Ἔλυσε κάβους, ἔκανε τὸν σταυρό του κι ἔπιασε τὰ κουπιά. Κάθε φο­ρὰ ποὺ αὐτὴ ἡ βάρκα ἀνοιγόταν γιὰ τὸ νησὶ «τῶν ζωντανῶν νεκρῶν», ἤξεραν ὅλοι καλὰ ὅτι μεταφέρει ἕνα μελλοθάνατο, μιὰ ψυχὴ γιὰ τὸν ἄλλον κόσμο.

Αὐτὴ ὅμως τὴ φορά, ὅχι! Δέν μεταφέρει τὸν θάνατο! Μεταφέρει τὴν ἐλπίδα, τὴν ἀγάπη. Μεταφέρει αὐτὸν ποὺ μὲ τὴ Χάρι τοῦ Θεοῦ θὰ ἔφερνε στὸ νησὶ τῶν ἀπελπισμένων αὐτὸ ποὺ γιὰ χρόνια ἔλειπε: τὴν ἀγάπη, τὴν πίστη καὶ τὴν ἐλπίδα γιὰ ἀληθινὴ ζωή.

Μοναδικὸς ἐπιβάτης τοῦ μπαρμπα-Νικόλα, τοῦ βαρκάρη, ὁ παπα-Χρύσανθος. Ἕνας Γεραπετρίτης ἱερομόναχος τῆς Μονῆς Τοπλοῦ, ἀποφασισμένος νὰ ἀναστήσει τὸ νησὶ τῶν ἐγκαταλελειμμένων, τῶν λεπρῶν, ἀποφασισμένος νὰ θυσιαστεῖ γιὰ τοὺς ἀσθενεῖς ἀδελφοὺς τοῦ Χριστοῦ μας. Προχωρᾶ μὲ ἀγάπη, πίστη καὶ τόλμη. Δὲν φοβᾶται γιατὶ ἀγαπᾶ ἀληθινά, ἀγαπᾶ τοὺς πονεμένους χανσενικούς, στὰ πρόσωπα τῶν ὁποίων βλέπει τὸν Κύριό μας.

Ἡ βάρκα φτάνει καὶ δένει στὸ μικρὸ λιμανάκι τῆς Σπιναλόγκας. Στὸ νησάκι αὐτὸ ποὺ βρίσκεται στὴν Κρήτη, στὸν νομὸ Λασιθίου, βόρεια τῆς Ἐλούντας. Οἱ πρῶτοι ποὺ ἀντιλήφθηκαν τὴν ἄφιξη τῆς βάρκας, ἔβγαλαν τὰ κεφάλια τους ἀπὸ τὰ παραθύρια καὶ τὶς πόρτες τῶν σπιτιῶν τους γιὰ νὰ δοῦν τὸν νεοφερμένο… Πρὸς ἔκπληξή τους ὅμως βλέπουν ἕναν ἱερέα νὰ ἀποβιβάζεται καὶ νὰ εὐλογεῖ τὸν βαρκάρη ποὺ ἔπαιρνε τὸν δρόμο τῆς ἐπιστροφῆς γιὰ τὸν κόσμο τῶν ζωντανῶν…

Ὁ ἦχος τῆς καμπάνας τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος πολὺ γρήγορα μετέδωσε τὴν εἴδηση σὲ ὅλο τὸ νησὶ γιὰ τὴν ἄφιξη τοῦ νέου ἱερέως. Δυστυχῶς, ὅμως, οἱ περισσότεροι δὲν μπῆκαν στὸν κόπο οὔτε νὰ σταυροκοπηθοῦν!

Σὰν ἔφτασε ἐκεῖ ὁ παπα-Χρύσανθος, μαζὶ μὲ τὸν ρημαγμένο Ναό, βρῆκε στὶς ψυχὲς αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων γκρεμισμένη τὴν πίστη καὶ τὴν ἐλπίδα στὸν Θεό, καὶ θρονιασμένη τὴν ὀργὴ κατὰ τοῦ Θεοῦ γιὰ τὸν βασανιστικὸ θάνατο στὸν ὁποῖο τοὺς ὁδηγοῦσε ἡ ἀσθένεια.

Λένε πὼς στὴν πρώτη Λειτουργία ποὺ ἔκανε, δὲν πάτησε οὔτε ἕνας στὸν Ναό! Ἄ­κουγαν τὴν ψαλμωδία μέσα ἀπὸ τὰ κελ­λιά τους καὶ τὴ σκέπαζαν ἄλλοτε μὲ τὰ βογγητά τους κι ἄλλοτε μὲ τὶς κατάρες τους.

Ὁ παπα-Χρύσανθος ὅμως πῆγε καὶ δεύτερη φορὰ στὸ νησί! Χτύπησε καὶ πάλι τὴν καμπάνα καὶ ἑτοιμάστηκε νὰ βάλει «Εὐλογητός», ὅταν ξαφνικὰ στὴν εἴσοδο τοῦ Ναοῦ αἰσθάνθηκε τὴν παρουσία κάποιου. Κάνει νὰ γυρίσει καὶ βλέπει ἕναν ἀσθενὴ νὰ στέκεται ἐκεῖ ὀρθὸς καὶ νὰ τοῦ λέει: «Παπᾶ, θὰ κάτσω στὴ Λειτουργία σου, μὲ ἕναν ὅρο ὅμως! Στὸ τέλος θὰ μὲ κοινωνήσεις. Κι ἂν ὁ Θεός σου εἶναι τόσο παντοδύναμος, ἐσὺ μετὰ θὰ κάνεις τὴν κατάλυση καὶ δὲν θὰ φοβηθεῖς τὴ λέπρα μου». Ὁ ἱερέας τὸν κοίταξε μὲ πατρικὴ στοργὴ καὶ τοῦ ἔγνεψε συγκαταβατικά.

Ἀπὸ τὰ διπλανὰ στὸν Ναὸ κελλιὰ ἄκουσαν τὴ συζήτηση αὐτὴ τοῦ ἱερέως μὲ τὸν λεπρό. Πολὺ γρήγορα ἄρχισαν νὰ μαζεύονται κάποιοι λεπροὶ γύρω-γύρω ἀπὸ τὸν Ναὸ καὶ μάλιστα σὲ ἕνα χάλασμα, ποὺ τοὺς ἐπέτρεπε νὰ βλέπουν στὸ Ἱερὸ Βῆμα. Παραμόνευαν γιὰ ἀρκετὴ ὥρα ἐκεῖ. Καὶ πράγματι, στὸ τέλος τῆς θείας Λειτουργίας ἔγιναν μάρτυρες ἑνὸς συγκλονιστικοῦ θεάματος. Εἶδαν μὲ τὰ μάτια τους τὸν ἱερέα δακρυσμένο μπροστὰ στὴν Ἱε­ρὰ Πρόθεση νὰ καταλύει τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἶμα τοῦ Κυρίου μας, ἐνῶ προηγουμένως ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἴδια ἁγία Λαβίδα, ἀπὸ αὐτὸ τὸ ἴδιο ἅγιο Ποτήριο, εἶχε κοινωνήσει καὶ ὁ λεπρός.

Πέρασαν μῆνες ἀπὸ ἐκείνη τὴ θεία Λειτουργία καὶ οἱ χανσενικοὶ περίμεναν τὸν ἱερέα νὰ ξαναγυρίσει στὸ νησί τους. Αὐτὴ τὴ φορὰ ὅμως μὲ τὴ βεβαιότητα ὅτι θὰ ἐπέστρεφε ὡς ἀσθενὴς καὶ ὄχι ὡς ὑγιὴς παπὰς γιὰ νὰ τοὺς λειτουργήσει.

Ἐπέστρεψε κάποτε ὁ πατὴρ Χρύσανθος. Πρὸς ἔκπληξη ὅλων ἐπέστρεψε ὑγιής. Ἐπέστρεψε ὄχι γιὰ μιὰ Λειτουργία, ἀλ­λὰ γιὰ νὰ μείνει παντοτινὰ μαζί τους. Γιὰ νὰ ἀναπτερώσει τὸ ἠθικό τους, γιὰ νὰ ἀ­ναστηλώσει τὴν πίστη στὶς ψυχές τους, γιὰ νὰ τοὺς ἀγκαλιάσει μὲ τὴν ἀγάπη του.

Ἀξίζει νὰ ἀκούσουμε τὴ φωνὴ ἑνὸς χανσενικοῦ, κατοίκου τοῦ νησιοῦ, νὰ μᾶς περι­γράφει στιγμὲς ἀπὸ τὴν ἄφιξη τοῦ ἱερέως:

«Κάποια μέρα καθόμασταν μερικοὶ ἄν­τρες στὴν αὐλὴ τοῦ καφενείου μας, ποὺ ἦταν κοντὰ στὴν πύλη. Τότε πιὸ πέρα φάνηκε ἕνας ἱερέας. Καταλάβαμε ὅλοι μας ὅτι ἦρθε στὸ νησὶ γιὰ νὰ λειτουργήσει. Μόλις μᾶς εἶδε, ἦρθε κοντά μας. Μᾶς καλημέρισε μὲ ἐγκαρδιότητα. Ὅλοι μας ὄρθιοι καὶ μὲ ἐλαφριὰ ὑπόκλιση τὸν καλωσορίσαμε. Κανένας μας ὅμως δὲν ἔ­τεινε τὸ χέρι του γιὰ νὰ τὸν χαιρετήσει. Ὁ λεπρὸς δὲν πρέπει νὰ χαιρετᾶ μὲ χειραψία. Κι αὐτό, γιὰ νὰ μὴ μεταδώσει τὴν καταραμένη του ἀρρώστια. Τότε ἐκεῖνος μᾶς χαιρέτησε ὅλους μὲ χειραψία! Μᾶς εἶπε ἁπλὰ ὅτι θὰ μείνει κοντά μας γιὰ νὰ μᾶς βοηθάει στὴν ἐκπλήρωση τῶν χριστιανικῶν μας καθηκόντων. Ἡ συγκίνησή μας ἦταν μεγάλη.

Τὴν ἄλλη μέρα πήγαμε στὴν ἐκκλησία τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος. Παρακολουθή­σαμε ὅλοι μὲ κατάνυξη τὴ θεία Λειτουργία (…) Στὸ τέλος τῆς Λειτουργίας πήραμε ἀπὸ τὸ χέρι του ἀντίδωρο. Καὶ παίρνοντας τὸ ἀντίδωρο τοῦ φιλούσαμε ὅλοι τὸ χέρι! Ἦταν κάτι ποὺ τὸ ἐπιδίωξε ὁ ἴ­διος. Καθὼς ἔδινε τὸ ἀντίδωρο, πλησίαζε τὸ χέρι του στὸ στόμα μας. Ὅλων μας τὰ μάτια βούρκωσαν ἀπὸ συγκίνηση.

Ὁ ἱερομόναχος Χρύσανθος ἔμενε κον­τά μας νύκτα καὶ μέρα. Ἔμεινε κοντά μας δέκα χρόνια! (…) Μᾶς ἐπισκεπτόταν στὰ σπίτια μας. Μᾶς καθοδηγοῦσε ὅλους. Ἐν­ίσχυε μὲ τὰ λίγα χρήματα ποὺ εἶχε τοὺς φτωχούς (…).

Εὐγνωμονῶ, ὅπως καὶ ὅλοι οἱ ἄρρωστοι τῆς Σπιναλόγκας, τὸν πατέρα Χρύσανθο γιά…».

Ἡ τελευταία φράση τῆς μαρτυρίας του δὲν ὁλοκληρώθηκε, ἀφοῦ ξέσπασε σ’ ἕ­να λυγμὸ εὐγνωμοσύνης.

Τὰ ἑπόμενα δέκα χρόνια ἡ Σπιναλόγκα εἶχε τὸν ἱερέα της, τὸν στοργικὸ πατέρα τῶν πονεμένων παιδιῶν της. Οἱ λεπροὶ κάτοικοι τοῦ νησιοῦ βλέποντας τὴν ἀνεπιφύλακτη ἀγάπη τοῦ ἱερέως ἀναστήλωσαν μὲ προσωπικὴ ἐργασία τὸν Ναὸ τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος καὶ μαζὶ ἀναστηλώθηκε καὶ ἡ πίστη τους στὸν Θεὸ καὶ ἡ ἐλπίδα τους γιὰ λύτρωση.

Σὲ κάθε Λειτουργία ὁ Ναὸς γέμιζε πιστοὺς ποὺ τακτικὰ κοινωνοῦσαν τῶν Ἀ­χράντων Μυστηρίων καὶ ποὺ πάντα κρυφοκοίταζαν τὸν παπά τους τὴν ὥρα τῆς κατάλυσης γιὰ νὰ βεβαιωθοῦν πὼς τὸ θαῦμα τῆς Σπιναλόγκας καὶ τῆς οἰκουμένης ὁλόκληρης ἐπαναλαμβανόταν, χωρὶς νὰ κολλήσει τὴ λέπρα τους ποτὲ ὁ καλός τους παπάς!

Μετὰ τὸν Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ὁπότε καὶ ἀνακαλύφθηκαν τὰ ἀντιβιοτικὰ γιὰ τὴ θεραπεία τῆς λέπρας, τὸ νησὶ ἄρχισε νὰ ἀδειάζει ἀπὸ τοὺς ἀσθενεῖς του μέχρι τὸ 1957, ὁπότε ἐρημώθηκε. Ἔμεινε μοναδικός του κάτοικος γιὰ τὰ ἑπόμενα πέντε χρόνια ὁ πιστὸς ἱερέας τῆς Σπιναλόγκας, ὁ π. Χρύσανθος Κατσουλογιαννάκης, γιὰ νὰ μνημονεύει τοὺς κεκοιμημένους λεπρούς, νὰ εὔχεται ὑπὲρ τῆς σωτηρίας τῶν ψυχῶν τους καὶ νὰ μένει τὸ παρά­δειγμά του αἰώνια περίτρανη ἀπόδειξη, ὅτι ὁ Κύριός μας εἶναι ὁ Νικητὴς τῆς ἀσθένειας, τῆς φθορᾶς καὶ τοῦ θανάτου, ποὺ χαρίζει αἰώνια ζωὴ καὶ σωτηρία.

Γίνετε συνοδοιπόροι μας στην γνώση και την ενημέρωση. Στείλτε στο info@poimin.gr άρθρα, φωτογραφίες, βίντεο ή κάτι που πιστεύετε ότι αξίζει να μοιραστείτε τόσο με εμάς όσο και με τους αναγνώστες μας.

Πρόσφατα Άρθρα

Πως να περάσεις τη νύχτα σου…

Το βράδυ, με το τέλος όλων των έργων της ημέρας, ευχαρίστησε τον Θεό για όλες τις ευεργεσίες πού έλαβες κατά τη διάρκεια της ημέρας,...

Παρακλήσεις γιά τήν πανδημία στούς Ναούς τῆς Μητροπόλεως Μαντινείας

Ἱερά Παράκλησις στήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, ἐψάλη τό ἑσπέρας τῆς Κυριακῆς, 22 Νοεμβρίου 2020, με ἐντολή τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου  Μαντινείας καί Κυνουρίας κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ σέ...

Νεότερη ενημέρωση για την κατάσταση της υγείας του Μητροπολίτη Κίτρους

Από την Ιερά Μητρόπολη Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος ανακοινώνεται ότι συνεχίζει να νοσηλεύεται για 4η ημέρα στο ΓΠΝΘ ΑΧΕΠΑ ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης  κ. Γεώργιος...

Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος εξέρχεται του Νοσοκομείου – Οι θερμές του ευχαριστίες!

Ο  Αρχιεπίσκοπος Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας κ. Αναστάσιος, ύστερα από δωδεκαήμερη νοσηλεία στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Νοσοκομείου «Ευαγγελισμός», θα συνεχίσει την αναγκαία...

Ἑπτά ξηροί καρποί ἐποχῆς κορωνοϊοῦ

τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου Ὁ κορωνοϊός μᾶς ταπείνωσε ὅλους μας, ἀποδιοργάνωσε τήν κοινωνία μας, μᾶς ἔβγαλε μέσα ἀπό τήν ἀνήσυχη «εὐδαιμονία»...

Μητροπολίτης Αμβρόσιος: Ζήτω η Ψευτο-Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη

17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΝ; ΝΑΙ! ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ; ΟΧΙ! - ΛΙΤΑΝΕΙΑ ΙΕΡΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ; ΟΧΙ!  ΖΗΤΩ Η ΨΕΥΤΟ-ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ! Η Χώρα μας σταδιακά παραδίδεται στα χέρια των Απάτριδων! ...

Θείες Λειτουργίες κεκλεισμένων των θυρών στην Κόρινθο

Το Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2020, ημέρα της εορτής των Εισοδίων της Υπεραγίας Θεοτόκου ο σεπτός Ποιμενάρχης μας κ. Διονύσιος τέλεσε την Θ. Λειτουργία, κεκλεισμένων...

Μαρτύριον, θαύματα και διδάγματα εκ της Αγίας Αικατερίνης

Η Εκκλησία μας κάθε μέρα εορτάζει κι έναν μεγάλο Άγιο και μια μεγάλη Αγία. Η δε Αγία Αικατερίνη είναι ένα από τα λαμπρότερα στολίδια...

Κυριακή Θ’ Λουκά στην Ι. Μονή Ρουκουνιώτη Σύμης

Τήν Κυριακή 22α Νοεμβρίου 2020, σύμφωνα μέ τό ἀνακοινωθέν πρόγραμμά του καί μέ τά ἰσχύοντα ὑγειονομικά μέτρα, ὁ Σεβ. Μητροπολίτης μας κ. Χρυσόστομος χοροστάτησε...

Ἄχ! νὰ ἦταν οἱ νέες… γιαγιὲς μὲ τέτοιο φρόνημα! (Αληθινό περιστατικό)

-Γιαγιὰ ποῦ πᾶς ; -Στὴν Ἐκκλησία, παιδάκι μ’ , νὰ μεταλάβω. -Γιαγιά, ἀπαγορεύεται, θὰ σὲ γράψω καὶ θὰ πληρώσεις 150 Εὐρὼ πρόστιμο. -Παιδάκι μ’ καλό, ἐγώ, 88...

Ἡ ἑορτὴ τῶν Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου στὴ Σμύρνη

Ἑωρτάσθησαν, ἐν μέσῳ τῆς ὑπὸ ἔξαρσιν πανδημίας τοῦ κορωνοϊοῦ καὶ ὑπὸ τὰ ληφθέντα περιοριστικὰ μέτρα πρὸς ἀναχαίτισιν τῆς ἐξαπλώσεώς της, τηρηθέντων τῶν ἀπαιτουμένων ὑγιειονομικῶν...

Εκδημία του μακαριστού Ιερέως Μηνά Δημητροπούλου

Η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας, με βαθύτατη θλίψη, αναγγέλλει την εις Κύριον εκδημία του Ιερέως Μηνά Δημητροπούλου, ο οποίος εκοιμήθη την Παρασκευή 20 Νοεμβρίου, σε...

Ο Φιλάργυρος πατέρας – Κυριακή Θ’ Λουκά

Τοῦ Μητροπολίτου Ἐλευθερουπόλεως ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ «καὶ διελογίζετο ἐν ἑαυτῷ λέγων, τί ποιήσω, ὅτι οὐκ ἔχω ποῦ συνάξω τοὺς καρπούς μου;» (Λουκᾶ 12, 17) Τὴν φιλαργυρία καὶ τὴν πλεονεξία, ἀγαπητοὶ...

Ξεπέρασε τους 100.000 συνδρομητές το Ορθόδοξο διαδικτυακό κανάλι“Geron Nektarios”

Ο Καθηγούμενος και η αδελφότητα του Ιερού Ησυχαστηρίου Αγίων Αυγουστίνου Ιππώνος και Σεραφείμ του Σάρωφ Τρικόρφου Φωκίδος, αναπέμπουν ευχαριστίες στον Δοτήρα κάθε ελέους και...

Πενθεί η Μητρόπολη Σερρών: Έφυγε από την ζωή ο π. Παύλος Κοσατζής

Η ενορία του Αγίου Γεωργίου, η Νιγρίτα αλλά και ολόκληρη η Ιερά Μητρόπολις Σερρών και Νιγρίτης πενθεί διότι έφυγε από την πρόσκαιρη ζωή ο...