Στο Ιερό Προσκύνημα του Αγίου και Θαυματουργού Σπυρίδωνος λειτούργησε το πρωί της Κυριακής 10 Αυγούστου 2025 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος, καθώς ξεκινούν οι εορταστικές εκδηλώσεις στην Κέρκυρα για την επέτειο του θαύματος Αγίου Σπυρίδωνος, με το οποίο διάσωσε το νησί από την επιδρομή των Αγαρηνών το 1716.
Μιλώντας προς το πολυπληθές εκκλησίασμα ο κ. Νεκτάριος έλαβε αφόρμηση από το ευαγγελικό ανάγνωσμα της ημέρας, το οποίο αναφέρεται στο ότι ο Χριστός περπάτησε πάνω στα κύματα, για να πλησιάσει τους μαθητές Του, που τους είχε αφήσει μόνους τους ταξιδεύουν στη λίμνη Γεννησαρέτ, και να τους ηρεμήσει από τη δύναμη της τρικυμίας που έπιασε ξαφνικά.
Ο Κύριός μας μάς επισκέπτεται με πολλούς τρόπους στη ζωή μας. Όπως άφησε τους μαθητές μόνους τους στην λίμνη, έτσι κάνει και με μας, αφήνοντας να δοκιμαστούνε οι αντοχές μας. Άλλοτε, έρχεται στην τρικυμισμένη ζωή μας, μάς ζητά να κατέβουμε από το πλοίο του εαυτού μας και να δοκιμαστούμε στα κύματα της ζωής που έρχονται και μας χτυπούν με ορμή. Και τότε πάλι δεν μας εγκαταλείπει, παρότι δοκιμάζει την πίστη μας. Άλλοτε πάλι, έρχεται στη ζωή μας και μας σκορπίζει τη χάρη Του και τότε, στη χαρά της κοινωνίας του Θεού, ο άνθρωπος αισθάνεται τα πελάγη της ευτυχίας της παρουσίας Του.
Πώς εμείς αντιδρούμε στις ευκαιρίες που μας δίνει ο Κύριός μας; Στην πρώτη περίπτωση έχουμε αισθανθεί την εγκατάλειψη του Θεού στη ζωή μας και τότε παραπονιόμαστε και αναρωτιόμαστε γιατί ο Θεός μας εγκαταλείπει και μας ξεχνά. Δημιουργείται ένα σύμπλεγμα απιστίας και αδικίας από τον Θεό. Αυτό όμως είναι πλάνη. Μας δίνει αυτές τις εμπειρίες δοκιμασίας ο Θεός για να μας ασκήσει στη δύναμη της πίστεως. Η κάθε δοκιμασία και τρικυμία της ζωής μας είναι ενδυνάμωση του χαρακτήρος, της πίστεώς μας, της αγάπης στον Θεό, αλλά ουδέποτε είναι εγκατάλειψη.
Όταν πάλι ο Κύριός μας ζητά να βγούμε από το εγώ, την πτώση, τον εαυτό μας, να εγκαταλείψουμε την αμαρτία, ώστε να αλλάξει η ζωή μας, να ειρηνεύσει, να γαληνέψει, τότε ο καθένας μας, επειδή είναι βολεμένος στο εγώ του, στη ζωή της αμαρτίας, δεν αισθάνεται την φθορά, την ψυχική και την πνευματική. Τότε απαντάμε στον Κύριό μας να μας αφήσει στην ησυχία μας, στην ελευθερία μας να επιλέξουμε όπως θέλουμε εμείς να ζήσουμε. Κι πάλι όμως βρισκόμαστε σε πλάνη και χρειαζόμαστε το χέρι του Θεού, για να μας γλιτώσει από την ολιγοπιστία μας.
Και στην τρίτη περίπτωση, όταν ο Θεός σκορπά πλούσια τη χάρη Του, δεν είμαστε έτοιμοι να τη δεχτούμε με χαρά. Αν όμως αφήσουμε την καρδιά μας ανοιχτή να μας επισκεφθεί ο Κύριός μας, τότε αισθανόμαστε τη χαρά και την τελειότητα.
Ζούμε σε δύσκολες ημέρες. Είναι μέρες δοκιμασίας. Καθημερινά νέοι άνθρωποι φεύγουν από τη ζωή, ξαφνικά, απρόσμενα, είτε εξαιτίας δυστυχημάτων, είτε για άγνωστους ιατρικούς λόγους. Τότε αναρωτιόμαστε γιατί μας εγκαταλείπει ο Θεός. Όμως Εκείνος έχει άλλη θεώρηση για τη ζωή. Δεν έχει τέλος ούτε η ζωή ούτε οι δοκιμασίες. Καθώς τον επικαλούμαστε και δεν μειώνεται η πίστη μας, τότε Εκείνος ξέρει να διαχειριστεί τη ζωή μας, καθώς αυτός είναι ο χορηγός της. Όπως ανέστειλε τη δύναμη των κυμάτων της τρικυμισμένης θάλασσας, έτσι αναστέλλει κάθε κακό, το οποίο έρχεται και ελλοχεύει στη ζωή μας. Χρειάζεται όμως η δική μας συνεργασία και τότε Εκείνος είναι παρών.
Ο κ. Νεκτάριος ευχήθηκε στους πολυπληθείς προσκυνητές του Αγίου να έχουμε τη χάρη του, να μιμηθούμε την πίστη του που τον έκανε να περπατά στην τρικυμία της ζωής και όπως βοήθησε την Κέρκυρα και τους ανθρώπους στις δοκιμασίες, να συνεχίζει να βοηθά.
Στο πέρας της θείας λειτουργίας ο κ. Νεκτάριος χειροθέτησε σε αρχιδιάκονο της Ιεράς Μητροπόλεως τον διάκονό του π. Ευσέβιο Πανδή, επισημαίνοντας την προθυμία του χαρακτήρος, τον ζήλο του, την διακονία του στον Χριστό, αλλά και τη διακονία του στο πρόσωπο του επισκόπου, ευχόμενος ο ζήλος του, η αγάπη του, η επιμέλειά του να αυξάνονται διαρκώς.
