του Αρχιμ. Γρηγορίου Κωνσταντίνου, Δρ. Θεολογίας

Κλείνοντας τό κεφάλαιο αὐτό πρέπον εἶναι νά μιλήσουμε καί γιά τήν σχέση Μασονισμοῦ καί Χριστιανισμοῦ. Ὁ Μασονισμός ὡς θρησκεία συγκρητιστική  ὅπως καί οἱ ἴδιοι ἰσχυρίζονται, ἔχει τό ἄλλοθι νά χρησιμοποιεῖ τόν Χριστιανισμό. Μήν ξεχνᾶμε ἄλλωστε ὅτι ὡς ὄργανο τοῦ Σιωνισμοῦ ἔχει σκοπό νά διαβάλει αὐτόν. Παρουσιάζεται ὡς συγγενικός, ἄν μή τί ἄλλο, ἀκόμη ὡς ἕνας τρόπος τοῦ Χριστιανισμοῦ. Πρός τήν κατεύθυνση αὐτή χρησιμοποιεῖ χριστιανικές θέσεις, σύμβολα καί ἀντικείμενα γιά νά ἐξαπατᾶ. Οἱ Μασόνοι διατείνονται ὅτι τά μέλη τοῦ σωματείου, τούς διέπει ἡ ἀγάπη καί ἡ πίστη[1],– ὅπως στούς Χριστιανούς.

Δείχνει ἀκόμη ὅτι εἶναι οἰκουμενικός ὁ Μασονισμός, καθότι μέλη τῆς Στοᾶς μποροῦν νά γίνουν ἄνθρωποι ὅλων τῶν θρησκειῶν[2]. Τέλος, ἡ Ἁγία Γραφή κατέχει στό τελετουργικό της σημαντική θέση, ἀποτελώντας ὡστόσο μόνο ἕνα σύμβολο[3]. Ἐξάλλου  ὑπογραμμίζεται ὅτι τό τελετουργικό ἀποτελεῖ εἶδος ἐμπειρίας πνευματικῆς ἐμβάθυνσης καί προσωπικοῦ «ἐξευγενισμοῦ», μετατροπῆς τοῦ «λίθου» ἀπό τήν κατάσταση τοῦ «ἀκατέργαστου» σέ «κατεργασμένου», δηλαδή τῆς «προσωπικῆς τελειώσεως». Ἀλλά αὐτός ὁ δρόμος τῆς μασονίας εἶναι ἐντελῶς ἀντίθετος μέ αὐτόν πού ὁδηγεῖ στόν Χριστό.

Ἡ μασονική ἐμπειρία δέν ὁδηγεῖ τόν ἄνθρωπο παραπέρα ἀπό τήν ἐμπειρία τοῦ ἑαυτοῦ του ἤ τῆς κοινωνίας τῶν «ἀδελφῶν». Δέν μπορεῖ νά ξεπεράσει τήν ματεριαλιστική πραγματικότητα ἐγκαταλείποντας τόν ἄνθρωπο μόνο. Ἡ τελείωση  τοῦ χριστιανοῦ ἔξω ἀπό τή συμμετοχή του στή ζωή τοῦ Θεοῦ «ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ», δέν ὁλοκληρώνεται. Ἡ ἁγιότητα ἀνήκει στόν Χριστό («εἷς ἅγιος») καί κατ’ ἐπέκταση καί σέ ὅλους ὅσους μετέχουν τῆς ζωῆς τοῦ Χριστοῦ. Ἡ ἁγιότητα εἶναι «κατά μετοχήν» καί ὄχι ἀνεξάρτητη ἀπό τή χριστιανική πίστη καί τό χριστιανικό φρόνημα. Τό κτιστό πού εἶναι ὁ ἄνθρωπος γιά νά τελειωθεῖ καί νά γίνει τό λαμπρό δημιούργημα χρειάζεται  νά μετέχει στήν ἐνέργεια τοῦ ζωοδότη Θεοῦ καί δημιουργοῦ  του. Βέβαια, ὡς δημιούργημα, ὁ ἄνθρωπος δέν μπορεῖ νά ὑπάρχει οὔτε σ’ αὐτή τήν ζωή χωρίς τήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ, πολύ δέ περισσότερο νά ἔχει τή δυνατότητα νά δοξαστεῖ ἀπό μόνη της ἡ ἀνθρώπινη φύση[4].

Στή χριστιανική πίστη σύμφωνα μέ τούς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας δέν μπορεῖ νά ὑπάρξει ἀδελφικός σύνδεσμος χωρίς τό «Πνεῦμα τῆς υἱοθεσίας», οὔτε ἠθική χωρίς δόγματα. Ἐξάλλου ἡ «κοσμοθεωρία τῶν δέκα ἐντολῶν», χωρίς τή σύνδεση μέ τήν διδασκαλία τῆς Παλαιᾶς καί τῆς Καινῆς Διαθήκης δέν ὑφίσταται καί ἰδιαίτερα χωρίς ἀναφορά στό πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἡ «πνευματική ζωή» τοῦ χριστιανοῦ δέν ἀποβλέπει στό ἀποτέλεσμα τῶν ἀνθρωπίνων προσπαθειῶν, ἀλλά στήν ζωή ἐν «πνεύματι ἁγίω», ὡς δῶρο τοῦ Θεοῦ. Μέ τό χριστιανικό βάπτισμα ὁ πιστός ἐντάσσεται στό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ,  τήν Ἐκκλησία Του. Αὐτό δέν μπορεῖ νά συμβεῖ καί νά γίνει ἀποδεκτό κατά τή μασονική μύηση  ἡ ὁποία πιστεύει πώς ἡ μύηση αὐτή  ὁδηγεῖ τό μυούμενο πέρα ἀπό τό χῶρο τοῦ «βέβηλου» καί τόν καθιστά πνευματικό ἀδελφό μέ τόν πιστό τοῦ Ἰσλάμ ἤ ὅποιας ἄλλης θρησκείας.

Ἡ χριστιανική Ἐκκλησία κηρύττει πώς οἱ πιστοί γίνονται παιδιά τοῦ Θεοῦ μόνο ὅταν λάβουν τό πνεῦμα τῆς υἱοθεσίας[5], τό ὁποῖο τούς ἐντάσσει στό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ μέσω τοῦ ἁγίου βαπτίσματος[6]. Ὁ Θεός γίνεται  πατέρας καί ὁ Λόγος Υἱός πού μέ τήν ἐνανθρώπησή του[7] πρόσφερε τήν υἱοθεσία στούς ἀνθρώπους[8]. Οὐσιαστικά  τούς μετατρέπει σέ μέλη  της, δηλαδή μέλη τοῦ ζῶντος σώματος τοῦ Χριστοῦ πού ἀποτελοῦν  πλέον μία κοινωνία ἱστορική καί ὁρατή[9]. Τότε καί μόνο γίνονται «κατ’ ἐπαγγελίαν κληρονόμοι»[10]. Τό Ἅγιο Πνεῦμα, ποῦ ὀνομάζεται καί «Πνεῦμα Χριστοῦ», «συμμαρτυρεῖ τῷ πνεύματι ἠμῶν ὅτι ἐσμέν τέκνα Θεοῦ. Εἰ δέ τέκνα, καί κληρονόμοι, κληρονόμοι μέν Θεοῦ, συγκληρονόμοι δέ Χριστοῦ»[11]. Ὁ ἄνθρωπος ὡς βαπτισμένο μέλος τῆς Ἐκκλησίας ἀποτελεῖ ταυτόχρονα μέλος αὐτοῦ τοῦ σώματος καί δύναται νά διασφαλίζει τήν ἀκεραιότητα τῆς ὑπόστασής του πλήρως λαμβάνοντας τή χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος[12]. Καθίσταται σαφές ὅτι δέν εἶναι δυνατόν νά συγκριθεῖ ἡ μασονική μύηση μέ τό χριστιανικό βάπτισμα, γιατί αὐτό ἀποτελεῖ βλασφημία ἐναντίον τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἡ μασονία ὅπως εἴπαμε  δέν συνδέει τίς ἠθικές ἀξίες, τίς ὁποῖες κηρύττει μέ μία συγκεκριμένη πίστη σέ Θεό. Ἡ εἰκόνα περί Θεοῦ, τοῦ ΜΑΤΣ,  προσδιορίζεται ἀπό τόν κάθε μασόνο ἐντελῶς ὑποκειμενικά, ἀνάλογα μέ τίς ὅποιες προσω-πικές καί θρησκευτικές του πεποιθήσεις. Ἡ κατανόηση τοῦ ἀνθρώπου γιά τή ζωή, ὅπως καθώς ἐπίσης ἡ ἀντίληψη   περί τοῦ Θεοῦ, ξεπερνοῦν τά ὅρια μίας συγκεκριμένης πίστης. Κατ’ αὐτόν τόν τρόπο ὅμως  ἡ χριστιανική πίστη σχετικοποιεῖται καί ἐξισώ-νεται σέ σχέση μέ τήν πίστη τοῦ Ἰσλάμ, μέ τό βουδισμό κ. ο. κ. Ὅποιος ζεῖ «ὀρθά», λογίζεται καί «ὀρθά» ἀπέναντι στό Θεό, ὅπως ὑποστηρίζουν καί πιστεύουν οἱ μασόνοι.

Συνεχίζοντας μέ τά τῆς πίστεως, οἱ μασόνοι ὑποστηρίζουν πώς ἡ θέση αὐτή δέν ταυτίζεται μέ τήν διδασκαλία τῆς Ἁγίας Γραφῆς καί μέ τήν πίστη στόν Τριαδικό Θεό. Ἐδῶ ἡ χριστιανική Βίβλος δέν εἶναι πλέον ἡ μοναδική Θεία ἀποκάλυψη. Ἐναλλάσσεται μέ τό Κοράνι, τίς Βέδες κ. ο. κ. Εἶναι «ἕνα» ἀπό τά πολλά «ἱερά βιβλία»! Ἡ χριστιανική πίστη δέν εἶναι ἡ μόνη καί βεβαία ὁδός σωτηρίας, ἀλλά μία ἀπό τίς πολλές «ἀτραπούς». Ὅλες οἱ θρησκεῖες ὁδηγοῦν «στόν ἴδιο σκοπό». Μ’ αὐτό τόν τρόπο τά εἴδωλα γίνονται ἀντανάκλαση τῆς «μίας θεότητας», τοῦ «Μεγάλου Ἀρχιτέκτονα τοῦ Σύμπαντος», ὁ ὁποῖος εἶναι «ἀνοικτός» πρός ὅλες τίς Θεότητες. Ἐδῶ πλέον δέν ἰσχύει ἡ φράση, πού ἀναφέρεται στόν Ἰησοῦ Χριστό: «ἐν αὐτῶ κατοικεῖ πᾶν τό πλήρωμα τῆς Θεότητος σωματικῶς». Ὁ ἀπόστολος τό ὑπογράμμισε αὐτό, μᾶς λένε, γιά νά προφυλάξει τούς πιστούς ἀπό τήν ψευδῆ σοφία. Γι’ αὐτό καί ἀναφέρει προηγουμένως: «Προσέχετε μήπως σᾶς παρασύρει κανείς μέ τή φιλοσοφία καί μέ κούφια ἀπατηλά πράγματα, κατά τήν παράδοση τῶν ἀνθρώπων, κατά τά στοιχεῖα τοῦ κόσμου καί ὄχι κατά Χριστό»[13].

Ἀπό ὅσα ἀναφέραμε γίνεται ἀντιληπτό πώς ἡ Μασονία εἶναι ἀσυμβίβαστη μέ τή Χριστιανική πίστη καί τήν ἰδιότητα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ. Ἰδιαίτερα ὑπογραμμίζουμε τόν κίνδυνο διάβρωσης τοῦ ποιμαντικοῦ ἔργου καί οἱ τυχόν διαγραφές τοῦ Εὐαγγελικοῦ μηνύματος καί τῆς ἐν Χριστῷ ἐλπίδος. Γιά νά βρεῖ λοιπόν ὁ ἄνθρωπος τό ἀληθινό νόημα τῆς ζωῆς καί νά τό πραγματώσει βρίσκει τή λύση μόνο μέσα στή χριστιανική Ἐκκλησία μέ τή βοήθεια τῆς θείας χάριτος, καί τῆς δωρεᾶς τοῦ Χριστοῦ. Αὐτό πραγματώνεται καί βρίσκει πλήρη ἐφαρμογή σύμφωνα μέ τό λόγο τοῦ Χριστοῦ «οὐδείς ἔρχεται πρός τόν πατέρα εἰ μή δί’ ἐμοῦ»[14]. Ἐνῶ σέ ὅλες τίς ἄλλες θρησκεῖες καί ἀποκρυφιστικές ὁμάδες ὁ ἄνθρωπος ἐγκαταλείπεται ἐντελῶς μόνος στήν ἀναζήτηση τῆς σωτηρίας του. Ὁ  ἄνθρωπος μέσα στήν Ἐκκλησία θυμᾶται πάντα τό ἑξῆς σημαντικό: «τοῦ μεγάλου Θεοῦ καί πλάσμα καί εἰκόνα εἶναι ὁ ἄνθρωπος, ἀπό τόν Θεό ἔρχεται καί στόν Θεό πηγαίνει»[15].

Στή σκέψη  ἑνός Ὀρθοδόξου παρατηρητῆ ὁ Μασονισμός δέν εἶναι τίποτε ἄλλο παρά μία ἀντίχριστη παναίρεση, πού δέν ἔχει καμία σχέση μέ τόν Χριστό καί τήν λατρεία τῆς Ἐκκλησίας Του. Οἱ Μασόνοι ὅμως προβάλλουν ὡς θεό τους τόν «Μέγα Ἀρχιτέκτονα τοῦ Σύμπαντος», στήν πραγματικότητα λατρεύουν ἕνα ἄλλο θεό, πού εἶναι ὁ Ἑωσφόρος[16], καί πού εὐθύνεται γιά ὅλα ὅσα ἐνέπνευσε στήν ὀργάνωση τῆς μασονίας  τά ἀντίχριστα συστήματα. Ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μέ τίς ἀποφάσεις πού πῆρε καταδίκασε  τή μασονία  ὡς ἕνα σύστημα ἀντιχριστιανικό καί πεπλανημένο, ἐνῶ  συγχρόνως χαρακτήρισε τήν ἰδιότητα τοῦ χριστιανοῦ καί τοῦ μασόνου λίαν ἐπικίνδυνη καί  ἀσυμβίβαστη[17]. Βέβαια ὑπάρχουν καί περιπτώσεις στίς ἡμέρες μας πού μερικοί συνδυάζουν τήν ἰδιότητά τους αὐτή τήν τοῦ μασόνου καί τοῦ χριστιανοῦ κι αὐτό ἀποτελεῖ μεγάλη κοροϊδία, διότι ἡ Μασονία εἶναι ἀποδεδειγμένως μυστηριακή θρησκεία μέ εἰδωλολατρικές συνήθειες καί τελείως ξένη καί ἀντίθετη πρός τήν ἐξ ἀποκαλύψεως σωτηριώδη ἀλήθεια τῆς Ἁγίας Ἐκκλησίας μας.

*****

[1] VERNON M., Dictionary of Beliefs and Religions, Edinburgh 2009, «Masonry», σ. 218.
[2] Ὄπ. π., σ. 218.
[3] T. MARRS., Τά ἀπόκρυφα μυστικά τῆς Μασωνίας, ὄπ. π., σ. 11.
[4] ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ φιλοσόφου, Διάλογος πρός Τρύφωνα, PG 6, 489B.
[5] Ιωάννου Χρυσοστόμου, Εἰς Ἰωάννην Ι’, PG 59, 75, «Ὅσοι δε ἔλαβον αὐτόν ἔδωκεν αὐτοῖς ἐξουσίαν τέκνα Θεοῦ γενέσθαι». Πάντες τῆς αὐτῆς ἀξίωνται τιμῆς, τι ταύτης ἄν γένοιτο τῆς φιλανθρωπίας ἴσον;[5],
[6] Γα. 3, 26.
[7] ΙΩ. ΡΩΜΑΝΙΔΗ, Δογματική καί Συμβολική Θεολογία τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας, τόμ. Α´, ἔκδ. Πουρναρά, Θεσσαλονίκη 20045, σ. 291.
[8] Γρ. Παλαμά, Περί τῆς κατά σάρκα… Οἰκονομίας, PG 151, 217C, «… Πολλαπλῆς γάρ οὔσης κατά τε σῶμα καί ψυχήν τῆς ἡμετέρας ἐν Χριστῷ υἱοθεσίας καί ἀνακαινίσεως, ἀρχήν τε καί τελειότητα ἐχούσης καί τά τούτων μεταξύ, τήν μεν ἀρχήν ἐντίθησιν ἡμῖν ἡ τοῦ βαπτίσματος χάρις, πάντων τε τῶν ἁμαρτημάτων καί τῆς ἐκ τῆς ἀρᾶς εὐθύνης τήν ἄφεσιν παρέχουσα καί λουτρόν παλιγγενεσίας λέγεται˙ τήν δε τελειότητα παρέξει ἡ ἐλπιζομένη τοῖς πιστοῖς τῆς ζωῆς ἐξανάστασις καί ἡ κατά τόν αἰῶνα τόν μέλλοντα ἐπαγγελία… Λέγων γάρ οὐκ ἐκ σαρκός ἡμᾶς γεννηθῆναι, ἀλλ’ ἐκ τοῦ Θεοῦ, τήν διά τοῦ θείου βαπτίσματος ἀναγέννησιν καί υἱοθεσίαν δηλοῖ, δι’ ἥν καί ἐν τῇ ἐπιστολῇ φησιν, ὄτι «νῦν τέκνα Θεοῦ ἐσμεν». Εἰπών δε ὅτι ἔδωκεν ἡμῖν ἐξουσίαν τέκνα Θεοῦ γενέσθαι, ὡς μήπω οὖσι, τό τέλειον τῆς υἱοθεσίας ὑπέδειξε. Καθάπερ γάρ τό ἀρτιγενές βρέφος δύναμιν μεν ἔχει παρά τῆς φύσεως σοφόν γενέσθαι καί σοφόν ἐστι δυνάμει, τῆς δ’ ἡλικίας προϊούσης, εἴπερ καί τά συντείνοντα πρός τήν επιστήμην μετέλθοι, οὕτως ἔσται καί ἐνεργείᾳ σοφόν, τόν αὐτόν τρόπον καί ὁ ἀναγεννηθείς διά τοῦ θείου βαπτίσματος, δύναμιν μεν ἔλαβε σύμμορφος γενέσθαι τῷ σώματι τῆς δόξης τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ εἰ γοῦν καί ἐν καινότητι ζωῆς περιπατήσει, κατά Χριστόν καί τό τούτου εὐαγγέλιον ζῶν, ἐν τῇ ἀναστάσει τῆς δυνάμεως ταύτης προκοψάσης εἰς ἐντελέχειαν, οὐκέτι πίστει καί ἐλπίδι, ἀλλ’ ἀληθείᾳ καί πράγματι, δεδοξασμένον καί ἀκήρατον ἔξει τό σῶμα, ὁποῖον καί ὁ Κύριος ἔσχε μετά τήν ἀνάστασιν, πόσῳ μᾶλλον τό πνεῦμα … ».
[9] Γ. ΦΛΩΡΟΦΣΚΥ, Τό σῶμα τοῦ ζῶντος Χριστοῦ, ἔκδ. Ἁρμός Θεσσαλονίκη 1999, σ. 45.
[10] Γρ. Παλαμά, Ὁμιλία ΚΖ´ ἐν τῷ καιρῷ τοῦ θέρους…, PG 151, 353Β-C. «Πῶς οὐκ εἶπεν ‘ἐν τῇ βασιλείᾳ Θεοῦ’, ἀλλ’ «ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ πατρός αὐτῶν»; ἵνα δείξῃ, ὅτι πρῶτον ὁ ἄνθρωπος υἱός γίνεται Θεοῦ καί ἄξιος τοῦ Πατέρα ἐπικαλεῖσθαι τόν Θεόν, καί οὔτως ἔπεται κληρονόμος εἰκότως καθίσταται τῆς βασιλείας αὐτοῦ. Πῶς δε γίνεται υἱός Θεοῦ ὁ ἄνθρωπος; Διά τῆς τῶν ἔργων ὁμοιότητος˙ διό καί ὁ Κύριος πρός τούς Ἰουδαίους λέγοντας, ὄτι τέκνα τοῦ Ἀβραάμ ἐσμεν˙ «εἰ τέκνα τοῦ Ἀβραάμ ἦτε», φησί, «τα ἔργα τοῦ Ἀβραάμ ἐποιεῖτε ἄν»… «Ὁράτε πῶς ἐκ τῶν πονηρῶν ἐπιθυμιῶν καί πράξεων υἱοποιεῖται ὁ ἄνθρωπος τῷ διαβόλῳ, καί οὕτω κληρονόμος γίνεται τοῦ αἰωνίου πυρός; Οὔτω καί διά τῶν ἀγαθῶν ἐπιθυμιῶν καί πράξεων ἐξομοιοῦται τῷ Θεῷ καί υἱοποιεῖται τούτῳ καί κληρονόμος γίνεται τῆς βασιλείας αὐτοῦ … ».
[11] Ρω. 8, 17.
[12] Ν. ΜΑΤΣΟΥΚΑ, Δογματική καί Συμβολική Θεολογία Β, Ἔκθεση τῆς ὀρθόδοξης πίστης σέ ἀντιπαράθεση μέ τή δυτική χριστιανοσύνη, ἔκδ. Πουρναρά, θεσσαλονίκη, 2003, σ. 501.
[13] Κλ. 2, 8
[14] Ἰω. 14, 6.
[15] Γρ. Θεολόγου, Ἔπη εἰς ἑαυτόν. Ποίημα ΜΕ´, Θρῆνος περί τῶν τῆς αὐτοῦ ψυχῆς παθῶν, ΕΠΕ 10, 332, ΒΕΠΕΣ 62, 163, PG 37, 1354.
[16] Ὄπ. π., σ. 87.
[17] Ἡ διορθόδοξη ἐπιτροπή πού συνῆλθε ἀπό 8 ἕως 23 Ἰουνίου 1930 στό Ἅγιον Ὅρος χαρακτήρισε τή Μασονία ὡς σύστημα ἀντιχριστιανικό καί πεπλα-νημένο. Ἐπίσης ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στίς 12 Ὀκτωβρίου 1933 ὑπογραμμίζει ὅτι ὁ Τεκτονισμός ὑπενθυμίζει τίς παλιές ἐθνικές μυστηριακές θρησκεῖες καί λατρεῖες, ἀπό τίς ὁποῖες κατάγεται καί τῶν ὁποίων ἀποτελεῖ συνέχεια καί ἀναβίωση. Ἐπιπλέον ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος τόν Νοέμβριο τοῦ 1972 ἐπαναλαμβάνει ὅτι ἡ Μασονία εἶναι ἀποδεδειγμένως μυστηριακή θρησκεία, προέκταση τῶν παλαιῶν εἰδωλολατρικῶν θρησκειῶν καί τελείως ξένη καί ἀντίθετη πρός τήν ἐξ ἀποκαλύψεως σωτηριώδη ἀλήθεια τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας καί δηλώνει κατηγορηματικά ὅτι ἡ ἰδιότητα τοῦ Μασόνου, ὑπό ὁποιαδήποτε μορφή, εἶναι ἀσυμβίβαστη πρός τήν ἰδιότητα τοῦ Χριστιανοῦ, πού εἶναι μέλος τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ. Τέλος ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος τόν Ὀκτώβριο τοῦ 1966 θεωρεῖ τή Μασονία παγανιστική θρησκεία ἀσυμβίβαστη μέ τόν Χριστιανισμό χαρακτη-ρίζοντας τή ὡς ἀντίχριστο σύστημα.

Γίνετε συνοδοιπόροι μας στην γνώση και την ενημέρωση. Στείλτε στο info@poimin.gr άρθρα, φωτογραφίες, βίντεο ή κάτι που πιστεύετε ότι αξίζει να μοιραστείτε τόσο με εμάς όσο και με τους αναγνώστες μας.

Πρόσφατα Άρθρα

Ναυπάκτου Ἱερόθεος: Παράδοση μαθημάτων σέ ὑποψηφίους διδάκτορες

Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱερόθεος, τήν ἑβδομάδα ἀπό Δευτέρα 10 Μαΐου μέχρι τήν Παρασκευή 14 Μαΐου ἐἔ., παρέδωσε μαθήματα «Πατερικῆς...
video

Αναστάσιμες ωδές – Ψάλλει o Μητροπολίτης Σταγών και Μετεώρων Θεόκλητος

Ο Σεβ. Μητροπολίτης Σταγών και Μετεώρων κ. Θεόκλητος από του θρόνου της εορτάζουσας Ιεράς Μονής Βαρλαάμ Αγίων Μετεώρων αναπέμπει τις Αναστάσιμες ωδές. Η εγγραφή έγινε ...

Ο Μητροπολίτης Εδέσσης για τον Άγιο Νικολάου εκ Μετσόβου

Στην αναδημοσίευση μιας ιδιαίτερα ενδιαφέρουσας ομιλίας προέβει το poimin.gr επί τη εορτή του Αγίου Νικολάου του εκ Μετσόβου. Πρόκειται για την ομιλία του Σεβασμιοτάτου Μητροπολίτου...

Έκκληση Μητροπολίτου Δημητριάδος για ενίσχυση του φιλανθρωπικού έργου της Τοπικής Εκκλησίας

Στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Βόλου λειτούργησε την Κυριακή 16/5 (Μυροφόρων) ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος. Στο τέλος του Όρθρου, ο Σεβασμιώτατος...

Τεσσαρακονθήμερο Μνημόσυνο μακαριστού π. Βασιλείου Χασούρα

Στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Κορίνθου λειτούργησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Διονύσιος το Σάββατο, 15 Μαΐου 2021, πλαισιωμένος από τον Πανοσ. Αρχιμ....

Κυριακή των Μυροφόρων στην Μητρόπολη Κορίνθου

  Την Κυριακή, 16 Μαΐου 2021, ο Σεβ. Μητροπολίτης μας κ. Διονύσιος τέλεσε την Θεία Λειτουργία στον Καθεδρικό Ι. Ναό του Αποστόλου Παύλου στην Κόρινθο....

Άγιος Νικόλαος εκ Μετσόβου: «Χριστιανὸς ἐγεννήθην καὶ Χριστιανὸς θέλω νὰ ἀποθάνω»

Ο Νεομάρτυς Νικόλαος Μπασδάνης ή Βλαχονικόλας ή Εξηντατρίχης, όπως αλλιώς ονομάζεται,  καταγόταν από το Μέτσοβο της Ηπείρου και γεννήθηκε κάπου στις αρχές του 17...

Απάντηση Αναστασίου Βαβούσκου στην Ιερά Μητρόπολη Πειραιώς

Στην φιλόξενη ιστοσελίδα www.poimin.gr, στην οποία δημοσίευσα προσφάτως επιστημονικό - νομοκανονικού χαρακτήρα - άρθρο μου με τον τίτλο «Περί κανονικών παραπτωμάτων και ποινών συνέχεια»,...

Πολυαρχιερατική Θεία Λειτουργία και εκδηλώσεις τιμής για τον Αθανάσιο Διάκο στην Ι.Μ. Φθιώτιδος

Πολυαρχιερατική Θεία Λειτουργία τελέσθηκε σήμερα Κυριακή των Μυροφόρων 16 Μαΐου 2021 στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Λαμίας, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Συνοδικού Μητροπολίτου...

Κυριακή των Μυροφόρων στη Μητρόπολη Χαλκίδος

Φωτογραφίες: Παρασκευή Σπυροπούλου Την Κυριακή 16 Μαΐου 2021, τρίτη από του Πάσχα, κατά την οποία η Εκκλησία μας τιμά τις Άγιες Μυροφόρες γυναίκες και τους...

Μεθέορτος εορτασμός των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων στη Χώρα της Μυκόνου

Ο Σεβασμιώτατος κ. Δωρόθεος Β’ ιερούργησε σήμερα, Κυριακή των Μυροφόρων στον πάλαι ποτέ Ενοριακό Ιερό Ναό των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων, στη Χώρα της Μυκόνου,στον...

Κυριακή των Μυροφόρων στη Νάουσα – Μνημόσυνο για τα θύματα της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού

Την Κυριακή 16 Μαΐου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος...

Θετικός στον κορωνοϊό ο Mητροπολίτης Μεγάρων και Σαλαμίνος

Μετά από μοριακό τεστ, λόγω ηπίων συμπτωμάτων, που υποβλήθηκε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μεγάρων και Σαλαμίνος κ.  Κωνσταντίνος, στο οποίο βρέθηκε θετικός στον κορωνοϊό (covid...

Εκδημία Αρχιμανδρίτου Ανανία Κουστένη

Η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών μετά θλίψεως αναγγέλλει την εκδημία του μακαριστού Αρχιμανδρίτου κυρού Ανανία Κουστένη, Εφημερίου του Ιερού Παρεκκλησίου Αγίου Νεκταρίου οδού Ισαύρων Εξαρχείων...

Η εορτή του Αγίου Ιωάννου του Καλοκτένους του νέου Ελεήμονος, Πολιούχου της πόλεως των Θηβών

Τον πολιούχο της πόλεως των Θηβών Άγιο Ιωάννη τον Καλοκτένη, Μητροπολίτη Θηβών και Έξαρχο πάσης Βοιωτίας τον νέο Ελεήμονα, εόρτασε η Βοιωτική Εκκλησία το...