Το Αυλάκι της Ανατολικής Φθιώτιδος έθεσε ως επίκεντρο της φετινής εορτής του Αγίου Ιερομάρτυρος Αγίου Βλασίου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Συμεών, προκειμένου να στηρίξει και την συντονισμένη προσπάθεια τόσο του εφημέριου του Ναού όσο και του εκκλησιαστικού συμβουλίου, του τοπικού συμβουλίου και των τοπικών συλλόγων για την αποπεράτωση του υπό ανέργεση περικαλλούς Ιερού Ναού του Αγίου Βλασίου.
Ο κ. Συμεών βρέθηκε στο Αυλάκι τόσο κατά την παραμονή της εορτής, όπου πραγματοποίησε μεγάλη εόρτια συνάντηση με όλους τους παράγοντες και συνεργάτες της ενορίας αλλά και επισκέφτηκε και την 695 Αποθήκη Βάσεως Πυρομαχικών, που βρίσκεται στα όρια της ενορίας, για να ευλογήσει στελέχη και προσωπικό, όσο και κατά την κυριώνυμο ημέρα που τέλεσε την Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, προεξήρχε στην Ιερά Λιτανεία και κήρυξε τον Θείο Λόγο.
Στο κήρυγμα του ο κ. Συμεών, μεταξύ άλλων, τόνισε ότι «οι Άγιοι της Εκκλησίας μας είναι ίσως το μεγαλύτερο δώρο το οποίο έχει προσφέρει ο Θεός στη ζωή μας, γιατί πρώτον είναι πολύ κοντά σε εμάς, έχουν βγει μέσα από τα σπλάχνα μας, είναι «οστά εκ των οστέων μας και «σαρξ εκ της σαρκός μας», προέρχονται μέσα από το λαό του Θεού, μέσα από οικογένειες, μέσα από σπίτια μέσα από περιπέτειες και άλλοι προέρχονται μέσα από ομαλές συνθήκες και περιστάσεις κοινωνικές, οικογενειακές και άλλοι από δύσκολες περιστάσεις και δοκιμασίες. Η αγιότητα δεν κάνει διακρίσεις, ούτε είναι για λίγους, ούτε είναι για κάποια ελίτ, αλλά είναι ένα κάλεσμα το οποίο απευθύνεται σε κάθε άνθρωπο γι’ αυτό και έχουμε Αγίους όλων των κοινωνικών τάξεων, όλων των μορφωτικών επιπέδων, όλων των επαγγελμάτων και όλων των ηλικιών γιατί ακριβώς είναι ένα καθολικό προσκλητήριο το προσκλητήριο της αγιότητος κι αυτό είναι μία μεγάλη ευεργεσία στον καθέναν από μας γιατί μπορεί να βρει πέρα από τον Άγιο του οποίου το όνομα φέρει, μπορεί να συναντήσει τον Άγιο, τολμώ να πω, που του ταιριάζει.
Ακούω πολλές φορές από διάφορους συνανθρώπους μας και μου αρέσει πολύ αυτή η φράση, είναι πολύ χαριτωμένη, έχω αδυναμία σε αυτόν τον Άγιο, συνδέομαι ιδιαίτερα με αυτό τον Άγιο, έχω κάποια βιώματα και κάποιες εμπειρίες, τον αγαπώ ιδιαιτέρως. Είναι πάρα πολύ όμορφο αυτό, γιατί μεταξύ των άλλων μαρτυρεί μία προσωπική σχέση που όντως οι Άγιοι οικοδομούν με τους ανθρώπους και υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι έχουν τα δικά τους βιώματα και τις δικές τους αποδείξεις από την αγάπη των Αγίων.
Αυτή είναι η οικειότητα λοιπόν την οποία μας χαρίζουν οι Άγιοι, είναι μία υγιής οικειότητα γιατί είναι αλήθεια ότι στη ζωή μας υπάρχει ο κίνδυνος της επιβλαβούς εξοικείωσης. Πολλές φορές στο όνομα της εξοικείωσης χάνονται αξίες, οι οποίες διέπουν τη ζωή των ανθρώπων, ο σεβασμός, η ανεκτικότητα, η αποδοχή του άλλου. Πολλές φορές η μεγάλη εξοικείωση φέρνει αντίθετα αποτέλεσμα και βιώνουμε τέτοιες καταστάσεις μέσα στην κοινωνία των πολιτών όπου αισθανόμαστε πολλές φορές ότι τα πάντα έχουν ισοπεδωθεί, ότι σαν να έχει εισέλθει ένας οδοστρωτήρας ο όποιος έχει ισοπεδώσει το έδαφος στη ζωή στην οποία πατούμε.
Οι Άγιοι έρχονται να αναδείξουν αξίες, αρχές και κυρίως δυνατότητες ζωής που χαρίζει η ζωή της αγάπης.
Εύχομαι και είμαι βέβαιος ότι σε αυτό εδώ το ευλογημένο χωριό που βρίσκομαι σήμερα ότι πρυτανεύει η ενότητα, η ομόνοια και η αγάπη κι εάν δεν πρυτανεύει να πρυτανεύσει γιατί δεν μπορούμε να προοδεύσουμε στη ζωή μας και να προχωρήσουμε χωρίς ενότητα, χωρίς ομόνοια, χωρίς κατανόηση κι αν θέλετε και χωρίς επιείκεια. Δεν θα είναι όλοι όπως πρέπει να είναι μέσα σε μία κοινωνία που ζούμε είτε είναι ένα χωριό είτε είναι μία πόλη είτε είναι μία παρέα είτε είναι μία γειτονιά. Δεν είμαστε όλοι ίδιοι, δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι. Πρέπει κάποιοι πιο δυνατοί να αναλάβουν αυτό το λόγο που μας λέει η Αγία Γραφή : να βαστάζουν τα ασθενήματα των αδυνάτων, να καλύψουν τις αδυναμίες των πιο αδύνατων, να έχουν επιείκεια και συγχωρητικότητα.
Ο Άγιος Βλάσιος ως Επίσκοπος δεν θα μπορούσε να αφήσει αυτή τη σφραγίδα εάν στην πορεία του δεν συγχωρούσε συνεχώς, αν στην πορεία του δεν έκανε υπερβάσεις, αν δεν ταπεινωνόταν. Πόσες συκοφαντίες δέχτηκε, πόσες λοιδορίες, πόσες φορές δε παρεξηγήθηκε ο λόγος του, πόσες φορές δε βρέθηκαν άνθρωποι να εμφανιστούν ως αδέκαστοι κριτές και εισαγγελείς και παντογνώστες. Έτσι προχωράει όμως η ιστορία. Ο ηγέτης όμως είναι αυτός ο οποίος δεν εγκλωβίζεται μέσα σε αυτό το βάλτο της μικροϊστορίας αλλά αυτός ο οποίος τρέχει, τρέχει και προχωρά και δεν τον νοιάζει τίποτα».
Ο Σεβασμιώτατος κ. Συμεών επιτελώντας ιερό ετήσιο καθήκον εμνημόνευσε τους Αρχιερείς, ζώντες και κεκοιμημένους, οι οποίοι στις 11 Φεβρουαρίου 2018, πριν από οκτώ ακριβώς χρόνια έλαβαν μέρος στην εις επίσκοπον χειροτονία του στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Αθηνών «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ της ΘΕΟΤΟΚΟΥ».
Χθες το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος κ. Συμεών χοροστάτησε στον Μεγάλο Πανηγυρικό Εσπερινό στην ανδρώα Ιερά Επισκοπική Κοινοβιακή Μονή Μετανορφώσεως Σωτήρος (Αγίου Βλασίου) Στυλίδος πλαισιούμενος από τον Καθηγούμενο της Μονής, Αρχιμ. π. Εφραίμ Τριανταφυλλόπουλο και άλλους Καθηγουμένους και πατέρες.
