Το Πνεύμα το Άγιο την έχει ντύσει αμέσως μετά τον Ευαγγελισμό με την θεοϋφαντη στολή της αφθαρσίας. Είναι η μόνη που δεν θα αναστηθεί γιατί ζει Άφθορος στον ουρανό, με το σώμα Της άφθαρτο, ενωμένο με την ακηλίδωτη ψυχή.
Του Σταμάτη Μιχαλακόπουλου / Ι. Ν. Ευαγγελιστρίας Πειραιώς
Στην 2η ακολουθία της Β΄ Στάσεως των Χαιρετισμών που τελέστηκε στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, την Παρασκευή 29 Μαρτίου, ιερούργησε και μίλησε προς τους πιστούς, ο Αρχιμανδρίτης π. Δανιήλ Αεράκης, Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Νικαίας.
Η ομιλία εντάσσεται στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑ 2024».
Ο π. Δανιήλ στο κήρυγμα του παρουσίασε μερικά από τα πιο ωραία ονόματα που έχουν αποδοθεί στην Παναγία, κυρίως με το πρώτο γράμμα της αλφαβήτου, ξεκινώντας από την ονομασία Αγνή. Τονίζοντας ότι στην Αγνή Κόρη της Ναζαρέτ δεν μπορεί να βρει κανείς ούτε μία κηλίδα, έστω και την παραμικρή αμαρτία.
Συνέχισε με το όνομα Αειπάρθενος, που αποκάλυψε ο Θεός στον προφήτη Ιεζεκιήλ, επισημαίνοντας:
«Όλα τα παιδιά για να εισέλθουν στη ζωή, ανοίγει η πύλη της παρθενικής μήτρας. Το παιδί του Θεού που γίνεται άνθρωπος, περνάει στη μήτρα της Παρθένου Μαρίας, χωρίς η πύλη της ζωής να ανοίξει. Η Παναγία ήταν Παρθένος πριν από τον τόκο, γέννησε Παρθένος κατά τον τόκο και έμεινε Παρθένος μετά τον τόκο.
Γι’ αυτό και ονομάζεται Αειπάρθενος. Η παρθενία είναι χάρισμα όπως και η τεκνογονία, δεν είναι όμως δυνατόν να συνυπάρχει παρθενία και τεκνογονία. Μόνο η Αειπάρθενος Μαρία συνενώνει και τα δύο.»
Η Παναγία είναι Αμόλυντος, είναι το ανθρώπινο πρόσωπο, που κατά τρόπο μυστηριώδη, δεν μπόρεσε να την μολύνει αμαρτία και αμαρτωλό πάθος. Άλλωστε, δεν ήταν ποτέ δυνατόν ο καθαρός Θεός να ενωθεί με μία ύπαρξη που έχει έστω και μικρή αμαρτωλή βρωμιά.
Είναι Ανύμφευτος η Παναγία, συνέχισε ο π. Δανιήλ και η σύλληψη του Υιού του Θεού είναι μυστήριο. Ως Υιός του Θεού ο Χριστός είναι αμήτωρ, δεν έχει μητέρα και ως άνθρωπος, ως υιός του ανθρώπου, είναι απάτωρ, δεν έχει πατέρα. Έτσι εξηγείται το όνομα ανύμφευτος.
Ακόμη, είναι Άσπιλος και στο πρόσωπο της Παρθένου Μαρίας, δεν μπορεί να βρεθεί κηλίδα, σπίλος ή ρητίδα. Είναι Άσπορος κι ενώ κανένα λουλούδι δεν φυτρώνει αν δεν το σπείρει ο κηπουρός, ένα λουλούδι φύτρωσε χωρίς σπόρο, το άνθος της αφθαρσίας. Και η Παναγία αισθάνθηκε το σκίρτημα του βρέφους, που μπήκε μέσα Της άνευ σποράς.
«Έχει κι ένα ακόμη όνομα η Παναγία, που δεν αναφέρεται μόνο στην επίγεια, αλλά και στην ουράνια παρουσία Της. Λέγεται Άφθορος που ο χρόνος και ο θάνατος δεν την έφθειρε. Θέλησε ο Κύριος να περάσει για λίγο από το γεφύρι του θανάτου, αλλά το σώμα Της έμεινε άφθορο.
Το Πνεύμα το Άγιο την έχει ντύσει αμέσως μετά τον Ευαγγελισμό με την θεοϋφαντη στολή της αφθαρσίας. Είναι η μόνη που δεν θα αναστηθεί γιατί ζει Άφθορος στον ουρανό, με το σώμα Της άφθαρτο, ενωμένο με την ακηλίδωτη ψυχή.»
Η Παναγία είναι Άχραντος που σημαίνει δεν έχει μολυσμό και καμία αμαρτία δεν μπόρεσε να αγγίξει την ύπαρξη και τη μορφή Της. Πρεσβεύει βέβαια για όλους εμάς που είμαστε μολυσμένοι από την αμαρτία, αλλά η ίδια έμεινε πέρα για πέρα άθικτη από αυτή.
Τέλος, ολοκληρώνοντας το κήρυγμα του ο π. Δανιήλ, ανέφερε το όνομα Κεχαριτωμένη, τονίζοντας ότι πολλά ονόματα έχουν προσδώσει στην Παρθένο Μαρία η ευλάβεια και η λαϊκή θρησκευτικότητα, αλλά το ωραιότερο όνομα είναι αυτό που Της έδωσε ο Ουρανός. Με το όνομα Κεχαριτωμένη την χαιρέτησε ο άγγελος Γαβριήλ.
«Μαρία ήσουν χαριτωμένη. Αγωνίστηκες να είσαι χαριτωμένη, άσπιλος και αμόλυντος. Και με την σάρκωση μέσα σου του Υιού του Θεού, έγινες απείρως πιο Χαριτωμένη.»
