Στον Ιερό Ναό Αγίων Αποστόλων Πέτρου & Παύλου Αργαλαστής λειτούργησε σήμερα ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, παρουσία κατοίκων του χωριού.
Στο κήρυγμά του, ο Σεβασμιώτατος, με αφορμή τη σημερινή Κυριακή των Αγίων Θεοφόρων Πατέρων της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου, αναφέρθηκε στον φωτεινό ρόλο των μαθητών του Χριστού μέσα στον κόσμο επισημαίνοντας ότι «Ο Χριστός είπε στους μαθητές Του: Εσείς είστε το φως του κόσμου. Δεν το είπε για να τους δώσει καύχημα ή υπερηφάνεια, αλλά ως ευθύνη και αποστολή. Το φως δεν κάνει διακρίσεις· φωτίζει, θερμαίνει, καθοδηγεί. Έτσι και ο πιστός οφείλει να διακρίνεται για την αγάπη, την πραότητα, την ταπείνωση και τη θυσιαστική προσφορά του προς όλους – χωρίς εξαιρέσεις και όρια».
Στη συνέχεια ο Σεβασμιώτατος υπογράμμισε πως η απουσία πίστης και ελπίδας γεννά σκοτάδι στην ψυχή, μια υπαρξιακή θλίψη που πολλοί σήμερα βιώνουν ως μοναξιά και απογοήτευση «Το σκοτάδι της ψυχής δεν είναι απλώς απουσία φωτός, είναι απουσία νοήματος και προσανατολισμού. Η αμαρτία και η αποξένωση από τον Θεό οδηγούν τον άνθρωπο σε αδιέξοδα· μόνο το φως του Χριστού μπορεί να διαλύσει τα σκοτάδια αυτά και να δώσει νέο ξεκίνημα, νέα πνοή και δύναμη ζωής». Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στον ρόλο των καλών έργων ως έκφρασης της πίστης τονίζοντας ότι «Οι άνθρωποι σήμερα έχουν ανάγκη από αυθεντικά παραδείγματα, όχι από λόγια. Θέλουν να δουν την αγάπη να ενσαρκώνεται· να γίνεται αλληλεγγύη, προσφορά και θυσία. Όπου υπάρχουν τέτοιοι μαθητές του Χριστού, εκεί ανατέλλει ελπίδα για την κοινωνία ολόκληρη».
Ολοκληρώνοντας το κήρυγμά του, ο Σεβ. Ιγνάτιος μίλησε και για τους σύγχρονους Αγίους επισημαίνοντας «Η Εκκλησία μας εξακολουθεί να γεννά Αγίους. Μέσα σε αυτόν τον δύσκολο κόσμο, υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που ζουν με απλότητα, καθαρότητα και Θεία χάρη. Τους γνωρίσαμε, τους πλησιάσαμε, μας ευλόγησαν. Και αυτοί είναι οι ζωντανοί μάρτυρες ότι η αγιότητα δεν ανήκει στο παρελθόν· είναι το κάλεσμα του σήμερα, για τον καθένα μας».
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, ο Σεβασμιώτατος απένειμε το οφίκιο του Οικονόμου στον εφημέριο της ενορίας, π. Παναγιώτη Παναγιώτου, ο οποίος διακονεί ανελλιπώς την ενορία για 53 συναπτά έτη τονίζοντας ότι «Ο π. Παναγιώτης υπήρξε δάσκαλος, πατέρας, ποιμένας, πνευματικός καθοδηγητής. Δεν εγκατέλειψε ποτέ το ποίμνιό του, ούτε στις δύσκολες εποχές, ούτε όταν οι ανθρώπινες δυνάμεις λιγόστεψαν. Τον τιμούμε σήμερα, όχι μόνο για τη διάρκεια, αλλά για την ποιότητα και την καρδιά με την οποία υπηρέτησε και συνεχίζει να υπηρετεί».
Κλείνοντας, έκανε ιδιαίτερη μνεία στη σημασία της παρουσίας ιερέα στα χωριά «Όσο χτυπά η καμπάνα και τελείται η Θεία Λειτουργία, το χωριό είναι ζωντανό. Ο ιερέας είναι το τελευταίο φως που απομένει σε έναν τόπο που ερημώνει. Αν σβήσει κι αυτό, τότε χάνεται η ελπίδα. Είθε να αναδειχθούν διάδοχοι αντάξιοι, για να συνεχιστεί το έργο και να κρατήσουμε ζωντανή την Εκκλησία μας».
