Την Παρασκευή 30 Νοεμβρίου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό Αγίας Παρασκευής Πλατάνου επί τη εορτή του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου.
Κατά την διάρκεια της Θείας Λειτουργίας τέθηκε σε προσκύνηση τεμάχιο Ιερού Λειψάνου του Αγίου.
Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου :
«Διδάσκαλε, ποῦ μένεις; λέγει αὐτοῖς· ἔρχεσθε καί ἴδετε».
Στήν ἀρχή τοῦ δημοσίου βίου τοῦ Χριστοῦ μᾶς μεταφέρει τό σημερινό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα καί μᾶς παρουσιάζει τή συνάντησή του μέ τούς πρώτους μαθητές του καί μέ τόν ἑορταζόμενο σήμερα ἅγιο ἀπόστολο Ἀνδρέα, τόν πρωτόκλητο.
Ἦταν ὁ πρῶτος, ὁ ἀπόστολος Ἀνδρέας, ὁ ὁποῖος ἄκουσε τόν Χριστό νά ὁμιλεῖ καί ἑλκύσθηκε ἀπό τόν λόγο του καί τόν πλησίασε. Καί ὄχι μόνο ἔμεινε κοντά του γιά πάντα ἀλλά ἔγινε ἀπόστολος καί κήρυκας τοῦ εὐαγγελίου του καί ἀξιώθηκε νά μαρτυρήσει μέ σταυρικό θάνατο γιά τήν πίστη καί τήν ἀγάπη στόν διδάσκαλό του.
Ἴσως κάποιοι ὅμως ἀναρωτιοῦνται ποιά εἶναι σημασία τῆς κλήσεως τοῦ ἀποστόλου Ἀνδρέου ἀπό τόν Χριστό γιά μᾶς καί γιά ποιόν λόγο ἀναφέρεται σέ αὐτή τό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα.
Ἡ σημασία τῆς κλήσεως ἔγκειται στήν ἀποφασιστικότητα τοῦ ἀποστόλου Ἀνδρέου ἀλλά καί τῶν ἄλλων μαθητῶν νά ἀκολουθήσουν τόν Χριστό.
Τόν ἔβλεπαν γιά πρώτη φορά. Τόν ἄκουαν γιά πρώτη φορά. Καί ὅμως τόν ἀκολούθησαν χωρίς ἐνδοιασμούς, χωρίς λογισμούς ἀμφιβολίας καί ἀνησυχίας. Ἄφησαν τά πάντα καί ξεκίνησαν μαζί του μία πορεία πού δέν ἤξεραν ποῦ θά τούς ὁδηγήσει. Καί δέν διαψεύσθηκαν καί δέν ἀπογοητεύθηκαν.
Πόσο διαφορετική εἶναι, ἀδελφοί μου, ἡ δική τους στάση ἀπό τή δική μας. Οἱ ἀπόστολοι, ἐνῶ δέν γνωρίζουν τίποτε γιά τόν Χριστό, τολμοῦν ἀνεπιφύλακτα νά τόν ἀκολουθήσουν. Ἐμεῖς, ἐνῶ τόν γνωρίζουμε, ἐνῶ ἔχουμε δεῖ τά θαύματά του, ἐνῶ ἔχουμε δεῖ τή θαυμαστή πορεία τῆς Ἐκκλησίας του διά μέσου τῶν αἰώνων, ἐνῶ γνωρίζουμε πώς παρά τούς διωγμούς καί τά μαρτύρια πού ὑπέστη ἡ Ἐκκλησία καί τά πιστά μέλη της συνεχίζει νά ὑπάρχει καί νά ἀποτελεῖ τήν κιβωτό τῆς σωτηρίας τῶν ἀνθρώπων, ἐνῶ ἔχουμε ὁρατή τήν παρουσία τῶν ἁγίων της στή ζωή μας μέ τά ἱερά λείψανά τους καί τίς θαυματουργές εἰκόνες τους, συχνά ἀμφιβάλλουμε γιά τήν πίστη μας, διστάζουμε νά ἀκολουθήσουμε τόν Χριστό, δέν τολμοῦμε νά τηρήσουμε στή ζωή μας τόν λόγο τοῦ εὐαγγελίου ἤ φοβούμεθα νά ὁμολογήσουμε τήν πίστη μας.
Καί ὁ λόγος γιά τόν ὁποῖο πολλές φορές συμβαίνουν αὐτά εἶναι γιατί δέν δίδουμε τήν ἀπαραίτητη προσοχή στήν πρόσκληση πού ἀπευθύνει καί σέ μᾶς ὁ Χριστός, στήν πρόσκληση πού τόν ἀκούσαμε νά ἀπευθύνει στό σημερινό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα στόν ἀπόστολο Ἀνδρέα, ὅταν τόν ρώτησε «Διδάσκαλε, ποῦ μένεις;» καί ὁ Χριστός τοῦ ἀπήντησε «ἔρχεσθε καί ἴδετε». Ἐλᾶτε καί θά δεῖτε ποῦ μένω. Ἐλᾶτε καί θά δεῖτε ποιός εἶμαι. Δέν εἶναι δυνατόν νά μέ γνωρίσετε ἀπό ἀπόσταση. Δέν εἶναι δυνατόν νά μέ καταλάβετε μόνο διαβάζοντας ἤ ἀκούοντας γιά μένα. Ἡ προσωπική γνώση καί ἐμπειρία εἶναι ἀναγκαία, καί ὁ κάθε ἄνθρωπος πού θέλει πραγματικά νά πιστεύσει καί νά ἀκολουθήσει τόν Χριστό, θά πρέπει νά ἀποκτήσει αὐτή τήν ἐμπειρία, νά πλησιάσει καί νά ζήσει κοντά στόν Χριστό.
Πολλοί νομίζουμε, ἀδελφοί μου, ὅτι ἐπειδή ἔχουμε γεννηθεῖ μέσα σέ μία χριστιανική πατρίδα καί οἰκογένεια, ἐπειδή ἔχουμε βαπτισθεῖ χριστιανοί, ἐπειδή ζοῦμε μέσα σέ ἕνα χριστιανικό περιβάλλον, γνωρίζουμε τόν Χριστό. Καί μᾶς ἀρκεῖ αὐτό. Καί ἐπαναπαυόμεθα σέ αὐτό. Ἀλλά δέν τόν γνωρίζουμε ὅσο πρέπει, καί γι᾽ αὐτό στήν πρώτη δυσκολία, στήν πρώτη δοκιμασία, στόν πρῶτο πειρασμό, τόν ἐγκαταλείπουμε, τόν ἀρνούμεθα, λέμε ὅτι δέν τόν γνωρίζουμε ἤ καί ζοῦμε σάν νά μήν τόν γνωρίζουμε, σάν νά μήν εἴμεθα μέλη τοῦ Σώματός του, τῆς Ἐκκλησίας του.
Γι᾽ αὐτό καί ὁ Χριστός μᾶς καλεῖ πάντοτε διά τῶν ἁγίων του, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τούς διαρκεῖς μάρτυρες τῆς ἐμπειρίας τῆς ζωῆς κοντά στόν Χριστό.
Γι᾽ αὐτό καί ὁ Χριστός μᾶς καλεῖ καί σήμερα, τόσο μέ τήν πρόσκληση πού μᾶς ἀπηύθυνε στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα ὅσο καί μέ τό παράδειγμα τοῦ ἑορταζομένου ἁγίου ἀποστόλου Ἀνδρέου τοῦ πρωτοκλήτου· μᾶς καλεῖ νά τόν ἀκολουθήσουμε καί νά δοῦμε καί νά πεισθοῦμε «ὅτι χρηστός ὁ Κύριος», ζώντας κοντά του μέσα ἀπό τή ζωή τῆς Ἐκκλησίας μας, τή λειτουργική καί τή μυστηριακή, μέσα ἀπό τήν προσευχή καί τή μελέτη τοῦ λόγου του, μέσα ἀπό τόν ἀγώνα καί τήν καθημερινή προσπάθειά μας νά ἐφαρμόζουμε τό θέλημα καί τίς ἐντολές του.
Ἔτσι μόνο θά μπορέσουμε καί ἐμεῖς καί νά γνωρίσουμε οὐσιαστικά καί πραγματικά τόν Χριστό καί νά συνδεθοῦμε μαζί του, ἀκολουθώντας τό παράδειγμα τοῦ ἁγίου ἀποστόλου Ἀνδρέου, τοῦ πρωτοκλήτου, ἔτσι ὥστε νά τόν τιμήσουμε ὄχι μόνο μέ τά λόγια μας ἤ μέ τή συμμετοχή μας στή θεία λειτουργία ἐπί τῇ μνήμῃ του, ἀλλά μέ τή ζωή μας, γιά νά ἀξιωθοῦμε καί ἐμεῖς νά εἴμεθα κοντά στόν Χριστό καί σέ αὐτή τή ζωή καί στήν αἰώνια, τήν ὁποία εὔχομαι διά πρεσβειῶν τοῦ ἁγίου ἀποστόλου Ἀνδρέου νά χαρίσει σέ ὅλους μας ὁ Θεός.
