Γιάννης Αλεξόπουλος, Χειρ, Οδοντίατρος
Έχω την εικόνα ενός “μεσαίωνα” που αναδύεται συγκαλυμμένα, πονηρά κρυμμένος πίσω από τη μάσκα ενός εξορθολογισμού που ανάθεμα αν έχει λογική…
Βλέπεις από τη μιά, την απρόσκοπτη λειτουργία supermarket, μαζικών μέσων μεταφοράς, λαϊκών αγορών, δημοσίων υπηρεσιών κλπ.
Από την άλλη η Εκκλησία του Χριστού τελεί υπό μια ιδιότυπη απαγόρευση.
Το οξύμωρο είναι ότι στους δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους και φορείς απειλήθηκαν και σε αρκετές περιπτώσεις επιβλήθηκαν αυστηρότατες κυρώσεις μέχρι να συμμορφωθούν με τους κανόνες. Πλήρη συμμόρφωση δεν έχουμε δει ακόμα: πρόστιμα συνεχίζουν να πέφτουν βροχή.
Στην δε Εκκλησία της Ελλάδος δεν δόθηκε καν η ευκαιρία να δείξει τι μπορεί να κάνει. Να δώσει ένα παράδειγμα, βρε παιδί μου, είτε προς αποφυγή είτε προς μίμηση…Άλλωστε πόσες φορές κλήθηκε να βγάλει το φίδι απ’την τρύπα κι έβαλε τα γυαλιά σε όλους μας;
Από τη μια δημόσιες υπηρεσίες με τριψήφιο ή τετραψήφιο αριθμό εργαζομένων (εκεί δεν κυκλοφορεί ο ίός;) κι από την άλλη Εκκλησίες κλειστές (δεν επιτρέπεται όχι διψήφιος αλλά ούτε καν μονοψήφιος αριθμός πιστών).
Από τη μια ελεύθερη διανομή αγαθών (από ογκώδεις οικιακές συσκευές έως καφεδάκια) κι από την άλλη απαγόρευση διανομής κατ’οίκον του Αγίου Φωτός (Μήπως οι νόμοι της Φυσικής άλλαξαν και ο ιός επιζεί στις φλόγες κι όχι επάνω στις συσκευασίες των διανεμομένων αγαθών;)
Ιδού ο παραλογισμός του ¨εξορθολογισμένων¨ και “πολιτικώς ορθών μέτρων”!!!
Το κράτος απαγόρευσε με ένα, ας το πούμε, ευγενές πρόσχημα, την Εκκλησία. Ποιό είναι το πρόσχημα; …είναι ο φόβος του ιού, ο φόβος του θανάτου!
Το Πάσχα είναι η νίκη της Ζωής απέναντι στο θάνατο. Ο ίδιος ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός είπε “εγώ είμαι η ζωή”. Μας διαβεβαίωσε για’αυτό με πρακτικό τρόπο: Πρώτα πρώτα με την τριήμερη Ανάστασἠ Του και τον άδειο τάφο Του. Έπειτα με την παρουσία και συναναστροφή Του με τους ανθρώπους επί σαράντα ολάκερες μέρες στη γη, μετά την Ανάστασή Του. Συνέχισε με την Πεντηκοστή και την γέννηση της Εκκλησίας Του. Από τότε έως σήμερα μας διαβεβαιώνει ασταμάτητα με χειροπιαστά πράγματα κάθε μέρα.
Οι κυβερνήτες αυτής της χώρας βάζουν λένε μπροστά τη λογική. Μάλλον την άγνοια τους βάζουν… Άγνοια για το τι είναι Εκκλησία. Άγνοια για το τι είναι Πάσχα! Η Εκκλησία της Ελλάδος δεν είναι το ιερατείο, οι συγκεκριμένοι ιεράρχες. Αυτοί απαρτίζουν το ορατό κομμάτι της διοίκησης. ,,,,και η διοίκηση δεν είναι η Εκκλησία. Μπορεί, ως διοίκηση, να κάνουν και λάθη (ειδικά αν δεν έχουν αγία ζωή). Οι πολιτικοί μας το γνωρίζουν καλά αυτό γιατί προτού γίνουν συμπολίτευση, όσο είναι στην αντιπολίτευση, κρίνουν ασταμάτητα την εκάστοτε κυβέρνηση!!!
Η Εκκλησία, λοιπόν δεν είναι ούτε του Αρχιεπισκόπου ούτε της Συνόδου. Είναι του Χριστού! Ο οποίος ακριβώς πριν την Ανάστασή Του, στον Μυστικό Δείπνο, έδωσε με πρακτικό τρόπο πάλι, το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας: το Σώμα και Αίμα Του.
Χωρίς Αυτό Εκκλησία δεν υπάρχει, δεν είναι. Πάσχα δεν υπάρχει, δεν είναι.
Αυτό που ενοχλεί λοιπόν, είναι το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού. Εδώ είναι όλη η ουσία.
Ακούμε τον κ. Χαρδαλιά να μιλά για διαφορετικό Πάσχα φέτος. Στην πραγματικότητα υπάρχει τρικυμία στο κρανίο του γιατί αντιστρατεύεται το Πάσχα στην ουσία του. Φίλτατοι κύριοι της κυβέρνησης, Πάσχα δεν είναι η μαγειρίτσα, οι σούβλες και τα γλέντια στο χωριό.
Πάσχα είναι η Θεία Ευχαριστία! Η Εκκλησία είναι η Θεία Ευχαριστία. Αυτός είναι ο μοναδικός λόγος ύπαρξής της. Χωρίς το Σώμα κι Αίμα του Αναστάντα, Νικητή του θανάτου, Κυρίου μας Ιησού Χριστού η Εκκλησία καταργείται.
Τώρα θα μου πείτε τι σας λέμε; Αυτά είναι ψιλά γραμματάκια. Δυστυχώς εσείς το αποδείξατε πλέον, ξέρετε μόνο να προσποιήστε. Να στέκεστε εκεί μπροστά, να σας βλέπουν όλοι. Μπροστά, κοντά στο ιερό (αλλά πολύ μακριά από τον Ζωοδότη Χριστό). Έτσι… προς άγρα ψήφων αφελών ¨χριστιανών” όπως νομίζετε και κατ’ιδίαν ενίοτε ψιθυρίζετε.
