Το Σάββατο 29 Ιουνίου το απόγευμα τελέστηκε στο «Βήμα» του Αποστόλου Παύλου στη Βέροια ο καθιερωμένος διορθόδοξος υπαίθριος εσπερινός χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμονος και συγχοροτατούντων των αρχιερέων – εκπροσώπων των πρεσβυγενών και νεοτέρων Πατριαρχείων και Αυτοκεφάλων Εκκλησιών.
Προηγήθηκε λιτανεία από τον Mητροπολιτικό Ιερό Ναό, του ιερού λειψάνου και της Εικόνος του Απ. Παύλου καθώς και της τιμίας κάρας του Απ. Ανδρέου από την Ιερά Μητρόπολη Πατρών που φιλοξενείται αυτές τις ημέρες με την άδεια και την ευλογία του Σεβ. Μητροπολίτου Πατρών κ. Χρυσοστόμου στην Ιερά Μητρόπολη μας.
Με τον Εσπερινό στο Βήμα του Αποστόλου Παύλου ολοκληρώθηκαν οι ποικίλες λατρευτικές, επιστημονικές, πολιτιστικές και αθλητικές εκδηλώσεις των επετειακών ΚΕ΄ Παυλείων που διοργανώθηκαν όλο το μήνα Ιούνιο προς τιμήν του ιδρυτού της τοπικής Εκκλησίας Αποστόλου των Εθνών Παύλου.
ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
Η ομιλία του Σεβ.Μητροπολίτου Βεροίας κ.Παντελεήμονος :
«Χάριν ἔχω τῷ ἐνδυναμώσαντί με Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν, ὅτι πιστόν με ἡγήσατο θέμενος εἰς διακονίαν, τό πρότερον ὄντα βλάσφημον καί διώκτην καί ὑβριστήν» ( 1 Τιμ. 1.12-13).
Μέ ὑπερβάλλουσα ταπείνωση ὁ πρωτοκορυφαῖος ἀπόστολος Παῦλος ἐκφράζει τήν εὐγνωμοσύνη του στόν Χριστό, διότι, παρότι ἦταν προηγουμένως «βλάσφημος καί διώκτης καί ὑβριστής», τοῦ ἐμπιστεύθηκε τή διακονία του, τοῦ ἐμπιστεύθηκε τό ἔργο τοῦ εὐαγγελισμοῦ τῶν ἀνθρώπων καί τῆς ἐπιστηρίξεως τῆς Ἐκκλησίας.
Καί ἐκφράζεται μέ τόν τρόπο αὐτό ὁ μέγας ἀπόστολος Παῦλος, διότι θεωρεῖ τή διακονία ὡς τόν ὑψηλότερο τίτλο καί τό μεγαλύτερο προνόμιο πού κατέχει. Τήν θεωρεῖ ἀνώτερη καί ἀπό τήν ἰδιότητα τοῦ Ρωμαίου πολίτη, γιά τήν ὁποία αἰσθάνεται ὑπερήφανος καί τήν ἐπικαλεῖται, ὅταν παρίσταται ἀνάγκη, διότι ἡ διακονία γιά τό «σκεῦος τῆς ἐκλογῆς», γιά τόν ἀφοσιωμένο ἀπόστολο τοῦ Κυρίου, εἶναι ταυτόσημη μέ τή μίμηση τοῦ Χριστοῦ.
Καί ἄν ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἐκφράζει τή βεβαιότητα ὅτι εἶναι μιμητής τοῦ Χριστοῦ καί καλεῖ τούς πιστούς νά γίνουν μιμητές του, μιμούμενοι ἔτσι καί αὐτοί τόν Χριστό, γράφοντας πρός τούς Κορινθίους, «μιμηταί μου γίνεσθε καθώς κἀγώ Χριστοῦ» (1 Κορ. 11.1), εἶναι φυσικό νά ἀναλαμβάνει μέ χαρά τήν τιμή καί τήν εὐθύνη τῆς διακονίας.
Ἡ διακονία, ἄλλωστε, ἔχει ποικίλες ἐκφάνσεις, καί ἡ ἴδια, ὡς ἔκφραση τῆς τελείας ἀγάπης πρός τόν Θεό καί τόν ἄνθρωπο, πραγματώνεται μέσα ἀπό τό ἔργο τῆς Ἐκκλησίας, τό ὁποῖο ἀναφέρεται στόν Θεό διά τῶν ἀνθρώπων καί στούς ἀνθρώπους διά τοῦ Θεοῦ.
Γιά τόν οὐρανοβάμονα ἀπόστολο Παῦλο ὁ διάκονος τοῦ Θεοῦ γίνεται «τοῖς πᾶσι τά πάντα» (1 Κορ. 9.22) γιά τή σωτηρία τῶν ἀνθρώπων, διότι αὐτή εἶναι ὁ σκοπός γιά τόν ὁποῖο ἐνανθρώπησε ὁ Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ, «διῆλθεν εὐεργετῶν καί ἰώμενος» καί θυσιάσθηκε ἐπί τοῦ Σταυροῦ.
Καί καθώς ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἡ ἀνά τούς αἰῶνες ἐπεκτεινόμενη παρουσία τοῦ Χριστοῦ στόν κόσμο, ἡ διακονία της εἶναι διακονία τοῦ ὅλου ἀνθρώπου πού ἀποβλέπει στή σωτηρία, χωρίς βεβαίως νά παραβλέπει ἤ νά ὑποτιμᾶ τίς ἐγκόσμιες ἀνάγκες του.
Ἡ ἔννοια τῆς διακονίας στήν Ἐκκλησία ἔχει διπλῆ σημασία. Ἀναφέρεται στή διακονία ἐντός τῆς Ἐκκλησίας, ὥστε νά μπορεῖ νά ἐπιτελεῖ τό σωτηριῶδες ἔργο της στόν κόσμο, ἀλλά καί στή διακονία τῆς Ἐκκλησίας στόν κόσμο. Οἱ δύο αὐτές σημασίες εἶναι ἀσφαλῶς ἀλληλένδετες, ὄχι μόνο γιατί, ὅπως εἴπαμε, ἡ διακονία ἐκπηγάζει ἀπό τήν ἀγάπη, ἑπομένως καί οἱ δύο συνδέονται λόγῳ τῆς κοινῆς τους ἀφετηρίας, ἀλλά καί διότι ἡ διακονία ἐντός τῆς Ἐκκλησίας ἐπεκτείνεται ἐκ τῶν πραγμάτων καί μεταποιεῖται σέ διακονία τοῦ κόσμου. Μέ ἄλλους λόγους ἡ διακονία ἐντός τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία ἀποβλέπει στόν «καταρτισμόν τῶν ἁγίων» καί στήν «οἰκοδομήν τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ», δέν μπορεῖ νά ἀποκοπεῖ ἀπό τήν ἀναγκαία διακονία πρός τούς ἀνθρώπους ἐκτός αὐτῆς καί τούς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι ἀντιμετωπίζουν καθημερινές δυσκολίες καί προβλήματα γιά τά ὁποῖα χρειάζονται τή βοήθεια τῆς Ἐκκλησίας.
Ἡ σύνδεση αὐτή τῶν δύο μορφῶν διακονίας, τῆς πνευματικῆς διακονίας καί τῆς «κοινωνικῆς» διακονίας, λειτουργεῖ ὡς ἡ εἰδοποιός διαφορά τῆς Ἐκκλησίας πρός τήν κοινωνική μέριμνα τῆς πολιτείας ἤ αὐτή τῶν φιλανθρωπικῶν σωματείων καί τῶν μή κυβερνητικῶν ὀργανώσεων, τό ἔργο τῶν ὁποίων ἀσφαλῶς καί εἶναι σημαντικό. Γιά τήν Ἐκκλησία ἡ διακονία στόν κόσμο δέν εἶναι ἀγαθοεργός ἐπιλογή, ἀλλά ἔμπρακτη ἐφαρμογή τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς, στήν ὁποία ἀγωνίζεται νά καθοδηγήσει τόν ἄνθρωπο διά τῆς πνευματικῆς διακονίας ἐντός τῆς Ἐκκλησίας.
Ἡ σύνδεση αὐτή ἀποδεικνύεται στήν πράξη μέσα ἀπό τά παραδείγματα τῶν συνεργῶν τοῦ ἀποστόλου Παύλου, τά ὀνόματα τῶν ὁποίων εἴτε ἀναφέρονται στίς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων εἴτε μνημονεύονται μέ πολλή ἀγάπη ἀπό τόν ἴδιο τόν ἀπόστολο στίς ἐπιστολές του. Οἱ περισσότεροι ἀπό αὐτούς, ἄνδρες καί γυναῖκες, εἶναι ἁπλοί πιστοί, οἱ ὁποῖοι ὅμως διακονοῦν τόν πρωτοκορυφαῖο ἀπόστολο, ὑποστηρίζοντας τό ἔργο του γιά τόν εὐαγγελισμό τῶν ἀνθρώπων καί τούς κόπους του ὑπέρ τῆς Ἐκκλησίας. Διακονοῦν ἐθελοντικά καί αὐτοθυσιαστικά ὄχι μόνο τόν ἀπόστολο Παῦλο ἀλλά καί τούς ἀδελφούς τους στίς Ἐκκλησίες ἄλλων πόλεων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀνάγκη βοηθείας, σέ μία ἐποχή κατά τήν ὁποία ἡ ἀλληλεγγύη καί τό ἐνδιαφέρον γιά τόν πλησίον εἶναι ἔννοιες καί συμπεριφορές ἄγνωστες γιά τούς ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας ἀνθρώπους. Διακονοῦν ἐθελοντικά καί αὐτοθυσιαστικά, ὄχι ἀπό ἰδεολογία ἀλλά ἀπό πίστη, πίστη στόν Χριστό, ὁ ὁποῖος ὡς καλός Σαμαρείτης περιέθαλψε τόν τραυματισμένο Ἰσραηλίτη, γιά τόν ὁποῖο εἶχαν ἀδιαφορήσει προηγούμενως ὁ ἱερέας καί ὁ λευΐτης. Διακονοῦν ἐθελοντικά καί αὐτοθυσιαστικά, διότι ἡ διακονία αὐτή εἶναι ἔκφραση τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς καί τῆς ἐν Χριστῷ ἀγάπης, τήν ὁποία ἀγωνίζονται νά βιώσουν.
Τό παράδειγμα τοῦ ἀποστόλου τῶν Ἐθνῶν Παύλου, τοῦ ἱδρυτοῦ τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας, καί τῶν συνεργατῶν του στή διακονία τῆς Ἐκκλησίας ἦταν τό θέμα τό ὁποῖο θελήσαμε νά ἀναδείξουμε στά φετινά «Παύλεια», τῶν ὁποίων ἑορτάζουμε τό ἀργυροῦν Ἰωβηλαῖο, ὡς ἔκφραση τιμῆς καί εὐγνωμοσύνης καί πρός τόν πολλά κοπιάσαντα γιά τόν Χριστό καί τήν Ἐκκλησία πρωτοκορυφαῖο ἀπόστολο ἀλλά καί πρός τούς συνεργάτες του, μεταξύ τῶν ὁποίων καί οἱ Βεροιεῖς ἀπόστολοι Σωσίπατρος καί Κάρπος.
Μέ τήν εὐκαιρία αὐτή θελήσαμε νά τιμήσουμε καί ὅλους τούς συνεργάτες τῆς Ἱερᾶς μας Μητροπόλεως, οἱ ὁποῖοι διακόνησαν καί μέσῳ τῶν Παυλείων ἀλλά καί μέσῳ τῶν λοιπῶν δραστηριοτήτων τήν τοπική μας Ἐκκλησία καί τούς ἀνθρώπους, πληροφορῶντας καί αὐτοί, κατά τόν προτροπή τοῦ ἀποστόλου Παύλου, τή διακονία τους καί «συνιστῶντες ἑαυτούς ὡς Θεοῦ διακόνους» (2 Κορ. 5.4).
Ἡ Ἐκκλησία συνεχίζει τή διακονία στόν κόσμο καί στόν ἄνθρωπο μέχρι σήμερα, διακονία πνευματική καί σωτηριώδη, ἀλλά καί πρακτική καί οὐσιώδη γιά τόν ἄνθρωπο τῆς ἐποχῆς μας πού ἀμφιταλαντεύεται μεταξύ πίστεως καί ἀπιστίας, μεταξύ εὐδαιμονίας καί ἀνέχειας, μεταξύ ἀληθείας καί ψεύδους. Καί ἔχει χρέος νά πληροφορεῖ τή διακονία της ὄχι γιά νά διαφημίζεται ἤ νά ἐπαινεῖται ἀλλά γιά νά δίδει τή μαρτυρία Ἰησοῦ Χριστοῦ σέ ἕναν κόσμο πού μερικές φορές ἀμφιβάλλει ἄν ὑπάρχει ἐλπίδα καί ἄν ὑπάρχει προοπτική· γιά νά δίδει μαρτυρία διακονίας πρός κάθε ἄνθρωπο, ὥστε δι᾽ αὐτῆς νά ἐπιτυγχάνει τόν ἀληθινό προορισμό της, «τόν καταρτισμόν τῶν ἁγίων καί τήν οἰκοδομήν τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ» (Ἐφεσ. 4.12).
Μέ αὐτές τίς σκέψεις ὁλοκληρώνονται ἐδῶ στό Βῆμα τοῦ ἀποστόλου Παύλου οἱ ἐκδηλώσεις τῶν ΚΕ´ Παυλείων, τά ὁποῖα εὐγνωμόνως ἀφιερώσαμε καί φέτος στόν ἱδρυτή τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας, οὐρανοβάμονα καί οὐρανοπολίτη ἀπόστολο Παῦλο, τόν ἀπόστολο τῶν Ἐθνῶν, ὁ ὁποῖος τίμησε τήν πόλη μας μέ τήν ἐπίσκεψή του καί φώτισε τούς κατοίκους της μέ τό ἀνέσπερο φῶς τοῦ εὐαγγελικοῦ λόγου. Ἡ εὐγνωμοσύνη μας εἶναι ἀκόμη μεγαλύτερη φέτος, καθώς συμπληρώνονται εἰκοσιπέντε χρόνια ἀπό τόν Ἰούνιο τοῦ 1995, ὅταν γιά πρώτη φορά ἀποτολμήσαμε νά ὀργανώσουμε ἕναν κύκλο λατρευτικῶν, πολιτιστικῶν καί ἐπιστημονικῶν ἐκδηλώσεων πρός τιμήν τοῦ ἁγίου ἐνδόξου ἀποστόλου Παύλου.
Μέσα ἀπό αὐτές τίς ἐκδηλώσεις τῶν «Παυλείων» θελήσαμε νά προβάλλουμε τήν προσωπικότητα, τό ἔργο καί τή διδασκαλία του, νά ἀναδείξουμε τή συμβολή του στή διάδοση τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ ἀλλά καί τήν ἐπικαιρότητα πού ἔχει ὁ λόγος του στόν σύγχρονο κόσμο μας, καί νά ἐκφράσουμε τήν ὀφειλόμενη τιμή καί ἀγάπη πρός τόν δικό μας ἀπόστολο καί καθηγεμόνα ἡμῶν ἐν τῇ πίστει.
Ἡ ἀρχική ταπεινή μας προσπάθεια βρῆκε θερμή ὑποδοχή ἀπό τόν εὐσεβῆ κλῆρο, τούς ἄρχοντες καί τόν λαό τῆς Ἱερᾶς μας Μητροπόλεως ἀλλά καί ἀπό τό Οἰκουμενικό μας Πατριαρχεῖο, τήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος καί ὅλες τίς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, οἱ ὁποῖες μᾶς τιμοῦσαν κάθε χρόνο μέ τήν ἀποστολή ἐκπροσώπων τους. Ἔτσι τά Παύλεια καί τό Συνέδριό μας ἔγιναν ἕνας διορθόδοξος θεσμός πού τιμᾶ τόν πρωτοκορυφαῖο ἀπόστολο, τήν πόλη καί τήν Ἱερά Μητρόπολή μας.
Στά εἰκοσιπέντε χρόνια πού πέρασαν εἴχαμε τήν εὐλογία νά ὑποδεχθοῦμε στά Παύλεια δύο φορές τόν Παναγιώτατο Οἰκουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαῖο, τόν Πατριάρχη Ἀλεξανδρείας κ.κ. Θεόδωρο, τόν Πατριάρχη Μόσχας κ.κ. Κύριλλο, τόν Ἀρχιεπίσκοπο Βαρσοβίας κ.κ. Σάββα, τόν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν Χριστόδουλο καί τόν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν κ.κ. Ἱερώνυμο καί πλειάδα ἄλλων ἀρχιερέων, πρός τούς ὁποίους ἐκφράζω καί ἀπό τή θέση αὐτή τίς θερμότατες εὐχαριστίες μου.
Εὐχαριστίες καί εὐγνωμοσύνη ἀνήκουν καί στά μέλη τῶν Ἐπιστημονικῶν καί Ὀργανωτικῶν Ἐπιτροπῶν τῶν Συνεδρίων μας καί στούς διακεκριμένους εἰσηγητές, οἱ ὁποῖοι μέ τίς ἐμπεριστατωμένες εἰσηγήσεις τους φώτισαν πολλές πτυχές τοῦ ἔργου τοῦ ἀποστόλου Παύλου καί πλούτισαν τήν Παύλεια γραμματεία μέ τά κείμενά τους, τά ὁποῖα ἐκδίδει κατ᾽ ἔτος ἡ Ἱερά Μητρόπολη μας, πού τιμήθηκε γι᾽ αὐτό μέ τό χρυσό μετάλλιο τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν.
Εὐχαριστίες ἀνήκουν καί σέ ὅλους ὅσους συμμετεῖχαν μέ κάθε τρόπο στίς ἐκδηλώσεις τῶν Παυλείων καί ὑπερπληροῦσαν μέ ἐνθουσιασμό καί ἀγάπη πρός τόν ἀπόστολο Παῦλο τούς χώρους ὅπου πραγματοποιοῦντο.
Λόγος εὐχαριστίας ἀνήκει ἀσφαλῶς καί σέ ὅσους συμμετεῖχαν στά φετινά ΚΕ´ Παύλεια, στούς Σεβασμιωτάτους ἀρχιερεῖς, στόν ἐκπρόσωπο τοῦ Παναγιωτάτου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Λαοδικείας κύριο Θεοδώρητο, τόν ὁποῖο παρακαλῶ ἰδιαιτέρως νά μεταφέρει τήν εὐγνωμοσύνη καί τίς εὐχαριστίες μου πρός τόν σεπτό Οἰκουμενικό μας Πατριάρχη, ἀλλά καί πρός τούς Σεβασμιωτάτους ἐκπροσώπους τῶν λοιπῶν πρεσβυγενῶν καί νεωτέρων Πατριαρχείων καί Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν καί πρός ὅλους τούς Σεβασμιωτάτους καί ἀγαπητούς ἐν Χριστῷ ἀδελφούς, οἱ ὁποῖοι ἐλάμπρυναν μέ τήν παρουσία τους καί τή συμμετοχή τους τόν ἑορτασμό τῆς μνήμης τοῦ πρωτοκορυφαίου ἀποστόλου καί διδασκάλου τῶν Βεροιέων, μεγίστου ἀποστόλου Παύλου.
Ἐκφράζω καί πάλι τίς εὐχαριστίες μου καί πρός ὅλους τούς παρισταμένους στόν ἀποψινό πανηγυρικό Ἑσπερινό στό Βῆμα του, ἀπό τό ὁποῖο ἀκούεται καί σήμερα ὁ λόγος τοῦ κλητοῦ ἀποστόλου. «Λοιπόν, ἀδελφοί, χαίρετε, καταρτίζεσθε, παρακαλεῖσθε, τό αὐτό φρονεῖτε, εἰρηνεύετε, καί ὁ Θεός τῆς εἰρήνης ἔσται μεθ᾽ ἡμῶν».
