Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου
Γράφονται καί λέγονται πολλά γιά τήν Γερόντισσα Γαλακτία πού εἶναι τό μοναχικό της ὄνομα, ἐνῶ τό βαπτιστικό της ἦταν Γαλάτεια. Γεννήθηκε στίς 5 Μαρτίου 1926 στήν Πόμπια Ἡρακλείου Κρήτης καί ἐκοιμήθη ἐκεῖ στίς 20 Μαῒου 2021.
Τήν γνώρισα τό 2009 καί εἶχα πνευματική ἐπικοινωνία μαζί της μέχρι τήν κοίμησή της τό 2021. Στήν ἀρχή μιλούσαμε στό τηλέφωνο, ἔπειτα τήν συνάντησα δυό φορές, στή συνέχεια εἴχαμε ἀλληλογραφία. Μοῦ ἔστειλε ἐννέα (9) ἰδιόχειρες ἐπιστολές (μία ἀπό αὐτές τήν ὑπαγόρευσε, ἀλλά στό τέλος τήν ἐπιβεβαίωσε ἰδιόχειρα) καί τῆς ἀπέστειλα ἐννέα ἀπαντητικές ἐπιστολές.
Ὁ ἐνδιάμεσος μας, πού μοῦ τήν γνώρισε, ἦταν ὁ π. Ἀντώνιος Φραγκάκης τόν ὁποῖο γνώριζα ἀπό λαϊκό ὅταν σπούδαζε στήν Θεολογική Σχολή Ἀθηνῶν καί ἐρχόταν στίς ὁμιλίες μου, ὅταν ὑπηρετοῦσα στήν Ἱερά Ἀρχιεπισκοπή Ἀθηνῶν ὡς Ἱεροκήρυξ καί Διευθυντής Νεότητος αὐτῆς, ἐπί ἀρχιεπισκοπείας τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου Σεραφείμ.
Οἱ ἐννέα ἰδιόχειρες ἐπιστολές πού μοῦ ἀπέστειλε εἶναι μνημεῖα ζωντανῆς Ὀρθοδόξου θεολογίας. Ἔτσι, ὅ,τι γνωρίζω γι’ αὐτήν, τό γνωρίζω κυρίως ἀπό προσωπική ἐπικοινωνία μαζί της, καί ἀπό τίς ἰδιόχειρες (πού εἶναι αὐθεντικές) ἐπιστολές της.
Φυσικά, ἡ ἴδια μέ θεωροῦσε «παιδί» της, μοῦ συμπεριφερόταν ὡς μητέρα, προφανῶς καί σέ ἄλλους, καί μέ παρακολουθοῦσε μέ «τό μηχάνημα» τῆς καρδιᾶς της, μέ ἔβλεπε μέ τόν καθαρό νοῦ της, σέ διάφορες καταστάσεις, καί μέ ἐνδυνάμωνε στίς δυσκολίες τῆς ἀρχιερατικῆς μου διακονίας. Αὐτό σημαίνει ὅτι τῆς χρωστῶ πολλά, πάνω ἀπό ὅλη τήν «μητρική της ἀγάπη».
Ἀπό τήν ἀρχή τῆς ἱερατικῆς μου διακονίας, πάνω ἀπό πενήντα (50) χρόνια, ἀναζητοῦσα στό Ἅγιον Ὄρος νά βρῶ ἐρημίτες ἀσκητές πού ζοῦν τήν ἡσυχαστική παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας καί ἔτσι γράφτηκε τό βιβλίο μέ τίτλο «Μιά βραδυά στήν ἔρημο τοῦ Ἁγίου Ὄρους» καί ὑπότιτλο «συζήτηση μέ Ἐρημίτη γιά τήν εὐχή».
Τήν Γερόντισσα Γαλακτία δέ τήν ἀναζήτησα, ἀλλά αὐτή, ἡ ἐρημίτισσα ἀσκήτρια καί ἡσυχάστρια τοῦ κόσμου, μέ βρῆκε καί ἀνέλαβε τήν πρωτοβουλία τῆς ἀλληλογραφίας. Αὐτή ἦλθε σέ ἐμένα, μᾶλλον ὁ Θεός τήν ἔστειλε, αὐτήν τήν ἡσυχάστρια ἀπό τήν ἔρημο τοῦ κόσμου καί θαύμασα τόν πλούσιο, θεολογικό καί ἡσυχαστικό της κόσμο.
Ὡς ἔκφραση τῆς ἀγάπης της καί ὡς ἀντίδωρο στό δῶρο τῆς ἀγάπης της ἔκανα μιά σύντομη παρουσίαση τῆς ζωντανῆς θεολογίας τῆς Γερόντισσας Γαλακτίας, ὅπως φαίνεται στίς ἰδιόχειρες ἐπιστολές της. Τό ὅτι σέ μερικά σημεῖα μέ ἐπαινεῖ αὐτό τό παρακάμπτω, οὔτε μέ ἐνθουσιάζει, γιατί προέρχεται ἀπό τήν μεγάλη της «μητρική καρδιά» κυρίως ἀπό τήν ἀγαπῶσα καρδία της, πού ἔβλεπε τούς Ἐπισκόπους μέ τήν Χάρη πού ἔδωσε ὁ Χριστός στούς Ἀποστόλους καί τούς διαδόχους τους, καί στήν πραγματικότητα ἐξέφραζε τόν ἐσωτερικό κόσμο της.
Ὅσα γράφονται ἐντός εἰσαγωγικῶν εἶναι δικές της ἐκφράσεις ἀπό τίς ἰδιόχειρες ἐπιστολές της, ἄρα εἶναι αὐθεντικά.
Ἡ Γερόντισσα Γαλακτία ἦταν μιά σύγχρονη ὀρθόδοξη θεολογία, μιά «ζωντανή θεολογία καί Φιλοκαλία», ἦταν μιά ἡσυχάστρια στήν σύγχρονη κοινωνία, ἦταν «ἡ ὁρῶσα», τὀν Θεό, τόν Παράδεισο, τήν κατάσταση τῆς σύγχρονης κοινωνίας.
Πατῆστε γιά τό κείμενο
Ἀπόσπασμα τῆς πρώτης ἐπιστολῆς
