Την Κυριακή 21 Οκτωβρίου το πρωί o Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Χαλάστρας.
Στο τέλος τελέστηκε από τον Σεβασμιώτατο Δοξολογία με την παρουσία των τοπικών πολιτικών και στρατιωτικών αρχών. Aκολούθησε τρισάγιο πεσόντων στο ηρώο της πόλεως κατάθεση στεφάνων και μαθητική παρέλαση.
Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου :
«Ζῶ δέ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δέ ἐν ἐμοί Χριστός».
Αὐτή τή συγκλονιστική ὁμολογία κάνει ὁ πρωτοκορυφαῖος ἀπόστολος Παῦλος στό σημερινό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. «Δέν ζῶ πλέον ἐγώ», διακηρύσσει, «ἀλλά ζεῖ μέσα μου ὁ Χριστός».
Ἡ ζωή εἶναι τό μεγαλύτερο καί ἀναφαίρετο δῶρο τοῦ Θεοῦ στόν ἄνθρωπο. Εἶναι ἡ δύναμη πού δίδει ὑπόσταση στήν ὕπαρξή του. Καί ὅμως αὐτή τήν ὑπέρτατη δύναμη, αὐτό τό μοναδικό δῶρο, ὁ ἀπόστολος τό ἀποποιεῖται. Ὄχι γιατί δέν ἀναγνωρίζει τήν ἀξία του, ὄχι γιατί δέν εἶναι εὐγνώμων πρός τόν δωρητή καί εὐεργέτη Θεό πού τοῦ τό χάρισε οὔτε γιατί δέν συνειδητοποιεῖ τό μέγεθος τῆς προσφορᾶς τοῦ Θεοῦ. Ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἔχει ἀπόλυτη συναίσθηση καί τῆς ἀξίας τῆς ζωῆς καί τῆς δωρεᾶς τοῦ Θεοῦ πρός τόν ἄνθρωπο. Γι᾽ αὐτό καί δέν τό ἀποποιεῖται ἀπορρίπτοντάς το. Ἀντίθετα, ἀναθέτοντάς το στόν δωρητή καί εὐεργέτη του τοῦ προσθέτει μεγαλύτερη ἀκόμη ἀξία καί σημασία.
Ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἀναθέτει τή ζωή του στόν Χριστό, τήν προσφέρει ὡς τό πολυτιμότερο δῶρο πού μπορεῖ νά τοῦ δώσει, ὑπερβαίνοντας ἔτσι τήν ἰδιοτελῆ καί ἐγωιστική χρήση της, ὅσο καί ἄν αὐτή εἶναι φυσική καί λογική, καί ἐξαγιάζοντάς την μέσα ἀπό τήν προσφορά της στόν Χριστό.
Καί ἐάν ὁ πρωτοκορυφαῖος ἀπόστολος Παῦλος προσέφερε τή ζωή του στόν Χριστό, δείχνοντας τόν ὑπέροχο αὐτόν δρόμο, τόν δρόμο τόν ὁποῖο ἀκολούθησαν καί οἱ δύο νεομάρτυρες συμπολίτες μας, οἱ ἅγιοι Ἀθανάσιος καί Ἰωάννης οἱ Κουλακιῶτες, πού θυσίασαν τή ζωή τους γιά τήν πίστη καί τήν ἀγάπη στόν Χριστό, ἕναν ἀνάλογο δρόμο ἀκολούθησαν καί οἱ πατέρες μας, ὅσοι ἀγωνίσθηκαν καί θυσιάσθηκαν γιά τήν ἐλευθερία αὐτῆς τῆς πόλεως, τῆς Χαλάστρας, καί ὁλόκληρης τῆς Μακεδονίας μας.
Γιατί ὅλοι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι πολέμησαν στούς βαλκανικούς πολέμους καί πολλοί ἀπό αὐτούς ἔπεσαν στά πεδία τῶν μαχῶν γιά νά ἐλευθερώσουν τή Μακεδονία μας, γιά νά ἐλευθερώσουν τή Χαλάστρα, ἀλλά καί οἱ πατέρες μας, οἱ Κουλακιῶτες, πού βοήθησαν τόν ἑλληνικό στρατό μέ πρῶτο τόν ἡρωικό Γεώργιο Νταλιγκάρη, γιά νά συνεχίσει τή νικηφόρα πορεία του πρός τή Θεσσαλονίκη, ἔκαναν κάτι ἐξίσου μεγάλο καί ὑψηλό: ἔδωσαν τή ζωή τους γιά τήν πατρίδα.
Εἶπαν καί διακήρυξαν γιά νά τό ἀκούσει ὅλος ὁ κόσμος ὅτι αὐτοί δέν ζοῦν γιά τόν ἑαυτό, ἀλλά ζοῦν γιά τήν πατρίδα τους, ζοῦν γιά νά δοῦν τήν πατρίδα ἐλεύθερη. Καί αὐτή ἡ προσφορά τους εἶναι πού δίδει μεγαλύτερη ἀξία στή ζωή τους, γιατί μεταβάλλει τή ζωή ἀπό ζωή ἑνός ἀνθρώπου, σέ μία ζωή ἀφιερωμένη στήν ὑπηρεσία ἑνός ὑψηλοῦ σκοποῦ, στήν ὑπηρεσία μιᾶς ἰδέας καί ἑνός ἰδανικοῦ, ὅπως εἶναι ἡ πατρίδα καί ἡ ἐλευθερία.
Καί ὅποιος προσφέρει τή ζωή του γιά ἕνα τέτοιο ἱερό καί μεγάλο ἰδανικό, αὐτός ἀκόμη καί ἄν τή στερηθεῖ, δέν τήν χάνει, γιατί δέν τήν σκόρπισε μάταια, δέν τήν θυσίασε ἄδικα, ἀλλά τήν ἀξιοποίησε ὑπηρετώντας μεγάλα καί ὑψηλά ἰδανικά· τήν ἀξιοποίησε ὑπηρετώντας τό κοινό καλό, τήν ἐλευθερία τῆς πατρίδος καί τοῦ Ἔθνους.
Γι᾽ αὐτό καί τιμοῦμε καί σήμερα καί πάντοτε ὅλους ἐκείνους πού ἔβαλαν τήν πατρίδα καί τήν ἐλευθερία της πάνω καί ἀπό τή ζωή τους, πάνω καί ἀπό τό ὑπέρτατο αὐτό ἀγαθό, ἀποδεικνύοντας τή δύναμη καί τό μεγαλεῖο τῆς ψυχῆς τους. Γι᾽ αὐτό τούς τιμοῦμε, εἴτε ἔπεσαν στή μάχη εἴτε ἀγωνίσθηκαν γιά τήν ἐλευθερία, γιατί σημασία καί ἀξία ἔχει ἡ θέληση νά προσφέρουν τή ζωή τους γιά τήν ἐλευθερία τῆς πατρίδος καί τῶν ἀδελφῶν τους.
Ὑποκλινόμεθα ἐνώπιόν τους καί ἐνώπιον τῆς θυσίας τους μέ σεβασμό καί μνημονεύουμε τά ὀνόματά τους μέ τήν τιμή πού ἀξίζει σέ ἥρωες. Γιατί ὁ δικός τους ἡρωισμός δέν μᾶς χάρισε μόνο τήν ἐλευθερία. Μᾶς χάρισε καί τήν τιμή νά εἴμεθα παιδιά καί ἀπόγονοι ἡρώων, γόνοι μιᾶς πατρίδας γιά χάρη τῆς ὁποίας τά παιδιά της γνωρίζουν νά θυσιάζονται.
Ὁ δικός τους ἡρωισμός ἀποτελεῖ ὁδηγό γιά ὅλους μας μέσα σέ ἕναν κόσμο στόν ὁποῖο κυριαρχεῖ ἡ ἰδιοτέλεια καί τό συμφέρον, στόν ὁποῖο ὁ σεβασμός στίς μεγάλες ἀξίες καί στά ἰδανικά ἀμφισβητεῖται, στόν ὁποῖο ἡ ἀγάπη στήν πατρίδα καί ἡ προσφορά σέ αὐτήν καί συκοφαντεῖται.
Ὁ δικός τους ἡρωισμός ἀποτελεῖ γιά ἐμᾶς ὁδηγό, γιατί χωρίς ἡρωισμό, χωρίς ἀνιδιοτελῆ ἀγάπη γιά τήν πατρίδα, χωρίς πίστη στίς ἀξίες καί στά ἰδανικά οὔτε οἱ ἄνθρωποι οὔτε τά ἔθνη μποροῦν νά ἐπιτύχουν κάτι μεγάλο καί ὑψηλό.
Γι᾽ αὐτό καί ἐμεῖς ἄς ἀκολουθήσουμε τό φωτεινό καί ἡρωικό παράδειγμα τῶν πατέρων μας καί ἄς ἀποδείξουμε μέ τίς πράξεις τῆς ἀγάπης μας πρός τήν μικρή ἀλλά ἔνδοξη πατρίδα μας ὅτι ἡ θυσία τους δέν πῆγε χαμένη ἀλλά συνεχίζει νά μᾶς ἐμπνέει.
