Η Ιερά Μονή της Αγίας Ευφημίας είναι από τις αρχαιότερες μονές της Κέρκυρας. Η μονή ήδη υφίστατο κατά τον 15ο αι, οπότε και έχουμε την πρώτη γραπτή μαρτυρία για την ύπαρξή της, ένα νοταρικό έγγραφο με το οποίο ο Αντώνιος Μοσούλης κληροδότησε στο μοναστήρι κάποια κτήματα. Η διασωθείσα παράδοση αναφέρει ότι στο σημείο όπου σήμερα είναι κτισμένο το καθολικό της μονής υπήρχε πολύ παλαιότερος ναός αφιερωμένος επίσης στην Αγ. Ευφημία. Στα ερείπια αυτού του παλαιοτάτου ναού βρέθηκα η εικόνα της Αγίας.

Όπως ήταν τότε η γενικότερη πρακτική, εξαιτίας της ενετικής κατοχής η οποία δεν αναγνώριζε ξεχωριστή ορθόδοξη εκκλησιαστική κοινότητα, και αυτό δημιουργούσε εκτός από πνευματικά και μία σειρά άλλων μεγάλων νομικών προβλημάτων, το μοναστήρι ως προς τη νομική του υπόσταση ήταν ιδιόκτητο. Ανήκε δηλαδή κατά κυριότητα σε μία σειρά από φυσικά πρόσωπα, τα οποία το κληροδοτούσαν στους διαδόχους τους. Ο αναφερόμενος Αντώνιος Μοσούλης υπήρξε ένας από τους πρώτους κτήτορες του μοναστηριού, ενώ μέλη της οικογένειας Μοσούλη υπήρξαν διαδοχικά κτήτορες μέχρι τα τέλη του 16ου αι. Ο τελευταίος κτήτορας από την πλευρά της οικογένειας αυτής υπήρξε ο ιερομόναχος Σάββας Μοσούλης, ο οποίος, λόγω της ιδιότητάς του, δεν είχε φυσικούς διαδόχους. Την εποχή όμως που πέθανε, τέλη του 16ου αι, υπήρχε ήδη στο μοναστήρι αδελφότητα μοναχών και ηγουμένης.

Η μέχρι και σήμερα διασωθείσα προφορική παράδοση αναφέρει πως η μονή κτίστηκε κατά το 14ο αι. από δύο εγγάμους ιερείς, μετά το θάνατο των οποίων οι πρεσβυτέρες χήρες τους ενδύθηκαν το μοναχικό σχήμα και έζησαν βίο μοναχικό στη μονή. Μάλιστα, αυτές είχαν συγγένεια κατά σάρκα, ήταν πεθερά και νύφη. Αναφέρεται επίσης πως σε αυτές οφείλεται η ανεύρεση της εικόνας της Αγίας Ευφημίας: κάποια νύχτα η πεθερά είδε στον ύπνο της μία κοπέλα με λευκό μαντήλι στο κεφάλι (έτσι εικονίζεται στην παλαιά αγιογραφία της μονής η Αγ. Ευφημία), η οποία της υπέδειξε την περιοχή όπου βρισκόταν θαμένη η εικόνα της. Η πεθερά διηγήθηκε το όνειρό της στη νύφη της, και μαζί βρήκαν τον τόπο όπου υποδείχτηκε στο όνειρο. Εκεί, και μέσα στα ερείπια ενός παλαιού ναού, βρήκαν την εικόνα της Αγίας, αγιογραφημένη πάνω σε τοίχο, η οποία μέχρι και σήμερα βρίσκεται σε αυτή την ίδια ακριβώς θέση που τη βρήκαν, εντός του σημερινού ναού, στο βόρειο τμήμα του τέμπλου.

Το μοναστήρι, αν και αρχικά και για πολλά χρόνια ιδιόκτητο, ανέκαθεν, από την εγκαταβίωση των πρώτων μοναχών μέχρι και σήμερα, λειτουργούσε ως κοινόβιο. Αυτό, που αρχικά λειτουργούσε ως μία παραδεδομένη πρακτική που κληροδοτούσε η μία γενιά στην άλλη, έλαβε τη μορφή γραπτού τυπικού σε διαθήκη ηγουμένης το 1619, η οποία όρισε οι μοναχές να “ζώσι κοινοβιακώς, και όσαι δεν ήθελον να κοινοβιάσουν να εξοστρακίζωνται του μοναστηρίου”.

Η μονή διέθετε μία καλή ακίνητη περιουσία στα προάστεια της πόλης και σε χωριά η οποία όμως με την τουρκική επιδρομή του 1716 επλήγη και συρρικνώθηκε. Πολλές καταστροφές υπέστη κατά καιρούς η Μονή από διάφορες επιδρομές, με μεγαλύτερη αυτή της περιόδου της Γαλλικής κατοχής των Επτανήσων τη διετία 1797-1799, με αποτέλεσμα πολλά κειμήλια και έγγραφα σημαντικά για την ιστορία του μοναστηριού να έχουν καταστραφεί. Οι συχνές επιδρομές είχαν επίσης ως συνέπεια η λεηλατημένη περιουσία της μονής να μην επαρκεί για τη συντήρηση των μοναχών. Κατά τη διάρκεια του 19ου αι, το Επαρχιακό Συμβούλιο είχε αποφασίσει την τακτική επιδότητση των εγκαταβιούντων στην Αγ. Ευφημία μοναζουσών, και μετά την Ένωση το 1864 ο Δήμος Κερκυραίων, με προσωπική πρωτοβουλία του τότε δημάρχου Γ. Θεοτόκη, ψήφισε ετήσια χορηγία για το μοναστήρι, η οποία όμως, παρόλη την ανέχεια της μονής η οποία διήρκησε και μέχρι τα μέσα του 20ου αι, πολύ σύντομα έπαψε να δίνεται.

Παρόλες τις δυσκολίες η μονή διατηρούσε πάντοτε μία δραστήρια πνευματικά αδελφότητα μοναζουσών. Σε παλαιότερες εποχές η αδελφότητα αυτή έφτανε να αριθμεί αρκετά μέλη, στα μέσα του 19 αι. είναι καταγεγραμμένες 16 μοναχές. Σήμερα έχουν μείνει δύο. Η Μονή Αγ. Ευφημίας είχε μετόχι της το πολύ γνωστό εκκλησάκι της Παναγίας των Βλαχερνών, που βρίσκεται σε ένα νησάκι στον κόλπο του Κανονιού, και ενώνεται με τη στεριά με μία πολύ στενή λωρίδα γης, και σήμερα αποτελεί ίσως το πιο διάσημο και φωτογραφημένο αξιοθέατο της Κέρκυρας. Το μετόχι αυτό η μονή το έδωσε στην Ιερά Μητρόπολη Κερκύρας, και η εκεί εγκαταβιούσα μοναχή εισήλθε και εγκαταβίωσε στην αδελφότητα της Αγ. Ευφημίας.

Η μονή είναι κτισμένη σε ένα από τα ομορφότερα σημεία της πόλεως της Κέρκυρας, στην περιοχή του Ανεμόμυλου, στο τέλος του κόλπου της Γαρίτσας, μέσα σε ένα δασώδη λόφο και πολύ κοντά στη θάλασσα. Η ομορφιά του τοπίου αυτού αποτέλεσε πόλο έλξης: στα σύνορα του μοναστηριού και προς την παραλία κτίστηκε το 1828-1832 η θερινή έπαυλη του Άγγλου Αρμοστή. Αυτή, γνωστή πλέον ως Mon Repo, με την ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα το 1864 παραχωρήθηκε για χρήση στον τότε βασιλιά Γεώργιο Α΄, και  από τότε και μέχρι το 1967 χρησιμοποιήθηκε από την πρώην βασιλική οικογένεια ως θερινή κατοικία. Αυτό όμως δημιούργησε και μία νέα περιπέτεια. Ο βασιλιάς Γεώργιος θέλησε να διευρύνει το κτήμα της κατοικίας του ενοικίασε μεγάλο τμήμα του μοναστηριού, περιορίζοντας κατά πολύ το μοναστήρι, το οποίο μετέτρεψε σε κήπο. Με την αλλαγή του πολιτεύματος, η παλαιά βασιλική περιουσία περιήλθε στο ελληνικό δημόσιο, το οποίο την έδωσε στους κατά τόπους δήμους, το ενοικιασθέν κτήμα λοιπόν της μονής δόθηκε στο δήμο και μέχρι σήμερα αποτελεί κοινόχρηστο δημοτικό χώρο.

Το καθολικό της μονής είναι ένας απλός και μικρός ναός ρυθμού βασιλικής. Έχει τέμπλο μαρμάρινο, στο οποίο σώζεται στο βόρειο τμήμα του η παλαιά τοιχογραφία της Αγ. Ευφημίας, ενώ στο νότιο μιά παλαιά τοιχογραφία του Αγ. Παντελεήμονος. Στο ιερό βήμα του καθολικού φυλάσσεται τεμάχιο του Ιερού Λειψάνου της Αγ. Ευφημίας, το οποίο προσφέρεται για προσκύνηση και ευλογία των πιστών δύο φορές το χρόνο, 11 Ιουλίου και 16 Σεπτεμβρίου, ημέρες εορτής της Μονής.

Ανέκαθεν η αδελφότητα της μονής είχε ως εργόχειρο αυτό που η παράδοση αναφέρει ως ασχολία της Αγίας (λέγεται ότι η Αγία Ευφημία, νέα κοπέλα, ήταν ραφτοπούλα), τον αργαλειό. Επίσης οι αδελφές απασχολούνταν στη μελισσοκομία, την κτηνοτροφία και την καλλιέργεια των λιγοστών ελαιώνων της μονής. Η κτηνοτροφία και η ελαιοκομία αποτελούν και σήμερα την κύρια απασχόληση της μικρής αδελφότητας, ενώ ο αργαλειός έχει απομείνει και διατηρείται πλέον ως ένα κειμήλιο της μονής.

Γίνετε συνοδοιπόροι μας στην γνώση και την ενημέρωση. Στείλτε στο info@poimin.gr άρθρα, φωτογραφίες, βίντεο ή κάτι που πιστεύετε ότι αξίζει να μοιραστείτε τόσο με εμάς όσο και με τους αναγνώστες μας.

Πρόσφατα Άρθρα

Η εορτή της αναμνήσεως του θαύματος της Αγίας Ευφημίας στο Σύδνεϋ

Με λαμπρότητα εορτάστηκε στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας η ανάμνηση του θαύματος της Αγίας Ευφημίας της Μεγαλομάρτυρος. Επίκεντρο των λατρευτικών εκδηλώσεων ήταν ο φερώνυμος Ιερός...

O ΙΣΚΕ καταδικάζει απερίφραστα την μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί

Ο Ιερός Σύνδεσμος Κληρικών Ελλάδος καταδικάζει απερίφραστα την ανακοίνωση της μετατροπής της Αγίας Σοφίας Κωνσταντινουπόλεως σε τζαμί. Η πράξη αποτελεί βαρβαρότητα και δεν βοηθά...

Ἡ Ἁγία Σοφία δέν «διαγράφεται», οὔτε «παραγράφεται»!

Ἡ Ἱερά Ἐπαρχιακή Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης, μέ ἀφορμή τήν πρόσφατη ἀπόφαση γιά τή μετατροπή τῆς Ἁγίας Σοφίας στήν Κωνσταντινούπολη σέ τζαμί, ἐκφράζει τή...

Ο Εσπερινός του Οσίου Παϊσίου στην Μητρόπολη Ελευθερουπόλεως

Με εκκλησιαστική τάξη τελέσθηκε και φέτος, Σαββάτο 11 Ιουλίου 2020 ο πανηγυρικός Εσπερινός της εορτής του Οσίου Παϊσίου στο πανηγυρίζον εξωκκλήσιο επ’ ονώματι του...

Αρχιερατικό συλλείτουργο επί τη Ιερά Μνήμη της Αγίας Ευφημίας στην Χαλκίδα

To Σάββατο 11 Ιουλίου 2020, στον Ι. Ναό Αγ. Νικολάου Χαλκίδος εορτάστηκε η μνήμη της Αγίας ενδόξου Μεγαλομάρτυρος και Πανευφήμου Ευφημίας με αρχιερατικό συλλείτουργο...

Τεσσαρακονθήμερο Μνημόσυνο Αγιοταφιτών Πατέρων

Τό Σάββατον, 28ην Ἰουνίου / 11ην Ἰουλίου 2020, ἐτελέσθη τό τεσσαρακονθήμερον μνημόσυνον τῶν Ἁγιοταφιτῶν Πατέρων Ἀρχιμανδρίτου Μαρτυρίου, θανόντος τήν 1ην Ἰουνίου 2020 καί τοῦ μοναχοῦ Νικολάου...

Τό λάδι τῆς θρησκείας εἶναι ἁμαρτία καί λάθος νά χρησιμοποιεῖται γιά νά ἀνάβει καί νά ἐξυπηρετεῖ ἐθνικιστικούς σκοπούς

Σχετικά μέ τήν ἀπόφαση μετατροπῆς τῆς Ἁγίας Σοφιᾶς σέ τζαμί, ὀ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Τιράνων, Δυρραχίου καί Πάσης Ἀλβανίας κ. Ἀναστάσιος, δήλωσε: «Ἡ ἀπόφαση αὐτή ἀνήκει στίς τραγικές...

Αρετή προς το θεαθήναι

Του αρχιμ. Ιακώβου Κανάκη Σε μια κοινωνία άκρως εγωκεντρική, η οποία θρέφει και ευνοεί τον υπέρμετρο εγωισμό τα αποτελέσματα είναι ορατά και σε μεγάλο βαθμό...

Η λυπηρά ανακοίνωσις της Μητροπόλεως Λέρου για την Αγία Σοφιά

Η λιτή και λυπηρά ανακοίνωσις της Ιεράς Μητροπόλεως Λέρου-Καλύμνου-Αστυπαλαίας για την Αγία Σοφιά: «Η Αγία Σοφία, το Μέγα Μοναστήρι, η Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία, ήταν,...

Όσιος Παΐσιος: Αυτή την προσευχή να λέτε κάθε μέρα και o Θεός θα είναι δίπλα σας!

Η αγάπη του Γέροντα Παΐσιου για όλο τον κόσμο είναι γνωστή .Ο Γέροντας έχει βοηθήσει πλήθος ανθρώπων και πριν και μετά την κοίμησή του....

Χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος ο Αρχιδιάκονος της Ι.Μ. Εδέσσης π. Καλλίνικος

Το Σάββατο 11 Ιουλίου 2020, μνήμη της Αγίας Μεγαλομάρτυρος και Πανευφήμου Ευφημίας και του νεωστί ανακηρυχθέντος Οσίου Σωφρονίου Σαχάρωφ, στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Αγίας...

Μητροπολίτης Σύρου για Αγία Σοφία: Καθιστούν ακόμα πιο κραταιό το φρόνημα των Ορθοδόξων και δη των Ελλήνων

Για «βέβηλες ενέργειες που στόχο έχουν την αποδόμηση των παραδόσεων του Γένους μας» κάνει λόγο ο Μητροπολίτης Σύρου Δωρόθεος, σχολιάζοντας την μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί. Σε δήλωσή του...

Με 10 λέξεις το μήνυμα του Χίου Μάρκου για την Αγιά Σοφιά

Με μια λιτή δήλωση ο Σεβ.Μητροπολίτης Χίου, Ψαρών και Οινουσσών κ.Μάρκος σχολιάζει τις τελευταίες εξελίξεις για την Αγιά Σοφιά. «Πάλι μέ χρόνους μέ καιρούς πάλι...

H Φοινικούντα εόρτασε την Πολιούχο και Προστάτιδά της Παναγία Τριχερούσα

Με κάθε λαμπρότητα και τηρουμένων των υγειονομικών μέτρων εόρτασε σήμερα, Σάββατο 11 Ιουλίου 2020, η Φοινικούντα την Πολιούχο και Προστάτιδά της Παναγία Τριχερούσα. Του Όρθρου...

Αυστραλίας για Αγία Σοφία: «Κανείς δεν μπορεί να διαγράψει την ιστορική πραγματικότητα»

Με βαθύτατη θλίψη και πόνο ψυχής ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας κ.κ. Μακάριος, οι Θεοφιλέστατοι Επίσκοποι της Αυστραλίας, όλος ο κλήρος, οι μοναστικές αδελφότητες και...