Η νηστεία ήταν η πρώτη εντολή του Θεού στον άνθρωπο, να μην φάει από το δέντρο που θα γνώριζε το καλό και το κακό.
Αν τηρούσε αυτή την εντολή ο άνθρωπος θα αγαλλιαόταν σαν άγγελος μαζί με τον Θεό.
Τι χρειαζόταν όμως ο Αδάμ για να τηρήσει αυτή την εντολή;
Χρειαζόταν ταπείνωση στο θέλημα του Θεού.
Ταπείνωση που σήμαινει να μην κάνω το δικό μου θέλημα αλλά το θέλημα αυτού που με έπλασε.
Ταπείνωση είναι να μην θεωρώ τον εαυτό μου μεγαλύτερο από τον δημιουργό μου. Ο όφις έβαλε στον Αδάμ σκέψεις υπερηφάνειας, τις ίδιες σκέψεις που τον εξεδίωξαν κι αυτόν από τον παράδεισο, δηλαδή ήθελε να γίνει πιό δυνατός και μεγαλύτερος από τον Θεό. Αλλά η υπερηφάνεια είναι παιδί του μίσους προς τον συνάνθρωπο, και της σκληροκαρδίας επειδή εγώ νοιώθω ή και είμαι μεγαλύτερος από τον συνάνθρωπο μου και έτσι μπορώ να τον εκμεταλλεύομαι και να τον κάνω ότι θέλω.
Όμως το παράδειγμα του Ιησού μας έδειξε ότι ακόμη κι αν αυτός ο ίδιος ο Θεός μπορούσε να κάνει ότι ήθελε στους συνανθρώπους Του, εντούτοις δεν τους φόβέρισε, δεν τους έπέβαλε την δύναμη του, ακόμη και όταν τον κτυπούσαν δεν τους θανάτωσε με τη θεία δύναμη Του, δεν τους επέπληξε και δεν τους φοβέρισε για την θανάσιμη τους αμαρτία, αλλά σιωπηλά δέχτηκε την σταυρική καταδίκη, ο Ιησούς ο πιό δίκαιος επί της γής, με ταπείνωση δέχτηκε να σταυρωθή αφού ήταν θέλημα του Πατέρα Του, και τέλος στον σταυρό συγχώρεσε τους σταυρωτές Του λέγοντας ” Πατέρα μου συγχώρεσε τους διότι δεν ξέρουν τι κάνουν!!!”.
Η νηστεία όπως ανάγεται από τον Ιησού Χριστό στους ανθρώπους με τη διδασκαλία του δέν είναι μόνο η αποχή από τις τροφές. Ο Ιησούς δίδαξε αποχή (νηστεία) απο το πονηρό βλέμμα, διότι όποιος βλέπει μιά κοπέλλα με πονηρό βλέμμα είναι σαν να έχει ήδη πράξει πορνεία. Επίσης δίδαξε αποχή (νηστεία) από την κατάκριση λέγοντας ότι βρώμικα δεν είναι αυτά που τρώμε αλλά αυτά που βγαίνουν από το στόμα.Τέλος δίδαξε τη νηστεία από όλα τα πονηρά έργα του διαβόλου δηλαδή την αισχρολογία που είναι αιτία για κόλαση, την σκληροκαρδία που όπως ο πλούσιος δεν ελεούσε τον μίζερο και κολάστηκε αιωνίος, την υπερηφάνεια του Φαρισσαίου που δεν αναδείχτηκε δίκαιος μπροστά στον Θεό επειδή τα καλά του έργα τα έκανε μόνο για επίσδειξη.
Η νηστεία είναι η πόρτα για να μπούμε ξανά στον παράδεισο, αφού με την παράβαση της διωχτήκαμε απο αυτόν. Η νηστεία είναι το παιδί που γεννάει η ταπείνωση, η ταπείνωση στο θέλημα του Θεού. Η αγάπη προς τον πλησίον αποκτάται απο την νηστεία γιατί μας κάνει να σεβόμαστε τον συνάνθρωπο μας και να μην τον βλέπουμε με πονηρό και εκμεταλλευτικό μάτι. Η νηστεία είναι η αδελφή της εγκράτειας, και έτσι δεν πέφτουμε στην παγίδα της γαστριμαργίας που στο τέλος ανοίγει την πόρτα στην πορνεία και ασυδωσία.
Αλήθεια αυτό το τρομερό όπλο κατά τον παθών, η νηστεία, που με τη μεγάλη σοφία Του ο Θεός μας διέταξε τους προτόπλαστους να τηρούν, αλήθεια τι μεγάλη αρετή, σε τι αγιότητα μπορεί να μας οδηγήσει. Εύχομαι καλό αγώνα σε όλους.
Άθως Αντρέου
Ιούλιος 2003
