του Αρχιμ. Γρηγορίου Κωνσταντίνου, Δρ. Θεολογίας

Κλείνοντας τό κεφάλαιο αὐτό πρέπον εἶναι νά μιλήσουμε καί γιά τήν σχέση Μασονισμοῦ καί Χριστιανισμοῦ. Ὁ Μασονισμός ὡς θρησκεία συγκρητιστική  ὅπως καί οἱ ἴδιοι ἰσχυρίζονται, ἔχει τό ἄλλοθι νά χρησιμοποιεῖ τόν Χριστιανισμό. Μήν ξεχνᾶμε ἄλλωστε ὅτι ὡς ὄργανο τοῦ Σιωνισμοῦ ἔχει σκοπό νά διαβάλει αὐτόν. Παρουσιάζεται ὡς συγγενικός, ἄν μή τί ἄλλο, ἀκόμη ὡς ἕνας τρόπος τοῦ Χριστιανισμοῦ. Πρός τήν κατεύθυνση αὐτή χρησιμοποιεῖ χριστιανικές θέσεις, σύμβολα καί ἀντικείμενα γιά νά ἐξαπατᾶ. Οἱ Μασόνοι διατείνονται ὅτι τά μέλη τοῦ σωματείου, τούς διέπει ἡ ἀγάπη καί ἡ πίστη[1],– ὅπως στούς Χριστιανούς.

Δείχνει ἀκόμη ὅτι εἶναι οἰκουμενικός ὁ Μασονισμός, καθότι μέλη τῆς Στοᾶς μποροῦν νά γίνουν ἄνθρωποι ὅλων τῶν θρησκειῶν[2]. Τέλος, ἡ Ἁγία Γραφή κατέχει στό τελετουργικό της σημαντική θέση, ἀποτελώντας ὡστόσο μόνο ἕνα σύμβολο[3]. Ἐξάλλου  ὑπογραμμίζεται ὅτι τό τελετουργικό ἀποτελεῖ εἶδος ἐμπειρίας πνευματικῆς ἐμβάθυνσης καί προσωπικοῦ «ἐξευγενισμοῦ», μετατροπῆς τοῦ «λίθου» ἀπό τήν κατάσταση τοῦ «ἀκατέργαστου» σέ «κατεργασμένου», δηλαδή τῆς «προσωπικῆς τελειώσεως». Ἀλλά αὐτός ὁ δρόμος τῆς μασονίας εἶναι ἐντελῶς ἀντίθετος μέ αὐτόν πού ὁδηγεῖ στόν Χριστό.

Ἡ μασονική ἐμπειρία δέν ὁδηγεῖ τόν ἄνθρωπο παραπέρα ἀπό τήν ἐμπειρία τοῦ ἑαυτοῦ του ἤ τῆς κοινωνίας τῶν «ἀδελφῶν». Δέν μπορεῖ νά ξεπεράσει τήν ματεριαλιστική πραγματικότητα ἐγκαταλείποντας τόν ἄνθρωπο μόνο. Ἡ τελείωση  τοῦ χριστιανοῦ ἔξω ἀπό τή συμμετοχή του στή ζωή τοῦ Θεοῦ «ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ», δέν ὁλοκληρώνεται. Ἡ ἁγιότητα ἀνήκει στόν Χριστό («εἷς ἅγιος») καί κατ’ ἐπέκταση καί σέ ὅλους ὅσους μετέχουν τῆς ζωῆς τοῦ Χριστοῦ. Ἡ ἁγιότητα εἶναι «κατά μετοχήν» καί ὄχι ἀνεξάρτητη ἀπό τή χριστιανική πίστη καί τό χριστιανικό φρόνημα. Τό κτιστό πού εἶναι ὁ ἄνθρωπος γιά νά τελειωθεῖ καί νά γίνει τό λαμπρό δημιούργημα χρειάζεται  νά μετέχει στήν ἐνέργεια τοῦ ζωοδότη Θεοῦ καί δημιουργοῦ  του. Βέβαια, ὡς δημιούργημα, ὁ ἄνθρωπος δέν μπορεῖ νά ὑπάρχει οὔτε σ’ αὐτή τήν ζωή χωρίς τήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ, πολύ δέ περισσότερο νά ἔχει τή δυνατότητα νά δοξαστεῖ ἀπό μόνη της ἡ ἀνθρώπινη φύση[4].

Στή χριστιανική πίστη σύμφωνα μέ τούς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας δέν μπορεῖ νά ὑπάρξει ἀδελφικός σύνδεσμος χωρίς τό «Πνεῦμα τῆς υἱοθεσίας», οὔτε ἠθική χωρίς δόγματα. Ἐξάλλου ἡ «κοσμοθεωρία τῶν δέκα ἐντολῶν», χωρίς τή σύνδεση μέ τήν διδασκαλία τῆς Παλαιᾶς καί τῆς Καινῆς Διαθήκης δέν ὑφίσταται καί ἰδιαίτερα χωρίς ἀναφορά στό πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἡ «πνευματική ζωή» τοῦ χριστιανοῦ δέν ἀποβλέπει στό ἀποτέλεσμα τῶν ἀνθρωπίνων προσπαθειῶν, ἀλλά στήν ζωή ἐν «πνεύματι ἁγίω», ὡς δῶρο τοῦ Θεοῦ. Μέ τό χριστιανικό βάπτισμα ὁ πιστός ἐντάσσεται στό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ,  τήν Ἐκκλησία Του. Αὐτό δέν μπορεῖ νά συμβεῖ καί νά γίνει ἀποδεκτό κατά τή μασονική μύηση  ἡ ὁποία πιστεύει πώς ἡ μύηση αὐτή  ὁδηγεῖ τό μυούμενο πέρα ἀπό τό χῶρο τοῦ «βέβηλου» καί τόν καθιστά πνευματικό ἀδελφό μέ τόν πιστό τοῦ Ἰσλάμ ἤ ὅποιας ἄλλης θρησκείας.

Ἡ χριστιανική Ἐκκλησία κηρύττει πώς οἱ πιστοί γίνονται παιδιά τοῦ Θεοῦ μόνο ὅταν λάβουν τό πνεῦμα τῆς υἱοθεσίας[5], τό ὁποῖο τούς ἐντάσσει στό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ μέσω τοῦ ἁγίου βαπτίσματος[6]. Ὁ Θεός γίνεται  πατέρας καί ὁ Λόγος Υἱός πού μέ τήν ἐνανθρώπησή του[7] πρόσφερε τήν υἱοθεσία στούς ἀνθρώπους[8]. Οὐσιαστικά  τούς μετατρέπει σέ μέλη  της, δηλαδή μέλη τοῦ ζῶντος σώματος τοῦ Χριστοῦ πού ἀποτελοῦν  πλέον μία κοινωνία ἱστορική καί ὁρατή[9]. Τότε καί μόνο γίνονται «κατ’ ἐπαγγελίαν κληρονόμοι»[10]. Τό Ἅγιο Πνεῦμα, ποῦ ὀνομάζεται καί «Πνεῦμα Χριστοῦ», «συμμαρτυρεῖ τῷ πνεύματι ἠμῶν ὅτι ἐσμέν τέκνα Θεοῦ. Εἰ δέ τέκνα, καί κληρονόμοι, κληρονόμοι μέν Θεοῦ, συγκληρονόμοι δέ Χριστοῦ»[11]. Ὁ ἄνθρωπος ὡς βαπτισμένο μέλος τῆς Ἐκκλησίας ἀποτελεῖ ταυτόχρονα μέλος αὐτοῦ τοῦ σώματος καί δύναται νά διασφαλίζει τήν ἀκεραιότητα τῆς ὑπόστασής του πλήρως λαμβάνοντας τή χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος[12]. Καθίσταται σαφές ὅτι δέν εἶναι δυνατόν νά συγκριθεῖ ἡ μασονική μύηση μέ τό χριστιανικό βάπτισμα, γιατί αὐτό ἀποτελεῖ βλασφημία ἐναντίον τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἡ μασονία ὅπως εἴπαμε  δέν συνδέει τίς ἠθικές ἀξίες, τίς ὁποῖες κηρύττει μέ μία συγκεκριμένη πίστη σέ Θεό. Ἡ εἰκόνα περί Θεοῦ, τοῦ ΜΑΤΣ,  προσδιορίζεται ἀπό τόν κάθε μασόνο ἐντελῶς ὑποκειμενικά, ἀνάλογα μέ τίς ὅποιες προσω-πικές καί θρησκευτικές του πεποιθήσεις. Ἡ κατανόηση τοῦ ἀνθρώπου γιά τή ζωή, ὅπως καθώς ἐπίσης ἡ ἀντίληψη   περί τοῦ Θεοῦ, ξεπερνοῦν τά ὅρια μίας συγκεκριμένης πίστης. Κατ’ αὐτόν τόν τρόπο ὅμως  ἡ χριστιανική πίστη σχετικοποιεῖται καί ἐξισώ-νεται σέ σχέση μέ τήν πίστη τοῦ Ἰσλάμ, μέ τό βουδισμό κ. ο. κ. Ὅποιος ζεῖ «ὀρθά», λογίζεται καί «ὀρθά» ἀπέναντι στό Θεό, ὅπως ὑποστηρίζουν καί πιστεύουν οἱ μασόνοι.

Συνεχίζοντας μέ τά τῆς πίστεως, οἱ μασόνοι ὑποστηρίζουν πώς ἡ θέση αὐτή δέν ταυτίζεται μέ τήν διδασκαλία τῆς Ἁγίας Γραφῆς καί μέ τήν πίστη στόν Τριαδικό Θεό. Ἐδῶ ἡ χριστιανική Βίβλος δέν εἶναι πλέον ἡ μοναδική Θεία ἀποκάλυψη. Ἐναλλάσσεται μέ τό Κοράνι, τίς Βέδες κ. ο. κ. Εἶναι «ἕνα» ἀπό τά πολλά «ἱερά βιβλία»! Ἡ χριστιανική πίστη δέν εἶναι ἡ μόνη καί βεβαία ὁδός σωτηρίας, ἀλλά μία ἀπό τίς πολλές «ἀτραπούς». Ὅλες οἱ θρησκεῖες ὁδηγοῦν «στόν ἴδιο σκοπό». Μ’ αὐτό τόν τρόπο τά εἴδωλα γίνονται ἀντανάκλαση τῆς «μίας θεότητας», τοῦ «Μεγάλου Ἀρχιτέκτονα τοῦ Σύμπαντος», ὁ ὁποῖος εἶναι «ἀνοικτός» πρός ὅλες τίς Θεότητες. Ἐδῶ πλέον δέν ἰσχύει ἡ φράση, πού ἀναφέρεται στόν Ἰησοῦ Χριστό: «ἐν αὐτῶ κατοικεῖ πᾶν τό πλήρωμα τῆς Θεότητος σωματικῶς». Ὁ ἀπόστολος τό ὑπογράμμισε αὐτό, μᾶς λένε, γιά νά προφυλάξει τούς πιστούς ἀπό τήν ψευδῆ σοφία. Γι’ αὐτό καί ἀναφέρει προηγουμένως: «Προσέχετε μήπως σᾶς παρασύρει κανείς μέ τή φιλοσοφία καί μέ κούφια ἀπατηλά πράγματα, κατά τήν παράδοση τῶν ἀνθρώπων, κατά τά στοιχεῖα τοῦ κόσμου καί ὄχι κατά Χριστό»[13].

Ἀπό ὅσα ἀναφέραμε γίνεται ἀντιληπτό πώς ἡ Μασονία εἶναι ἀσυμβίβαστη μέ τή Χριστιανική πίστη καί τήν ἰδιότητα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ. Ἰδιαίτερα ὑπογραμμίζουμε τόν κίνδυνο διάβρωσης τοῦ ποιμαντικοῦ ἔργου καί οἱ τυχόν διαγραφές τοῦ Εὐαγγελικοῦ μηνύματος καί τῆς ἐν Χριστῷ ἐλπίδος. Γιά νά βρεῖ λοιπόν ὁ ἄνθρωπος τό ἀληθινό νόημα τῆς ζωῆς καί νά τό πραγματώσει βρίσκει τή λύση μόνο μέσα στή χριστιανική Ἐκκλησία μέ τή βοήθεια τῆς θείας χάριτος, καί τῆς δωρεᾶς τοῦ Χριστοῦ. Αὐτό πραγματώνεται καί βρίσκει πλήρη ἐφαρμογή σύμφωνα μέ τό λόγο τοῦ Χριστοῦ «οὐδείς ἔρχεται πρός τόν πατέρα εἰ μή δί’ ἐμοῦ»[14]. Ἐνῶ σέ ὅλες τίς ἄλλες θρησκεῖες καί ἀποκρυφιστικές ὁμάδες ὁ ἄνθρωπος ἐγκαταλείπεται ἐντελῶς μόνος στήν ἀναζήτηση τῆς σωτηρίας του. Ὁ  ἄνθρωπος μέσα στήν Ἐκκλησία θυμᾶται πάντα τό ἑξῆς σημαντικό: «τοῦ μεγάλου Θεοῦ καί πλάσμα καί εἰκόνα εἶναι ὁ ἄνθρωπος, ἀπό τόν Θεό ἔρχεται καί στόν Θεό πηγαίνει»[15].

Στή σκέψη  ἑνός Ὀρθοδόξου παρατηρητῆ ὁ Μασονισμός δέν εἶναι τίποτε ἄλλο παρά μία ἀντίχριστη παναίρεση, πού δέν ἔχει καμία σχέση μέ τόν Χριστό καί τήν λατρεία τῆς Ἐκκλησίας Του. Οἱ Μασόνοι ὅμως προβάλλουν ὡς θεό τους τόν «Μέγα Ἀρχιτέκτονα τοῦ Σύμπαντος», στήν πραγματικότητα λατρεύουν ἕνα ἄλλο θεό, πού εἶναι ὁ Ἑωσφόρος[16], καί πού εὐθύνεται γιά ὅλα ὅσα ἐνέπνευσε στήν ὀργάνωση τῆς μασονίας  τά ἀντίχριστα συστήματα. Ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μέ τίς ἀποφάσεις πού πῆρε καταδίκασε  τή μασονία  ὡς ἕνα σύστημα ἀντιχριστιανικό καί πεπλανημένο, ἐνῶ  συγχρόνως χαρακτήρισε τήν ἰδιότητα τοῦ χριστιανοῦ καί τοῦ μασόνου λίαν ἐπικίνδυνη καί  ἀσυμβίβαστη[17]. Βέβαια ὑπάρχουν καί περιπτώσεις στίς ἡμέρες μας πού μερικοί συνδυάζουν τήν ἰδιότητά τους αὐτή τήν τοῦ μασόνου καί τοῦ χριστιανοῦ κι αὐτό ἀποτελεῖ μεγάλη κοροϊδία, διότι ἡ Μασονία εἶναι ἀποδεδειγμένως μυστηριακή θρησκεία μέ εἰδωλολατρικές συνήθειες καί τελείως ξένη καί ἀντίθετη πρός τήν ἐξ ἀποκαλύψεως σωτηριώδη ἀλήθεια τῆς Ἁγίας Ἐκκλησίας μας.

*****

[1] VERNON M., Dictionary of Beliefs and Religions, Edinburgh 2009, «Masonry», σ. 218.
[2] Ὄπ. π., σ. 218.
[3] T. MARRS., Τά ἀπόκρυφα μυστικά τῆς Μασωνίας, ὄπ. π., σ. 11.
[4] ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ φιλοσόφου, Διάλογος πρός Τρύφωνα, PG 6, 489B.
[5] Ιωάννου Χρυσοστόμου, Εἰς Ἰωάννην Ι’, PG 59, 75, «Ὅσοι δε ἔλαβον αὐτόν ἔδωκεν αὐτοῖς ἐξουσίαν τέκνα Θεοῦ γενέσθαι». Πάντες τῆς αὐτῆς ἀξίωνται τιμῆς, τι ταύτης ἄν γένοιτο τῆς φιλανθρωπίας ἴσον;[5],
[6] Γα. 3, 26.
[7] ΙΩ. ΡΩΜΑΝΙΔΗ, Δογματική καί Συμβολική Θεολογία τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας, τόμ. Α´, ἔκδ. Πουρναρά, Θεσσαλονίκη 20045, σ. 291.
[8] Γρ. Παλαμά, Περί τῆς κατά σάρκα… Οἰκονομίας, PG 151, 217C, «… Πολλαπλῆς γάρ οὔσης κατά τε σῶμα καί ψυχήν τῆς ἡμετέρας ἐν Χριστῷ υἱοθεσίας καί ἀνακαινίσεως, ἀρχήν τε καί τελειότητα ἐχούσης καί τά τούτων μεταξύ, τήν μεν ἀρχήν ἐντίθησιν ἡμῖν ἡ τοῦ βαπτίσματος χάρις, πάντων τε τῶν ἁμαρτημάτων καί τῆς ἐκ τῆς ἀρᾶς εὐθύνης τήν ἄφεσιν παρέχουσα καί λουτρόν παλιγγενεσίας λέγεται˙ τήν δε τελειότητα παρέξει ἡ ἐλπιζομένη τοῖς πιστοῖς τῆς ζωῆς ἐξανάστασις καί ἡ κατά τόν αἰῶνα τόν μέλλοντα ἐπαγγελία… Λέγων γάρ οὐκ ἐκ σαρκός ἡμᾶς γεννηθῆναι, ἀλλ’ ἐκ τοῦ Θεοῦ, τήν διά τοῦ θείου βαπτίσματος ἀναγέννησιν καί υἱοθεσίαν δηλοῖ, δι’ ἥν καί ἐν τῇ ἐπιστολῇ φησιν, ὄτι «νῦν τέκνα Θεοῦ ἐσμεν». Εἰπών δε ὅτι ἔδωκεν ἡμῖν ἐξουσίαν τέκνα Θεοῦ γενέσθαι, ὡς μήπω οὖσι, τό τέλειον τῆς υἱοθεσίας ὑπέδειξε. Καθάπερ γάρ τό ἀρτιγενές βρέφος δύναμιν μεν ἔχει παρά τῆς φύσεως σοφόν γενέσθαι καί σοφόν ἐστι δυνάμει, τῆς δ’ ἡλικίας προϊούσης, εἴπερ καί τά συντείνοντα πρός τήν επιστήμην μετέλθοι, οὕτως ἔσται καί ἐνεργείᾳ σοφόν, τόν αὐτόν τρόπον καί ὁ ἀναγεννηθείς διά τοῦ θείου βαπτίσματος, δύναμιν μεν ἔλαβε σύμμορφος γενέσθαι τῷ σώματι τῆς δόξης τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ εἰ γοῦν καί ἐν καινότητι ζωῆς περιπατήσει, κατά Χριστόν καί τό τούτου εὐαγγέλιον ζῶν, ἐν τῇ ἀναστάσει τῆς δυνάμεως ταύτης προκοψάσης εἰς ἐντελέχειαν, οὐκέτι πίστει καί ἐλπίδι, ἀλλ’ ἀληθείᾳ καί πράγματι, δεδοξασμένον καί ἀκήρατον ἔξει τό σῶμα, ὁποῖον καί ὁ Κύριος ἔσχε μετά τήν ἀνάστασιν, πόσῳ μᾶλλον τό πνεῦμα … ».
[9] Γ. ΦΛΩΡΟΦΣΚΥ, Τό σῶμα τοῦ ζῶντος Χριστοῦ, ἔκδ. Ἁρμός Θεσσαλονίκη 1999, σ. 45.
[10] Γρ. Παλαμά, Ὁμιλία ΚΖ´ ἐν τῷ καιρῷ τοῦ θέρους…, PG 151, 353Β-C. «Πῶς οὐκ εἶπεν ‘ἐν τῇ βασιλείᾳ Θεοῦ’, ἀλλ’ «ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ πατρός αὐτῶν»; ἵνα δείξῃ, ὅτι πρῶτον ὁ ἄνθρωπος υἱός γίνεται Θεοῦ καί ἄξιος τοῦ Πατέρα ἐπικαλεῖσθαι τόν Θεόν, καί οὔτως ἔπεται κληρονόμος εἰκότως καθίσταται τῆς βασιλείας αὐτοῦ. Πῶς δε γίνεται υἱός Θεοῦ ὁ ἄνθρωπος; Διά τῆς τῶν ἔργων ὁμοιότητος˙ διό καί ὁ Κύριος πρός τούς Ἰουδαίους λέγοντας, ὄτι τέκνα τοῦ Ἀβραάμ ἐσμεν˙ «εἰ τέκνα τοῦ Ἀβραάμ ἦτε», φησί, «τα ἔργα τοῦ Ἀβραάμ ἐποιεῖτε ἄν»… «Ὁράτε πῶς ἐκ τῶν πονηρῶν ἐπιθυμιῶν καί πράξεων υἱοποιεῖται ὁ ἄνθρωπος τῷ διαβόλῳ, καί οὕτω κληρονόμος γίνεται τοῦ αἰωνίου πυρός; Οὔτω καί διά τῶν ἀγαθῶν ἐπιθυμιῶν καί πράξεων ἐξομοιοῦται τῷ Θεῷ καί υἱοποιεῖται τούτῳ καί κληρονόμος γίνεται τῆς βασιλείας αὐτοῦ … ».
[11] Ρω. 8, 17.
[12] Ν. ΜΑΤΣΟΥΚΑ, Δογματική καί Συμβολική Θεολογία Β, Ἔκθεση τῆς ὀρθόδοξης πίστης σέ ἀντιπαράθεση μέ τή δυτική χριστιανοσύνη, ἔκδ. Πουρναρά, θεσσαλονίκη, 2003, σ. 501.
[13] Κλ. 2, 8
[14] Ἰω. 14, 6.
[15] Γρ. Θεολόγου, Ἔπη εἰς ἑαυτόν. Ποίημα ΜΕ´, Θρῆνος περί τῶν τῆς αὐτοῦ ψυχῆς παθῶν, ΕΠΕ 10, 332, ΒΕΠΕΣ 62, 163, PG 37, 1354.
[16] Ὄπ. π., σ. 87.
[17] Ἡ διορθόδοξη ἐπιτροπή πού συνῆλθε ἀπό 8 ἕως 23 Ἰουνίου 1930 στό Ἅγιον Ὅρος χαρακτήρισε τή Μασονία ὡς σύστημα ἀντιχριστιανικό καί πεπλα-νημένο. Ἐπίσης ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στίς 12 Ὀκτωβρίου 1933 ὑπογραμμίζει ὅτι ὁ Τεκτονισμός ὑπενθυμίζει τίς παλιές ἐθνικές μυστηριακές θρησκεῖες καί λατρεῖες, ἀπό τίς ὁποῖες κατάγεται καί τῶν ὁποίων ἀποτελεῖ συνέχεια καί ἀναβίωση. Ἐπιπλέον ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος τόν Νοέμβριο τοῦ 1972 ἐπαναλαμβάνει ὅτι ἡ Μασονία εἶναι ἀποδεδειγμένως μυστηριακή θρησκεία, προέκταση τῶν παλαιῶν εἰδωλολατρικῶν θρησκειῶν καί τελείως ξένη καί ἀντίθετη πρός τήν ἐξ ἀποκαλύψεως σωτηριώδη ἀλήθεια τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας καί δηλώνει κατηγορηματικά ὅτι ἡ ἰδιότητα τοῦ Μασόνου, ὑπό ὁποιαδήποτε μορφή, εἶναι ἀσυμβίβαστη πρός τήν ἰδιότητα τοῦ Χριστιανοῦ, πού εἶναι μέλος τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ. Τέλος ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος τόν Ὀκτώβριο τοῦ 1966 θεωρεῖ τή Μασονία παγανιστική θρησκεία ἀσυμβίβαστη μέ τόν Χριστιανισμό χαρακτη-ρίζοντας τή ὡς ἀντίχριστο σύστημα.

Γίνετε συνοδοιπόροι μας στην γνώση και την ενημέρωση. Στείλτε στο info@poimin.gr άρθρα, φωτογραφίες, βίντεο ή κάτι που πιστεύετε ότι αξίζει να μοιραστείτε τόσο με εμάς όσο και με τους αναγνώστες μας.

Πρόσφατα Άρθρα

Αγία Αικατερίνη: Η πάνσοφος Μεγαλομάρτυς του Χριστού

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού Οι γυναίκες μάρτυρες της Εκκλησίας μας είναι εξίσου ηρωίδες με τους άνδρες μάρτυρες, οι οποίες συναποτελούν την πιο εκλεκτή...

Ένα κερί ευγνωμοσύνης στη μνήμη του μακαριστού Μητροπολίτου Λαγκαδά

Ένα κερί ευγνωμοσύνης ανάβουμε στη μνήμη του προσφάτως κοιμηθέντος (15-11-2020) μακαριστού Μητροπολίτου Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης Ιωάννου για την συμβολή του στην ανεύρεση των...

Ὁ Θεὸς ζητάει καὶ ἀπό ἐμᾶς σήμερα μετάνοια εἰλικρινῆ, συνειδητή, θερμὴ

Ο  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ  ΑΙΤΩΛΙΑΣ  ΚΑΙ  ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ  ΚΟΣΜΑΣ  Πρὸς τὸ Χριστεπώνυμον πλήρωμα τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἀγαπητοὶ πατέρες καὶ ἀδελφοί, Θὰ ἤθελα πολὺ αὐτὲς τὶς ἡμέρες, τὶς...

52η επέτειος Χειροτονίας του Μητροπολίτου Καρυστίας Σεραφείμ

Με την πρέπουσα κατάνυξη κεκλεισμένων των θυρών του ιερού ναού της Αγίας Τριάδος στην Κύμη  ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καρυστίας και Σκύρου κ. Σεραφείμ την...

Εκκλησία της Κύπρου: «Ιερή» ηρεμία στη Σύνοδο για Ουκρανικό

Ήρεμα κύλισε για τον Αρχιεπίσκοπο η χθεσινή συνεδρία της Ιεράς Συνόδου για το Ουκρανικό, παρά την ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα που δημιουργήθηκε μετά την ενέργεια του...

Κουρά Μοναχού στην Ι. Μονή Ασωμάτων Πετράκη

Φωτογραφικά στιγμιότυπα από την Κουρά εις Μοναχόν του δοκίμου αδελφού της Ιεράς Μονής Ασωμάτων Πετράκη Χρήστου Τριγώνη λαβόντος το όνομα Μιχαήλ 21 Νοεμβρίου 2020. Την...

Τό Μεγάλο «Πείραμα»!

Τοῦ Δαμιανοῦ Τσάγκα Ἐπειδή δέν εἶναι μακριά ἡ ὥρα πού θά ξιφουλκήσουν πάλι κάποιοι κατά τῆς Θείας Εὐχαριστίας καί τῆς Θείας Μετάληψης, δέν εἶναι κακό...

Ποιος νηστεύει; Αυτός που τρώει δύο πιάτα φασολάδα άλαδη ή αυτός που τρώει μόνο ένα αυγό;

Ποιος νηστεύει καλύτερα, πάτερ, σε περίοδο νηστείας, αυτός που τρώει δυο πιάτα ανάλαδη φασουλάδα, χαλβά κ.λπ., ή αυτός που τρώει ένα αυγό σφικτό; Χωρίς περιστροφές...

Εκδημία Μητροπολίτου του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας

Το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής με βαθειά συγκίνηση αναγγέλλει την προς Κύριον εκδημίαν του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Γέροντος Καισαρείας (πρώην Αξώμης) κυρού Πέτρου.  Ο αείμνηστος...

Εορτή της Ενορίας της Αγίας Αικατερίνας στο Άμστερνταμ

Την Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2020, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βελγίου και Έξαρχος Κάτω Χωρών και Λουξεμβούργου κ. Αθηναγόρας λειτούργησε στην ιστορική Ενορία της Αγίας Αικατερίνας...

Άγιος Κλήμης Ρώμης: Ο μεγάλος Αποστολικός Πατέρας – Εορτάζεται στις 24 Νοεμβρίου

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού Μια κατηγορία Πατέρων της Εκκλησίας μας ονομάζονται «Αποστολικοί». Πρόκειται για τους μαθητές και διαδόχους των Αγίων Αποστόλων, οι οποίοι...

Πως να περάσεις τη νύχτα σου…

Το βράδυ, με το τέλος όλων των έργων της ημέρας, ευχαρίστησε τον Θεό για όλες τις ευεργεσίες πού έλαβες κατά τη διάρκεια της ημέρας,...

Παρακλήσεις γιά τήν πανδημία στούς Ναούς τῆς Μητροπόλεως Μαντινείας

Ἱερά Παράκλησις στήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, ἐψάλη τό ἑσπέρας τῆς Κυριακῆς, 22 Νοεμβρίου 2020, με ἐντολή τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου  Μαντινείας καί Κυνουρίας κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ σέ...

Νεότερη ενημέρωση για την κατάσταση της υγείας του Μητροπολίτη Κίτρους

Από την Ιερά Μητρόπολη Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος ανακοινώνεται ότι συνεχίζει να νοσηλεύεται για 4η ημέρα στο ΓΠΝΘ ΑΧΕΠΑ ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης  κ. Γεώργιος...

Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος εξέρχεται του Νοσοκομείου – Οι θερμές του ευχαριστίες!

Ο  Αρχιεπίσκοπος Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας κ. Αναστάσιος, ύστερα από δωδεκαήμερη νοσηλεία στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Νοσοκομείου «Ευαγγελισμός», θα συνεχίσει την αναγκαία...