Με εκκλησιαστική μεγαλοπρέπεια και τη συμμετοχή πλήθους ευσεβών χριστιανών τελέσθηκε το εσπέρας του Σαββάτου 7 Νοεμβρίου 2026, στο Ελευθεραί Παγγαίου, ο Πανηγυρικός Εσπερινός επί τη εορτή της Συνάξεως των Παμμεγίστων Ταξιαρχών Μιχαήλ και Γαβριήλ και των λοιπών Ασωμάτων Δυνάμεων.
Στην πανηγυρική ακολουθία χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ελευθερουπόλεως κ. Χρυσόστομος, πλαισιούμενος από κληρικούς της Ιεράς Μητροπόλεως, παρουσία πλήθους πιστών από το Ελευθεραί και την ευρύτερη περιοχή, οι οποίοι προσήλθαν με ευλάβεια για να τιμήσουν τους Παμμεγίστους Ταξιάρχες και να επικαλεσθούν την προστασία και τη βοήθειά τους.
Τον θείο λόγο κήρυξε ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, ο οποίος αναφέρθηκε στην παρουσία και την προστασία των Αγίων Αγγέλων στη ζωή των ανθρώπων, επισημαίνοντας ότι η τιμή προς αυτούς δεν περιορίζεται στην ημέρα της εορτής τους, αλλά αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της καθημερινής πνευματικής ζωής των πιστών. Τόνισε ότι, σύμφωνα με τη διδασκαλία της Ορθοδόξου Εκκλησίας, κάθε χριστιανός, από τη στιγμή του Αγίου Βαπτίσματός του, έχει κοντά του τον φύλακα Άγγελό του, τον οποίο ο Θεός αποστέλλει ως προστάτη και συμπαραστάτη στην επίγεια πορεία του.
Προς τεκμηρίωση της διδασκαλίας αυτής, ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε εκτενέστερα στο περιστατικό της θαυματουργικής απελευθερώσεως του Αποστόλου Πέτρου από τη φυλακή, όπως περιγράφεται στο βιβλίο των Πράξεων των Αποστόλων. Υπενθύμισε ότι ο Απόστολος, αν και φρουρούνταν αυστηρά από δεκαέξι στρατιώτες και αντιμετώπιζε την επικείμενη εκτέλεσή του, κοιμόταν γαλήνιος, έχοντας απόλυτη εμπιστοσύνη στην πρόνοια του Θεού. Στάθηκε ιδιαίτερα στην αξιοθαύμαστη αυτή ψυχική γαλήνη του Πέτρου, αντιπαραβάλλοντάς την με την αγωνία και την ανησυχία που συχνά καταλαμβάνουν τον σύγχρονο άνθρωπο ακόμη και μπροστά σε μικρές καθημερινές δυσκολίες. Στη συνέχεια περιέγραψε τη θαυματουργική επέμβαση του Αγγέλου Κυρίου, ο οποίος ελευθέρωσε τον Απόστολο από τα δεσμά του και τον οδήγησε έξω από τη φυλακή, χωρίς να γίνει αντιληπτός από τους φρουρούς.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην επιστροφή του Αποστόλου Πέτρου στην οικία όπου ήταν συγκεντρωμένοι οι πρώτοι χριστιανοί και προσεύχονταν για τη σωτηρία του. Όταν πληροφορήθηκαν την παρουσία του, δυσκολεύθηκαν να το πιστέψουν και αναφώνησαν χαρακτηριστικά «Ὁ ἄγγελός ἐστιν αὐτοῦ» (Πράξ. 12,15). Ο Σεβασμιώτατος υπογράμμισε ότι η φράση αυτή αποτελεί χαρακτηριστική βιβλική μαρτυρία, την οποία επικαλούνται οι Πατέρες της Εκκλησίας σχετικά με την πίστη στην ύπαρξη προσωπικού φύλακα Αγγέλου.
Ακολούθως, αναφέρθηκε σε περιστατικά από τη ζωή συγχρόνων αγίων και πνευματικών ανθρώπων, μεταξύ των οποίων και ο Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης, προκειμένου να καταδείξει ότι η παρουσία των Αγίων Αγγέλων δεν αποτελεί απλώς μία θεωρητική διδασκαλία, αλλά μία ζωντανή πραγματικότητα της εκκλησιαστικής εμπειρίας. Επικαλέσθηκε μάλιστα τα λόγια του Αποστόλου Πέτρου «Οὐ γάρ σεσοφισμένοις μύθοις ἐξακολουθήσαντες» (Β΄ Πέτρ. 1,16), τονίζοντας ότι η χριστιανική πίστη δεν στηρίζεται σε επινοημένους μύθους, αλλά στην αλήθεια του Ευαγγελίου και στην αυθεντική μαρτυρία των Αγίων Αποστόλων.
Ολοκληρώνοντας το κήρυγμά του, ο Σεβασμιώτατος προέτρεψε τους πιστούς να μην παραμελούν την καθημερινή επίκληση της βοήθειας και της προστασίας των Αγίων Αγγέλων, ιδιαιτέρως δε του προσωπικού τους φύλακα Αγγέλου. Τους κάλεσε να διατηρούν ζωντανή αυτή την ευλογημένη συνήθεια, ιδιαίτερα κατά τη βραδινή τους προσευχή, απευθύνοντας προς τον φύλακα Άγγελό τους τη γνωστή ευχή «Ἅγιε Ἄγγελε, ὁ ἐφεστώς τῆς ἀθλίας μου ψυχῆς καί ταλαιπώρου μου ζωῆς…», ώστε με τη βοήθεια του Θεού να πορεύονται με πίστη, εμπιστοσύνη και πνευματική εγρήγορση.
Μετά το πέρας του Πανηγυρικού Εσπερινού ακολούθησε η λιτάνευση της παλαιάς και σεβασμίας Ιεράς Εικόνος των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, μέσα σε ατμόσφαιρα ευλάβειας και κατανύξεως, με τη συμμετοχή του ιερού κλήρου και των πιστών που προσήλθαν για να τιμήσουν τους προστάτες Αρχαγγέλους.
