Ο ΠΑΠΑΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΑΠΟΣΤΕΛΛΕΙ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗ, ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟ 11ου ΑΙ.

Μητροπολίτου Φαναρίου Ἀγαθαγγέλου,
Γενικοῦ Διευθυντοῦ Ἀποστολικῆς Διακονίας

τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

Μνήμη τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων Ἀλφαίου καί Κάρπου, ἐκ τῶν Ἑβδομήκοντα.

Ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Κάρπος ἔζησε τόν 1ο αἰώνα μ.Χ. καί καταγόταν ἀπό τήν Τρωάδα τοῦ Ἑλλησπόντου. Ἐφιλοξένησε στήν οἰκία του τόν Ἀπόστολο Παῦλο καί ἔγινε βοηθός αὐτοῦ στό κήρυγ-μα τοῦ Εὐαγγελίου καί κομιστής τῶν πεμπομένων ἐπιστολῶν τοῦ Παύλου πρός τίς Ἐκκλησίες. Ἀφοῦ περιόδευσε πολλές πόλεις καί ἐκήρυξε μέ ἱερό ζῆλο τό Εὐαγγέλιο, ἐγκαταστάθηκε ὑπό τοῦ Παύ-λου Ἐπίσκοπος Βεροίας τῆς Θράκης, ὅπου καί ἐκοιμήθηκε ἀγωνι-ζόμενος μέχρι τῆς τελυταίας του πνοῆς ὑπέρ τῆς διαδόσεως τοῦ θεί-ου λόγου.

ΟΙ ΕΒΔΟΜΗΚΟΝΤΑ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ, ΕΛΛΗΝΟ-ΓΕΩΡΓΙΑΝΟ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟ

Περί ποίου ἀκριβῶς Ἀλφαίου πρόκειται δέν γνωρίζουμε. Κατ’ ἄλλους πρόκειται περί τοῦ Ἰακώβου τοῦ Ἀλφαίου, ἑνός τῶν Δώδεκα Ἀποστόλων καί ἀδελφοῦ τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Ματθαίου, καί κατ’ ἄλλους, τό καί πιθανότερο, περί τοῦ Ἀλφαίου ἤ Κλεόπα, συζύγου τῆς Μαρίας, συγγενοῦς τῆς Θεοτόκου, ὁ ὁποῖος κατανάλωσε τό βίο του, μετά τῆς συζύγου καί τῶν τέκνων του, ἐργαζόμενος ὑπέρ τῆς διαδόσεως τοῦ Εὐαγγελίου.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου μάρτυρος Ἀβερκίου.

Ὁ Ἅγιος Ἀβέρκιος ἦταν υἱός τοῦ Ἀποστόλου Ἀλφαίου καί ἐτελειώθηκε κατακεντηθείς ὑπό μελισσῶν.

Προσωπογραφία του Αποστόλου Αλφαίου, νωπογραφία (fresco), Nαός Le Puy en Velay

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς ἁγίας μάρτυρος Ἑλένης.

Ἡ Ἁγία Ἑλένη, θυγατέρα τοῦ Ἀποστόλου Ἀλφαίου καί ἀδελ-φή τοῦ Ἁγίου Ἀβερκίου, ἐτελειώθηκε διά λιθοβολισμοῦ.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου μάρτυρος Σιμιτρίου καί τῶν σύν αὐτῷ ἀθλησάντων.

Ὁ Ἅγιος Μάρτυς Σιμίτριος ἐμαρτύρησε μαζί μέ ἄλλους εἴκοσι τρεῖς Χριστιανούς, τό ἔτος 159 μ.Χ.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου ἱερομάρτυρος Ζαχαρίου, ἐπισκόπου Βιέννης.

Ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυς Ζαχαρίας ἦταν δεύτερος Ἐπίσκοπος τῆς Βιέννης καί ἐμαρτύρησε ὑπέρ Χριστοῦ, τό ἔτος 160 μ.Χ.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἐν ἁγίοις πατρός ἡμῶν Ἐλευθερίου, ἐπισκόπου Ρώμης.

Ὁ Ἅγιος Ἐλευθέριος, Ἐπίσκοπος Ρώμης, ἐγεννήθηκε στή Νι-κόπολη τῆς Ἠπείρου. Μετέβη στή Ρώμη, ὅπου ἐχειροτονήθηκε διά-κονος καί πρεσβύτερος καί, τό ἔτος 174 μ.Χ., ἐξελέγη Ἐπίσκοπος Ρώμης. Ἀγωνίσθηκε σθεναρά κατά τῶν Γνωστικῶν καί τῶν Μοντα-νιστῶν καί διακρίθηκε γιά τή φιλανθρωπία καί τήν ἱεραποστολική δράση του, ἀφοῦ ἀπέστειλε κήρυκες τοῦ θείου λόγου στήν Ἀγγλία.

Ὁ Ἅγιος Ἐλευθέριος ἐκοιμήθηκε μέ εἰρήνη, τό ἔτος 189 μ.Χ.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ὁσίων πατέρων ἡμῶν Φουγατίου καί Δαμιανοῦ.

Οἱ Ὅσιοι Φουγάτιος καί Δαμιανός ἔζησαν τόν 2ο αἰώνα μ.Χ. Ἦσαν μοναχοί στή Ρώμη καί ἀπεστάλησαν ὑπό τοῦ Ἐπισκόπου Ρώμης Ἐλευθερίου στήν Ἀγγλία, γιά νά διαδόσουν τό Εὐαγγέλιο. Ἐκοιμήθησαν μέ εἰρήνη.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου μάρτυρος Πρίσκου καί τῆς συνοδείας αὐτοῦ.

Ὁ Ἅγιος Μάρτυς Πρίσκος ἦταν Ρωμαῖος ἀνώτερος ἀξιωμα-τικός καί ἔζησε τόν 3ο αἰώνα μ.Χ. Ὑπηρετοῦσε στήν πόλη Μπεζαν-σόν τῆς Γαλλίας ὑπό τίς διαταγές τοῦ Αὐρηλιανοῦ, ἀλλά ἐπειδή ἦταν Χριστιανός συνελήφθη, μαζί μέ τούς συστρατιῶτες του, καί ἐβασανίσθηκε. Ὅλοι ἐτελειώθησαν μαρτυρικά, τό ἔτος 272 μ.Χ., καί τά ἱερά λείψανά τους ἀνεκαλύφθησαν ἀπό τόν Ἅγιο Γερμανό τῆς Ὡξέρρης, ὁ ὁποῖος ἀνήγειρε ναό πρός τιμήν τῶν Ἁγίων Μαρτύρων.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου μάρτυρος Ἰουλίου.

Ὁ Ἅγιος Μάρτυς Ἰούλιος ἔζησε κατά τόν 3ο καί 4ο αἰώνα μ.Χ. καί ὑπηρετοῦσε ὡς στρατιώτης στό Ρωμαϊκό στρατό. Ἐπειδή ἦταν Χριστιανός, διαβλήθηκε στόν ἔπαρχο Μάξιμο καί συνελήφθη. Οἰ εἰδωλολάτρες προσπάθησαν μέ τό φόβο καί τίς ὑποσχέσεις νά τόν κάμουν νά θυσιάσει στά εἴδωλα. Ὁ Ἅγιος ὁμως μέ πνευματική ἀνδρεία ὁμολόγησε τήν ἀκλόνητη πίστη του στόν Χριστό. Διεκήρυ-ξε μάλιστα μέ παρρησία, ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστός εἶναι Ἀληθινός Θεός, ὁ Ὁποῖος ἀναστήθηκε ἐκ νεκρῶν, γιά νά σώσει τόν ἄνθρωπο καί νά ἀνοίξει τίς πῦλες τοῦ παραδείσου. Μετά ἀπό πιέσεις τοῦ ἄρχοντος ὁ Ἅγιος εἶπε μέ γενναιότητα, ὅτι προτιμᾶ νά ἀποθάνει καί νά ζήσει μέ τούς Ἁγίους, παρά νά ἀρνηθεῖ τήν πίστη του. Ἔτσι καταδικάσθηκε στόν δι’ ἀποκεφαλισμοῦ θάνατο, τό ἔτος 302 μ.Χ., ἐπί αὐτοκράτο-ρος Διοκλητιανοῦ (284-305 μ.Χ.), στό Δορύστολο τῆς Μυσίας.

Ὁ Ἅγιος Μάρτυς Ἰούλιος συνδεόταν μέ τούς Ἁγίους Πασι-κράτη, Βαλεντίωνα καί Ἡσύχιο, πού ἐμαρτύρησαν ἐνωρίτερα ( † 24 Ἀπριλίου).

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ἁγίων μαρτύρων Φηλικισσίμου, Ἡρακλέους καί Παυλίνου.

Οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες Φηλικίσσιμος, Ἡρακλῆς καί Παυλίνος ἐμαρτύρησαν, τό ἔτος 303 μ.Χ., ἐπί αὐτοκράτορος Διοκλητιανοῦ (284-305 μ.Χ.), στήν πόλι Τόντι τῆς περιοχῆς τῆς Ὀμβρικῆς τῆς Ἰτα-λίας.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἐν ἁγίοις πατρός ἡμῶν Αὐγουστίνου, ἀρχιεπισκόπου Καντουαρίας.

Ο άγιος Αυγουστίνος κηρύττει στον Βασιλιά Ethelbert (εικόνα του James Doyle , 1864)

Οἱ Σάξωνες, οἱ Ἄγγλοι, οἱ Τζιούτς καί οἱ εἰδωλολάτρες Γερ-μανοί, οἱ ὁποῖοι ἄρχισαν νά ἐγκαθίστανται στή Βρεττανία ἀπό τό ἔτος 454 μ.Χ., ἀφοῦ ἀπώθησαν διά πυρός καί σιδήρου στούς ὀρει-νούς τόπους καί στά νησιά τούς Βρεττανούς, ἐξακολούθησαν νά ζοῦν μέσα στό σκοτάδι τῆς πλάνης καί τῆς εἰδωλολατρείας.

Ὁ Ἐπίσκοπος Ρώμης Γρηγόριος ὁ Μέγας († 12 Μαρτίου), ἐκ-πληρώνοντας παλαιό διακαῆ πόθο του νά ἐκχριστιανίσει τούς Ἀγ-γλοσάξωνες, ἀπέστειλε ἐκεῖ τόν Ἅγιο Αὐγουστίνο, μοναχό τοῦ Ἁγί-ου Ἀνδρέου τῆς ὁμώνυμης μονῆς στή Ρώμη, συνοδευόμενο ἀπό σα-ράντα μοναχούς, γιά νά ἀναλάβει τό ἔργο αὐτό.

Ἀφιχθέντες μετά ἀπό πολλές περιπέτειες στή Βρεττανία, ἀπε-βιβάσθησαν στό νησί Τάνετ, τό ἔτος 596 μ.Χ., καί ἀμέσως εἰδοποίη-σαν τόν βασιλέα τοῦ Κέντ Ἐθελμπέρτο († 25 Φεβρουαρίου) περί τῆς ἀφίξεώς τους στή χώρα του καί περί τοῦ σκοποῦ αὐτῶν. Μετά ἀπό λίγες ἡμέρες ὁ βασιλέας μετέβη αὐτοπροσώπως στό νησί, γιά νά τούς συναντήσει. Ἀφοῦ τούς ἄκουσε, ἐδέχθηκε νά τούς παράσχει διευκολύνσεις, χωρίς ὅμως νά ὑποσχεθεῖ ἤ νά δεσμευθεῖ, ὅτι θά ἐπί-στευε καί ὁ ἴδιος στόν Χριστό.

Τούς παρεχώρησε, λοιπόν, κατοικία στό Καντέρμπουρυ, ὡς καί τό νάο τοῦ Ἁγίου Μαρτίνου, τόν ὁποῖο εἶχαν ἀφήσει οἱ παλαιοί Βρεττανοί. Τό ναό αὐτό ἐχρησιμοποιοῦσε ἡ βασίλισσα Μπέρθα, Χριστιανή ἀπό τή Γαλλία, ἡ ὁποία εἶχε ὡς προσωπικό της ἐφημέριο κάποιοιν Ἐπίσκοπο ἀπό τό Παρίσι.

Ἔχοντες τό ναό αὐτό ὡς ὁρμητήριο οἱ ἱεραπόστολοι μοναχοί ἄρχισαν νά κηρύττουν, νά βαπτίζουν καί νά τελοῦν τή Θεία Λει-τουργία. Πολλοί εἰδωλολάτρες προσειλκύσθησαν ἀπό αὐτούς στήν Ὀρθόδοξη πίστη. Μετά παρέλευση ἑνός ἔτους, ὁ Ἅγιος Αὐγουστί-νος μετέβη στήν Ἀρελάτη, ὅπου ἐχειροτονήθηκε Ἐπίσκοπος ἀπό τόν Μητροπολίτη Βιργίλιο. Ἀφοῦ ἐπέστρεψε, ἀπέστειλε στή Ρώμη τόν Λαυρέντιο καί τόν Πέτρο, γιά νά ζητήσουν καί ἄλλους ἱεραποστό-λους πρός ἐνίσχυσιν τοῦ ἔργου τους. Ὁ Πάπας Γρηγόριος ἀπέστειλε πολλούς ἐκλεκτούς μαθητές του, μεταξύ τῶν ὁποίων ἦταν ὁ Μελέ-τιος († 24 Ἀπριλίου), πρῶτος Ἐπίσκοπος τοῦ Λονδίνου, ὁ Ἰοῦστος († 10 Νοεμβρίου), πρῶτος Ἐπίσκοπος Ρότσεστερ, ὁ Παυλίνος († 10 Ὀκτωβρίου), πρῶτος Ἀρχιεπίσκοπος Ὑόρκης, καί ὁ Ρουφινιανός, τρίτος ἡγούμενος τῆς μονῆς τῶν Ἁγίων Πέτρου καί Παύλου Καν-τουαρίας. Ὁ Ἅγιος Βεδέας († 27 Μαῒου) ἀναφέρει, ὅτι ὁ Ἐπίσκο-πος Ρώμης Γρηγόριος ἀπέστειλε διά τῶν ἱεραποστόλων αὐτῶν πρός τήν Ἐκκλησία τῆς Βρεττανίας πολλά ἱερά σκεύη γιά τή λατρεία, καλύμματα τοῦ Θυσιαστηρίου, ἄμφια τῶν ἱερέων, ἱερά λείψανα Ἁγίων καί πολλά βιβλία. Τό ἔτος 604 μ.Χ., ἀπέστειλε πρός τόν Ἅγιο Αὐγουστίνο τό παλλίον (ἐπισκοπικό ὠμοφόριο) μέ ἐντολή νά χει-ροτονήσει δώδεκα Ἐπισκόπους ὑπαγόμενους στή μητροπολιτική του ἕδρα. Ἡ ἐντολή αὐτή δέν ἐκτελέσθηκε ἀμέσως λόγῳ διαφόρων ἐκκλησιαστικῶν δυσχεριῶν.

Ὁ Ἅγιος Αὐγουστίνος λίγο πρίν τήν κοίμησή του ἐχειροτό-νησε ὡς διάδοχό του τόν Ἅγιο Λαυρέντιο († 3 Φεβρουαρίου), γιά νά μήν ἀπομείνει χωρίς ποιμένα ἡ νεαρά Ἐκκλησία.

Ὁ Ἅγιος ἐκοιμήθηκε μέ εἰρήνη, τό ἔτος 605 μ.Χ., καί ὑπῆρξε ἀναμφίβολα ὁ θεμελιωτής τῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἀγγλοσαξώνων.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς εὑρέσεως τῶν ἱερῶν λειψάνων τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν Μακαρίου, τοῦ ἐκ Κολγιαζίν τῆς Ρωσίας.

(Βλ. † 17 Μαρτίου).

εὕρεση τν ἱερῶν λειψάνων το Ὁσίου Μακαρίου ἔγινε στίς 26 Μαΐου τοῦ ἔτους 1521. νας μπορος πό τήν πόλη Δμη-τρώφ, Μιχαλ Βορονκώφ, προσέφερε χρήματα γιά τήν κατασκευή μις πέτρινης κκλησίας ντί τς παλαις ξύλινης, πού πρχε στό μοναστήρι το Κολγιαζίν. γούμενος το μοναστηριοῦ, ωά-σαφ, ἐτοποθέτησε να Σταυρό στό σημεο πού προοριζόταν νά κτι-σθεῖ τό ερό Βῆμα καί ελόγησε τό σκάψιμο τοῦ ἐδάφους γιά τή διάνοιξη τῶν θεμελίων. Κατά τή διάρκεια τν ἐργασιῶν προέκυψε να πολύτιμο εὕρημα. Εὑρέθηκε να φθαρτο φέρετρο πού ἐμοσχο-βολοσε. γούμενος ωάσαφ νεγνώρισε μέσως τό φέρετρο το δρυτοῦ τῆς μονῆς, το Ὁσίου Μακαρίου, ποος ἐκοιμήθηκε μέ εἰρήνη, τό ἔτος 1483. δελφότητα τῆς μονῆς, μέ τήν παρουσία τῶν πιστῶν, ἐπιτέλεσε μνημόσυνο ἐπάνω στό φέρετρο, τό ποο στή συνέχεια μεταφέρθηκε στό ναό. πό κείνη τήν ἡμέρα τά φθαρτα τίμια λείψανα το Ὁσίου ρχισαν νά ἐπιτελοῦν θαύματα καί θερα-πεες σθενν.

Ἀργότερα τά ἱερά λείψανα μεταφέρθηκαν ἐπίσημα στό ναό τῆς Ἁγίας Τριάδος. Μέχρι τό ἔτος 1547 Ὅσιος Μακάριος ἐτιμᾶτο μόνο τοπικά, στή μονή του. Στή Σύνοδο τς Μόσχας, τό ἔτος 1547, πί το Μητροπολίτου Μακαρίου (1543-1564), Ὅσιος Μακάριος κατατάγησε στούς Ἁγίους τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου νεομάρτυρος Ἀλεξάνδρου, τοῦ Δερβίση.

Ὁ Ἅγιος Νεομάρτυς Ἀλέξανδρος καταγόταν πό τή Θεσσα-λο­νί­κη καί μενε στήν περιοχή τς Λαοδηγίας Λαγωδιανς (ση­μερινή Λαοδηγήτρια). Ο γονες του, θέλοντας νά δια­φυλά­ξουν τή σωφροσύνη το υἱο τους πό τίς κακό­βουλες πι­θυμίες κάποιου Τούρκου, ναγκάσθηκαν νά τόν φυγαδεύσουν στή Σμύρνη. ᾿Εκε Ἀλέξανδρος εὑρκε ργα­σία στό σπίτι νός Τούρκου πασᾶ, ποος εἴτε δι᾿ πάτης ετε διά τῆς βίας, κατόρθωσε νά τόν πείσει νά λλαξοπιστήσει. Μετά πό ατό τό γεγονός, Ἀλέξανδρος γκατέ-λειψε τήν Σμύρνη καί, φο περιπλανήθηκε σέ διά­φορα μέρη, φθα-σε στή Μέκκα, που προσκύνησε τόν τά­φο το Μωάμεθ καί λαβε τό σχ­μα το δερβίση.

Ὡς δερβίσης πλέον περιόδευσε πόλεις καί χωριά τς ᾿Οθωμα-νικς ατοκρατορίας κηρύττοντας τή μωαμεθανική θρησκεία. Η συνείδησή του μως, πού δέν εχε νε­κρωθε τε­λείως, ρχισε νά τόν λέγχει γιά τό μάρτημά του, ὥσπου τέλος μετανόησε καί ρχισε νά καλλιεργεῖ μέσα του τήν πραγματικότητα το μαρτυρίου. Ἔτσι Ἀλέξανδρος, χοντας ξωτερικά τό σχμα το δερβίση, σωτερικά μως νοιώθον­τας Χριστιανός, ἐζοσε ς διά Χριστόν σαλός καί λεγχε μέ σκληρά λόγια τούς Τούρκους. Ατή συμπεριφορά του ἐπροβλημάτισε καί ξόργισε τόσο πολύ τούς Τούρκους στό Ραχτι τς Αγύ­πτου, ὥστε ποφάσισαν νά τόν φονεύσουν, κάτι τό ποο θά καμαν, ἄν Ἀλέξανδρος δέν ἐπληροφορεῖτο τό γεγο­νός γκαι-ρα καί δέν ἔφευγε ἀπό ἐκε.

Τό τος 1784 ἦλθε στή Θεσ­σαλονίκη, χωρίς μως νά δώσει σημεα ναγνωρίσεως. ᾿Εκε παρέμεινε γιά μικρό χρονικό διάστημα καί κατόπιν συνέ­χισε τήν περιπλάνησή του σέ διάφορα μέρη. Δέκα χρόνια ργό­τερα, τό τος 1794, κατά τήν περίοδο τς Μεγάλης Τεσσα­ρακο­στς, ὁ Ἀλέξανδρος φθασε στή Χίο καί ἐπγε σέ κά-ποια κκλησία, γιά νά συμμετάσχει σέ μία Ἀκολουθία. Ἔχοντας τό σχμα το δερβίση περι­φερόταν νετα νάμεσα στούς Τούρ­κους, τούς ποίους λεγχε γιά τή σκληρή καί πάνθρωπη συμπεριφορά τους, ν συγ­χρόνως τούς ἐκήρυττε τή φιλαν­θρωπία, τή σωφρο­σύνη καί τήν ρετή. Ἀπό τήν λλη πάλι φερόταν μέ πολλή γλυκύ­τητα καί πραότητα πέναντι στούς Χριστια­νούς μέ τούς ποίους ρχόταν σέ παφή.

Στή Χίο δέν παρέμεινε γιά πολύ. Ἐπέρασε πέναντι στή Σμύρνη μέ σκοπό, στόν τόπο που ρνήθηκε τήν πίστη του, κε νά πο-πλύνει τό μάρτημά του μέ τήν μο­λο­γία του. Μία βδομάδα πρίν πό τήν Πεντηκοστή καί μέ­ρα Τρίτη, ἐπαρουσιάσθηκε μπροστά στόν κριτή τς πόλεως, που μολόγησε μέ παρρησία τήν πίστη του στόν Ἕνα καί Ἀληθινό Θεό καί κατόπιν ἐπέταξε τό δερβίσικο κάλυμμα τς κεφαλς του καί ἐφόρεσε τό χριστιανικό. Τό θέαμα αὐ-τό προ­κάλεσε τήν κπληξη καί συνάμα τήν ργή τν παρισταμέ­νων Τούρκων, ο ποοι στήν ρχή ξέλαβαν τόν Ἀλέξαν­δρο ς τρελλό καί προσπάθησαν μέ τά λόγια νά τόν μετα­πείσουν. Ὅταν μως εδαν τήν μμονή του διέταξαν τή φυ­λάκισή του. Τήν πόμενη μέρα Ἀλέξανδρος δηγήθηκε γιά δεύ­­τερη φορά στό κριτήριο, που παρ᾿ λες τίς πειλές τν Τούρ­­κων μυκτήρισε καί πάλι τήν πίστη στό Μωάμεθ καί, πειδή οτε μέ τίς κολακεες ἐμπόρεσαν νά τόν δελεά-σουν, τόν ξαναοδήγησαν στή φυλακή.

μέρα τς Παρασκευς θεωρεται πό τούς Τούρκους ς πίσημη καί σεβάσμια μέρα, γι᾿ ατό καί συγκεν­τρώ­νονταν λοι ο προύχοντες στόν κριτή τς πόλεως καί μετέβαιναν λοι μαζί στό τζαμί, γιά νά προσευχηθον. Ατή τήν μέρα λοιπόν διάλεξαν γιά νά δηγήσουν τόν Ἅγιο Ἀλέ­ξαν­δρο καί πάλι στό κριτήριο, γιά νά τόν να­κρίνουν. Ὁ Ἅγιος γιά τρίτη φορά μολόγησε νώπιον λων τήν πίστη του καί τή διάθεσή του νά μείνει σταθε­ρός σ᾿ ατήν.

Μετά πό ατό ποφασίσθηκε θανάτωσή του. Τό ἔτος 1794, Ἅγιος Ἀλέξανδρος ποκε­φαλίσθηκε καί εἰσῆλθε μέ τόν ἀμαράντινο στέφανο τῆς δόξας στή χαρά τοῦ Κυρίου του.

Ταῖς αὐτῶν ἁγίαις πρεσβείαις, ὁ Θεός, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν!

Γίνετε συνοδοιπόροι μας στην γνώση και την ενημέρωση. Στείλτε στο info@poimin.gr άρθρα, φωτογραφίες, βίντεο ή κάτι που πιστεύετε ότι αξίζει να μοιραστείτε τόσο με εμάς όσο και με τους αναγνώστες μας.

Πρόσφατα Άρθρα

Προσφορά υγειονομικού υλικού από το Οικονομικό Επιμελητήριο στην Αρχιεπισκοπή

Ρεπορτάζ: Μάκης Αδαμόπουλος Φωτογραφίες: Χρήστος Μπόνης Υγειονομικό υλικό για τις ανάγκες των ιδρυμάτων της Αρχιεπισκοπής παρέδωσε σήμερα στον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο...

Η εορτή της Παναγίας της Τριχερούσας και του Αγίου Παϊσίου στην Ι.Μ. Λεμεσού

Την Κυριακή 12 Ιουνίου η Εκκλησία μας εορτάζει την Σύναξη της Παναγίας της Τριχερούσας και την μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Παϊσίου του Αγιορείτου. Στον...

Η εορτή των Αγίων Κηρύκου και Ιουλίτης στο Εργοστάσιο ΑΓΕΤ ΗΡΑΚΛΗΣ Αλιβερίου

Με λαμπρότητα τελέσθηκε ο Αρχιερατικός Ε Εσπερινός και η Αρτοκλασία για τον εορτασμό του των Αγίων Μαρτύρων Κηρύκου και Ιουλίτης σστο φερώνυμο παρεκλήσι το...

Επίσκεψις Υπουργού Μεταφορών & Υποδομών στον Μητρ. Καλαβρύτων

Μετά από τα εγκαίνια του μεγάλου αναπτυξιακού έργου της λειτουργίας της σιδηροδρομικής γραμμής Αιγίου - Κιάτου το απόγευμα της Τρίτης 14-7-2020, ο Υπουργός Μεταφορών...

Ἡ ἑορτή τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου στήν Πάτρα

Μέ λαμπρότητα ἑορτάσθη στόν Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Βουλευτοῦ, (Μετόχιον Ἱ .Μ. Μαρίτσης) ἡ μνήμη τοῦ Ὁσίου πατρός ἡμῶν Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου. Τήν...

Μεγαλειώδης λιτάνευση του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου στη νήσο Νάξο

Το απόγευμα της ίδιας ημέρας ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Παροναξίας συμμετείχε συμπροσευχόμενος εκ του Ιερού Βήματος στον τελεσθέντα Μεθέορτο Εσπερινό και την Ακολουθία της Ιεράς...

Η εορτή του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου στην Μητρόπολη Χαλκίδος

Την ιερά μνήμη του επιφανούς εκπροσώπου των Κολλυβάδων Αγίων, Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, ο οποίος συγκαταλέγεται και στην σεπτή χορεία των Ευβοέων Αγίων, αφού...

Μια ηχηρή μαρτυρία της ορθόδοξης πίστης και της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Με εντολή του Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Φαναρίου Αγαθαγγέλου, Γενικού Διευθυντού του Οργανισμού της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, απεστάλη στους 705 Ευρωβουλευτές του Ευρωπαϊκού...

Eθελοντική αιμοδοσία στην Αγία Μαρίνα Ηλιουπόλεως

Για πρώτη  φορά στην ιστορία της τράπεζας αίματος του ναού της Αγίας Μαρίνης Ηλιουπόλεως, προγραμματίστηκε και έγινε αιμοδοσία πριν από το πανηγύρι της παιδομάρτυρος...

Ονομαστήρια Πρωτοσύγκελου Μητροπόλεως Καρυστίας

Με λαμπρότητα εορτάσθηκε η ιερά και σεβάσμιος μνήμη του Οσίου και Θεοφόρου Πατρός ημων Νικοδήμου του Αγιορείτου ενός εκ των Ευβοέων Αγίων ο οποίος...

Μπράβο στα παιδιά μας!

Ο φοιτητής του Πανεπιστημίου Αιγαίου Σπύρος Τσικνής έστειλε στον πνευματικό του πατέρα Μητροπολίτη Χίου κ. Μάρκο την παραπάνω φωτογραφία που εικονίζει ένα Έ λληνα...

Με την συμμετοχή 20 Ιερέων και Διακόνων λειτούργησε ο Μητρ. Παροναξίας στον πανηγυρίζοντα Ναό του Αγ. Νικοδήμου

Την Τρίτη 14-7-2020 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Παροναξίας κ. Καλλίνικος χοροστάτησε στον Όρθρο και προεξήρχε της Θείας Λειτουργίας, με την συμμετοχή 20 Ιερέων και Διακόνων της...

Ἡ Μεγάλη Ἐκκλησία τοῦ Γένους μας

Ὁ Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ.κ. Εὐσέβιος, ἀπό τούς ἀκριτικούς Φούρνους, ὅπου ἐλειτούργησε τήν Κυριακή 12η Ἰουλίου 2020, ἐξέφρασε τήν θλίψη του γιά τήν ἀπόφαση...

Φθιώτιδος: «Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης ηγέτης πνευματικός σε εποχές κρίσης και δοκιμασίας»

Στο Ερημητήριο του Οσίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, το οποίο ευρίσκεται στο οροπέδιο Καράϊνες της Δίβρης Φθιώτιδος, χοροστάστησε και ωμίλησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ....