Τήν Πέμπτη, 10 Σεπτεμβρίου 2026, μέ ἀφορμή τήν ἐπέτειο ἐνθρονίσεως τοῦ Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱεροθέου καί τῆς κουρᾶς του, τελέσθηκε θεία Λειτουργία καί ἐν συνεχείᾳ Σύναξη τῶν μοναχῶν καί μοναζουσῶν τῆς Μητροπόλεως, στό Ἱερό Ἡσυχαστήριο Παναγίας Γοργοεπηκόου Ναυπάκτου.
Στήν θεία Λειτουργία καί τήν Σύναξη ἔλαβαν μέρος οἱ Μοναστικές Ἀδελφότητες τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμπελακιωτίσσης μέ τόν Καθηγούμενο π. Πολύκαρπο καί τούς διαμένοντες ἀδελφούς, καθώς καί τούς ἐγγεγραμμένους Ἱερομονάχους πού διακονοῦν στήν Ἱερά Μητρόπολη, τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Τιμίου Προδρόμου Βομβοκοῦς ὑπό τήν Καθηγουμένη Εἰρήνη Μοναχή καί τοῦ Ἱεροῦ Ἡσυχαστηρίου Παναγίας Γοργοεπηκόπου, πού φιλοξένησαν τήν Σύναξη, ὑπό τήν Καθηγουμένη Χριστοφίλη Μοναχή.
Μετά τό πέρας τῆς θείας Λειτουργίας προσφέρθηκε κέρασμα στό Ἀρχονταρίκι τοῦ Ἡσυχαστηρίου καί ἐν συνεχείᾳ ἡ Καθηγουμένη τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Τιμίου Προδρόμου Βομβοκοῦς, Εἰρήνη Μοναχή, ὁμίλησε εἰσαγωγικά λέγοντας ὅτι αὐτή ἡ μοναστική Σύναξη ἀποτελεῖ εὐκαιρία ἐπιστροφῆς στήν οὐσία τῆς μοναχικῆς κλήσεως καί στήν πιστή διαφύλαξη τῆς ἱερῆς παρακαταθήκης τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί τῆς μοναχικῆς ζωῆς. Ὁ μοναχός προσφέρει ὁλόκληρη τήν ὕπαρξή του στόν Χριστό, παραιτεῖται ἀπό τό ἴδιον θέλημα καί τά δικαιώματά του καί ἀγωνίζεται γιά τήν ἐσωτερική του μεταμόρφωση. Κύρια διακονία τοῦ μοναχοῦ εἶναι ἡ προσευχή ὑπέρ ὅλου τοῦ κόσμου καί ἡ ἀποδοχή τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ «νά σωθοῦν οἱ πάντες». Μέσα ἀπό τή μετάνοια, τήν ἡσυχία καί τήν προσευχή ὁ μοναχός ὁδηγεῖται στήν ἐμπειρική θεολογία καί στήν τελείωση. Ἡ ζωντανή αὐτή πατερική παρακαταθήκη ἐκφράζεται στή ζωή καί τή διδασκαλία τῶν Ἁγίων, Σιλουανοῦ, Σωφρονίου καί Καλλινίκου καί προβάλλεται ἀπό τόν Σεβασμιώτατο Ποιμενάρχη μας ὡς «προφητική ἐνόραση, ἀποστολική ζωή, μαρτυρική βιοτή»• δηλαδή ὡς ζωντανή μαρτυρία τοῦ Εὐαγγελίου μέσα στήν Ἐκκλησία.
Κατέληξε λέγοντας: «Σεβασμιώτατε, σήμερα θέλουμε νά σᾶς εὐχαριστήσουμε ἐκ βάθους καρδίας, γιά τήν παρουσία σας, γιά τήν πατρική σας ἀγάπη, καί ἰδιαίτερα γιά τήν ἐπιμονή σας νά μᾶς θυμίζετε ὅτι ὁ Ὀρθόδοξος μοναχισμός δέν εἶναι ἕνα κεφάλαιο τοῦ παρελθόντος. Εἶναι μιά ζωντανή μαρτυρία τοῦ Εὐαγγελίου. Προσευχόμαστε ὁ Κύριος νά σᾶς χαρίζη ὑγεία, δύναμη καί φωτισμό, ὥστε νά συνεχίζετε ἐπί πολλά ἔτη τήν εὐλογημένη διακονία σας πρός δόξαν τοῦ Ἁγίου Ὀνόματός Του καί πρός οἰκοδομήν τῆς Ἐκκλησίας. Μέ βαθύ σεβασμό καί εὐγνωμοσύνη σᾶς παρακαλοῦμε νά λάβετε τόν λόγο καί νά μᾶς μεταδώσετε ἀπό τόν πνευματικό πλοῦτο τῆς ἐμπειρίας σας, ἀπό τόν φωτισμό τῆς θεολογικῆς σας σκέψεως καί ἀπό τό ζωντανό βίωμα τῆς πατερικῆς παραδόσεως, τήν ὁποία μέ τόση συνέπεια καί ἀφοσίωση διακονεῖτε».
Ὁ Σεβασμιώτατος εὐχαρίστησε τούς Ἡγουμένους, τούς Μοναχούς καί τίς Μοναχές γιά τήν σημερινή Σύναξη, καί τήν Γερόντισσα Εἰρήνη γιά τήν εἰσήγησή της καί τό ἐξαιρετικό περιεχόμενό της.
Ἔλαβε ἀφορμή ἀπό τόν λόγο της, ὅτι ὁ μοναχισμός εἶναι ἡ ἱερά παρακαταθήκη καί εἶπε ὅτι αὐτό εἶναι τό οὐσιαστικό στοιχεῖο τοῦ Ὀρθοδόξου μοναχισμοῦ, εἶναι ἡ παράδοση τῆς Ἐκκλησίας. Ἀναπτύσσοντας τό νόημα τῆς παραδόσεως εἶπε ὅτι εἶναι οἱ τρεῖς λέξεις, τίς ὁποῖες συναντοῦμε στήν Παλαιά καί Καινή Διαθήκη, στήν διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ καί τῶν Προφητῶν, Ἀποστόλων καί Πατέρων, δηλαδή ἡ κάθαρση, ὁ φωτισμός καί ἡ θέωση. Σέ αὐτό τό σημεῖο βρίσκεται ὅλη ἡ παράδοση τῆς Ἐκκλησίας, πού εἶναι ἡ βάση τῆς μυστηριακῆς ζωῆς καί τῶν Δογμάτων τῆς Ἐκκλησίας.
Εἶπε ὅτι αὐτή ἡ παράδοση φαίνεται καθαρά στό «Γεροντικόν», ἤ στά «Ἀποφθέγματα τῶν ἁγίων Γερόντων», βιβλίο πού περιλαμβάνει τήν ζωή καί τούς λόγους τῶν ἀββάδων καί ἀμμάδων πού ἔζησαν τόν 4ο καί 5ο αἰώνα μ.Χ. στήν ἔρημο τῆς Αἰγύπτου μέ κέντρο τήν Σκήτη, τήν Νιτρία, τά Κελλία καί περιγράφουν τήν εὐαγγελική ζωή. Ἀνακοίνωσε ὅτι ἡ ἀνάλυση τοῦ «Γεροντικοῦ» θά εἶναι τό θέμα τῶν ὁμιλιῶν του ἐφέτος ἀπό τόν Ὀκτώβριο στόν τηλεοπτικό σταθμό «Λύχνος» τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν, μέ τήν εὐλογία τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Πατρῶν κ. Χρυσοστόμου.
Στήν συνέχεια εἶπε ὅτι γνώρισε τόν Ὀρθόδοξο μοναχισμό πρῶτα ἀπό τό οἰκογενειακό του περιβάλλον, ἔπειτα ἔλαβε τήν εὐλογία ἑνός ἁγίου Ἱερομονάχου, τοῦ π. Ἰακώβου Μπαλοδήμου, πού ἦταν ὁ πρῶτος Πνευματικός τοῦ ἁγίου Παϊσίου, ἀκόμη ἀπό τόν Γέροντά του, τόν ἅγιο Καλλίνικο, Μητροπολίτη Ἐδέσσης, Πέλλης καί Ἀλμωπίας, ἕναν ἀσκητή Μητροπολίτη, ἀπό τούς Ἁγιορεῖτες Πατέρες, ἰδίως τόν ἅγιο Παΐσιο καί τόν ἅγιο Ἐφραίμ τόν Κατουνακιώτη, τόν ἅγιο Σωφρόνιο τόν Ἁγιορείτη κ.ἄ.
Ἰδιαίτερα ἀνέφερε τούς τρεῖς νέους μοναχούς πού ἔζησαν στήν Κρήτη, Ἀρχιμ. π. Ἀναστάσιο Κουδουμιανό, π. Θεόδωρο-Νεῖλο Ἁγιοφαραγγίτη καί Γερόντισσα Γαλακτία. Περισσότερο ἐπέμενε στήν Γερόντισσα Γαλακτία, διότι σέ λίγες ἡμέρες θά ἐκδοθῆ ἕνα βιβλίο του γι’ αὐτήν, στό ὁποῖο δημοσιεύει τά ὅσα ἔγραψε καί εἶπε σέ ὁμιλία μετά τήν κοίμησή της, μερικούς σημαντικούς λόγους της καί κυρίως τήν ἀλληλογραφία πού εἶχε μαζί της καί δημοσιεύει τίς ἐννέα ἰδιόχειρες ἐπιστολές πού τοῦ ἀπέστειλε. Διάβασε μερικά ἀποσπάσματα λόγων της, στά ὁποῖα φαίνεται ποιός εἶναι ὁ παραδοσιακός μοναχισμός, πού εἶναι ἡ εὐαγγελική ἐν Χριστῷ ζωή. Εἶναι ἡ ἀληθινή πίστη στόν Θεό ἐξ ἐμπειρίας, ἡ ἀγάπη, ἡ ταπείνωση, ἡ αὐτομεμψία, ἡ καθαρότητα τῆς καρδιᾶς μέ τήν νοερά προσευχή καί τήν ὑπακοή στήν Ἐκκλησία.
Στό τέλος τῆς Συνάξεως βγῆκε ἡ ἀναμνηστική φωτογραφία στήν αὐλή τοῦ Ἡσυχαστηρίου μέ τήν εὐχή ὅλων οἱ ὠφέλιμες καί ἐνισχυτικές αὐτές συναντήσεις νά συνεχιστοῦν.
