Στην ιστορική πρωτεύουσα της Θεσσαλικής γης, την όμορφη πόλη της Λάρισας, τελέστηκε με ιδιαίτερη λαμπρότητα στον περικαλλή και πανηγυρίζοντα Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Αχχιλίου Λαρίσης πολυαρχιερατικό συλλείτουργο προεξάρχοντος του Σεβ. Μητροπολίτου Φθιώτιδος κ. Νικολάου.
Συλλειτούργησαν οι συμπανηγυρίζοντες Θεσσαλοί Αρχιερείς: ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνάτιος , ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων κ. Τιμόθεος και ο κυριάρχης Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιερώνυμος, πολλοί Ιερείς και Διάκονοι της Μητροπόλεως καθώς και από άλλες Μητροπόλεις. Παρέστη δε, η Πολιτική και Στρατιωτική ηγεσία του τόπου και μεγάλο πλήθος ευσεβών πιστών.
Στις Ιερές ακολουθίες έψαλλαν βυζαντινοί χοροί υπό τη Διεύθυνση του πολιού Πρωτοψάλτου κ. Κυριαζή Δασκαλούδη.
Μετά την ανάγνωση της ευαγγελικής περικοπής ο Μητροπολίτης Φθιώτιδος εκήρυξε το Θείο Λόγο αναφερόμενος στα χαρίσματα του τιμωμένου αγίου Αχιλλίου του Θαυματουργού λέγοντας χαρακτηριστικά:
«Σεβασμιώτατοι αδελφοί Αρχιερείς, Πανοσιώτατοι και Αιδεσιμώτατοι Ιερείς και Διάκονοι, ευλογημένοι χριστιανοί, Χριστός Ανέστη!
Χαίρει και ευφραίνεται η Εκκλησία μας σήμερα, επί τη μνήμη του Καλού Ποιμένος, του αγίου Αχιλλίου Αρχιεπισκόπου Λαρίσης. Ιδιαιτέρως χαίρει, αγάλλεται και ευφραίνεται και πανηγυρίζει η Θεσσαλική Πρωτεύουσα, η περίβλεπτος πόλις Λάρισα για τον προστάτη της τον ακοίμητο και φρούρο , τον Αρχιεπίσκοπό της, και συνεκάλεσε όλους ημάς, να ευφρανθούμε πνευματικά, να βιώσουμε το μεγαλείο της Ενότητος εν τη Εκκλησία μας και μέσα στην χαρά της Αναστάσεως, ιδιαιτέρως να τιμήσουμε «έργοις και λόγοις» τον σήμερα τιμώμενο Ιεράρχη.
Επιτρέψατε μου, όμως αδελφοί, να εκφράσω τις θερμές μου ευχαριστίες προς τον Ποιμενάρχη σας, τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιερώνυμο, ο οποίος μας εκάλεσε να εορτάσουμε μαζί του, παρότι ήταν η πρώτη Εορτή της Αρχιερωσύνης του, μας έδωκε τον θρόνο του, μας έδωκε το βήμα του Λόγου και του κηρύγματος και μας ετίμησε ιδιαιτέρως. Ταπεινώς εύχομαι ο άγιος Αχίλλιος να τον εμπνέει πάντοτε, να τον προστατεύει, να του χαρίζει σταθερή, ειρηνική και καρποφόρα Αρχιερατεία προς Δόξαν Θεού και έπαινον της Αγιωτάτης Εκκλησίας μας.
Αδελφοί μου αγαπητοί,
Κεντρικό πρόσωπο της ημέρας είναι ο άγιος Αχίλλιος, ο άγιος των πρώτων αιώνων της Εκκλησίας μας. Παρότι πέρασαν 17 αιώνες η Εκκλησία μας τον τιμά ως σημερινό, διότι οι άγιοι μας έχουν ουράνια επικαιρότητα. Η εορτή ενός αγίου πρέπει να μας ωθεί στην μίμηση της ζωής του».
Στην συνέχεια του κηρύγματός του ο Ποιμενάρχης μας σκιαγράφησε δι’ολίγον την ζωή και το Ιεραποστολικό έργο του αγίου Αχιλλίου, ο οποίος καταγόταν από την Καππαδοκία και υπήρξε σύγχρονος των Μεγάλων Καππαδόκων Πατέρων και με Ιεραποστολικό ζήλο εκήρυττε τον Χριστό «εις πάσαν την γην και εις τα πέρατα της Οικουμένης», φθάνοντας έως την ένδοξη Πατρίδα μας την Ελλάδα, όπου εγκαταστάθηκε στην ευδαίμονα γη της Θεσσαλίας και επί 35 συναπτά έτη διηκόνησε ως Αρχιεπίσκοπος Λαρίσης και αγίασε τον λαό του Θεού.
«Ο άγιος Αχίλλιος συμμετείχε στην Ά Οικουμενική Σύνοδο εις την οποία και διέπρεψε. Η καθαρότητα της καρδίας του, του υπαγόρευε την ορθότητα των δογμάτων της Εκκλησίας μας. Με πνεύμα θυσίας και Ιεραποστολής σε όλη του την ζωή πλησίασε τον άνθρωπο, τον χειραγώγησε και τον οδήγησε στον Θεό. Εγνώρισε τον Θεό, Τον αγάπησε με όλη του την δύναμη, αγάπησε τον πλησίον και με Ιεραποστολικό και θυσιαστικό πνεύμα εποίμανε τον λαό της Θεσσαλίας και τον αγίασε και η αναγνώριση της αγιότητος του από τον λαό και η Χάρις της θαυματουργίας που πλουσίως του εδόθη από τον Θεό μαρτυρούν ακριβώς περί της μεγάλης πνευματικής αξίας, του Μεγάλου Ιεράρχου, του ακοιμήτου φρουρού της Λάρισας, του αγίου Αχιλλίου.
Ζούμε, αδελφοί μου σε μία εποχή που ούτε η αγάπη προς τον Θεό αυξάνεται, ούτε η αγάπη προς τον πλησίον συναντάται εύκολα, αλλά και το πνεύμα αυτό το Ιεραποστολικό δεν ανθεί στην Πατρίδα μας όπως παλαιότερα. Η Ελλάδα μας έχει μεγάλη κληρονομιά. Όταν οι αγώνιστες του 21′ συνεκρότησαν και ίδρυσαν το κράτος έβαλαν ως σημείο τον Τίμιο Σταυρό και όταν αγωνίζοντο στα βουνά και στις θάλασσες κατά του κατακτητού έλεγαν: «Εν τούτω το σημείον νικώμεν».
Ο αείμνηστος Κυβερνήτης Ιωάννης Καπποδίστριας έθεσε στο νεοπαγές Ελληνικό κράτος αρχές Χριστιανικές. Δυστυχώς όμως με το πέρασμα των ετών και τις επιδράσεις της Ευρώπης η Ελλάδα αρχίζει να χάνει το χρώμα της και την ταυτότητά της. Κάθε μέρα το διαπιστώνουμε σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας. Από την προσπάθεια που καταβάλετε εσχάτως να αλλάξει το σύνταγμα και να ονομασθεί η Ελλάδα ουδετερόθρησκο κράτος, χωρίς θρησκεία δηλαδή, μέχρι στην παιδεία μας, η οποία αρχίζει να αποδυναμώνεται ως προς τις αξίες και τα ιδανικά αλλά και στην καθημερινή μας ζωή, όπου οι άνθρωποι μιμητικά επαναλαμβάνουν πράγματα, τα οποία δεν συνάδουν με την παράδοση και το ήθος των Ορθοδόξων Ελλήνων.
Η Ευρώπη έχει πολλά καλά, αλλά έχει και πολλά κακά, τα οποία η Ελλάδα δεν τα σηκώνει, διότι «του Έλληνα ο τράχηλος ζυγό δεν υπομένει». Παρά ταύτα η Ορθόδοξη Εκκλησία μας υπάρχει και κινείται. Το Ορθόδοξο πλήρωμα είναι αρκετό. Δεν χάθηκε η Ελλάδα. Προσπαθούν να μας ωθήσουν στο χαμό και στην καταστροφή . Εδώ ευρίσκεται η ευθύνη μας και απ’ αυτό θα εξαρτηθεί αν γνωρίζουμε να τιμούμε τους αγίους. Να μιμηθούμε και να ακούσουμε τι λέγει ο άγιος Αχίλλιος για την αγάπη προς το Θεό, προς τον άνθρωπο και το Ιεραποστολικό πνεύμα. Αυτές τις θεμελιώδης αρχές πρέπει να ακούσουμε για να κρατηθεί η Πατρίδα μας όρθια».
Κατακλείοντας το κήρυγμά του ο Μητροπολίτης κ. Νικόλαος ανέφερε:
«Αδελφοί μου εκεί που χάνονται όλα υπάρχει το Φως. Είναι το Φως της Αναστάσεως του Χριστού, είναι το Φως των αγίων και των μαρτύρων που αυτό δεν σβήνει ποτέ. Είναι ανέσπερο και είθε αυτό το Φως να μας κατευθύνει πάντοτε. Η χάρις του Θεού και η προστασία των αγίων είναι μέσα πνευματικά που καθιστούν μία πόλη οχυρά και αήττητο. Χρόνια πολλά σε όλους».
Προ της απολύσεως ο Ποιμενάρχης της Λάρισας κ. Ιερώνυμος με αισθήματα υικής αγάπης προς τον Γέροντά του, τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη μας κ. Νικόλαο και προς τους προσκεκλημένους αγίους αρχιερείς προσεφώνησε και ευχαρίστησε δια την τιμή της ευλογητής παρουσίας τους, παρουσία η οποία εκφράζει την Ενότητα της Εκκλησίας. Αναφερόμενος στον Ποιμενάρχη μας, ο κ. Ιερώνυμος ετόνισε:
«Πάλιν και πολλάκις οφείλουμε να καταθέσουμε τις ευγνώμονες ευχαριστίες μας προς τους Σεβασμιωτάτους Αρχιερείς, οι οποίοι ήλθαν και ετίμησαν με την παρουσία τους την πανήγυρή μας. Πρώτον, τον προεξάρχοντα σήμερα Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Φθιώτιδος κ. Νικόλαο, τον πολυσέβαστό μου Γέροντα, εις τον οποίο οφείλω την απαρχή της Ιερωσύνης μου, μιας και από τα Τίμια χέρια του έλαβα τον βαθμό του Διακόνου και του Πρεσβυτέρου και τα χρόνια που διηκόνησα κοντά του στην Φθιώτιδα με παιδαγώγησε ώστε σήμερα να μπορώ να διαποιμάνω Επαρχία. Τα χρόνια αυτά που ζήσαμε μαζί ήταν για εμένα χρόνια πολύτιμα, χρόνια οικοδομής και ουσιαστικής εμπειρίας και γι’ αυτά αλλά και για άλλα πολλά θα του είμαι ευγνώμων ισοβίως».
Τέλος μετά την διανομή του αντιδώρου, εκ μέρους της Ιεράς Μητροπόλεως παρετέθη καφές και επίσημο γεύμα εις το Επισκοπείο προς τιμήν των αγίων Αρχιερέων και των συνοδειών τους, καθώς και προς όλους τους επισήμους.
