Την Παρασκευή 13 Μαρτίου το απόγευμα o Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, χοροστάτησε και κήρυξε το θείο λόγο στη Β’ Στάση των Χαιρετισμών της Υπεραγίας Θεοτόκου στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Αλεξανδρείας.
ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ
«Χαῖρε, στερρόν τῆς πίστεως ἔρεισμα».
Ὅπως κάθε ὁδοιπόρος στήν πορεία του ἀναζητᾶ σταθμούς ἀναπαύσεως καί ἀνεφοδιασμοῦ, ἔτσι καί ὁ καθένας ἀπό ἐμᾶς, ὁ κάθε πιστός, ὁ ὁποῖος γιά δεύτερη ἤδη ἑβδομάδα βαδίζει «τόν δρόμον τῆς νηστείας» καί τοῦ πνευματικοῦ ἀγῶνος τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, ἀναζητᾶ σταθμούς πνευματικῆς ἀναπαύσεως καί ἀνεφοδιασμοῦ. Καί ἕνας ἀπό αὐτούς τούς σταθμούς, τούς ὁποίους μερίμνησε ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία νά δημιουργήσει γιά νά στηρίξει καί νά ἐνισχύσει τά τέκνα της στήν πνευματική τους πορεία, εἶναι καί ἡ Ἀκολουθία τῶν Χαιρετισμῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τήν ὁποία ὅρισε νά ψάλλουμε κάθε Παρασκευή τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς.
Καί εἶναι ὄντως σταθμός ἀναπαύσεως, γιατί ἡ Παναγία μας, πρός τήν ὁποία ἀπευθύναμε ἀπόψε τή δεύτερη στάση τοῦ Ἀκαθίστου Ὕμνου, τή δεύτερη στάση τῶν Χαιρετισμῶν της, εἶναι ἡ μητέρα μας· καί ὅπως κάθε ἐπίσκεψη στή μητέρα μας εἶναι εὐκαιρία ἀναπαύσεως καί ἀναψυχῆς, ἔτσι καί ἡ παρουσία μας ἐδῶ, στόν ἱερό ναό της καί ἐνώπιον τῆς ἱερῆς της εἰκόνος, ἀλλά καί ἡ προσευχή μας πρός Αὐτήν, τήν εὐσπλαγχνική Μητέρα τοῦ Κυρίου μας καί ὅλων τῶν χριστιανῶν, μᾶς προσφέρει ψυχική ἀνάπαυση καί ἀναψυχή, μᾶς ξεκουράζει καί ἀνανεώνει τίς δυνάμεις μας, γιατί μποροῦμε νά ἀναθέσουμε στήν ἀγάπη της ὅλα ὅσα μᾶς βαραίνουν, ὅλα ὅσα μᾶς ἀνησυχοῦν, ὅλα ὅσα μᾶς φοβίζουν καί μᾶς κάνουν νά ἀγωνιοῦμε. Καί εἶναι, δυστυχῶς, πολλά αὐτά πού μᾶς κάνουν νά ἀγωνιοῦμε τό τελευταῖο διάστημα.
Εἶναι ὅμως καί σταθμός ἀνεφοδιασμοῦ γιά ὅλους μας ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος. Γιατί ὅλα αὐτά τά «χαῖρε» πού τῆς ψάλλουμε καί τῆς ψάλαμε καί ἀπόψε, μᾶς ὑπενθυμίζουν τίς ἀρετές καί τά χαρίσματά της, μᾶς θυμίζουν τίς ἀναρίθμητες εὐεργεσίες της πρός τό ἀνθρώπινο γένος καί μᾶς διδάσκουν τί θά πρέπει νά ἐπιδιώκουμε καί ἐμεῖς στή ζωή μας ἀλλά καί πόσο μποροῦμε νά τήν ἐμπιστευόμεθα.
Ἕνα ἀπό τά «χαῖρε» πού τῆς ἀπευθύναμε ἀπόψε εἶναι καί αὐτό τό ὁποῖο προέταξα τῆς ὁμιλίας μου. «Χαῖρε», τῆς εἴπαμε, «στερρόν τῆς πίστεως ἔρεισμα». Χαῖρε, δηλαδή, ἐσύ πού εἶσαι τό ἀκλόνητο στήριγμα τῆς πίστεως.
Πίστη εἶναι ἡ πρώτη ἀρετή μέ τήν ὁποία μᾶς συστήνεται ἡ Παναγία Παρθένος, ὅταν στήν ἀπροσδόκητη ἐπίσκεψη τοῦ ἀρχαγγέλου Γαβριήλ καί στό μήνυμά του ὅτι ὁ Θεός τήν ἐπέλεξε νά γίνει Μητέρα τοῦ Υἱοῦ του δέν ἀμφιβάλλει, ἀλλά μέ ταπείνωση ἀπαντᾶ «ἰδού ἡ δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατά τό ρῆμα σου».
Αὐτή ἡ πίστη της τήν ἀξιώνει ὄχι μόνο νά ζήσει τό μεγαλύτερο θαῦμα πού συνέβη ποτέ στή γῆ, νά φέρει δηλαδή στόν κόσμο τόν Υἱό καί Λόγο τοῦ Θεοῦ, τόν Σωτήρα καί Λυτρωτή τῶν ἀνθρώπων, ἀλλά καί νά γίνει ἡ ἴδια πηγή ἀκένωτη θαυμάτων γιά ὅσους πιστεύουν στόν Υἱό της καί ἐπικαλοῦνται τήν πρεσβεία καί τή μεσιτεία της.
Ἀναρίθμητα τά θαύματά της, ἀναρίθμητες οἱ σωστικές ἐπεμβάσεις της στή ζωή τῶν πιστῶν. Περίτρανη ἀπόδειξη αὐτῶν εἶναι καί ὁ Ἀκάθιστος Ὕμνος της, ὁ εὐχαριστήριος αὐτός αἶνος πού τῆς ἀνέπεμψαν οἱ κάτοικοι τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ὅταν διέλυσε τά πλήθη τῶν βαρβάρων πού πολιορκοῦσαν τήν Πόλη καί τούς λύτρωσε ἀπό τή φοβερή ἀνάγκη.
Καί τό θαῦμα αὐτό μαζί μέ ὅλα ἐκεῖνα τά θαύματα τῆς Παναγίας μας πού ὁ καθένας μας γνωρίζει, γίνονται ἔρεισμα, γίνονται στήριγμα καί τῆς δικῆς μας πίστεως, ὥστε νά τῆς ψάλλουμε ἀπόψε μέ μία φωνή «Χαῖρε, στερρόν τῆς πίστεως ἔρεισμα».
Δέν ἀρκεῖ ὅμως μόνο νά ὑμνοῦμε καί νά ἐγκωμιάζουμε τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο ὡς στήριγμα τῆς πίστεώς μας. Χρειάζεται νά προσπαθοῦμε καί ἀγωνιζόμεθα νά ἀποκτήσουμε καί ἐμεῖς περισσότερη πίστη. Χρειάζεται νά προσευχόμεθα καί νά παρακαλοῦμε τόν Υἱό της καί Κύριό μας νά προσθέσει καί σέ μᾶς πίστη. Γιατί τήν χρειαζόμεθα γιά τόν ἀγώνα μας τόν πνευματικό, τήν χρειαζόμεθα γιά νά ὁλοκληρώσουμε τόν δρόμο τῆς νηστείας, τήν χρειαζόμεθα ἀκόμη γιά νά ἀντιμετωπίσουμε ὅλους τούς πειρασμούς πού τό τελευταῖο διάστημα μᾶς δοκιμάζουν, ὅπως τά πλήθη αὐτά πού ἔχουν κατακλύσει τά σύνορά μας καί τή θάλασσά μας, καί ἰδιαιτέρως τήν ἐπιδημία τοῦ κορονοϊοῦ, πού ἔχει ἀνατρέψει τά δεδομένα τῆς ζωῆς μας.
Ἔχουμε ἀνάγκη τήν πίστη γιά νά σταθοῦμε ὄρθιοι καί νά μήν χάσουμε τό θάρρος μας. Ἔχουμε ἀνάγκη τήν πίστη γιά νά ἀναθέσουμε καί αὐτή τή δυσκολία διά τῆς προσευχῆς στήν Παναγία Παρθένο, καί νά τήν παρακαλοῦμε νά μᾶς προστατεύσει καί νά μᾶς σώσει.
Ἔχουμε ἀνάγκη ὅμως καί νά ὑπακούουμε καί νά ἐφαρμόζουμε μέ ἀκρίβεια τίς ἐντολές τῆς πολιτείας, καί τοῦ Ὑπουργείου καί τῶν ὑπευθύνων, πού μᾶς συστήνουν προσοχή καί σχολαστική καθαριότητα κυρίως τῶν χεριῶν μας, ἀποφυγή τῶν συναθροίσεων σέ χώρους μέ πολλά ἄτομα, ἰδιαιτέρως γιά τούς ἡλικιωμένους καί τούς ἀσθενεῖς, σεβασμό στά μέτρα προστασίας τόσο γιά τούς ἑαυτούς μας ὅσο καί γιά τούς ἀδελφούς μας, ὥστε νά ἀποφύγουμε τήν ἐξάπλωση τῆς ἐπιδημίας καί τίς συνέπειές της.
Ἔχουμε ὑποχρέωση καί εὐθύνη νά ἀκολουθήσουμε ὅλοι τίς ὁδηγίες τῶν εἰδικῶν καί νά μείνουμε περισσότερο στό σπίτι γιά νά ἀποφύγουμε τή διάδοση τοῦ ἰοῦ. Ἄς ἀξιοποιήσουμε τήν εὐκαιρία αὐτή καί πνευματικά, γιά περισσότερη προσευχή, γιά περισσότερη περισυλλογή, γιά περισσότερη μελέτη καί μετάνοια, ὥστε νά περάσει καί αὐτή ἡ δοκιμασία μέ τή χάρη καί τή βοήθεια τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, πού ποτέ δέν ἐγκαταλείπει ὅσους προστρέχουν σέ Αὐτήν.
