Τό ἀπόγευμα τῆς Παρασκευῆς, 4 Ἰουλίου 2025, παραμονή τῆς ἑορτῆς τοῦ ἁγίου Ἀθανασίου τοῦ Ἀθωνίτου, ὕστερα ἀπό ἀπόφαση τοῦ Ἡγουμενοσυμβουλίου τῆς Ἱ. Μ. Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Ἀμπελακιωτίσσης, τελέσθηκαν τέσσερεις κουρές Μεγαλοσχήμων μοναχῶν ἀπό τούς Ρασοφόρους μοναχούς τῆς Ἀδελφότητας.
Πρόκειται γιά τούς: Ἀρχιμ. π. Γαβριήλ Πλάκα, ἱερομόναχο π. Νικόδημο Σαρράκη, Μοναχό π. Μάξιμο Μαχαίρα καί Μοναχό π. Ἰάκωβο Τζιωτάκη.
Τίς κουρές τέλεσε ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱερόθεος, συμπαραστατούμενος ἀπό τόν Ἡγούμενο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς, Ἀρχιμ. Πολύκαρπο Παστρωμᾶ καί ἱερομονάχους, μέλη τῆς Ἀδελφότητος πού διακονοῦν στόν κόσμο.
Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱερόθεος στόν λόγο του εἶπε ὅτι, σύμφωνα μέ ὅλη τήν ἐκκλησιαστική παράδοση, ὁ Χριστός ὡς Κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας θεραπεύει τόν ἄνθρωπο, ἡ Ἐκκλησία ὡς Σῶμα Χριστοῦ καί κοινωνία θεώσεως εἶναι πνευματικό θεραπευτήριο. Ἔτσι, ὁ ἄνθρωπος στήν Ἐκκλησία θεραπεύεται διά τῶν Μυστηρίων καί τῆς κατά Χριστόν ἀσκήσεως. Ἡ θεραπεία συνίσταται στό νά ὁδηγηθῆ ὁ ἄνθρωπος ἀπό τό κατ’ εἰκόνα στό καθ’ ὁμοίωση μέ τήν μετατροπή τῆς ἀγάπης ἀπό φίλαυτη σέ ἀνιδιοτελῆ ἀγάπη.
Αὐτό ἐφαρμόσθηκε στήν πράξη ἀπό τήν ἀρχαία Ἐκκλησία μέ τήν τάξη τῶν κατηχουμένων, τῶν φωτιζομένων καί τῶν πιστῶν, καί αὐτό ἐκφράζεται μέ τά Μυστήρια τοῦ Βαπτίσματος, τοῦ Χρίσματος καί τῆς θείας Εὐχαριστίας.
Αὐτή ἡ πρακτική ἐφαρμόζεται καί στόν μοναχισμό, ὁ ὁποῖος διακρίνεται σέ τάξεις. Ὅπως στήν Ἱερωσύνη ἔχουμε τρεῖς βαθμούς, ἤτοι Διάκονος, Πρεσβύτερος, Ἐπίσκοπος, ἔτσι στήν μοναχική ζωή ἔχουμε τόν Δόκιμο, τόν Ρασοφόρο καί τόν Μεγαλόσχημο ὡς τέλειο μοναχό.
Ἔπειτα στράφηκε στούς μοναχούς πού ἔλαβαν τό Μεγάλο Σχῆμα καί εἶπε ὅτι γιά ἕνα διάστημα παρέμειναν στήν Ἱερά Μονή ὡς δόκιμοι, ἔπειτα εἰσῆλθαν στήν μοναχική πολιτεία ὡς Ρασοφόροι μοναχοί καί σήμερα, ἔπειτα ἀπό πολλά χρόνια ἀσκήσεως, ἔγιναν Μεγαλόσχημοι μοναχοί.
Στήν συνέχεια δόξασε τόν Θεό πού στίς ἡμέρες μας, στίς ὁποῖες παρατηρεῖται μείωση τῶν μοναχικῶν κλήσεων, ἔδωσε ἔμπνευση σέ αὐτούς τούς ἀνθρώπους νά γίνουν μοναχοί καί νά ἐπανδρώσουν τήν ἱστορική αὐτή Μονή τῆς Παναγίας τῆς Ἀμπελακιώτισσας, ἡ ὁποία εἶναι ἀπομακρυσμένη στήν Ὀρεινή Ναυπακτία καί εἶναι ἕνας πνευματικός φάρος προσευχῆς.
Ἔπειτα εἶπε ὅτι δοξάζει ἰδιαίτερα τόν Θεό, ἐπειδή, ὅταν ἦλθε στήν Ἱερά Μητρόπολη, πρίν 30 χρόνια, ἡ Ἱερά Μονή Ἀμπελακιώτισσας εἶχε μόνον ἕναν μοναχό καί ἦταν σχεδόν διαλυμένη. Ἦταν γυναικεία Ἱερά Μονή καί τό ἔτος 2002 μετατράπηκε σέ ἀνδρώα Ἱερά Μονή μέ ἀπόφαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου. Στήν συνέχεια ἀπέκτησε Ἡγούμενο τόν Ἀρχιμ. π. Πολύκαρπο Παστρωμᾶ, προστέθηκαν νέοι μοναχοί, ἀνακαινίστηκε κτηριακά, μέ διάφορα προγράμματα τῆς Περιφέρειας Δυτικῆς Ἑλλάδος καί ἄλλες προσφορές τῶν πιστῶν, καί τώρα εἶναι συγκροτημένο Μοναστήρι. Θεωρεῖται, μάλιστα, ὡς μιά εὐλογία τοῦ Θεοῦ γιά τήν ἐπέτειο τῶν τριάκοντα (30) ἐτῶν τῆς Ἀρχιερατικῆς του διακονίας.
Εὐχαρίστησε τόν Ἡγούμενο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς, Ἀρχιμ. π. Πολύκαρπο Παστρωμᾶ, τά μέλη τῆς Ἱερᾶς Μονῆς, ἀπό τά ὁποῖα ἕνα πρώην μέλος, ὁ ἱερομόναχος Καλλίνικος, ἔγινε Μητροπολίτης Καστορίας, καί εὐχήθηκε νά ἔχουν πνευματική ἔμπνευση, ἑνότητα, ἀγάπη, γιά νά δοξάζεται ὁ Τριαδικός Θεός.
Μετά τό τέλος τῆς Ἀκολουθίας σχηματίσθηκε πομπή μέ τούς νεόκουρους Μοναχούς ἀπό τό Καθολικό στό Ἀρχονταρίκι τῆς Ἱερᾶς Μονῆς, ὅπου προσφέρθηκε τό παραδοσιακό κέρασμα τῆς κουρᾶς.
Φωτογραφίες
