Με λαμπρότητα και την παρουσία πλήθους πιστών εορτάσθηκε και στην πόλη της Λαμίας, στην καθέδρα της Ιεράς Μητροπόλεως Φθιώτιδος, η Δεσποτική Εορτή της Ενανθρωπήσεως του Χριστού, η Μητρόπολη των Εορτών, τα Άγια Χριστούγεννα.
Στον Ιερό Μητροπολιτικό και Καθεδρικό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Λαμίας, το εσπέρας της παραμονής της εορτής τελέσθηκε ο Μέγας Αρχιερατικός Εσπερινός της Εορτής, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Φθιώτιδος κ. Συμεών, τη συμμετοχή του Ιερού Κλήρου της κεντρικής Αρχιερατικής Περιφέρειας της Λαμίας.
Κατά το έθος της απονομής τιμής σε πολιούς κληρικούς, ο Σεβασμιώτατος κ. Συμεών χειροθέτησε Πρωτοπρεσβύτερο τον γέροντα π. Ιωάννη Ζαρκαδούλα, Εφημέριο των χωριών Σπαρτιά και Ν. Σπαρτιά στην Ανατολική Φθιώτιδα, εκφράζοντας την ευαρέσκεια της τοπικής Εκκλησίας και του ιδίου προσωπικά στους ιερείς που διακονούν: «με ποιότητα και διάρκεια την Εκκλησία και το Ιερό Θυσιαστήριο» και χαρακτηριστικά σημείωσε:
«Όπως κάθε χρόνο, τέτοια ημέρα, παραμονή των Χριστουγέννων, κατά τον Μεγάλο Εσπερινό της Δεσποτικής αυτής Εορτής, απονέμουμε τον δίκαιο έπαινο, την ευαρέσκεια και την αγάπη της Εκκλησίας μας σε ιερείς οι οποίοι έχουν διακριθεί είτε για την ποιότητα της διακονίας τους είτε για τη διάρκεια και τη σταθερότητα της διακονίας τους είτε πολύ περισσότερο για αμφότερα τα δύο.
Αυτά τα δύο συναντώνται σήμερα στο πρόσωπο ενός αγαπητού και εκλεκτού αδελφού, που επί τρεις δεκαετίες κοσμεί το Ιερό Θυσιαστήριο, του π. Ιωάννου Ζαρκαδούλα, ο οποίος διακονεί τόσο στην Σπαρτιά όσο και στην Νέα Σπαρτιά της Ανατολικής Φθιώτιδος, υποδειγματικά, με ευλάβεια, με πιστότητα, με αγαθότητα, με καλοσύνη, με αγάπη, με υπακοή και πάνω από όλα με χαρά! Η χαρά είναι καρπός του Αγίου Πνεύματος και ο ιερέας, που χαίρεται στη διακονία του, φανερώνει ότι έχει την Χάρη του Θεού μέσα του, ότι ζει τη Χάρη της Ιερωσύνης και δεν τον πτοούν, ούτε οι δυσκολίες, ούτε οι δοκιμασίες, ούτε οι πειρασμοί, ούτε ακόμη και τα διάφορα εμπόδια, τα οποία καθημερινά αντιμετωπίζει κανείς στη διακονία του ως Επίσκοπος, ως Πρεσβύτερος, ως Διάκονος μέσα στην Εκκλησία του Χριστού.
Είναι τόσο μεγάλη η Χάρις των Μυστηρίων, η Χάρις του Θεού, που ο ιερέας δεν έχει παρά μονάχα μία επιλογή: να νιώθει χαρά. Αν δεν νιώθει χαρά σημαίνει ότι τον έχει εγκαταλείψει η Χάρις του Θεού και στον π. Ιωάννη από την πρώτη στιγμή αντίκρισα αυτή τη χαρά και ενθυμούμαι κατά την πρώτη μου επίσκεψη και Θεία Λειτουργία του Αγίου Σπυρίδωνος στη Σπαρτιά, είδα ένα χαρούμενο «παιδί» να τρέχει στην αγκαλιά μου και παρότι πρεσβύτης στην ηλικία, ως έλαφος κυριολεκτικά, ως νεανίας αειθαλής, να χαίρεται και να αγάλλεται. Εργάτης της γης, εργάτης του ουρανού. Εργάτης και διάκονος των ανθρώπων, εργάτης διάκονος της Εκκλησίας»
Ο π. Ιωάννης με απλό και καρδιακό λόγο, γεμάτο συγκίνηση ευχαρίστησε τον Σεβασμιώτατο κ. Συμεών για την τιμή και την πολλή πατρική αγάπη προς το πρόσωπό του από την πρώτη ημέρα της ποιμαντορίας του κ. Συμεών.
Ανήμερα των Χριστουγέννων το πρωί, τον Σεβασμιώτατο κ. Συμεών υπεδέχθησαν οι Ιερείς του Μητροπολιτικού και Καθεδρικού Ναού με τις πρώτες κωδωνοκρουσίες Όρθρου βαθέως.
Ο κ. Συμεών χοροστάτησε από του Παραθρονίου από την έναρξη του Όρθρου, ανέγνωσε τον Εξάψαλμο και ακολούθως, μετά το Συναξάριο, χοροστάτησε πανηγυρικά ψέλνοντας τις Καταβασίες, την Θ’ Ωδή και τα Εξαποστειλάρια των Χριστουγέννων, και εν συνεχεία τέλεσε την Αρχιερατική Θεία Λειτουργία της Δεσποτικής Εορτής των Χριστουγέννων, παρουσία της πολιτικής, θεσμικής και στρατιωτικής ηγεσίας του τόπου και πλήθους πιστών.
Οι Ιερές Ακολουθίες μεταδόθηκαν απευθείας από τηλεοράσεως, ραδιοφώνου και διαδικτύου.
Ο Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Ιεράς Μητροπόλεως Πρωτ. π. Νεόφυτος Ραφαηλίδης ανέγνωσε την Εγκύκλιο του Σεβασμιωτάτου κ. Συμεών για την Δεσποτική Εορτή της Γεννήσεως του Χριστού, στην οποία ο Σεβασμιώτατος αναφέρει τα εξής:
««Ἐπεσκέψατο ἡμᾶς, ἐξ ὕψους ὁ Σωτὴρ ἡμῶν, ἀνατολὴ ἀνατολῶν, καὶ οἱ ἐν σκότει καὶ σκιᾷ, εὕρομεν τὴν ἀλήθειαν· καὶ γὰρ ἐκ τῆς Παρθένου ἐτέχθη ὁ Κύριος».
Τὸ αὐτόμελο αὐτὸ Ἐξαποστειλάριο τοῦ Πανηγυρικοῦ Ὄρθρου τῆς Μητροπόλεως τῶν Ἑορτῶν, τῶν Ἁγίων Χριστουγέννων, ἐμπεριέχει μία ἐκρηκτικὰ χαρούμενη καὶ ἐλπιδοφόρα διαπίστωση, ἡ ὁποία συγχρόνως εἶναι καὶ μία ἐκπληκτικὴ πρόταση – πρόσκληση γιὰ τὰ σημερινά μας Χριστούγεννα, γιὰ τὴν προσωπική μας μετοχὴ στὸ μεγάλο μυστήριο τῆς Ἑορτῆς.
«καὶ οἱ ἐν σκότει καὶ σκιᾷ, εὕρομεν τὴν ἀλήθειαν»
Ἡ ἀνθρωπότητα ὁλάκερη, μὲ τὴν ἐπίσκεψη τοῦ Σωτῆρος, μὲ τὴν Θεία Ἐνανθρώπηση, ἔπαψε νὰ ζεῖ βυθισμένη στὸ πνιγερὸ σκοτάδι καὶ στὴν ἀποπνικτικὴ σκιὰ τῆς πτώσης, τῆς φθορᾶς, τῆς ἰοβόλου ἁμαρτίας, τοῦ χωρὶς προοπτικὴ αἰωνίας ζωῆς θανάτου, καὶ βρῆκε τὴν ἀλήθεια τῆς σωτηρίας, τὸ Φῶς τὸ ἀληθινὸν τῆς ὄντως ἀγάπης, τὴν ἀνατολὴ τῶν ἀνατολῶν, ἡ ὁποία «ἐπεσκέψατο ἡμᾶς, ἐξ ὕψους», διότι ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης μᾶς βεβαιώνει ὅτι «οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ᾿ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον» (Ἰω. 3,16), ἐνῶ ὁ ἀπόστολος Παῦλος μᾶς τονίζει, ὅτι ὁ Θεὸς Πατέρας «τοῦ ἰδίου υἱοῦ οὐκ ἐφείσατο, ἀλλ᾿ ὑπὲρ ἡμῶν πάντων παρέδωκεν αὐτόν» (Ρωμ. 8,32).
Ἀπὸ τὸ σκοτάδι καὶ τὴν σκιὰ στὴν ἀλήθεια τῆς Θείας Ἐνανθρωπήσεως!! Ὁ Ἱερὸς Χρυσόστομος περιγράφει αὐτὴν τὴν ὀντολογικὴ ἀλλαγή, αὐτὴν τὴν ὑπαρκτικὴ μεταβολὴ καὶ ἀνακαίνιση, αὐτὴν τὴν συνταρακτικὴ μεταμόρφωση τῶν πάντων μὲ τρόπο παραστατικὸ καὶ συνάμα τόσο ἀπέριττο.
Στὸν Λόγο του «Εἰς τὸ γενέθλιον τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ» (PG 56, σ. 385-394) διαβάζουμε χαρακτηριστικά:
«Ἤρθαμε οἱ δοῦλοι σ’ Ἐκεῖνον ποὺ ἔλαβε δούλου μορφή, γιὰ νὰ μετατρέψει σὲ ἐλευθερία τὴν δουλεία μας. Ἦρθαν οἱ ψαράδες σ’ Ἐκεῖνον ποὺ τοὺς μετέτρεψε ἀπὸ ἁπλοὺς ψαράδες σὲ ψαράδες ἀνθρώπων. Ἦρθαν τελῶνες σ’ Ἐκεῖνον πού ἀνέδειξε ἕναν ἀπὸ τοὺς τελῶνες Εὐαγγελιστή. Ἦρθαν οἱ πόρνες σ’ Ἐκεῖνον πού ἄφησε τὰ πόδια Του νὰ τὰ βρέξει μὲ τὰ δάκρυά της ἡ πόρνη. Καὶ γιὰ νὰ μιλήσω μὲ συντομία, ὅλοι οἱ ἁμαρτωλοί ἦρθαν νὰ δοῦν τὸν Ἁμνὸ τοῦ Θεοῦ ποὺ σήκωσε πάνω Του τὴν ἁμαρτία ὅλου τοῦ κόσμου. Οἱ ταπεινοὶ μάγοι, οἱ ποιμένες ποὺ τὸν τίμησαν, οἱ τελῶνες ποὺ κήρυξαν τὸ Εὐαγγέλιο, οἱ πόρνες ποὺ τοῦ πρόσφεραν μῦρα, ἡ Σαμαρείτιδα ποὺ ἐπιθυμοῦσε νὰ γευτεῖ νερὸ ἀπὸ τὴν πηγὴ τῆς ζωῆς, ἡ Χαναναία ποὺ εἶχε ἀκλόνητη πίστη. Ἀφοῦ λοιπόν ὅλοι πανηγυρίζουν χαρούμενοι, κι ἐγὼ ἐπιθυμῶ νὰ σκιρτήσω, καὶ νὰ χορέψω καὶ νὰ πανηγυρίσω. Χορεύω χωρὶς νὰ παίζω κιθάρα, χωρὶς νὰ κινῶ κλάδους κισσοῦ, χωρίς νὰ κρατάω αὐλό, χωρὶς νὰ κρατάω ἀναμμένες λαμπάδες, ἀλλὰ κρατώντας στὰ χέρια μου ἀντὶ γιὰ μουσικὰ ὄργανα, τὰ σπάργανα τοῦ Χριστοῦ. Γιατὶ αὐτὰ εἶναι ἡ ἐλπίδα μου, αὐτὰ εἶναι ἡ ζωή μου, αὐτὰ εἶναι γιὰ μένα αὐλὸς καὶ κιθάρα. Γι΄ αὐτὸ τὰ ἔχω μαζί μου, γιὰ νὰ μοῦ δώσουν μὲ τὴν δική τους δύναμη τὴν ἱκανότητα νὰ πῶ μαζὶ μὲ τοὺς ἀγγέλους: «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ», καὶ μαζὶ μὲ τοὺς ποιμένες: «καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία».
Σήμερα, λοιπόν, λύθηκαν τὰ μακροχρόνια δεσμά, ντροπιάστηκε ὁ διάβολος, οἱ δαίμονες ἐκδιώχθηκαν, καταργήθηκε ὁ θάνατος, ἀνοίχθηκαν οἱ πύλες τοῦ παραδείσου, ἐξαφανίστηκε ἡ κατάρα, ἀπομακρύνθηκε ἡ ἁμαρτία, ἡ πλάνη καταργήθηκε, ἡ ἀλήθεια ἐπανῆλθε καὶ διαδόθηκε τὸ κήρυγμα τῆς εὐσέβειας παντοῦ. Ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν μεταφυτεύθηκε στὴ γῆ, οἱ ἄγγελοι ἐπικοινωνοῦν μὲ τοὺς ἀνθρώπους καὶ οἱ ἄνθρωποι χωρὶς φόβο συνομιλοῦν μὲ τοὺς ἀγγέλους. Ἀλλὰ γιατὶ συμβαίνουν αὐτά; Ἐπειδὴ κατέβηκε ὁ Θεὸς στὴ γῆ καὶ ἀνέβηκε ὁ ἄνθρωπος στοὺς οὐρανούς».
«καὶ οἱ ἐν σκότει καὶ σκιᾷ, εὕρομεν τὴν ἀλήθειαν»
Ἄραγε, εἴμαστε σὲ θέση ἐμεῖς σήμερα νὰ διαβεβαιώσουμε ὅτι ἀπελευθερωθήκαμε ἀπὸ τὸ σκοτάδι καὶ τὴν σκιὰ τῆς φιλαυτίας μας, ἀπὸ τὸ σκοτάδι καὶ τὴν σκιὰ τοῦ ἐγωισμοῦ μας, ἀπὸ τὸ σκοτάδι καὶ τὴν σκιὰ τῆς ἰδιοτέλειάς μας, ἀπὸ τὸ σκοτάδι καὶ τὴν σκιὰ τῆς ἁμαρτωλῆς καὶ ἀμετανόητης ζωῆς μας;
Ἄραγε, εἴμαστε σὲ θέση καὶ ἐμεῖς σήμερα νὰ διαβεβαιώσουμε ὅτι βρήκαμε τὴν ἀλήθεια τῆς καινῆς κτίσης, τὴν ὁποία ἔφερε στὸν κόσμο ὁ ἐκ Παρθένου τεχθείς, τὴν ἀλήθεια τῆς ἐπὶ γῆς εἰρήνης, τὴν ἀλήθεια τῆς μεταξύ μας ἀγάπης, τὴν ἀλήθεια τῆς ζωῆς τῆς μετανοίας, τὴν ἀλήθεια τῆς ἐπιστροφῆς μας στὴν κανονικότητα τῆς πνευματικῆς πορείας διαρκοῦς καθάρσεως, φωτισμοῦ καὶ θεώσεως;
Τὰ Χριστούγεννα διαλύουν τὰ σκοτάδια καὶ τὶς σκιές.
Σὲ προσωπικό, σὲ συλλογικό, σὲ οἰκουμενικὸ ἐπίπεδο.
Τὰ Χριστούγεννα κομίζουν ἀλήθεια καὶ Φῶς.
Σὲ προσωπικό, σὲ συλλογικό, σὲ οἰκουμενικὸ ἐπίπεδο.
Εὐχὴ καὶ προσευχή μου, ἰκεσία ἀγαπητικὴ καὶ ἀδελφική, νὰ ἀξιωθοῦμε ὅλοι μας, «ἐν ἑνὶ στόματι καὶ μιᾷ καρδίᾳ», νὰ δοξολογήσουμε τὸν Ἐμμανουήλ, τὸν Ἐνανθρωπήσαντα Κύριο, καὶ νὰ ὁμολογήσουμε ἐν εὐχαριστίᾳ πολλῇ ὅτι ἅπαντες «οἱ ἐν σκότει καὶ σκιᾷ, εὕρομεν τὴν ἀλήθειαν».
Τέλος, ο κ. Συμεών επισκέφθηκε κατά το ειωθός τον εορτάζοντα Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών κ. Χρήστο Σταϊκούρα, όπου και του ευχήθηκε δια ζώσης τα έτη πολλά!
Ο κ. Υπουργός μετά των συνεργατών του υποδέχθηκε με αγάπη και σεβασμό τον κ. Συμεών και κατά την συνάντησή τους είχαν την ευκαιρία για μια ακόμη φορά για μια εγκάρδια και αγαπητική επικοινωνία.
Φωτογραφίες: Δημήτριος Ανάγνου
