Ραφαήλ Χ. Μισιαούλη, θεολόγου
Σαν σήμερα, 2 Οκτωβρίου 1991, απεδήμησε εις τας ουρανίους μονάς, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Δημήτριος Παπαδόπουλος.
Γεννημένος στα Θεραπειά της Κωνσταντινούπολης στις 8 Σεπτεμβρίου 1914, από τους Παναγιώτη και Ειρήνη Παπαδοπούλου. Φοίτησε στο δημοτικό στη σχολή της κοινότητός του και στο γαλλοελληνικό λύκειο του Γαλατά . Ακολούθησε την ιερά επιστήμη της θεολογίας στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης από το 1931 μέχρι το 1937, όπου και αποφοίτησε . Χειροτονήθηκε στον πρώτο βαθμό της ιερωσύνης, στο βαθμό του διακόνου, την Κυριακή 25 Απριλίου 1937, από τον Επίσκοπο Ναζιανζού Φιλόθεο , το ίδιο έτος. Υπηρέτησε στη Μητρόπολη Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, ως γραμματέας και ιεροκήρυκας για ένα έτος (Οκτώβριο 1937 – Νοέμβριο 1938). Ως διάκονος υπηρέτησε στον Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Υψωμαθείων. Το 1942 (29 Μαρτίου) χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος στον Ιερό Ναό των Αγίων Αποστόλων Φερικιόι. Από το 1945 όπου εκεί δίδασκε την αρχαία ελληνική γλώσσα.
Στις 23 Ιουλίου 1964 εξελέγη από τη Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου, βοηθός Επίσκοπος Ελαίας. 8 έτη αργότερα και συγκεκριμένα στις 19 Φεβρουαρίου 1972, ο Δημήτριος προάχθηκε σε Μητροπολίτη Ίμβρου και Τενέδου. Στις 18 Ιουλίου 1972 εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης, αφού η Νομαρχία Κωνσταντινουπόλεως διέγραψε τα ονόματα των επικρατέστερων υποψηφίων, του Χαλκηδόνος Μελίτωνος , Σταυρουπόλεως Μαξίμου , Δέρκων Ιακώβου και Χαλδαίας Ιακώβου.
Υπήρξε μία από τις μεγαλύτερες και πολυδιάστατες εκκλησιαστικές μορφές. Λάμπρυνε τον θρόνο του Αποστόλου Ανδρέου του πρωτοκλήτου, με το παράδειγμά του. Ήταν ο άνθρωπος της ησυχίας, της σιωπής, της αφάνειας. Δεν είχε ανάγκη από εγκώμια και επαίνους. Ήταν ανεξίκακος, διακριτικός και προσεκτικός άνθρωπος. Ευαίσθητος και πραγματικά αληθινός. Εργάσθηκε με ταπείνωση, σύνεση και αγάπη προς τον συνάνθρωπό του. Ιδιαίτερη σημασία έδωσε στην ενότητα της Εκκλησίας και πάντοτε με τη συνεργασία των άλλων Ορθοδόξων Πατριαρχείων και Αυτοκεφάλων Εκκλησιών. Προώθησε τους θεολογικούς διαλόγους ανάμεσα στην Ορθοδοξία και στις άλλες ομολογίες, συγκροτώντας διάφορες επιτροπές. Η Πατριαρχεία του ήταν δοξασμένη. Υπήρξε ο Πνευματικός ηγέτης του Ορθόδοξου Γένους, συνεχιστής της παραδόσεως των Αγίων Αποστόλων.
Μερικά σημαντικά γεγονότα επί της Πατριαρχείας του είναι: με πρωτοβουλία δική του η καθιέρωση της ημέρας του Περιβάλλοντος, ορίζοντας την να εορτάζεται την πρώτη του μηνός Σεπτεμβρίου μαζί με την ημέρα της Ινδίκτου, μεγάλο γεγονός η ιστορική του επίσκεψη το 1987 στην Πάτμο λόγω των εννιακοσίων ετών από την ίδρυση της Μονής του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου. Επίσης, το 1981 εορτάσθηκαν τα 1600 χρόνια της Β΄ Οικουμενικής Συνόδου, τα 1200 χρόνια της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου. Κατόρθωσε να πάρει άδεια ώστε να ανοικοδομήσει το Πατριαρχικό κτήριο, το οποίο καταστράφηκε από πυρκαγιά το 1941.
Ευχόμαστε ο Θεός να τον αναπαύει μετά των Αγίων και Δικαίων. Ας έχουμε την ευχή του πάσας τας ημέρας της ζωής μας.
