Την Πέμπτη 5 Αυγούστου το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Μέγα Πανηγυρικό Εσπερινό και κήρυξε τον θείο λόγο στην πανηγυρίζουσα Ιερά Μονή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού Μουτσιάλης.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Καί φωνή τοῦ Πατρός, ἐκ νεφέλης φωτεινῆς, ἐμαρτύρει λέγουσα· Αὐτοῦ ἀκούετε».
Στό ὄρος Θαβώρ μᾶς μετέφεραν πρό ὀλίγου τά τροπάρια τοῦ Ἑσπερινοῦ τῆς ἑορτῆς τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Κυρίου μας. Μᾶς μετέφεραν ὄχι γιά νά δοῦμε καί ἐμεῖς καί νά παρακολουθήσουμε νοερά τό ξένο θέαμα πού ἀντίκρυσαν οἱ τρεῖς μαθητές, ὁ Πέτρος, ὁ Ἰάκωβος καί ὁ Ἰωάννης, βλέποντας τόν διδάσκαλό τους νά μεταμορφώνεται ἐνώπιόν τους καί νά γίνονται τά ἱμάτιά του λευκά ὡς τό φῶς, ἀλλά καί γιά νά ἀκούσουμε τή φωνή τοῦ Θεοῦ Πατρός, ἡ ὁποία ἐπιβεβαιώνει ὅτι ὁ μεταμορφούμενος Χριστός εἶναι ὁ Υἱός καί Λόγος του, καί γι᾽ αὐτό θά πρέπει νά ἀκοῦμε ὅσα λέγει.
Εἶναι ἡ δεύτερη φορά κατά τήν ὁποία ἀκούεται ἡ φωνή τοῦ Θεοῦ Πατρός νά μαρτυρεῖ περί τοῦ Υἱοῦ του. Ἡ πρώτη ἦταν στήν ἀρχή τῆς δημόσιας ζωῆς τοῦ Χριστοῦ, κατά τή βάπτισή του. Ἡ δεύτερη εἶναι τώρα, λίγο πρίν ἀπό τή Σταύρωσή του, στό ὄρος τῆς Μεταμορφώσεως. Τήν πρώτη φορά τόν ὑποδείκνυε στούς ἀνθρώπους ὡς τόν ἀγαπητό του Υἱό «ἐν ᾧ εὐδόκησε», τώρα ἡ ὑπόδειξη ἀφορᾶ ἐμᾶς τούς ἀνθρώπους, στούς ὁποίους ἡ θεία φωνή ἐντέλλεται: «Αὐτοῦ ἀκούετε».
Γιά ποιόν λόγο ὅμως ὁ Θεός ἐπιλέγει τή στιγμή τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Κυρίου γιά νά ἀπευθύνει πρός ὅλους μας αὐτή τήν πρόσκληση τῆς ὑπακοῆς στούς λόγους τοῦ Υἱοῦ του;
Ὁ Χριστός δέν μεταμορφώνεται ἐνώπιον τῶν μαθητῶν του καί μέ τήν παρουσία τῶν δύο προφητῶν τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, τοῦ Μωϋσέως καί τοῦ Ἠλία, μόνο γιά νά τούς ἀποκαλύψει τή θεότητά του καί τήν ἀληθινή δόξα πού τόν περιβάλλει, ὥστε νά μπορέσουν νά κατανοήσουν ὅσα ἐπρόκειτο νά ἀκολουθήσουν, τό Πάθος δηλαδή καί τήν Ἀνάστασή του. Οὔτε ἀκόμη μεταμορφώνεται μόνο γιά νά δείξει «τῆς Ἀναστάσεως τήν λαμπρότητα». Μεταμορφώνεται, ὅπως σημειώνει καί ὁ ἱερός ὑμνογράφος, καί γιά νά τούς δείξει «ὅτι οἱ τῷ ὕψει τῶν ἀρετῶν διαπρέψαντες, καί τῆς ἐνθέου δόξης ἀξιωθήσονται», γιά νά τούς δείξει πῶς θά λάμψουν καί οἱ δίκαιοι στή βασιλεία τοῦ Πατρός του, γιά νά τούς δείξει ὅτι ὁ χοϊκός ἄνθρωπος ἔχει τή δυνατότητα νά μεταμορφωθεῖ καί νά φθάσει στήν ὁμοίωση τοῦ Θεοῦ, πού ἀποτελεῖ καί τόν σκοπό γιά τόν ὁποῖο τόν δημιούργησε ὁ Θεός.
Πῶς ὅμως μπορεῖ νά μεταμορφωθεῖ ὁ ἄνθρωπος; Αὐτό μᾶς ἀποκαλύπτει ἡ παρότρυνση τοῦ Θεοῦ Πατρός πού ἀκούεται στό ὄρος Θαβώρ μέσα ἀπό τή νεφέλη. Καί γι᾽ αὐτό ἐπιλέγει αὐτή τή στιγμή ὁ Θεός γιά νά τήν ἀπευθύνει.
Δέν ὑπάρχει ἄλλος δρόμος καί ἄλλος τρόπος γιά νά μεταμορφωθεῖ ὁ ἄνθρωπος σέ τέκνο Θεοῦ παρά μόνο ὁ δρόμος καί ὁ τρόπος τῆς ὑπακοῆς στόν Θεό καί τίς ἐντολές του.
Οἱ ἄνθρωποι μπορεῖ νά ἐπινοοῦν στή ζωή τους πολλούς τρόπους γιά νά λάμπουν καί νά διακρίνονται. Μπορεῖ νά κάνουν πολλά γιά νά μετασχηματίζονται σέ ἀστέρια τοῦ κοσμικοῦ στερεώματος πού προβάλλεται καί διαφημίζεται ἀπό τά μέσα μαζικῆς ἐνημερώσεως καί κοινωνικῆς δικτυώσεως. Ὅμως αὐτές οἱ μεταμορφώσεις εἶναι ἐφήμερες, εἶναι παροδικές, εἶναι ἐξωτερικές καί ἐπίπλαστες καί δέν προσφέρουν στόν ἄνθρωπο τίποτε, παρά μόνο ἴσως μία πρόσκαιρη ἱκανοποίηση τῆς φιλοδοξίας του καί μία σύντομη ψευδαίσθηση ἐπιτυχίας καί εὐτυχίας.
Ὅμως ὁ ἄνθρωπος, ὁ πιστός ἄνθρωπος, ἔχει τή δυνατότητα νά μεταμορφωθεῖ πραγματικά καί οὐσιαστικά. Ἔχει τή δυνατότητα νά μεταμορφώσει τόν ἐσωτερικό του κόσμο σέ «κατά Θεόν κτισθέντα ἄνθρωπον». Ἔχει τή δυνατότητα νά μορφώσει Χριστόν ἐν ἑαυτῷ. Καί ἔχει τή δυνατότητα νά ἐπιτύχει τή σωτήρια αὐτή μεταμόρφωση μέ τήν ὑπακοή στό θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὄχι ὅπως ὁ ἴδιος νομίζει, ἀλλά ὅπως αὐτό ἐκφράζεται μέσα στήν Ἐκκλησία καί ὅπως βιώνεται ἡ ὑπακοή στό θέλημα τοῦ Θεοῦ ὀρθοδόξως. Καί αὐτό συμβαίνει, καθώς ὁ πιστός πού ὑπακούει πραγματικά στό θέλημα καί τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ, ἀντικαθιστᾶ τό δικό του θέλημα, τίς δικές του ἐπιθυμίες, τίς δικές του προτεραιότητες μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, καί μέ αὐτόν τόν τρόπο ὄχι μόνο ἀποφεύγει τήν ἁμαρτία, ἡ ὁποία τόν ἀμαυρώνει, ἀλλά καί μεταμορφώνεται μέ τήν καλή ἀλλοίωση, τήν ὁποία ἐπιφέρει ἡ ὑπακοή καί ἡ ταύτιση του μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ στήν ψυχή του.
Ἑορτάζοντας, λοιπόν, καί ἐμεῖς τή μεγάλη αὐτή δεσποτική ἑορτή τῆς θείας Μεταμορφώσεως, ἄς ἀκούσουμε τή φωνή τοῦ Θεοῦ, ἄς ἀκούσουμε τήν προτροπή του «Αὐτοῦ ἀκούετε» καί ἄς τήν ἀκολουθήσουμε, βαδίζοντας τόν δρόμο τῆς ὑπακοῆς, ὥστε νά ἀξιωθοῦμε νά ζήσουμε τήν προσωπική μας μεταμόρφωση μέ τή χάρη τοῦ δι᾽ ἡμᾶς ἐν τῷ ὄρει Θαβώρ μεταμορφωθέντος Κυρίου μας.
