Την Δευτέρα 26 Μαΐου 2025 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων κ. Τιμόθεος, χοροστάτησε κατά την Ακολουθία του Εσπερινού επί τη ιερά μνήμη του οσίου και θεοφόρου πατρός ημών Ιωάννου του Ρώσου του νέου ομολογητή, στον ιερό ναό Αγίου Γεωργίου Τ.Κ. Άνω Χαλκιάδων Φαρσάλων.
Τον Θείο λόγο κήρυξε ο Πανοσιολογιότατος Αρχιμανδρίτης π. Μάξιμος Μητράρας, αναφέροντας χαρακτηριστικά:
“Σεβασμιώτατε πάτερ και Δέσποτα.
Τίμιον πρεσβυτέριον Χριστού Διακονία,
Αξιότιμε κύριε Δήμαρχε μετά του δημοτικού Συμβουλίου,
Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές
Η Εκκλησία μας, κάθε 27 Μαΐου, υψώνει το βλέμμα της προς έναν σιωπηλό αλλά μέγα Άγιο της πίστης μας: τον Όσιο Ιωάννη τον Ρώσο. Είναι ο Άγιος της σιωπής, της υπομονής, της ταπείνωσης· ο Άγιος που έζησε τα μαρτύρια χωρίς να χύσει αίμα, αλλά με μια διαρκή καθημερινή σταυρική προσφορά. Ένας αιχμάλωτος στον κόσμο, ελεύθερος στην ψυχή· ένας δούλος στους ανθρώπους, φίλος και οικείος του Χριστού.
Ο Άγιος Ιωάννης γεννήθηκε στη Ρωσία γύρω στο 1690 και πολέμησε ως στρατιώτης στον ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1711. Αιχμαλωτίστηκε από τους Τούρκους και μεταφέρθηκε στην Καππαδοκία, στην Προκόπιο (σημερινή Ürgüp της Τουρκίας), όπου παραδόθηκε ως δούλος σε έναν Οθωμανό αξιωματούχο. Εκεί του ζητήθηκε να αρνηθεί την πίστη του και να ασπαστεί το Ισλάμ.
Ο Ιωάννης όμως επέλεξε την καλή ομολογία. Δεν αρνήθηκε τον Χριστό, παρά τις πιέσεις, τις απειλές και τις ταπεινώσεις. Παρέμεινε δούλος, όχι από αδυναμία αλλά από ελεύθερη αγάπη προς τον Θεό, ζώντας μέσα στον στάβλο του αφέντη του, σαν άλλος Χριστός που γεννήθηκε στη φάτνη. Ο Ιωάννης μαρτυρεί για τον Χριστό μέσα από την εργασία του, μέσα από τη στάση του απέναντι στον αφέντη του και τους γύρω του. Ζει σε ένα στάβλο, όπως ο Χριστός γεννήθηκε σε έναν. Ζει με τα ζώα, με ταπεινά ρούχα, με ελάχιστη τροφή – αλλά η ψυχή του είναι ένθεος ναός.
Ο Άγιος Ιωάννης είναι ένας ομολογητής άνευ αίματος. Η ζωή του φανερώνει ότι το μαρτύριο δεν είναι μόνο το σπαθί ή η φωτιά, αλλά και η συνεχής άρνηση του θελήματός μας χάριν του θελήματος του Θεού. Δεν είναι τυχαίο ότι οι Πατέρες μιλούν για «λευκό μαρτύριο» – τη ζωή της υπακοής, της σιωπής, της υπομονής και της καρτερίας.
Έτσι ο Άγιος ενσαρκώνει την κενωτική πορεία του Χριστού: «Ἐκένωσεν ἑαυτόν, μορφὴν δούλου λαβών» (Φιλ. 2,7). Ενώπιον των ανθρώπων είναι δούλος· ενώπιον του Θεού είναι φίλος και εκλεκτός.
Ο Ιωάννης δεν είχε κελί, δεν είχε βιβλία, δεν είχε ακολουθίες. Και όμως έζησε ως μοναχός στον κόσμο. Η καρδιά του ήταν το κελί του. Το βράδυ προσευχόταν σιωπηλά. Νήστευε αυστηρά. Κοινωνούσε με ευλάβεια, λαμβάνοντας μυστικά τη Θεία Κοινωνία. Είχε απόλυτη εμπιστοσύνη στη Θεία Πρόνοια και δεν παραπονέθηκε ποτέ για τη στέρηση και την κακουχία. Αυτός ο τύπος αγιότητας είναι κρυφός και σιωπηλός, γι’ αυτό και είναι πολύτιμος: «Ὁ Πατὴρ σου ὁ βλέπων ἐν τῷ κρυπτῷ, ἀποδώσει σοι ἐν τῷ φανερῷ» (Ματθ. 6,6). Δεν χρειάζονται μεγάλα έργα, αλλά μεγάλη πίστη και καθαρή καρδιά.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος είναι παράδειγμα για κάθε χριστιανό που ζει μέσα σε δυσκολίες, πιέσεις και πειρασμούς. Δεν είχε επιλογές, δεν είχε φωνή, δεν είχε ελευθερία. Αλλά είχε πίστη. Και η πίστη του τον έκανε ελεύθερο άνθρωπο μέσα στη δουλεία.
Σήμερα, που πολλοί ζούμε σε “χρυσά κλουβιά” με ανέσεις αλλά και άγχη, με υλικά αγαθά αλλά και υπαρξιακή ερημία, ο Ιωάννης μας καλεί να ξαναβρούμε το νόημα της απλότητας και της αυταπάρνησης. Μας φωνάζει χωρίς φωνή πως η Αλήθεια είναι ο Χριστός, και δεν χρειάζεται να κατέχεις πολλά, για να έχεις τα πάντα.
Το ιερό Του λείψανο μεταφέρθηκε το 1924 στο Νέο Προκόπι Ευβοίας και εκεί έγινε τόπος προσκυνήματος και πνευματικής αναγέννησης. Το σώμα του παραμένει άφθαρτο, σημείο της ανάστασης εν τω παρόντι και της χάριτος που κατοικεί στους ταπεινούς. Πολλοί μαρτυρούν θαύματα: θεραπείες ασθενειών, παρηγοριές σε θλίψεις, φώτιση σε κρίσεις και δαιμονικά προβλήματα. Όλα αυτά μαρτυρούν ότι ο Άγιος δεν είναι απλώς ιστορικό πρόσωπο, αλλά ζωντανή παρουσία στην Εκκλησία του Χριστού.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος είναι το “άφωνο” Ευαγγέλιο της ταπείνωσης. Ας σταθούμε με σεβασμό μπροστά στην ιερότητα του Αγίου Ιωάννη. Ας παρακαλέσουμε να μας χαρίσει κι εμάς υπομονή στις δυσκολίες, αγάπη για την προσευχή, καρτερία στην πίστη και θάρρος στην ομολογία. Ας γίνει πρότυπο για μας, για να μπορέσουμε να σταθούμε ως αληθινοί χριστιανοί μέσα στον κόσμο, αλλά όχι του κόσμου.
Άγιε Ιωάννη, πρέσβευε υπέρ ημών!”
Προ της απολύσεως ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας προέστη της Ιεράς Λιτανείας στους δρόμους του ως άνω χωρίου. Μετά την Ιερά Λιτάνευση της Εικόνος του Αγίου, ο Σεβασμιώτατος ευχαρίστησε τον πατέρα Γεώργιο και τα μέλη του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου για την ανάδειξη του ιερού ναού και επέδωσε στους ευεργέτες τιμητικές πλακέτες ως ένδειξη της μεγάλης προσφοράς τους.
