Στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Αμπελώνος χοροστάτησε κατά τον Πανηγυρικό Όρθρο και τέλεσε τη Θεία Λειτουργία ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιερώνυμος, σήμερα Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2026.
Τούτο δε διότι συμπληρώθηκαν φέτος 120 χρόνια από την ευλογημένη εκείνη ημέρα, κατά την οποία ο τότε Πανιερώτατος Αρχιεπίσκοπος Λαρίσης και Πλαταμώνος κυρός Αμβρόσιος (Κασάρας), τέλεσε ενώπιον πλήθους λαού τα Εγκαίνια του Ιερού Ναού και τον παρέδωκε στη δημόσια λατρεία του εν Τριάδι προσκυνουμένου Αγίου Θεού. Και σήμερα πλήθος λαού προσήλθε για να τιμήσει την αγαθή επέτειο και να εκφράσει για μια ακόμα φορά τις ευχαριστίες του προς τον Κύριο της Δόξας για όλα όσα ευλογημένα ή δύσκολα, επιφύλαξε στον τόπο τα 120 αυτά χρόνια, κυρίως όμως για το ότι παρά την γραφειοκρατική ταλαιπωρία και τους κόπους για την γρήγορη αποκατάσταση του Ιερού Ναού μετά τις εκτεταμένες βλάβες του από τον καταστρεπτικό σεισμό της 3ης Μαρτίου 2021, μπορούμε σήμερα και απολαμβάνουμε τον Ιερό Ναό στερεωμένο, ασφαλή και ικανό να ανταποκριθεί στις πνευματικές και λειτουργικές ανάγκες της όμορφης κωμοπόλεως μας του Αμπελώνος.
Στο κήρυγμά του Σεβασμιώτατος λαμβάνοντας αφορμή από τον πρώτο στίχο του σημερινού ευαγγελικού αναγνώσματος, τόνισε ότι ούτως ή άλλως η ζωή είναι σταυρός, καθόσον έχει δυσκολίες και προβλήματα, ενώ κανείς δεν πέρασε τη ζωή του μόνο με άνεση, καθώς όλοι περνάμε από κινδύνους, προκλήσεις και πειρασμούς. Το σημαντικό όμως είναι να βαστάμε τον Σταυρό μας, δηλαδή να μην δραπετεύουμε από τη ζωή, να μην αρνούμαστε τις προκλήσεις, να επιμένουμε στον αγώνα και ας προσπαθούν κάποιοι να μας κάνουν να δειλιάσουμε και να υποχωρήσουμε. Επίσης ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στο γεγονός ότι με εξαίρεση την μεγάλη Πέμπτη οπότε είναι ο Εσταυρωμένος επί του Σταύρου, σε κάθε άλλη περίπτωση η Εκκλησία λιτανεύεται και προσφέρει προς προσκύνηση, μόνο του το Τίμιο και Ζωοποιό ξύλο, χωρίς το Σώμα του Χριστού, όχι μόνον ως απόδειξη της Αναστάσεως Του, αλλά και ως πρόκληση να συσταυρωθούμε κι εμείς μαζί Του για να συνβασιλεύσουμε και να συνδιαιωνίσουμε στην ατελεύτητη αιωνιότητα του Κυρίου. Τέλος, ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στην ανυπέρβλητη προσωπικότητα του Αμβροσίου Κασσάρα, ο οποίος τόσο ως Επίσκοπος Ιερισσού και Αγίου Όρους αλλά και ως Αρχιεπίσκοπος Λαρίσης και Πλαταμώνος, διακρίθηκε για την προσφορά στον τόπο και το λαό, για το πατριωτικό του ήθος, για τη γενναιότητα του, το ακατάβλητο φρόνημα του και τους αγώνες του υπέρ της Ελλάδας, με κορύφωση την οργάνωση και προετοιμασία της θεσσαλική επαναστάσεως του 1878, κατά την οποία τραυματίστηκε και αναγκάστηκε να μεταφερθεί στο Ελληνικό Βασίλειο προκειμένου να θεραπευτεί. Επειδή διαφώνησε δυναμικά με την παρουσία των πριγκίπων στο στράτευμα και κατήγγειλε την ανάμειξη τους στα στρατιωτικά δρώμενα, απέκτησε εχθρούς εξαιτίας των οποίων καθαιρέθηκε το 1910. Το 1917 η Ιερά Σύνοδος τον απεκατέστησε στην αρχιεροσύνη, όχι όμως και στη Μητρόπολη Λαρίσης. Εκοιμήθη τον επόμενο χρόνο στο Συκούριο, όπου και μέχρι σήμερα υπάρχει ο τάφος του στο προαύλιο του εκεί ενοριακού Ναού. Ο Σεβασμιώτατος τόνισε πόσο μεγάλη ευθύνη, αλλά και ευλογία είναι να έχεις τέτοιους προκατόχους, το παράδειγμα των οποίων φωτίζει διαχρονικά την πορεία της Ιεράς Μητροπόλεως. Είναι μεγάλη ευλογία το γεγονός ότι από τα χέρια ενός τέτοιου εκκλησιαστικού άντρα ευλογήθηκαν και πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια του Ιερού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου Αμπελώνος.
Προ του τέλους της Θείας Λειτουργίας, ο Σεβασμιώτατος απένειμε το οφφίκιο του Πρωτοπρεσβυτέρου στον Αιδεσιμώτατο κ. Γεώργιο Χαρισούλη, Εφημέριο του Ιερού Ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου Αμπελώνος, για την πολυετή προσφορά του στον Ιερό Ναό και την Ιερά Μητρόπολη Λαρίσης και Τυρνάβου.
