Τοῦ Μητροπολίτου Ἐλευθερουπόλεως ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
«Ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, καθὼς εἶπεν ἡ Γραφή, ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ρεύσουσιν ὕδατος ζῶντος» (Ἰωάν. 7,38)
Μὲ συμβολικὴ γλώσσα, ἀγαπητοὶ ἀδελφοί, μᾶς ὁμιλεῖ στὸ σημερινὸ Εὐαγγέλιο ὁ Κύριός μας. Ἡ Ἁγία Πεντηκοστή, καθὼς ὅλοι γνωρίζομε, συνέβη στὰ Ἱεροσόλυμα δέκα ἡμέρες μετὰ τὴν Ἀνάληψη τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἑπομένως τὸ σημερινὸ περιστατικό τοῦ Εὐαγγελίου μας μόνο συμβολικὰ θὰ ἀναφέρεται στὸ θαυμαστὸ γεγονός τῆς Πεντηκοστῆς.
Ἔτσι, λοιπόν, ἀκούσαμε τὸν Κύριό μας μὲ γλώσσα ἀλληγορική, προφητικὴ καὶ μυστηριώδη, νὰ ὁμιλῆ γιὰ τὴν κάθοδο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ προπάντων γιὰ τὶς ἀτίμητες Δωρεές Του στὴ ψυχὴ τῶν ἀνθρώπων. Μᾶς εἶπε συγκεκριμένα: «Ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, καθὼς εἶπεν ἡ Γραφή, ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ρεύσουσιν ὕδατος ζῶντος». Τί ἤθελε νὰ πῆ μὲ αὐτὰ τὰ παράξενα λόγια; Ἤθελε νὰ τονίση τὰ πλούσια καὶ ἀνεξάντλητα χαρίσματα τοῦ πιστοῦ ἀνθρώπου, ἀφοῦ στὴν καρδιά του θὰ δεχόταν τὴν Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
Ἂς προσέξωμε τὴν ἑξῆς διαφορά, γιά νά πλησιάσωμε κάπως τό νόημα τῶν λόγων τοῦ Χριστοῦ μας. Σκεφθεῖτε ἕναν τόπο, ποὺ εἶναι ξηρός, ἄγονος, κατάξηρος. Πού δὲν δέχθηκε οὔτε σταγόνα νεροῦ. Καὶ δίπλα σ’ αὐτὸν τὸν ἄγονο τόπο βάλετε ἕνα ἄλλον τόπο, ποὺ ποτίζεται διαρκῶς. Πού τὸν διατρέχει ποτάμι ὁλόκληρο. Πῶς θὰ εἶναι ὁ πρῶτος, ὁ ἄνυδρος τόπος καὶ ξηρὸς καὶ πῶς θὰ εἶναι ὁ δεύτερος, ποὺ ποτίζεται καὶ ἀρδεύεται μὲ ἄφθονο νερό; Ὁ πρῶτος θὰ ἐμφανίζη θλιβερὸ θέαμα, καθὼς θὰ ἔχη στὴν ἐπιφάνεια του λίγα ἀδύναμα καὶ ἄγρια χόρτα, ἐνῶ ὁ ἄλλος θὰ εἶναι καλλιεργημένος, θαλερός, στολισμένος μὲ φυτὰ καὶ καρποφόρα δέντρα.
Ἔτσι παράλληλα συμβαίνει στήν περίπτωση τοῦ ἐνάρετου καὶ φωτισμένου ἀπὸ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ. Πόσο ὡραῖα τόν περιγράφει ἀλληγορικά ὁ Ψαλμωδός ! «Καὶ ἔσται», μᾶς λέγει, «ὡς τὸ ξύλον τὸ πεφυτευμένον παρὰ τάς διεξόδους τῶν ὑδάτων, ὃ τὸν καρπὸν αὐτοῦ δώσει ἐν καιρῷ αὐτοῦ καὶ τὸ φύλλον αὐτοῦ οὐκ ἀπορρυήσεται καὶ πάντα ὅσα ἂν ποιῆ κατευοδοθήσεται» (Ψαλμ. 1,3). Ἐδῶ παρομοιάζεται μέ τό δένδρο τό φυτευμένο ἐκεῖ πού τρέχουν ἄφθονα νερά, μέ ἀποτέλεσμα νά δίνη στόν καιρό τόν καρπό, νἆναι καταπράσινο καί καρποφόρο.
Αὐτὴν τὴν διαφορὰ στὸν καθημερινὸ βίο θὰ παρουσιάζη πάντοτε ἐκεῖνος ποὺ ἐπίστευσε μὲ τὴν καρδιά του καὶ ἀγάπησε τὸν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστὸ ἀπὸ ἐκεῖνον ποὺ παρέμεινε στὴν ἀπιστία, δεσμώτης ἑκούσιος τῶν παθῶν καὶ τῶν ἀδυναμιῶν του. Γι’ αὐτὸ ὁ Κύριος μὲ τόση φιλανθρωπία μᾶς προτρέπει: «Γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ἡμᾶς» (Ἰωάν. 8,32).
«Ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ… ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ρεύσουσιν ὕδατος ζῶντος..», μᾶς εἶπε τὸ ἀψευδὲς στόμα τοῦ Κυρίου. Τουτέστιν μὴν περιμένετε, ἄνθρωποι τίποτε τὸ καλὸν καὶ σπουδαῖο ἀπὸ ἀνθρώπους χωρὶς πίστη εἰς Ἐμέ, χωρὶς τὴν πνοὴν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στὴν καρδιά τους, χωρὶς τὸν φωτισμὸ τοὺ Ἁγίου Πνεύματος στὸ πνεῦμα των. Ἂς εἶναι εὔποροι, ἂς εἶναι μορφωμένοι κατὰ κόσμον, ἂς θεωροῦνται χαρισματοῦχοι, χωρὶς πίστη καὶ Πνεῦμα Ἅγιον θὰ μοιάζουν μὲ κατάξηρα, χέρσα, ἄγονα χωράφια.
Τὸ ἴδιο θὰ συμβαίνη καὶ μὲ τὴν οἰκογένεια, γιὰ τὰ προβλήματα τῆς ὁποίας καὶ τὴν προκοπὴ της ἀφιερώσαμε ἐφέτος τὸ γραπτό μας κήρυγμα τῆς Κυριακῆς. Πρόοδο πραγματική, ἐλπίδα προσφορᾶς στὴν κοινωνία, παιδιὰ ἄξια καὶ προκομένα, εὐλογημένη, χαρούμενη κοινωνία προσώπων, κυψέλη, ὅπου θὰ κατασκευάζεται τὸ μέλι τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς καλωσύνης, ὅλα αὐτά θὰ τά περιμένωμε ἀσφαλῶς μόνο ἀπὸ οἰκογένεια χριστιανική, ὅπου ἔχει θέση ἡ πίστη τοῦ Χριστοῦ καὶ ἡ ὁποία διαπνέεται ἀπὸ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον.
«Πάντα χορηγεῖ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον», ψάλλομε σήμερα στὶς ἐκκλησίες μας, Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς, περιχαρεῖς καὶ εὐγνώμονες οἱ Ὀρθόδοξοι. Ὅλα τὰ καλὰ καὶ ὡραῖα, ποὺ στολίζουν τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, πού προκαλοῦσαν πάντοτε τόν θαυμασμό τοῦ κόσμου, δέν εἶναι ἀνθρώπινα ἁπλά ἐπιτεύγματα, ἀλλά ἔμπνευση καί δωρεὰ τοῦ Παρακλήτου. Τὸ ἴδιο θὰ μπορούσαμε νὰ ἐπαναλάβωμε καὶ γιὰ τὴν οἰκογένεια, τήν σκιώδη, τήν ὑποτυπώδη κατ’ οἶκον Ἐκκλησία. Πάντα χορηγεῖ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον στὴν οἰκογένεια. Καὶ αὐτήν τὴν ἀληθινὴ καὶ ἀνυπόκριτη ἀγάπη, καὶ τὴν δέουσα καὶ σωτήρια ὑπομονή, καὶ τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν ἀνθρώπινη εὐτυχία. Μερικές φορές διερωτῶνται κάποιοι βλέποντας καί θαυμάζοντας μία οἰκογένεια, ἡ ὁποία ἀκτινοβολεῖ ἀγάπη, προκοπή καί εὐτυχία. Πῶς συμβαίνει αύτό λένε; Μία εἶναι ἡ ἀπάντηση: Διότι τά μέλη της ἔχουν Πνεῦμα Θεοῦ. Εἴθε ὅλες οἱ οἰκογένειες μας νά ἐμπνέωνται καί νά ἐνισχύωνται ἀπό τό Ἅγιο Πνεῦμα. Ἀμήν.
