Την Κυριακή 22 Σεπτεμβρίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στον Ιερό Ναό του Αγίου Αντωνίου Πολιούχου Βεροίας.
ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ
«Ἐπανάγαγε εἰς τό βάθος καί χαλάσατε τά δίκτυα ἡμῶν εἰς ἄγραν».
Στή λίμνη τῆς Γενησαρέτ μᾶς μετέφερε ἡ σημερινή εὐαγγελική περικοπή. Ἐκεῖ ὅπου πήγαινε συχνά ὁ Χριστός καί δίδασκε τούς ἀνθρώπους καί θαυματουργοῦσε. Αὐτό κάνει καί σήμερα. Ἀλλά ὁ εὐαγγελιστής Λουκᾶς δέν μᾶς λέει τί ἔλεγε ὁ Χριστός οὔτε μᾶς περιγράφει κάποια θαυματουργική θεραπεία του. Ἀφήνει τόν Χριστό νά μᾶς διδάξει μέ τό θαῦμα του καί συγχρόνως μᾶς δείχνει ποιός εἶναι ὁ τρόπος μέ τόν ὁποῖο πρέπει νά ἀντιμετωπίζουμε καί ἐμεῖς τόν λόγο καί τή διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ.
Ὁ Χριστός συναντᾶ στή λίμνη τῆς Γενησαρέτ τόν μαθητή του τόν Πέτρο, ὁ ὁποῖος μόλις εἶχε φθάσει μέ τό πλοιάριό του στήν παραλία καί τακτοποιοῦσε τά δίκτυα του μετά ἀπό μία κοπιαστική νύκτα. Καί ἐνῶ ὁ Πέτρος εἶναι κουρασμένος καί καταπονημένος ἀπό τήν ὁλονύκτια ἀλλά ἀνεπιτυχῆ προσπάθειά του νά πιάσει ψάρια, ἀνταποκρίνεται στήν παράκληση τοῦ διδασκάλου του νά ἀπομακρυνθεῖ λίγο ἀπό τήν ὄχθη, ὥστε νά μπορέσει ὁ Χριστός νά μιλήσει πρός τούς ἀνθρώπους πού εἶχαν συγκεντρωθεῖ.
Ὅμως ἡ ὑπακοή τοῦ Πέτρου δέν περιορίζεται σέ αὐτή τήν παράκληση τοῦ Χριστοῦ, πού ἦταν λογική καί φυσιολογική γιά τά ἀνθρώπινα δεδομένα. Ὁ Χριστός τοῦ ζητᾶ καί κάτι ἀκόμη, ὅταν τελειώνει τό κήρυγμά του. Τοῦ ζητᾶ νά ἀνοιχτεῖ καί πάλι στά βαθειά καί νά ρίξει ἐκ νέου τά δίχτυα του. «Ἐπανάγαγε εἰς τό βάθος καί χαλάσατε τά δίκτυα ἡμῶν εἰς ἄγραν».
Διπλός ὁ κόπος πού ἀπαιτεῖται γιά νά ἀνταποκριθεῖ ὁ Πέτρος στήν ἐντολή τοῦ διδασκάλου του. Καί γίνεται πιό βαρύς, ἄν συνυπολογίσει κανείς τόν κόπο τῆς προηγούμενης ὁλονύκτιας προσπάθειας καί τῆς ἀϋπνίας. Ἡ ἐντολή τοῦ Χριστοῦ ἀκούεται, ἀσφαλῶς, παράλογη στά αὐτιά τοῦ μαθητοῦ, πού γνωρίζει τή λίμνη καί τίς ἰδιαιτερότητες τοῦ ψαρέματος, πού γνωρίζει ὅτι εἶναι ἄδικος ὁ κόπος πού θά κάνουν. Καί δέν τό κρύβει ἀπό τόν Χριστό, ἀλλά τό ἐκφράζει μέ τά λόγια του: «ἐπιστάτα, δι᾽ ὅλης τῆς νυκτός κοπιάσαντες οὐδέν ἐλάβομεν». Ὅλη τή νύκτα κουρασθήκαμε, ταλαιπωρηθήκαμε, ἀλλά δέν καταφέραμε τίποτε.
Αὐτή ὅμως ἡ φαινομενική ἀντίρρησή του, ἀναδεικνύει ἀκόμη μεγαλύτερη τήν ὑπακοή του καί τήν ἐμπιστοσύνη του στόν Χριστό. Εἶναι σάν νά τοῦ λέει ὅτι δέν ἔχει σημασία τί συνέβη, δέν ἔχει σημασία ὁ κόπος μας, ἀφοῦ τό λές ἐσύ, θά τό κάνω, γιατί ἐσύ γνωρίζει περισσότερα ἀπό μένα, ἐσύ γνωρίζεις τά πάντα καί μπορεῖς νά κάνεις τά πάντα.
Τό παράδειγμα τῆς ὑπακοῆς τοῦ ἀποστόλου Πέτρου δίδει καί σέ μᾶς τήν εὐκαιρία νά ἐξετάσουμε τή στάση μας ἔναντι τῶν ἐντολῶν τοῦ Χριστοῦ.
Συχνά νομίζουμε πώς δέν ἔχουν νόημα, πώς εἶναι ὑπερβολικές, πώς μᾶς ἐπιβαρύνουν μέ κόπο χωρίς ἀντίκρυσμα. Καί ἄλλοτε πάλι νομίζουμε πώς ἄν ἀκολουθήσουμε τίς ἐντολές τοῦ Χριστοῦ, ἄν πᾶμε κόντρα στή λογική μας θά στερηθοῦμε τά ἀγαθά μας, τίς ἀνέσεις μας, τήν τιμή καί τή δόξα τοῦ κόσμου. Καί ἔτσι προτιμοῦμε νά ἀκούσουμε τή φωνή τῆς δικῆς μας λογικῆς, παρά τή φωνή τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ, νομίζοντας ὅτι ἔτσι θά κερδίσουμε.
Ὅμως αὐτό εἶναι λάθος σκέψη, εἶναι λάθος ὑπολογισμός, εἶναι λάθος λογισμός τόν ὁποῖο μᾶς ὑποβάλλει ὁ ἀντίδικος τῆς ψυχῆς μας καί γιά νά μήν ὑπακούσουμε στίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ καί νά χάσουμε τά ἀγαθά τῆς ὑπακοῆς.
Τό ἀποδεικνύει ἡ σημερινή εὐαγγελική περικοπή. Ὁ Πέτρος ἀγωνίσθηκε ὅλη τή νύκτα γιά νά ἐξασφαλίσει τά ὑλικά ἀγαθά, σύμφωνα μέ τούς κανόνες τῆς λογικῆς, καί ὅμως δέν κατόρθωσε τίποτε. Ὅταν ὅμως κάνει ὑπακοή, ἀντίθετα στή λογική καί ἀντίθετα στόν κακό λογισμό ὅτι εἶναι μάταιη ἡ προσπάθεια καί παράλογη ἡ ὑπακοή, τότε ἀνταμείβεται πλουσιοπάροχα. Καί αὐτό γιατί οἱ ἐντολές τοῦ Θεοῦ δέν εἶναι παράλογες, οὔτε μᾶς δόθηκαν γιά νά μᾶς δυσκολεύουν καί νά μᾶς ταλαιπωροῦν. Εἶναι ἔκφραση τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ γιά τό πλάσμα του, γι᾽ αὐτό καί ὁ Θεός δέν ἀφήνει ποτέ κανέναν ἄνθρωπο πού ὑπακούει στόν λόγο του νά ἀδικηθεῖ ἤ νά ζημιωθεῖ.
Ἄς μήν παρασυρόμεθα, λοιπόν, ἀπό τόν φόβο τοῦ κόπου ἤ μιᾶς φαινομενικῆς ἤ προσωρινῆς στερήσεως κάποιων πραγμάτων, ἐάν ὑπακούσουμε στίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ. Ἄς δείξουμε ἐμπιστοσύνη στόν λόγο του καί στό θέλημά του. Ἄς ἀφήσουμε καί ἐμεῖς τά δίχτυα, τίς κοσμικές μας, δηλαδή, ἀσχολίες, τίς συνήθειές μας, τίς ἀδυναμίες μας, τή λογική μας, καί ἄς κάνουμε ὑπακοή στό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ἄς ἀποφασίσουμε νά παραδεχθοῦμε καί ἐμεῖς ὅτι ἄδικα κοπιάσαμε ἀκολουθώντας τή λογική μας καί τίς ἀπόψεις μας καί εἴμαστε ἕτοιμοι νά ἀκολουθήσουμε στό ἑξῆς στή ζωή μας τίς ἐντολές τοῦ Χριστοῦ μέ τήν προθυμία τοῦ μαθητοῦ του, καί νά εἴμεθα βέβαιοι ὅτι θά ἔχουμε πλούσια τήν εὐλογία του στή ζωή μας.
