«Κατάπτυστη» χαρακτήρισε ἡ Ἀξιωματική Ἀντιπολίτευσι τήν ἀπόφασι τῆς Κυβέρνησης νά προστατεύση τήν θρησκευτική εἰρήνη τῆς Χώρας ἀπό ἐξτρεμιστικές συμπεριφορές καί φονταμενταλιστικές πρακτικές. Νομικοί μέ γνωστές παρωπίδες καί ἐλαστική συνείδηση γιά τό κακό πού ἐπωάζεται προβάλλουν ἀνεπέρειστες νομικές θέσεις, ἐνῶ γνωρίζουν κάλλιστα ὅτι ἡ κακόβουλη βλασφημία τῶν Θείων, κάθε γνωστῆς στήν Ἑλλάδα θρησκείας, δέν ἀφορᾶ στήν δῆθεν προστασία τῶν Θείων, ἀλλά στήν διατήρηση τῆς κοινωνικῆς συνοχῆς, τῆς θρησκευτικῆς εἰρήνης μεταξύ τῶν πολιτῶν καί τῆς ἀποτροπῆς τῆς θρησκευτικῆς αὐτοδικίας.
Ἡ θρησκεία τοῦ κάθε πολίτη, ἀκόμη καί ἡ ἀθεΐα, πού συνιστᾶ ἀρνητικό καί στρεβλό θρησκευτικό σύστημα, ἀποτελοῦν ὀντολογικό θεμέλιο τοῦ προσώπου, μέ τό ὁποῖο ρυθμίζει τήν ζωή του, τίς ἐπιλογές του, τήν βιοθεωρία του καί τό κοσμοείδωλό του. Ὅταν λοιπόν προσβάλλεται κακόβουλα καί δόλια ἡ θρησκευτική πίστι κάθε γνωστῆς στήν Ἑλλάδα θρησκείας, δηλαδή κάθε θρησκείας πού δέν ἔχει κρύφια δόγματα καί ἡ λατρεία της δέν ἀντίκειται στήν δημόσια τάξι καί τά χρηστά ἤθη, προσβάλεται ὄχι τό θεῖο καί τό ἱερό πού εἶναι ἀνέγγιχτα ἀπό τήν ἀνθρώπινη μικρότητα, ἀσθένεια, εὐτέλεια καί γελοιότητα, ἀλλά ὁ ἄνθρωπος καί συμπολίτης πού πρεσβεύει αὐτή τήν συγκεκριμένη θρησκευτική πίστι, ἡ ὁποία μπορεῖ ἀσφαλῶς νά δεχθῆ ἀξιολογική κριτική, χωρίς καμμία ποινική συνέπεια, μέσα στήν ἐλεύθερη δημοκρατία μας, ἀλλά ὁ καθένας ὑποχρεοῦται νά τήν σέβεται καί νά μήν τήν βλασφημεῖ κακόβουλα καί δόλια, διότι κακόβουλα καί δόλια μέ τόν τρόπο αὐτό οὐσιαστικά εὐτελίζεται καί βλασφημεῖται ὁ συνάνθρωπος καί συμπολίτης, πού ἔχει δομήσει τήν ὕπαρξί του ἐπάνω σέ αὐτήν τήν θρησκευτική πίστι.
Τό ἀποτέλεσμα τῆς κατάργησης μιᾶς τέτοιας εὐεργετικῆς γιά τήν κοινωνία νομικῆς πρόνοιας εἶναι ἀναπόδραστα ἡ θρησκευτική αὐτοδικία, γιά τήν ὁποία ἀδιαφοροῦν προκλητικότατα ὅσοι ἐναντιώνονται ἀπό τήν ἰδιάζουσα ψυχοσύνθεσι τους στό αὐτονόητο καί προφανές.
Εἶναι ἀπόλυτα εὐνόητο γιά κάθε λογικό ἄνθρωπο, ὅτι ὁ πολίτης τοῦ ὁποίου ὑβρίζεται κακόβουλα καί δόλια ἡ πίστι καί δέν ἔχει τρόπο προσφυγῆς στήν ἔννομη τάξι τῆς χώρας, γιά νά ἱκανοποιήση τό πλησσόμενο θρησκευτικό του συναίσθημα θά ὁδηγηθῆ μαθηματικά στήν αὐτοδικία, διότι τό θυμικό τοῦ ἀνθρώπου ἀπαιτεῖ ἱκανοποίησι, πού ἄν δέν τήν παρέχει ἐννόμως ἡ Πολιτεία θά τήν διεκδικήση, δυστυχῶς παρανόμως, ὁ ἴδιος. Αὐτό εἶναι τό ἀποτέλεσμα τῆς ἄφρονος νομοθετικῆς ἐπιλογῆς τοῦ ΣΥΡΙΖΑ στό συγκεκριμένο ζήτημα.
Καλοῦμε τήν Κυβέρνηση καί εἰδικώτερα τόν ἀξιόλογο Ὑπουργό ἐπί τῆς Δικαιοσύνης, νά ἀποτρέψη αὐτήν τήν βεβαία τραγική ἐξέλιξι κοινωνικῆς ἀποσάθρωσης καί νά μιμηθῆ τά Εὐρωπαϊκά Κράτη πού σοφά ποιοῦντα προστατεύουν τήν κοινωνική εἰρήνη τους καί ἀποτρέπουν τόν φονταμενταλισμό καί τήν θρησκευτική αὐτοδικία. Τά ἕωλα νομικῶς ἐπιχειρήματα πού ἀκούγονται ἀπό ἰδεοληπτικά πρόσωπα, ἀγνώστων στόχων καί προβληματικῶν κινήτρων, δέν ἀντέχουν στήν βάσανο τῆς πραγματικότητος.
Εἶναι ἕτοιμη ἡ Κυβέρνηση νά ἀναλάβη τό πολιτικό κόστος τῆς θρησκευτικῆς αὐτοδικίας, ὅταν αὐτή ἐπισυμβεῖ;
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
+ ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ
