ ἐκκλησίες. Θὰ καταργεῖται ἡ λατρεία. Καὶ οἱ αἰτίες στὸ μέλλον θὰ εἶναι (ἢ θὰ κατασκευάζονται) πολλές.
Ἡ Ἱεραρχία μᾶς ἔχει κατανοήσει τί παραχώρησε στὸ Κράτος; Τί δικαιώματα παρέδωσε στὴν “πολιτικὴ ὀρθοτητα”;
Θυμηθεῖτε τὴ δήλωση τοῦ Κύρ. Μητσοτάκη: «Τὰ θρησκευτικὰ καθήκοντα πρέπει κι αὐτὰ νὰ προσαρμοστοῦν στὴν πραγματικότητα”.
Οἱ Ἱεράρχες σιωποῦν.
Τὸ Ἅγιον Ὅρος;
Οἱ Γεροντάδες καὶ οἱ Πνευματικοί μας;
Θὰ μιλήσουν;
Θὰ εἶναι ἡ μοναδικὴ φορὰ στὴν ἱστορία τῆς Χριστιανοσύνης (τουλάχιστον στὴν Ἑλλάδα) ποὺ τὰ Πάθη καὶ ἡ Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου θὰ μείνουν ἀνεόρταστα!
