Την Μεγάλη Τετάρτη 20 Απριλίου το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στην Ακολουθία του Νιπτήρος και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό του Αγίου Σάββα-Κυριωτίσσης Βεροίας.
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Κύριον φωνεῖτε, ὦ μαθηταί, καί διδάσκαλόν με … διό μιμεῖσθε τόν τύπον, ὅν τρόπον ἐν ἐμοί ἐθεάσασθε».
Λίγο πρίν νά παρακαλουθήσουμε τόν Χριστό στόν Μυστικό Δεῖπνο νά μεταδίδει στούς μαθητές του τά φρικτά Μυστήρια καί τόν ἀκούσουμε νά τούς ζητᾶ νά τό ἐπαναλαμβάνουν εἰς ἀνάμνησή του, ἀκούσαμε ἀπόψε τή φωνή του μέσα ἀπό τούς στίχους τοῦ Κανόνος τῆς Μεγάλης Πέμπτης.
Ὁ Χριστός ἀπευθύνεται πρός τούς μαθητές του καί τούς λέγει: «Μέ ὀνομάζεται Κύριο καί Διδάσκαλο, καί εἶμαι ὄντως. Γι᾽ αὐτό νά μιμεῖσθε τό παράδειγμά μου μέ τόν τρόπο πού εἴδατε σέ μένα».
Τό ἴδιο ἀκριβῶς ἐπαναλαμβάνει καί πρός ἐμᾶς ἀπόψε, γιατί καί ἐμεῖς εἴμαστε μαθητές του, γιατί καί ἐμεῖς τόν προσφωνοῦμε Κύριο καί Διδάσκαλό μας. Ὅμως δέν ἀρκεῖ ἡ προσφώνηση, ἐάν δέν συνοδεύεται καί ἀπό τή μαθητεία. Δέν ἀρκεῖ ἡ προσφώνηση, ἐάν ἡ ζωή μας εἶναι διαφορετική ἤ καί ἀντίθετη πρός τή ζωή καί τήν ἀναστροφή αὐτοῦ πού ὀνομάζουμε Κύριο καί Διδάσκαλό μας, ἀπό τή ζωή δηλαδή τοῦ Χριστοῦ.
Ποιά εἶναι ὅμως τά στοιχεῖα πού τήν χαρακτηρίζουν καί τά ὁποῖα μᾶς καλεῖ ὁ Κύριος μας νά μιμηθοῦμε καί ἐμεῖς, ἐάν δέν θέλουμε νά εἴμαστε μόνο κατ᾽ ὄνομα μαθητές του;
Τό πρῶτο στοιχεῖο εἶναι ἡ ταπείνωση. Ὁ παντοδύναμος Θεός ταπεινώνεται γιά νά δώσει καί σέ μᾶς ὑπόδειγμα ταπεινώσεως, διότι ἡ ταπείνωση ἀποτελεῖ τή βάση καί τό θεμέλιο κάθε ἄλλης ἀρετῆς ἀλλά καί προϋπόθεση τῆς ἀγαστῆς συμβιώσεως καί συνυπάρξεώς μας μέ τούς ἄλλους ἀνθρώπους.
Καί ἐπειδή γνωρίζει ὁ Χριστός ὅτι εἶναι δύσκολο νά συνειδητοποιήσουμε τό μέγεθος τῆς ταπεινώσεως πού δείχνει μέ τήν ἐνανθρώπησή του καί τή βάπτισή του, ὅταν λαμβάνει «δούλου μορφήν» καί ὅταν κλίνει τήν κεφαλή του στόν δοῦλο του, γι᾽ αὐτό καί μᾶς δίδει σήμερα ἕνα πιό ἁπτό μάθημα ταπεινώσεως, πλύνοντας τά πόδια τῶν μαθητῶν του. Καί τό κάνει γιά νά δείξει καί ἔμπρακτα ὅτι ἡ ταπείνωση μᾶς ἀφορᾶ ὅλους καί εἶναι ἀναγκαία γιά ὅλους, ἀνεξάρτητα ἀπό τή θέση στήν ὁποία βρισκόμαστε, τό ἀξίωμα ἤ τήν ἡλικία μας, γιατί ἡ ταπείνωση εἶναι αὐτή πού ἀνοίγει σέ ὅλους μας τή θύρα τοῦ ἐλέους τοῦ Θεοῦ καί μᾶς οἰκειώνει μαζί του.
Τό δεύτερο στοιχεῖο εἶναι ἡ ἀνεξικακία καί ἡ ἀνοχή τοῦ Χριστοῦ.
Ὁ Χριστός γνωρίζει ὅτι ὁ Πέτρος θά τόν ἀρνηθεῖ σέ λίγο, ὅταν στήν αὐλή τοῦ ἀρχιερέως μιά δούλη θά τόν ρωτήσει ἄν ἦταν καί ἐκεῖνος μαθητής του. Καί ὅμως τώρα τοῦ πλύνει τά πόδια του πρίν ἀπό τόν Μυστικό Δεῖπνο.
Ὁ Χριστός γνωρίζει ἀκόμη ὅτι ὁ Ἰούδας θά τόν προδώσει στούς ἀρχιερεῖς καί τούς Φαρισαίους, ὅμως νίπτει καί τά δικά του πόδια καί δέν τόν ἀποκλείει ἀπό τόν Μυστικό του Δεῖπνο, ἀλλά κάθεται μαζί του.
Τό τρίτο στοιχεῖο πού μᾶς καλεῖ ὁ Χριστός νά μιμηθοῦμε, ἐάν θέλουμε νά εἴμαστε πράγματι μαθητές του, εἶναι ἡ προσευχή. Ὁ Χριστός κατά τή δημόσια ζωή του μᾶς δίδει ἐπανειλημμένα ὑπόδειγμα προσευχῆς. Συχνά οἱ ἱεροί εὐαγγελιστές μαρτυροῦν ὅτι ἀποσυρόταν γιά νά προσευχηθεῖ κατά μόνας πρός τόν Πατέρα του, καί αὐτό ἐπαναλαμβάνει καί τώρα, μετά τόν Μυστικό Δεῖπνο, λίγο πρίν ἀπό τίς πιό κρίσιμες ὦρες τῆς ἐπιγείου ζωῆς του.
Αὐτά τά τρία στοιχεῖα, τά ὁποῖα προβάλλει καί μᾶς ὑπενθυμίζει ἡ σημερινή ἡμέρα, εἶναι ὁ τρόπος τῆς ζωῆς τοῦ Χριστοῦ, τόν ὁποῖο μᾶς καλεῖ ὅλους ἀνεξαιρέτως νά μιμηθοῦμε, ἐάν θέλουμε πράγματι νά εἴμαστε μαθητές του. Καί τά τρία αὐτά στοιχεῖα εἶναι ἀλληλένδετα, διότι χωρίς ταπείνωση ὁ ἄνθρωπος δέν μπορεῖ νά ἀνεχθεῖ τόν συνάνθρωπό του, οὔτε νά τόν συγχωρήσει, οὔτε νά ζήσει μαζί του. Χωρίς ταπείνωση δέν μπορεῖ νά ἔχει θέση κοντά στόν Θεό, οὔτε νά ἐλπίζει στή δική του συγχώρηση, ἐφόσον ὁ ἴδιος δέν συγχωρεῖ τόν ἀδελφό του. Καί χωρίς νά συγχωρεῖ τόν ἀδελφό του, δέν μπορεῖ καί νά προσευχηθεῖ πρός τόν Θεό, ὁ ὁποῖος ζητᾶ ἀπό ὅλους ὅσους τόν πλησιάζουν νά μήν ἔχουν κρατούμενα μέ τούς ἀδελφούς τους, ἀλλά πρῶτα νά τακτοποιήσουν τίς διαφορές τους μαζί τους καί στή συνέχεια νά σταθοῦν ἐνώπιόν του καί νά προσευχηθοῦν.
Ἡ Μεγάλη Ἑβδομάδα πού μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ διανύουμε μᾶς δίδει μέ τίς ἱερές Ἀκολουθίες, τούς ὕμνους καί τά ἀναγνώσματα τήν εὐκαιρία νά παρακολουθήσουμε πιό ἔντονα καί ἀπό πιό κοντά τή ζωή τοῦ Χριστοῦ καί νά διδαχθοῦμε ἀπό τόν τρόπο του. Ἄς ἐκμεταλλευθοῦμε αὐτή τήν εὐκαιρία καί ἄς μήν περιορισθοῦμε νά ἑορτάσουμε αὐτές τίς ἡμέρες μόνο τυπικά καί κοσμικά. Ἄς μήν περιορισθοῦμε νά ἐρχόμαστε στίς Ἀκολουθίες, νά τίς παρακολουθοῦμε καί καμιά φορά νά συγκινούμεθα, ἀλλά ἄς ἀποφασίσουμε νά ἀλλάξουμε τή ζωή μας, νά μιμηθοῦμε τό παράδειγμα τῆς ζωῆς τοῦ Χριστοῦ, τήν ταπείνωση, τήν ἀνεξικακία, τήν ἀνοχή, τή συγχωρητικότητά του, τήν προσευχή του, γιά νά εἴμαστε καί οὐσιαστικά μαθητές του καί νά ἀξιωθοῦμε νά ζήσουμε πραγματικά καί πνευματικά τήν Ἀνάστασή του.
