Ο Μητροπολίτης Βεροίας προεξάρχων της πανηγύρεως για την πολιούχο του Λαγκαδά Αγ. Παρασκευή

Για φωτογραφικό υλικό πατήστε εδώ.

Η μνήμη της Προστάτιδος, Πολιούχου και Εφόρου της επαρχίας του Λαγκαδά, Αγίας Οσιοπαρθενομάρτυρος Παρασκευής της Αθληφόρου, εορτάστηκε με την προσήκουσα λαμπρότητα και μεγαλοπρέπεια, εις την Ιερά Μητρόπολη Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης, με επίκεντρο όλων των λατρευτικών εκδηλώσεων τον φερώνυμο και περικαλλή Ιερό Μητροπολιτικό Ναό της πόλεως.

Το εσπέρας της εορτής τελέσθηκε ο Μέγας Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Άρτης κ.κ. Καλλινίκου, και συνχοροστατούντων των Θεοφιλεστάτων Επισκόπων Θερμών κ.κ. Δημητρίου, Αμορίου κ.κ. Νικηφόρου και του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης κ.κ. Ιωάννου.

Εν συνεχεία, με την συμμετοχή πλήθους ευλαβών Πιστών, συνοδεία τιμητικού αγήματος του Στράτου το οποίο και απέδωσε τις πρέπουσες τιμές και υπό των ήχων της Φιλαρμονικής Μπάντας του Δήμου Λαγκαδά,  πραγματοποιήθηκε η περιφορά της Θαυματουργού Εικόνος και του Σεπτού Ιερού Λειψάνου της Αγίας Παρασκευής εντός της πόλεως, ενώ στην κεντρική πλατεία του Λαγκαδά τελέσθηκε η καθιερωμένη Αρτοκλασία, παρουσία των Πολιτικών και Στρατιωτικών Αρχών της πόλεως και της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας.

Την κυριώνυμο ημέρα της μεγάλης εορτής ετελέσθη λαμπρό Αρχιερατικό Συλλείτουργο προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ.κ. Παντελεήμωνος, και συλλειτουργούντων των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Άρτης κ.κ. Καλλινίκου, ο οποίος χοροστάτησε και του Όρθρου, Τρίκκης και Σταγών κ.κ. Χρυσοστόμου, Τσερνιβέσκι κ.κ. Γερμανού, του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Θερμών κ.κ. Δημητρίου και του επιχώριου Μητροπολίτου Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης κ.κ. Ιωάννου.

Τους Σεβασμιωτάτους Αρχιερείς πλαισίωναν πολλοί Ιερείς και Διάκονοι, μεταξύ αυτών ο Καθηγούμενος της Ιεράς Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής Εσφιγμένου Αγίου Όρους, Πανοσιολογιώτατος Αρχιμ. Γέροντας π. Βαρθολομαίος, οι Πρωτοσύγκελλοι των Ιερών Μητροπόλεων Θεσσαλονίκης, Πανοσ. Αρχιμ. π. Ιάκωβος Αθανασίου, Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας, Πανοσ. Αρχιμ. Αθηναγόρας Μπίρδας και Λαγκαδά Πανοσ. Αρχιμ. π. Ευσέβιος Σπουργίτης, ενώ τα Αναλόγια του Μητροπολιτικού Ναού κόσμησαν με την παρουσία τους καθ΄ όλη την διάρκεια του διήμερου εορτασμού, οι Πατέρες της Ιεράς Μονής Αγίας Τριάδος Πανοράματος, ο Άρχων Μαΐστωρ της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας κ. Αριστογένης Ζαΐμης, πλαισιωμένος από τον Πρωτοψάλτη του Μητροπολιτικού Ναού Αγίου Γρηγορίου Θεσσαλονίκης, Διευθυντή της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής της Ιερά μας Μητροπόλεως και Επίκουρο Καθηγητή της Ανωτάτης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Βελλάς Ιωαννίνων κ. Ιωάννη Λιάκο, η Βυζαντινή Χορωδία της Ιεράς Μητροπόλεως Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης «Ο Απόστολος Παύλος», με χοράρχη τον Άρχοντα Υμνωδό της Αγίας και Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας κ. Γεώργιο Φερεντίνο, και τέλος η Παιδική-Βυζαντινή Χορωδία Ειρμός.

Κατά την διάρκεια της Πανηγυρικής Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας, παρέστησαν ο Γενικός Πρόξενος της Ουκρανίας στην Θεσσαλονίκη κ. Voronin Oleksandr, ο Δήμαρχος Λαγκαδά κ. Χαράλαμπος Αϊβαζίδης, εκπρόσωποι της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, των Στρατιωτικών Αρχών και των Σωμάτων Ασφαλείας, των εκπαιδευτικών φορέων της Πόλεως, καθώς και εκπρόσωποι των Δημοτικών και Τοπικών Κοινοτήτων του Δήμου Λαγκαδά.

Τον Θείο Λόγο εκήρυξε εμπνευσμένα ο Σεβασμιωτάτος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ.κ. Παντελεήμων, ο οποίος στο τέλος και απεύθυνε θερμούς λόγους προς τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Λαγκαδά κ. Ιωάννη, για την πρόσκληση του ώστε να προεξάρχει της σημερινής πανηγύρεως, κάνοντας αναφορά στα χρόνια της κοινής διακονίας τους, εις την Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης και κάτω από την φωτισμένη καθοδήγηση του πνευματικού τους Πατρός, μακαριστού Γέροντος Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης Παντελεήμονα Β΄ (Χρυσοφάκη).

 Προ της Απολύσεως, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης κ.κ. Ιωάννης, εξέφρασε λόγους ευχαριστίας προς τους παριστάμενους Αρχιερείς, τους ιερείς, τους ιεροψάλτες, τους εκπροσώπους των στρατιωτικών και πολιτικών αρχών του τόπου, καθώς και τον απλό κόσμο ανεξαρτήτου ηλικίας, οι οποίοι με την παρουσία τους, όλο αυτό το διάστημα των λατρευτικών εκδηλώσεων, τίμησαν και λάμπρυναν με την παρουσία τους, την μνήμη και την εορτή της Πολιούχου και Προστάτιδος της πόλεως του Λαγκαδά, ενώ παράλληλα ετίμησε με την Ύπατη τιμητική διάκριση της Ιεράς Μητροπόλεως Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης, το Χρυσό Μετάλλιο του Αποστόλου Παύλου και των Αγίων Ισαποστόλων και Φωτιστών των Σλαύων Κυρίλλου και Μεθοδίου, τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Βεροίας, ως μία μικρή ένδειξη αναγνωρίσεως του διορθοδόξου έργου που επιτελεί όλα αυτά τα χρόνια της Επισκοπικής του Διακονίας.

Μετά το πέρας της πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας, προσφέρθηκε κέρασμα προς όλους τους παρισταμένους, ενώ οι Σεβασμιώτατοι Αρχιερείς, συνοδεία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Λαγκαδά κ.κ. Ιωάννου είχαν την ευκαιρία να επισκεφτούν και να ξεναγηθούν στον νεόδμητο Ιερό Ναό των Θεοφανείων, του Τιμίου Προδρόμου και της Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολυτρίας στην περιοχή των Λουτρών του Λαγκαδά καθώς επίσης και το Βυζαντινό Μουσείο της Μητροπόλεως Λαγκαδά.

Ομιλία Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου

Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων,

Εορτή Αγίας Οσιοπαρθενομάρτυρος Παρασκευής της Αθληφόρου.

Λαγκαδάς Ιούλιος 2019

«Οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδέ Ἕλλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδέ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καί θῆλυ· πάντες γάρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰη­σοῦ».

Στήν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητος ἐλάχιστες εἶναι οἱ διακηρύξεις οἱ ὁποῖες ἄλλαξαν τή ροή καί τήν ἐξέλιξή της, ἐλάχιστοι εἶναι οἱ ἄν­θρω­ποι πού κατόρθωσαν νά γί­νουν ἀνάχωμα στή ροπή, ἡ ὁποία, ἀντί­θετα πρός τή φύση του, τόν ὁδηγοῦσε στήν ἄρ­νη­ση τῆς τιμῆς πού τοῦ ἔκανε ὁ Θεός νά τόν πλά­σει κατ᾽ εἰκόνα καί καθ᾽ ὁμοί­ω­σίν του, καί τόν ἔκανε homo hominis lupus, ἐπιβεβαιώνοντας τό ψαλμι­κό λόγιο «ἄνθρωπος ἐν τιμῇ ὤν οὐ συνῆκε, παρασυνε­βλή­θη τοῖς κτή­νεσι τοῖς ἀνοήτοις καί ὡμοιώ­θη αὐτοῖς».

Καί μία τέτοια εἶναι αὐτή τοῦ πρω­τοκορυφαίου ἀπο­στό­λου Παύ­λου, τήν ὁποία ἀκούσαμε στό ση­με­ρινό ἀποστολικό ἀνά­γνω­­σμα, καί μέ τήν ὁποία διακηρύσσει τήν ἰσότητα τῶν ἀνθρώπων, ἀνεξάρ­τη­τα ἀπό ἐθνικότητα καί κοινω­νι­κή τάξη, ἀπό φύλο καί γένος.

«Οὐκ ἔνι Ἰου­δαῖος οὐδέ Ἕλλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδέ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καί θῆλυ».

Ἡ ἰσότητα αὐτή δέν εἶναι συνέ­πεια κοσμικῶν συμβάσεων καί ἀν­θρω­πίνων νόμων· εἶναι συνέπεια τῆς κοινῆς καταγωγῆς ὅλων τῶν ἀνθρώπων ἀπό τόν Θεό καί τῆς χάριτος τήν ὁποία τούς ἔδωσε διά τοῦ Υἱοῦ του, διά τοῦ Ἰησοῦ Χρι­στοῦ. «Πάντες γάρ ὑμεῖς εἷς ἐστέ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ».

Ὁ Χριστός εἶναι ἡ πηγή καί ἡ αἰ­τία αὐτῆς τῆς ἰσότητος τῶν ἀν­θρώ­πων τήν ὁποία κανείς, μέχρι τήν ἐποχή ἐκείνη, δέν μποροῦσε οὔτε νά διανοηθεῖ οὔτε νά διακη­ρύ­ξει. Τό κάνει ὅμως ὁ ἀπόστολος Παῦλος, «τό στόμα τοῦ Χριστοῦ», ἀνατρέ­ποντας τήν καθεστηκυῖα τά­ξη καί διδάσκοντας ἐκείνους πού νόμιζαν ὅτι οἱ γυναῖκες, τά παιδιά καί οἱ δοῦλοι εἶναι ἰδιο­κτησία τῶν ἀνδρῶν, τῶν ἰσχυρῶν καί τῶν ἐχόντων, ὅτι πλανῶνται, γιατί τή θέση τῶν ἀνθρώπων στόν κόσμο, δέν τήν ὁρίζουν οἱ ἄνθρω­ποι, ἀλλά ὁ δημιουργός τοῦ ἀν­θρώ­που, ὁ Θεός, διά Ἰησοῦ Χρι­στοῦ.

Καί τό πιό σημαντικό μέ αὐτή τή διακήρυξη τοῦ πρωτοκορυφαίου ἀπο­στόλου Παύλου εἶναι ὅτι δέν μένει ἁπλῶς διακήρυξη, ἀλλά πραγ­­­μα­τώνεται μέ τή ζωή τῶν ἁγίων μαρτύρων, πραγματώνεται μέ τή ζωή καί τό μαρτύριο τῆς ἁγί­ας ὁσιοπαρθενομάρτυρος Πα­ρα­­σκευῆς τῆς ἀθληφόρου, τή μνήμη τῆς ὁποίας τελοῦμε σήμερα στόν πανηγυρίζοντα περικαλλῆ ἱερό Μητρο­πο­λιτικό ναό τοῦ Λαγκαδᾶ, κατόπιν εὐγενοῦς καί φιλαδέλφου προσ­κλή­σεως τοῦ Σεβασμιωτάτου ποι­με­νάρχου σας καί ἀγαπητοῦ ἐν Χριστῷ ἀδελφοῦ πρός τήν ἐλα­χι­στό­τητά μου καί πρός τούς συλλει­τουρ­γοῦντας Ἁγίους Ἀρχιερεῖς, ὁ ὁποῖος μᾶς κάλεσε γιά νά συνεορ­τάσουμε μαζί σας καί νά τιμήσου­με τήν παμφαῆ μνήμη της.

Πραγματώνεται, λοιπόν, ἡ δια­κή­ρυξη αὐτή τοῦ ἀποστόλου Παύ­λου μέσα ἀπό τή ζωή καί τό μαρ­τύριο τῆς ἁγίας ὁσιοπαρθενομάρ­τυρος Πα­ρασκευῆς, γιατί αὐτή ἡ νεαρή γυναίκα κατόρθωσε νά γίνει, ὅπως εἶπα, ἀνάχωμα στόν ἐκφυλισμό τοῦ ἀνθρωπίνου γέ­νους.

Διότι, πα­ρότι ἦταν γυναί­κα, καί σύμφωνα μέ ὅσα ἴσχυαν στήν ἐπο­χή της ἡ θέση της ἦταν στόν γυ­ναικωνίτη, καί δέν τῆς ἐπιτρε­πό­ταν νά ἔχει οὔτε δημόσια παρου­σία οὔτε δημόσιο λόγο, ἐκείνη γί­νεται κήρυκας τοῦ εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ στή Ρώμη, γίνεται κήρυ­κας τοῦ εὐαγγελίου τῆς ἀγά­πης πρός τόν συνάνθρωπο, ὄχι μό­νο μέ τά λόγια ἀλλά καί μέ τά ἔργα της, μοιράζοντας ὅλη τή μεγάλη πε­ριουσία πού κληρο­νό­μη­σε ἀπό τούς γονεῖς της στούς φτωχούς τῆς Ρώμης, σέ μία ἐποχή πού δέν ὑπῆρχε κοινωνική πρό­νοια, πού δέν ὑπῆρχε κρατική μέ­ριμνα, καί οἱ πτωχοί, πού ἦταν ἀναρίθμητοι στήν πρωτεύουσα τῆς Ρωμαϊκῆς αὐτοκρατορίας, ἦταν καταδικα­σμένοι νά ζοῦν στήν ἐξα­θλί­ω­­ση.

Σέ αὐτό τό κατεστημένο γίνεται μέ τή θαρραλέα καί ἀνδρεία πα­ρου­­σία της ἀνάχωμα ἡ ἁγία ὁσιο­παρ­θενομάρτυς Παρασκευή, γιατί ἀποδεικνύει μέ τίς πράξεις καί τή ζωή της, πώς δέν εἶναι οἱ σχέσεις τῶν ἀνθρώπων, ὅπως νο­μίζουν κάποιοι, πώς δέν εἶναι κάποιοι προνομιοῦχοι καί κάποιοι ὄχι, πώς δέν ἔχουν κάποιοι μόνο δικαιώ­μα­τα καί κάποιοι μόνο ὑποχρεώ­σεις, ἀλλά «πάντες» εἶναι ἕνα, εἶναι τό ἴδιο, «ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ».

Ζεῖ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ἡ ἁγία Πα­ρα­σκευή καί αὐτό ἀκριβῶς διακη­ρύσσει καί ἐνώπιον τοῦ Ρωμαίου αὐτοκράτορος· καί τό διακηρύσσει μέ θάρρος καί γενναιότητα χωρίς νά ὑπολογίζει ὅτι αὐτή εἶναι μία ἀδύναμη γυναίκα καί ἐκεῖνος ὁ πα­νίσχυρος Ρωμαῖος αὐτοκράτο­ρας· χωρίς νά τήν φοβίζουν οἱ ἀπει­λές καί τά βασανιστήριά του· χωρίς νά τήν τρομοκρατεῖ τό μαρ­τύριο.

Ζεῖ τήν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ἰσό­τη­τα τῶν ἀνθρώπων ἡ ἁγία Παρασκευή, καί αὐτό τῆς δί­δει τή δύναμη νά θεραπεύσει καί τόν ἴδιο τόν αὐτο­κρά­τορα, ὁ ὁποῖος θέ­­λη­σε νά δο­κιμάσει γιατί τά βα­σα­νιστήριά του ἄφηναν ἀνέγγι­χτη τή μάρτυρα, καί, ὤ τοῦ θαύματος, τυφλώθηκε, ἀλλά θεραπεύθηκε ἀπό τήν ἁγία.

Ἔτσι μέ τή ζωή, μέ τήν ὁμο­λο­γία, μέ τό μαρτύριο καί τά θαύμα­τά της διακηρύσσει ἡ ἑορταζομένη Ἁγία περίτρανα στούς ἀνθρώπους τῆς ἐποχῆς της ἀλλά καί σέ μᾶς σή­μερα, πού τιμοῦ­με τή μνήμη της, ὅτι «οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδέ Ἕλ­λην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδέ ἐλεύ­θερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καί θῆλυ· πάν­τες γάρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χρι­στῷ Ἰη­σοῦ».

Καί δέν τό διακηρύσσει ἁπλῶς, ἀλλά καλεῖ καί ἐμᾶς νά κάνουμε τό ἴδιο μέ τή δική μας ζωή, στίς δικές μας συνθῆκες, στό δικό μας περιβάλλον. Μᾶς καλεῖ νά διακη­ρύξουμε καί ἐμεῖς σέ ἕναν κόσμο στόν ὁποῖο ἡ ἀξία τοῦ ἀνθρώπου ὑποτιμᾶται συχνά ἀπό τίς προσω­πικές ἐπιλογές τοῦ ἴδιου τοῦ ἀν­θρώπου· σέ ἕναν κόσμο στόν ὁποῖο τά δικαιώματα τῶν ἀνθρώπων καί ἡ ἰσότητα παραμένουν δυστυχῶς κενό γράμμα ἀνθρωπίνων νόμων καί παραβιάζονται ἀπό τίς κάθε εἴ­δους φιλοδοξίες καί ἐπιδιώξεις προ­σωπικῶν συμφερόντων τῶν ἰσχυρῶν τῆς γῆς, ὅτι ἡ ἰσότητα τῶν ἀνθρώπων δέν μπορεῖ νά πα­ρα­θεωρεῖται, γιατί κανείς δέν ἔχει δικαίωμα νά ὑποτιμᾶ τόν ἄνθρω­πο πού εἶναι πλάσμα τοῦ Θεοῦ, πού εἶναι εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, ἀλλά καί διότι ἡ ἰσότητα τῶν ἀν­θρώ­πων δέν μπορεῖ νά γίνει πραγ­ματικότητα μακριά ἀπό τόν Θεό, διότι «πάντες εἷς ἐσμέν», ὄχι μό­νοι μας, ἀλλά «ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ».

Μᾶς καλεῖ ἀκόμη νά ἀγωνιζό­μα­στε, ὅπως καί ἡ ἁγία ὁσιοπαρ­θενο­μάρτυς Παρασκευή, τήν ὁποία τι­μοῦ­με σήμερα, ὥστε νά ζοῦμε καί ἐμεῖς καί ὅλοι οἱ ἄνθρωποι «ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ», νά ζοῦμε «ὡς τέκνα Θεοῦ», ἀξιοποιώντας τό χά­ρισμα τῆς υἱοθεσίας πού μᾶς χά­ρισε διά τῆς ἐνανθρωπήσεώς του ὁ Χριστός.

Μέ αὐτές τίς ταπεινές σκέψεις καί ἐκφρά­ζοντας καί πάλι τίς ὁλοκάρδιες εὐχαριστίες μου πρός τόν Σεβα­σμι­ώ­τατο ποιμενάρχη σας, Μητροπο­λίτη Λαγκαδᾶ, Λητῆς καί Ρεντίνης κ. Ἰωάννη, παλαιό συνεργάτη στήν Ἱερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης, γιά τήν εὐγενῆ πρόσ­κλησή του εἰς τήν ἱερά πα­νήγυρη τοῦ Μητροπολιτικοῦ ναοῦ τῆς πόλεώς σας, ἀλλά, ἐπιτρέψτε μου, ἀδελφοί μου, καί τή συγκίνησή μου γιατί ἡ σημερινή θεία Λειτουργία μοῦ ἔφερε ἀγαθές μνῆμες τοῦ παρελθόντος, ἀπό τήν ἐποχή πού νεαρός τότε ἐγώ ἐρχόμουν στόν Λαγκαδᾶ, μαζί μέ τόν ἀδελφό μου, μακαριστό Μητροπολίτη Σταυρο­πη­­γίου Ἀλέξανδρο, ὡς κατηχητής, καί νά εὐχηθῶ ταπεινά ἡ χάρη τῆς ἁγίας ὁσιοπαρθενομάρτυρος Πα­ρα­σκευ­ῆς καί ἡ εὐλογία τῶν ἱερῶν της λειψάνων νά συνοδεύουν τόν Σεβασμιώτατο ποιμενάρχη σας, τούς ἱερεῖς, τούς ἄρχοντες, ὅλους σας καί ἰδιαιτέρως τή νεότητα καί νά σᾶς ἐνισχύουν στή ζωή σας καί στόν προσωπικό σας ἀγώνα.